The first 200 lines.
Patton (1970) OCR 23.976 fps runtime 02:51:57
แถวตรง
นั่งได้
อยากให้จำกันไว้...
ว่าไม่มีไอ้หน้าโง่คนไหนชนะศึก...
ด้วยการตายเพื่อประเทศชาติ
เขาชนะ...
ด้วยการทำให้ข้าศึก ตายเพื่อประเทศชาติของมัน
ทหาร...
มีเรื่องที่ได้ยินเสมอว่า อเมริกาไม่ต้องการสู้รบ...
ต้องการหลีกห่างสงคราม...
เป็นเรื่องมดเท็จทั้งเพ
อเมริกัน...
รักการสู้รบมาแต่ดั้งเดิม
อเมริกันของแท้ รักกลิ่นอายของการสู้รบ
ตอนเราเป็นเด็ก...
เราต่างยกย่องแชมป์ยิงลูกหิน...
นักวิ่งเร็ว นักบอลติดอันดับ นักมวยจอมอึด
อเมริกันรักผู้ชนะ...
และรังเกียจเดียดฉันท์ผู้แพ้
อเมริกันลงเล่นเพื่อชนะเสมอ
ผมไม่แลพวกที่แพ้แล้วยังไม่สำนึก
เหตุนี้อเมริกันจึงไม่เคยแพ้ และจะไม่มีวันแพ้สงคราม...
เพราะความคิดเรื่องผู้แพ้...
เป็นที่ชิงชังของอเมริกัน
ทีนี้...
กองทัพถือเป็นทีม
จะกิน อยู่ นอน สู้รบก็เป็นทีม
สิทธิส่วนบุคคลเป็นเรื่องเหลวไหล
ไอ้บัดซบที่เขียนเรื่อง สิทธิส่วนบุคคล...
ลงใน "แซทเทอร์เดย์อีฟนิ่งโพสต์"
ไม่ได้รู้จักการสู้รบ มากไปกว่าการสมสู่
เวลานี้ เราเพียบพร้อม ทั้งอาหารและอาวุธ...
จิตใจอันเหี้ยมหาญ...
และทหารเก่งที่สุดของโลก
รู้ไว้ว่าผมเอง...
สมเพชเวทนาพวกที่เรา จะออกไปฟาดฟันด้วย
จริงๆ นะ
เราไม่ใช่แค่ออกไปเข่นฆ่ามัน...
เราจะควักไส้พุงพวกมันออกมา...
เพื่อใช้เป็นไขหล่อลื่น สายพานรถถังเรา
เราจะฆ่าไอ้พวกเยอรมันชั่วชาติ
ทีนี้...
อาจมีบางคน...
กังขาว่า...
ตัวเองจะตื่นสงครามมั้ย ขออย่าได้ห่วง
รับรองได้ว่า...
ทุกคนปฏิบัติหน้าที่ได้
พวกนาซี...
คือศัตรู
ตะลุยมันเข้าไป
เอาเลือดมันออก ยิงพวกมันให้กระจุย
เมื่อมือคุณไปโดน...
กองสมองเละๆ...
ที่เมื่ออึดใจก่อน ยังอยู่ในหัวเพื่อนคุณ...
คุณจะรู้ว่าต้องทำอะไร
มีอีกเรื่องที่อยากให้จำกันไว้
ผมไม่ต้องการได้รับรายงาน ว่า "เราตรึงพื้นที่ไว้ได้"
เราไม่ตรึงอะไรทั้งนั้น ให้เยอรมันตรึง
เรามีแต่บุกไปข้างหน้า เราไม่สนใจจะตรึงอะไร...
ยกเว้นข้าศึก
เราจะตรึงจมูกมันไว้ แล้วก็จับมันเตะเล่น
เราจะสยบมันให้ราบคาบ...
เราจะบุกพวกมัน ให้ถอยร่นไม่เป็นขบวน
ทีนี้...
เรื่องนึงที่...
พวกคุณจะพูดได้อย่างเต็มปาก เมื่อกลับบ้านแล้ว
คุณจะขอบคุณพระเจ้า
30 ปีจากนี้ ตอนคุณนั่งอยู่ข้างเตาผิง...
มีหลานตัวน้อยอยู่บนตัก...
หลานถามขึ้นว่า
"ตอนสงครามโลกครั้งที่ 2 ปู่ทำอะไร"
คุณจะไม่ต้องตอบว่า...
"คือ..."
"...ปู่โกยขี้อยู่หลุยส์เซียน่า"
เอาล่ะ ทุกคน...
นั่นเป็นความในใจ
ผมคงภูมิใจ...
ที่ได้นำคนเก่งอย่าง พวกคุณออกศึกทุกเวลา...
ทุกหนแห่ง
เท่านี้แหละ
"แคสเซอรีน พาส ตูนีเซีย, ค.ศ. 1943"
คนอาหรับต้องการอาหารและเสื้อผ้า
เลยลอกคราบศพทหารเรา ก่อนจะได้ฝัง
ดูท่ารายงานที่ได้รับ จะแม่นยำ
ยานหุ้มเกราะ 61คัน ลูกกระสุนปืน 45 ตัน...
ปืน 40 ม.ม. 25 กระบอก ปืนอัตโนมัติ1053 กระบอก
ไม่รวมปืนครก ปืนกล ปืนยาว...
ปืนสั้น กล้องส่องทางไกล หัวเข็มขัด ถุงเท้า
กับทหารอีก 1,800 นาย
"ราแบ็ท โมร็อคโค"
พลเมืองของเรา ขอสรรเสริญท่านนายพล...
ในการที่ท่าน ยกพลขึ้นัฝ่งทวีปอัฟริกา
และในการที่ท่านมาบริหาร จัดการประเทศของเรา
ผมพึงพอใจกับการอยู่ที่นี่
ถึงจะอยากรบเยอรมัน ในตูนีเซียก็ตาม
"แม้สิงโตในถ้ำ ยังสั่นเทาเมื่อเข้าใกล้"
ผมซาบซึ้งอย่างยิ่ง
น่าดูมาก
ทหารผมได้แบบนี้บ้างก็ดี
ถามหน่อยท่านนายพล คุณคิดยังไงกับโมร็อคโค
ผมรักโมร็อคโค
เหมือนลูกครึ่งระหว่าง ไบเบิลกับฮอลลีวู้ด
- นี่เหรอพวกไปรบแคสเซอรีน - ครับผม
กองทัพอเมริกันโดนขนาดนั้น...
ในการรบครั้งแรกกับเยอรมัน...
เจอกับ "รอมเมล" เราต้องใช้มือหนึ่งคุมรถถัง
คนที่กร้าวพอจะเอาคุมกองทหารนี้
- แพทตันเหรอครับ - เป็นไปได้
พระเจ้าช่วยเราด้วย
"ศูนย์บัญชาการ" "กอง 2"
ผู้หมวด...
ทหารประจำหน้าที่ไปไหน
- กลับที่พักไปโกนหนวด - ทำไมไม่ประจำหน้าที่
เขาคงต้องโกนหนวด
วันนี้ผู้บังคับบัญชาคนใหม่จะมา
ใครเตะก้นกันวะ
ขอโทษครับผม
- ลงไปทำอะไรกับพื้น - นอนครับผม
กลับลงไปนอนซะ
คุณเป็นคนเดียวที่นี่ ที่รู้ว่าตัวเองจะทำอะไร
ครับผม
- แบรด เป็นไงสบายดีเหรอ - จอร์จ ดีใจที่เจอกัน
นึกว่าคุณจะมาถึงตอน 9 โมง
ผมนึกอยู่แล้ว
ผู้ช่วยผม ดิ้ก เจนสัน
แบรด บอกหน่อยสิ
- คุณมาทำอะไรที่นี่ - ไอค์ขอรายงานเรื่องแคสเซอรีน
ผมจะอยู่ที่นี่ ในฐานะผู้สังเกตการณ์...
แต่ผมขึ้นตรงต่อไอค์
อ้อสายลับ
ต่อกองบัญชาการ นายพลไอเซนฮาวน์
ถามหน่อย แบรด...
เกิดอะไรขึ้นที่แคสเซอรีน ได้ยินว่าระส่ำมาก
ทุกอย่างผิดคาดไปหมด
เราใช้กระสุนปืนใหญ่ 75 ม.ม. เยอรมันจะตอบโต้ด้วย 88
รถถังมันเป็นดีเซล
ถึงเรายิงถูก มันก็วิ่งต่อได้ รถถังเรา...
ทหารเรียก "ถังหัวใจสีม่วง"
โดนสะเก็ดกระสุน ถังน้ำมันก็ระเบิดแล้ว
ผมก็เตือนแล้ว
ผมเคยพูดกับพลรถถัง
ผมถามเขาว่ากระสุนปืนกล ทะลวงเกราะได้มั้ย
เขาบอก ไม่ได้ครับ
มันทะลวงได้แค่ด้านเดียว แล้วก็หมดแรง
เห็นว่ามีปัญหาเรื่อง หน่วยคุ้มกันทางอากาศ
ปัญหาคือเราไม่มีน่ะสิ
- นายพลสมิธอยู่ในสายครับผม - โทษนะ แบรด
บีเดล
คืองี้ ผมโทรมาเรื่อง แบรดลี่ย์กับหน้าที่ของเขา
ผมกำลังขาดมือสอง อยากได้แบรดมาเป็นผู้ช่วย
คุณคุยกับไอค์นะ
โอเค ขอบใจ
คุณไม่ใช่สายของไอค์แล้ว คุณเป็นคนของผม
- โอเคมั้ย - ดี โอเคเลย
ดิ้ก ดาวอยู่มั้ย
- ครับผม - เอามาติดเลย
อะไรเหรอแบรด ท่านปธน.แต่งตั้งผมนะ
ผมทราบ แต่ต้องได้รับ การอนุมัติจากวุฒิสภาก่อนนี่
ก็...
เขามีกำหนดการของเขา ผมก็มีของผม
จอร์จ...
ถึงคุณได้เป็นผบ.ทัพเรือตุรกี...
ผมว่าลูกน้องคุณก็หา...
เครื่องหมายยศให้คุณได้
ขอแสดงความยินดีด้วย ล่วงหน้าเลย
รู้มั้ย...
ผมว่าดาวพวกนี้จะดูดีกว่า ถ้าติดบนเชิ้ตเขียว
ผมเคยเล่าที่ผมเคยออกแบบ ชุดพลรถถังรึยัง
ผมใช้เสื้อหนังเขียวคาดแถบสีแดง...
แล้วก็มีกระดุมทองเหลือง เรียงแถวมานี่
แถมท้ายด้วย หมวกอเมริกันฟุตบอลสีทอง
แต่กองทัพปฏิเสธ แน่นอน
ให้ตายเถอะ มันสวยจริงๆ
ลอยด์ ฟรีเดนดอลล์จะไปแล้ว
จอร์จ อีกเรื่องที่ผมใส่ ในรายงานแคสเซอรีนคือ...
ทหารบางคนกลัว
ผมเข้าใจนะ
เป็นหมาล่าสัตว์ก็ตื่น ถ้าออกล่าครั้งแรก
ผมยังจำได้...
สมัยที่ผมไม่กลัวอะไร เท่ากับตอนคิดว่า...
ลูกปืนพุ่งหาจมูกผม...
ไม่รู้ทำไม แต่เวลานึกภาพว่า ลูกปืนพุ่งเข้าใส่จมูก...
ผมจะสยดสยอง ยิ่งกว่าอะไรทั้งสิ้น
ผมเข้าใจนะ ก็จมูกงามออกแบบนี้
คุณรู้มั้ยทำไม ทหารพวกนี้ถึงออกไปตาย
ต่อให้คนตาบอดยังบอกได้
พวกนี้ดูไม่เป็นทหาร ทำตัวไม่เหมือนทหาร
จะสู้เยี่ยงทหารได้ยังไง
คุณพูดถูก วินัยหย่อนยานมาก
ใน 15 นาที เราจะเปลี่ยนเด็กพวกนี้...
ให้เป็นคมมีดกระหายเลือด
พวกเขาจะเลิกกลัวเยอรมัน
แต่คงไม่เลิกกลัวผมไปด้วย
ตื่นแต่เช้าเลยนะครับท่าน อาหารเช้ามั้ยครับ
นายทหารกินอาหารเช้า กันแล้วเหรอ
เราเปิด 6 โมงถึง 8 โมง
นายทหารส่วนใหญ่ เพิ่งมากินครับผม
แจ้งทหารว่าโรงอาหารปิดแล้ว
แต่ท่านครับ นี่เพิ่ง 7 โมง 45
No comments yet. Be the first to leave one.