The first 200 lines.
Little Women (1994) OCR 23.976 fps runtime 01:58:30
พี่น้องและฉันจำได้ว่า ฤดูหนาวปีนั้น
หนาวที่สุด ในช่วงวัยเยาว์ของเรา
หลายปีก่อนนั้น ครอบครัวเราแร้นแค้น
คองคอร์ด แมสซาชูเซตส์
สงครามทำให้ น้ำมันเชื้อเพลิงขาดแคลน
จึงเป็นจุดเริ่ม การประดิษฐ์สิ่งทดแทน
กระนั้นในยามทุกข์ยาก
ครอบครัวของเรา... ครอบครัวมาร์ช
ก็มีความสุขกับชีวิต
คุณแม่ คุณแม่กลับมาแล้ว
แม่ขา..แม่ พวกเราคอยค้อย
คอยคุณแม่ ตั้งนานแสนนาน
เหรอจ้ะ ลูกรัก
เอมี่พูดเพี้ยนอีกแล้ว
คุณแม่ตัวเย็นเฉียบเชียวค่ะ
ก็แจกของคนตั้งมาก ที่รอรับที่บ้านเมตตา
แก้มหนูอุ่นดีเหลือเกิน
ขอบใจจ้ะลูก
คุณแม่ห่อของขวัญคริสต์มาส เสร็จแล้วหรือคะ
ปีนี้ของเยอะมาก เราแจกกันไม่ทัน...
ลูกหายหวัดรึยัง
ค่อยยังชั่วแล้วค่ะ
เราแจกอาหารเร็วเท่า สานตะกร้าเชียวละ
เอมี่มาดูสิว่า อะไรอยู่ในกระเป๋าแม่
คุณพ่อ
ครอบครัวสุดที่รัก
พ่อสบายดีและปลอดภัย
ตอนนี้เราตั้งค่าย ที่แม่น้ำโปตาแม็ค
- โปโตแม็ค - โปโตแม็ค
หน้าหนาวเดือนธันวาคมทารุณ
สำหรับเราทุกคน ที่จากบ้านมาไกล
พ่อคิดถึงลูกสาวทุกคน ทุกคืนวัน
ความรักของเธอ ทำให้ฉันมีสุขอยู่ได้
ภาวนาเสมอ อย่าให้เธอต้องลำบาก
ฝากความรักและจูบ มายังลูกๆ ทุกคน
บอกว่าพ่อคิดถึงมาก
อธิษฐานให้พวกเขาทุกคืน
โถ...คุณพ่อ
หนูเห็นแก่ตัวจัง
ไม่เอาน่า
นี่เป็นวันคริสต์มาสอีฟนะ
คุณพ่อคงไม่อยากให้เรา มานั่งหน้าเศร้าหรอก
ไปนอนได้แล้ว สาวน้อยเอมี่
เมอรี่คริสต์มาสจ้ะ ลูกรัก
เมอรี่คริสต์มาสค่ะ
เมอรี่คริสต์มาสจ้ะ
เมอรี่คริสต์มาสค่ะ
เมอรี่คริสต์มาสเบ็ธ
- หนูรักแม่ค่ะ - แม่ก็รักลูก
ลูกโจ...เมอรี่คริสต์มาส
เมอรี่คริสต์มาสค่ะแม่
อย่านอนดึกนักล่ะ
ค่ะ
ดึกๆ จินตนาการของฉัน มักแจ่มชัด
ทั้งเสียง ภาพ เหตุการณ์ และตัวละคร
ที่ฉันสนิทด้วย ราวทั้งหมดมีตัวตน
ฉันปล่อยตัวเองไปกับมัน
ปรารถนาเข้าไปในโลก แห่งจินตนาการ
อาหารน่ากินทั้งนั้นเลย
ทำให้นึกถึงสมัยก่อนนะ ฮันน่า
เราไม่ควรกิน เก็บไว้ดูนานๆ ดีกว่า
ใครไม่กินฉันกิน
โจ ลงมาเร็ว
ตื่นแล้วน่า หนวกหูชะมัด
ฮันน่าทำสิ่งมหัศจรรย์วันคริสต์มาส
นั่นไส้กรอกใช่มั้ย
เดี๋ยว
เนย
พระเจ้าประทานเนยมาให้เรา
ขอบคุณพระเจ้า สำหรับอาหารเช้ามื้อนี้
คุณโจคะ ไปตามคุณแม่มา
เขาออกไปดูพวกเยอรมัน ตั้งแต่ฟ้าสาง
เด็กที่นามสกุล "ฮัมเมล"
พูดอังกฤษไม่ได้สักคำ
พ่อเขาตายแล้ว
ทิ้งลูก 6 คน กับในท้องเมียอีก 1
น่าเอาฟืนไปฝาก พวกเขาคงไม่มีใช้
และคงไม่มีอาหารเช้ากิน
เอาขนมปังไปให้พวกเขาก็ได้นี่นา
แถมเนยด้วย เอาไว้ทำไมถ้าไม่มีขนมปัง
หิมะสวยเหลือเกิน
อยากลงนอนเกลือกกลิ้ง เหมือนหมามันจัง
เคยเป็นครอบครัวที่เพียบพร้อม
อากาศแบบนี้ น่าไปปิคนิคนะ
ขึ้นรถเถอะ เดี๋ยวไปโบสถ์สาย
ควรรอให้เขาพูดก่อน
เขาจะดูถูกเรารึเปล่า
อย่าหันไปมอง
อัศวินและคุณหญิง...
เทพยดาและมหาดเล็ก
พระกับเด็กดอกไม้
มาร่วมในงานเต้นรำ
พอลลีนร้องอย่างตระหนก
เมื่อหน้ากากเจ้าบ่าวหลุด
เผยโฉมที่ไม่ใช่เฟอร์ดินานด์ ชายคนรัก
เป็นเคาท์แอนโตนิโอ ศัตรูที่ตามล้างผลาญ
ข้ามาแก้แค้น
ท่านเคาท์พูด...
อ่านต่อฉบับหน้า
จบตอนได้ดีมาก คุณสน้อดกราส
ฉันชอบความรักต้องห้ามล่ะ
น่าพิมพ์เป็นเล่มนะโจ
ไม่ใช่เอามาอ่านให้เรา ชาวปิควิคฟัง
คุณทับแมน ดูถูกหนังสือพิมพ์ ชั้นดีของเรารึ
คุณวิงเกิ้ล
ประกาศ...
สายคาดเอว...
"สายคาดเอว ซึ่งเป็นของนายวิงเกิ้ล"
"หายไปอย่างลึกลับ จากราวตากผ้า"
"เจ้าของอยากได้คืน"
"ใครรู้เบาะแส แจ้งด่วน"
นักหนังสือพิมพ์เงียบหน่อยคอยฟัง
"ประวัติการทำน้ำฟักทอง" โดยนายทับแมน
โอ๊ย อย่าอ่านเรื่องฉัน
เบ็ธ นี่มันตำราอาหาร ไม่ใช่นิยาย
ก็พี่ไม่รู้จะเขียนอะไรนี่นา
กฎแรกคือ อย่าเขียนเรื่องที่คุณรู้
เธอว่าผู้ชายคนนั้นเป็นไง
เหมือนนักโทษใน "นิโคลัสนิเคลบี้" มั้ย
ดูเขาเหงาๆ นะ
คิดว่าเขา จะมาเยี่ยมเรามั้ย
เขาอาจมีความลับ
แบบพวกยุโรป โศกนาฏกรรมสลด
คนพูดกันว่า เขาไม่ได้รับ การเลี้ยงดูอย่างดี
โตมาในหมู่ศิลปิน กับพวกเร่ร่อนในอิตาลี
หน้าผากเขาดูเป็นผู้ดี
ถ้าฉันเป็นผู้ชาย อยากหน้าตาอย่างเขา
เสียดายที่จากอิตาลี มาอยู่กับตาเฒ่าร้ายกาจ
อย่าใช้คำว่าร้ายกาจสิ มันเป็นสแลง
เป็นฉันคงกลัวแทบตาย
อยู่บ้านมีของดีๆ ใช้แบบนั้น ฉันไม่มีวันกลัว
เหมือนไม่ใช่คริสต์มาส ไม่มีของขวัญสักชิ้น
อยากได้ดินสอสีจะตายอยู่แล้ว
ขออย่าให้โชคร้าย
ต้องไปทำงานกับคุณย่าใหญ่ จอมตระหนี่
เธอล่ะเบ็ธ อยากได้อะไรเป็นของขวัญ
อยากให้สงครามสงบ พ่อจะได้กลับบ้าน
โถเบ็ธ พวกเราก็เหมือนกัน
เปียโนบ้านนั้นสวยจัง
รอฉันเป็นนักเขียนก่อน จะซื้อเปียโนชั้นหนึ่งให้
ถ้าโจยังไม่ได้เป็น พี่เล่นของหนูก่อน
หนูแต่งงาน จะรวยให้น่าหมั่นไส้
ถ้าเผื่อคนที่เธอรักจน แต่ดีเหมือนพ่อเราล่ะ
ไม่เหมือนจมูกที่ติดหน้า มาตั้งแต่เกิดนี่นา
ของแบบนี้ มันเลือกรักกันได้
จมูกเราก็น่ารักดีออก
ยังไงฉันก็ไม่ยอมแต่งเพื่อเงิน
เผื่อธุรกิจของเขาพังขึ้นมาล่ะ
ส่งเรื่องไปลงพิมพ์ที่อีเกิ้ล ยังได้เรื่องละ 5 เหรียญ
ตอนนี้ในหัวฉัน มีอยู่แล้วตั้ง 10 เรื่อง
สุภาพบุรุษ
คุยกันอยู่ได้เรื่องเงินๆ ทองๆ
ไม่เห็นโก้ตรงไหนเลย
ถ้าไม่สนเงิน ว่าเป็นเครื่องหมายความโก้
ครอบครัวมาร์ช ต้องโก้ที่สุดในคองคอร์ด
สักวัน พวกเราต้องโตเป็นผู้ใหญ่
เราควรรู้ ความต้องการของตนเอง
วันนี้พอก่อน
- เอารถม้าไปเก็บได้ ดูแลให้ดีล่ะ - ครับ
เมอรี่คริสต์มาสขอรับ
คืนนี้ฉันรู้สึก
เม็กกับโจต้องเล่าถึง เบลล์การ์ดเนอร์ให้หนูฟัง
จมูกเขาเป็นไง แอนนี่ว่า เขาสวมแหวนมรกตจริงหรือเปล่า
ใครๆ ก็โชคดียกเว้นหนูคนเดียว
ฉันดีใจ ที่ไม่ต้องอยู่ในหมู่คนพวกนั้น
ต้องคอยหาเรื่อง มาพูดมาคุยกันเรื่อย
- อย่าพูดงั้นสิ - โจ
อย่ากินอาหารเย็นมาก อย่าเที่ยวจับมือใครๆ
เดี๋ยวนี้มันไม่เหมือนก่อนโจ
- กระโปรงเธอ - อ๋อรู้แล้ว
เธอล่ะชอบยืนใกล้เตา
ต๊ายดูสิ ไปงานยืนหันหลังให้ผนังไว้นะ
เม็กดู ส้นรองเท้าเท่ห์ระเบิดเลย
เล็กไปหน่อยนะ
เอาเหอะน่า คืนเดียวเท่านั้น
คงไม่มีใครสังเกตว่า เป็นรองเท้าบริจาค
ขอให้ส้นสูงเป็นใช้ได้
เอ๊ะ กลิ่นอะไรแปลกๆ
เหมือนขนนกไหม้
คุณพระช่วย
ผมฉัน โอ๊ยตายแล้ว
ขอโทษนะ ขอโทษ
- ไม่น่าให้ฉันดัดให้เลย ทำพังหมด - อย่าตกใจเม็ก เดี๋ยวก็ยาวเหมือนเดิม
ฉันไม่ไปสภาพนี้เด็ดขาด
ดีสิ ฉันจะได้ไม่ต้องไป
พี่เอาโบว์ของหนูติดข้างหน้าสิ
ปิดได้แนบเนียนดีแฮะ
สวยไปอีกแบบนะพี่
คงไม่มีหนุ่มๆ คนไหนขอฉันแต่งงาน
มีหวังเป็นสาวทึนทึกกันคราวนี้
ไม่ต้องห่วงหรอก
คนเดียวมาขอก็พอแล้ว
ถ้าได้แบบถูกสเป๊คนะ
ฟังเด็กแก่แดดพูด
เม็กยังไม่แต่งทันควันขนาดนั้นหรอก
ถ้าได้โจช่วยอีกแรงรับรองหมดหวัง
เธอคงสบายดีสินะ
เบลล์จ้ะงานนี้จัดได้วิเศษเลย
ฉันต้องไปช่วยคุณแม่แล้วล่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.