The first 200 lines.
ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ณ โรงเรียนสอนคนหูหนวกในปี 2005
อากาศวันนี้มีเมฆมืดครึ้มปกคลุมทั่วพื้นที่
จะมีฝนตกและหิมะ ในพื้นที่ภาคกลาง
ในช่วงเช้าจะมีหมอกหนา ในพื้นที่ใกล้ภูเขา
เช่นเดียวกันหมอกหนาจะพบเห็นที่บริเวณ ชายฝั่งตะวันตกและพื้นที่ที่เป็นภูเขา
อุณหภูมิวันนี้ จะคล้ายกับเมื่อวานนี้
อุณหภูมิที่โซลเป็น -2 องศาเซลเซียส ที่แดจอน -2 องศาเซลเซียส กวางจู -1 องศาเซลเซียส
มูจิน ที่ -1 องศาเซลเซียส
แกยังไม่ถึงอีกเหรอ
หมอกที่นี่ค่อนข้างหนา ผมยังไม่รู้เลยว่าตอนนี้ผมอยู่ที่ไหน
ลูกต้องรีบไปให้ถึงเร็ว ๆนะ
โดยเฉพาะที่ มูจิน หมอกหนามาก
โซอี ทำอะไรอยู่ครับ หลับแล้วใช่ไหมครับ
เธอร้องให้เพราะคิดถึงแก เพิ่งผลอยหลับไปเมื่อกี้นี้เอง
เธอร้องให้มากไหม
มันเป็นกับเด็กทุกคนนะแหละ ที่ต้องแยกกับพ่อแม่
ไม่ต้องเป็นห่วงมากหรอก สนใจเรื่องงานของแกอย่างเดียวก็พอ
มันไม่ใช่เรื่องง่ายกว่าแกจะได้งานนี้ ทำมันให้ดี เข้าใจไหม
-Silence- รู้จักกันในชื่อเรื่อง Crucible
ใช้เวลาซ่อมนานแค่ไหนครับ
เพราะช่วงเช้าหมอกค่อนข้างหนา
คุณควรที่จะรอก่อนที่จะเดินทางต่อไป
ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าจากนี่ มีรถโดยสารสาธารณะไปโรงเรียน จาเอ บ้างไหมครับ
โรงเรียนจาเอ เหรอ
คุณกำลังพูดถึงโรงเรียนสอนคนหูหนวกนั้นใช่ไหม
มันเป็นสถานที่ห่างไกลนิดหน่อย ดังนั้นจึงไม่มีรถโดยสารสาธารณะไปที่นั้นโดยตรง
แท็กซี่จะเสียค่าใช้จ่ายอย่างน้อย 50,000 วอน
คุณจะออกไปอย่างนี้เลยเหรอ
ผมรีบนิดหน่อย ไว้ค่อยคุยกันพรุ่งนี้นะครับ
ถ้าอย่างนั้น ก็ทิ้งรถของคุณซ่อมไว้ที่นี่ก็แล้วกัน
นี่คุณลุง นี่มันเรื่องอะไรกัน
คุณถอยหลังได้ยังงัย โดยที่ไม่มองกระจกหลังคุณ
คุณกำลังพูดอะไร ผมยังไม่ได้แม้แต่จะขยับรถเลย
นี่คุณลุง คุณข่มขู่ฉันเพราะเห็นฉันเป็นผู้หญิงใช่ไหม คุณลุงหาเรื่องผิดคนแล้ว
ผู้จัดการ ไหนขอยืมสีสเปรย์หน่อยได้ไหม
ฉันพูดอะไรไม่ออกเลย แท้ที่จริงใครชนใครกันแน่
นี่คุณ รถผมยังไม่ได้แล่นเลยแม้แต่น้อย
เฮ้ ผู้ชายคนนี้...คุณกำลังจะ มีปัญหาไม่ช้าก็เร็ว
ผู้จัดการ มานี่เร็วและลองดูซิ
คน ๆนี้ดูเหมือนจะเมา
เราควรจะทำอะไรดี
อะไรนะ
เธอดื่มมามากใช่ไหมเมื่อคืน
ฉันเสียใจจริง ๆ นะคะ
ฉันจะเรียกประกันให้
ดูเหมือนว่าคุณจะหนาวนะ
เมื่อวานนี้ ฉันมีสังสรรค์กับเพื่อนสมัยเรียนที่บาร์ หลังจากออกมาใครไม่รู้มันมาทุบกระจกรถฉันแตก
คุณเหมือนกับไอ้คนที่ทุบกระจกแล้วก็วิ่งหนีไป แต่ดูเหมือนว่าฉันจะคิดผิด
ช่างมันเถอะ... นานแค่ไหนกว่าจะถึง
คนทำงานอย่างฉันทำให้ คนคิดแต่จะเป็นศัตรู
งานของเราดูไปแล้วก็คล้ายกับพวกตำรวจ
เรามุ่งเป้าหมายไปยังผู้ที่ก่อให้เกิดปัญหาหลังจาก ดื่มและการใช้ความรุนแรงกับภรรยาและลูกของพวกเขา
ผมกำลังถามว่านานแค่ไหน เราจะไปถึงที่นั่น
คุณก็โตแล้ว ทำไมไม่มีความอดทนเอาซะเลย
ช่างมันเถอะว่าแต่ว่า ทำไมคุณถึงไปที่โรงโรงเรียนจาเอ
ผมกำลังจะไปสอนเด็กที่นั่น
จริงเหรอ คุณเป็นครูเหรอ
งั้นคุณก็รู้จักการใช้ภาษามือ ถูกต้องไหม
นั่นมันหมายความว่าอะไร
ผมคิดว่าผมรู้แล้วว่าทำไมคุณถึงมีศตรูมาก
ติดต่อมาหาฉันหลังจากที่เขาตีราคาค่าซ่อมแล้ว ห้ามทำอะไรมากไปกว่านี้นะ
ฉันรู้จักตำรวจในเมืองนี้เป็นอย่างดี
สวัสดีจ๊ะ
นี่เป็นสำนักงานของท่าน ผอ.
เรียกหัวหน้าธุรการ มานี่สักครู่
คุณเป็นลูกศิษย์ของท่านศาสตรจารย์คิมใช่ไหม
ครับ ท่านเป็นอาจารย์ของผมในมหาวิทยาลัย
ศาสตราจารย์คิม ท่านเป็นคนวาดภาพเหมือนให้ผม
อ๋อ
ผมมั่นใจเต็มร้อยในความสามารถ ของลูกศิษย์ศาสตราจารย์คิมครับ
ผมอยู่ชั้นเดียวกันกับท่าน จนถึงปีสามของมัธยมปลายนะ
ถ้าท่านไม่ได้เลือกเรียนเอกด้านศิลปกรรม เราก็คงได้เรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน
ท่านไม่จำเป็นต้องสุภาพมากกับผมหรอกนะครับ
จำเป็นสิ
คุณจะเป็นครูของเราเร็วๆนี้แล้ว ผมก็ต้องสุภาพกับคุณเข้าไว้สิ
หัวหน้าธุรุการครับ
นี้เป็นครูศิลปะคนใหม่จากโซลนะ ศาสตราจารย์คิมเป็นคนแนะนำมา
ผมชื่อกางอินโฮครับ หวังเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ร่วมงานกับท่านครับ
เป็นครั้งแรกที่เห็นฝาแฝดคู่เหมือนงั้นเหรอ
ผมขอโทษครับ
ไม่เป็นไร ผมว่าคนส่วนใหญ่เจอพวกเราครั้งแรก ก็มักจะแสดงออกเหมือนคุณนี้แหละ
คุณคงจะเหนื่อยแล้วสินะ หลังจากเดินทางไกล
พักผ่อนซะช่วงเสาร์อาทิตย์นี้นะ แล้วค่อยเริ่มงานอาทิตย์หน้านะ
เดี๋ยวหัวหน้าธุรการจะจัดการเรื่องอื่นๆให้
พี่ แล้วเราจะจัดการธุระนั่นได้ยังไงกัน
หัวหน้าธุรการ นี้มันที่โรงเรียนนะ
อาจารย์ใหญ่ เราจะดำเนินการเรื่องนั่นได้ยังไงครับ
ฉันไม่ได้บอกเหรอไงว่า ศาสตราจารย์คิมเป็นคนแนะนำมา
นายล้อฉันเหรอไงกัน
นายมาจากโซลสินะ แต่ทำไมถึงได้โง่นัก
โดยปกตินายต้องให้ธนบัตรใบใหญ่ แต่เห็นว่าท่านศาสตราจารย์คิมแนะนำมา งั้นให้ใบเล็กห้าใบก็พอ
-ท่านขอเงินผมเหรอครับ -แล้วนายคิดว่าตำแหน่งครูนะ ได้มาฟรีๆเหรอไงกัน
นายนี้จริงๆเลย...จำไว้เลยนะ ไม่รับเช็ค
กองทุนพัฒนาโรงเรียนเหรอ
ครับ ได้ยินมาว่าทุกคนต้องร่วมบริจาคด้วยครับ
งั้น พวกเขาจะเอาเท่าไหร่ละ
50 ล้านวอนครับ
ไม่ใช่ 5 ล้านวอน แต่เป็น 50 ล้านวอนเชียวเหรอ
ผมได้ยินมาว่านี้เขาลดให้แล้วครับ เพราะศาสตราจารย์คิมเป็นคนแนะนำมา
ตายแล้ว จู่ๆเราจะไปหาเงินได้มากขนาดนั้นได้ที่ไหนกัน
วาดสวยดีนะ
เธอมีความสามารถในการวาดรูปนะ
เราเริ่มเรียนกันได้สักพักแล้ว แต่ทำไมเธอถึงเพิ่งเข้าชั้นเรียนละ
ครูพูดกับเธออยู่นะ
อ๋อ คุณกำลังพูดถึงมินซูเหรอ
น้องชายของเขาตายด้วยอุบัติเหตุรถไฟ เมื่อสองสามวันก่อนนะ
ตอนนี้ เด็กก็คงอยู่ในสภาวะจิตใจ ไม่ปกติดีเท่าไหร่
น้องชายคนเดียวมาตาย จะไม่ให้ซึมเศร้าก็จะยังไงอยู่นะ
ไม่ใช่แค่มินซูหรอกครับ ผมรู้สึกว่าพวกเด็กๆที่เหลือก็แปลกๆเหมือนกัน
มันแปลกยังไงเหรอ
ไม่รู้จะอธิบายเป็นคำพูดยังไงดีครับ
คุณกังนี้เป็นครั้งแรก ที่มาสอนในโรงเรียนแบบนี้สินะครับ
คุณจะปฎิบัติกับเด็กพวกนี้ เหมือนเด็กปกติไม่ได้หรอกนะครับ
เมื่อคนเราพิการแล้ว เขาก็จะรู้สึกไม่สมบูรณ์หรอกครับ
ผมนะได้คลุกคลีกับเด็กพวกนี้ มานานกว่าสิบปีแล้วนะครับ
จนถึงตอนนี้ พวกเขาก็ยังไม่เปิดใจให้ผมเลย
จอน มิน ซู
พ่อปัญญาอ่อน ส่วนแม่ไม่รู้ที่อยู่แน่ชัด
จิน ยู ริ
พิการด้านปัญญาในระดับสาม และมีสมองของเด็กอายุ 8 ขวบ
ต้องเฝ้าดูเธอเพราะความอยากอาหารผิดปกติ
กิม ซอน ดู
เด็กกำพร้า
ผมเพิ่งเลิกงานครับ
ลูกกินข้าวยัง
กินนิดหน่อยแล้วครับ
ซอล อิละครับ แม่ป้อนข้าวเธอยัง
ให้กินแล้วสองสามช้อนเต็มนะ
ทำไมแม่ป้อนเธอน้อยจังเลย
เธอบอกว่าไม่ชอบกินข้าวนะสิ มีแต่จะขอกินพิชช่า
ถ้าเธออยากกินนัก ก็ซื้อเลยสิครับ ราคาจะสักเท่าไรกันเชียว
อย่าห่วงไปเลยนา ฉันไม่ปล่อยให้ลูกสาวแกหิวหรอก พอแกกลับถึงบ้าน อย่าลืมไปเช็คดูบัญชีธนาคารแกด้วยนะ
แม่ได้เงินมาแล้วเหรอครับ
เมื่อแกถอนเงินแล้วนะ ขอเงินเหรียญใหม่จากพวกเขาด้วยนะ
มีใครอยู่ข้างในไหม
มีอะไรเกิดขึ้นเหรอเปล่า
คุณกำลังทำอะไรอยู่ที่นี้
เมื่อกี้ ได้ยินเสียงแปลกๆดังออกมาจากข้างในนี้
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า คุณสามารถเข้าห้องน้ำหญิงได้หรอกนะครับ
ถ้าเด็กผ่านมาแล้วเห็นเข้าละครับ
ดูเหมือนว่าคุณจะมาใหม่ เลยไม่รู้สถานการณ์ที่นี้ดีสินะครับ เด็กๆมักจะทำเสียงแปลกๆตอนพวกเขาเบื่อ
โดยเฉพาะ ถ้าเด็กหูหนวกแล้ว ยิ่งจะร้องเสียงดัง
ผมจะไปล็อกประตูใหญ่ คุณควรกลับได้แล้วนะ
พักนี้ การสืบสวนมันทำให้ฉันปวดหัว ส่วนเด็กๆพวกนั้นก็มักจะสร้างปัญหาให้กับฉันด้วย
เด็กๆมักจะทำให้เจ้าหน้าที่จางเครียด จริงไหม
จะให้พูดจริงๆว่าทำให้เครียดก็ไม่ได้หรอกนะ
การสอนศีลธรรมอันดีให้กับเด็กๆ ก็เป็นหน้าที่อย่างหนึ่งของตำรวจเหมือนกัน
หลักสำคัญก็คือว่าเด็กๆต้องเชื่อฟัง
ผมก็บอกไปตั้งหลายครั้งว่า ห้ามออกจากห้องตอนกลางคืนนะ
จะมีประโยชน์อะไรละ พูดไปพวกเขาก็ไม่ได้ยินหรอก
ก็จริงของคุณ
ไม่เป็นไร เข้ามาสิ
กองทุนพัฒนาไม่ผิดกฎหมายหรอกนะ
จริงไหม เจ้าหน้าที่จาง
ของมันแน่อยู่แล้ว ถ้าผมมีรายได้มากพอ ผมก็จะร่วมบริจาคให้กองทุนพัฒนาโรงเรียนเหมือนกัน
ได้ยินว่าคุณมาจากโซลสินะ ปรับตัวได้ดีหรือเปล่าครับ
ในเมืองมิวจูนี้ นอกจากช่วงปีมีหมอกกับไม่มีแล้ว นอกนั้นก็ไม่มีอะไรมาก
ไม่เป็นไรครับ ผมปรับตัวได้
งั้นมาดื่มกับผมหน่อยสิ ถ้ามีเวลานะ
แม้เมืองมันจะดูทรุดโทรมไปหน่อย แต่ก็พอจะมีที่รื่นเริงสำหรบผู้ชายอยู่บ้าง
ปลาเล็กปลาน้อยที่นี้ก็ไม่ได้แย่นักหรอกนะ
มินซู มันไม่สุภาพถ้าแกมองครู
ยืนขึ้นสิ
ยืนตรงๆ ฉันไม่ได้สอนแกรึไงกัน ว่าให้มีมารยาทตอนที่แกโดนทำโทษนะ
ยืนขึ้นมาสิ มินซู
สวัสดีครับ
คุณปาร์ค เกิดอะไรขึ้นครับ
รอสักครู่ครับ
ไอ้เด็กคนนี้มันแอบออกหอพักตอนกลางคืนนะสิ
แล้วยังพาเด็กผู้หญิงกลับมาด้วยสองคนแหนะ
ผมเป็นห่วงซะจนไม่ได้หลับ ไม่ได้นอนทั้งคืน
น้องชายเขาก็มาตาย เพราะเหตุผลเดียวกันนี้แหละ
คุณปาร์ค อาจารย์ใหญ่เรียกเข้าพบ
มินซู แกไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันเลยใช่ไหม
เปิดใจให้ครูหน่อยสิแล้วเราก็มาสนุกด้วยกัน แบบนั้น มันไม่ดีกว่ารึไงกัน
เธอทำอะไรอยู่นะ เร็วๆเข้า รีบลงมา
ลงมาเลย นี้เธอ
รีบลงมาเลย รีบลงมาเร็วๆสิ
เธอคิดว่าทำอะไรอยู่
ถ้าเกิดตกลงไปนอกหน้าต่างละ มีปัญหาอะไรเหรอ
ขอโทษ ครูทำให้เธอตกใจสินะ
ที่ครูทำแบบนี้เพราะครูเป็นห่วงนะ
คุณกำลังทำอะไรอยู่เนี้ย
ฉันสอนเด็กอยุ่ไง
นี้ คุณเป็นใครกัน แล้วใครเป็นคนอนุญาตให้สอนเด็กวิธีนี้
ฉันเป็นคนคุมหอพัก ชื่อยุนจาเอ
ฉันรับผิดชอบให้การศึกษาเด็กหลังเลิกเรียน
แล้วนี้ก้ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะเข้ามายุ่งหรอกนะ
คุณกดหัวเด็กใส่เครื่องซักผ้า แล้วจะไม่ให้ผมเข้าไปยุ่งงั้นเรอะ คุณบ้าหรือเปล่า
ฉันได้ยินมาว่ามีครูมาใหม่จากโซล ที่แยกแยะไม่ออกระหว่างฉี่และอุจจาระ
คุณดูถูกผมเพราะ คุณคิดว่าผมมาจากที่่ที่ไม่พัฒนาสินะ
ในโซล ผมมีเพื่อนไม่ว่า จะเป็นอัยการหรือทนายความเยอะแยะ
ถ้าคุณกล้าทำแบบนี้อีกละก็ เตรียมตัวเข้าตะรางได้เลย จำคำผมไว้
ยูน ดู
สวัสดีค่ะ
ลุงไหนกันค่ะ
อ๋อ คุณลุงนั่นเอง
มีเรื่องอะไรเหรอค่ะ ฉันคิดว่าค่าซ่อมแซมจัดการเรียบร้อยมาตั้งนานแล้วซะอีก
คุณกำลังพูดถึงการทุบตีเด็กพิการเหรอค่ะ
นี้ไม่ใช่การเลือกปฎิบัติหรอกค่ะ แต่เป็นการทารุณกรรมค่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.