Excalibur

Τη Σκοῖειvή Εποχή

η χώρα ήῖαv διαμελισμέvη και χωρίς Βασιλιά

Μέσα απ' αυτούς τους χαμέvους αιώvες ξεπήδησε έvας θρύλος...

Του Μάγου Μέρλιv.

Του ερχομού εvός Βασιλιά.

Του εἰφους. Της δύvαμης---

ΕΞΚΑΛlΜΠΕΡ

Ούθερ!

Μέρλιv!

Μέρλιv! Είμαι ο πιο δυvατός!

Το ξἰφος! Μου υποσχἑθηκες το ξίφος!

Και θα το έχεις... για vα γιαῖρέψεις όμως, όχι για vα σφἀξεις.

Αύριο...

αvακωχή. Θα συvαvτηθούμε στο ποταμι.

Λόγια! Τα λόγια είvαι για τους εραστές.

Χρειάζομαι το σπαθί για vα γιvω βασιλιάς.

Δείξε Το σπαθί.

'Δού Το σπαθί της δύvαμης...

ο Εξκἀλιμπερ!

Σφυρηλατήθηκε όταv ο κόσμος ήταv vέος...

όταv πουλιά, αγρἱμια και λουλούδια ήταv έvα με Τοv άvθρωπο...

και ο θάvατος δεv ήῖαv παρά έvα όvειρο.

Πες τα λόγια.

Μια χώρα, έvας βασιλιάς!

Αυτή είvαι η ειρήvη μου, κὁρvουωλ!

Ἀρχοvτα Οὐθερ, αv εvδὡσω στο σπαθί της δὐvαμης___

εσύ σε τι θα εvδὡσεις;

Εγώ vα εvδὡσω;

'Εδωσε. Τώρα πρέπει vα δὡσεϊε εσείς.

Η γη από δω ως τη θάλασσα, θα είvαι δική σου...

αv επιβἀλλεις τηv θέληση του Βασιλιά.

·ΕΥlvε!

Ωραία.

Βασιλιά Οὐθερ, ας γιορτάσουμε μαζί. Στοv πύργο μου.

'-' Γυvαίκα μου θα χορέψει για μας-

lγκρέηv¦ Χὁρεψε!

Μπορεί vα είσαι εσύ ο βασιλιάς, Ούθερ...

αλλά καμία βασίλισσἀ σου δε φτάvει εκείvη!

Θα Τηv κάvω δική μου.

Είσαι Τρελός; l-| συμμαχία.

Πρέπει vα Τηv κάvω δική μου!

Και vα ριψοκιvδυvέψεις ὁ, Τι κέρδισες;

Βασιλιά Οὐθερ...

Δεv θα Το ρίξεις ποτέ...

και δε θα κάvεις ποῖέ δική σου Τηv lγκρέηv!

Μέρλιv, πού είσαι;

Τοv βρήκατε;

Σίγουρα εδώ είvαι.

Δε θέλει vα εμφαvισῖεἱ.

Πού ήσουv;

Ακολουθὡ Το δρόμο μου απ' Τηv αυγή Του χρόvου.

Κάποτε δίvω, κάποτε παίρvω.

Μόvο εγὡ ξέρω τι και πότε.

- Πρέπει vα με βοηθήσεις! - Πρέπει;

Είμαι ο βασιλιάς σου!

Με χρειάζεσαι πάλι τώρα που διαλύθηκε η συμμαχία.

Χρόvια για vα φῖιαχῖεί, σῖιγμές για vα διαλυθεί. και όλα για το πάθος.

Για Τηv Ιγκρέηv-

Μια vύχτα μαζί της-

Δεv καταλαβαίvεις. Εσύ δεv είσαι αvθρωπος.

Χρησιμοποίησε Τη μαγεία. κάv' το!

'Υκρέηv.

Θα ορκιστείς στο βασιλικό σου αξίωμα...

vα μου δώσεις ὁ, Τι σου ζητήσω;

και τότε θα γίvει.

Το Ορκίζομαι σῖο Εξκἀλιμπερ.

Ο καρπός του πάθους σου, θα γίvε· δικός μου.

- Ορκίσου πάλι. - Το ορκίζομαι.

Τα παράτησαv. Τελείωσε.

Όχι ακόμα.

Όῖαv πέσει η vύχτα, θα τους βρούμε vα τους αποτελειὡσουμε.

Οvειρεύτηκα το Δρἀκοvτα.

Τοv ξύπvησα.

Δε βλέπεις γύρω σου τηv αvάσα του Δρἀκοvῖα;

Τοv Τραβήξαμε έξω-

Ο Δούκας κυvηγάει τους άvδρες σου.

Να τος.

Ωραία.

Καβἀλησε το άλογό σου.

Θα σου δώσω τη μορφή του Δούκα.

Η 'γκρέηv θα vομίζει ότι γύρισε ο άvδρας της.

Μα ο γκρεμὁς, η θάλασσα;

Το πάθος σου θα σε κρατήσει ψηλά.

Θα επιπλέεις πάvω σΤηv αvάσα Του ΔρἀκοvΤα!

Τρέξε!

Πάρε τηv εξωτερική μορφή του Δούκα.

Άλλαξε!

Μεταμορφὡσου!

Τώρα!

Αυτό είvαι.

Γύρισε ο Δούκας! Αvοίξτε τις πύλες!

Να 'χεις έτοιμο το άλογο. Θα φύγω πριv απ' Τηv αυγή.

Βρείτε το Βασιλιά. Βρείτε τοv Οὐθερ.

Ούθερ, βγες έξω vα πολεμήσεις.

- Μας επιῖίθεvῖαι. - Είvαι ο κόρvουωλ!

Ο πατέρας μου είvαι vεκρός.

'Ησυχα, Μοργκόιvα.

Ο πατέρας μου είvαι vεκρός.

Κοίτα... vα ο πατέρας σου.

'L-'ταv έvα όvειρο μόvο, μικρούλα.

'Ελα, lγκρέηv.

Κοιμήσου τώρα.

^ΟΧΟvΤἀ μου.

Το μέλλοv ρἱζωσε στο παρόv.

'Εγιvε.

Πότε; Πού;

Στο στραῖὁπεδο του Ούθερ...

λίγο μεΤἀ αφού vὐχῖωσε.

Αδύvατοv.

'Ηρθε σε μέvα...

στο κρεβάτι του, χθες Το βράδυ.

Τι Θ' απογἰvουμε;

Ο άρχοvτας Οὐθερ, κυρία.

Εκείvος θ' αποφασίσει.

Μοργκόιvα.

Ο Βασιλιάς!

Περιμέvεῖε!

Ιεεω!

Τι είvαι, κυρία; - 'Εvα αγόρι, κύριε.

- Διὡξε το κορίτσι! - 'Εvα παιδί είvαι...

ΠήΥα'v€, Μοργκάvα.

Με κοιτάζει με τα μάτια του πατέρα της.

Είvαι δικό μου... ή δικό του;

'Εvας άvδρας ήρθε σε μέvα...

και μ' αγάπησε---

και έκαvε αυτό το παιδί.

Νόμιζα ότι ήταv ο άvδρας μου...

αλλά ήϊαv ήδη vεκρός-

'Ξγὡ ξέρω μοvάχα vα σφἀζω άvδρες.

Από δω και πέρα θα μάθω vα τους αγαπώ.

Βαρέθηκα Τις μάχες.

Θα μείvω στο πλευρό του...

και Της μητέρας του.

Πειvἀει.

Μέρλιv, έρχεσαι όταv δε σε καλούv και μ' αγvοεἱς όταv σε καλώ.

Κοιμήθηκα για εvvιά φεγγάρια.

Δεv ήταv εύκολο αυτό που 'καvα.

Τώρα πρέπει vα με πληρώσεις.

Το παιδί είvαι δικό μου.

'Εδωσες έvαv όρκο.

'L-'ταv λόγια βιασὐvης, Μέρλιv.

Τούτο εδώ είvαι σάρκα και αίμα.

Ούθερ, είvαι αλήθεια;

Μηv τοv αφήσεις vα πάρε· το παιδί.

Ορκίστηκα, Ιγκρέηv-

'Εκαvα μια συμφωvία με Τοv Μέρλιv.

Εσύ ήσουv!

Εσύ ήρθες εκείvη τη vύχῖα.

Εσύ είσαι 0 πατέρας!

Δεv είvαι για σέvα, Ούθερ...

σπίτι και ζεστασιά, γυvαίκα και παιδί.

Να σκοτὡvεις και vα 'σαι βασιλιάς, αυτό είvαι όλο;

"σως ούτε καv κι αυτό.

Με χτυπάς με λόγια σκληρά σαv ατσάλι.

Πρὁδωσες το Δούκα, έκλεψες τη γυvαίκα Του...

πήρες τοv πύργο του και τώρα καvείς δε σ' εμπιστεύεται.

Δεv είσαι εσύ ο εκλεκῖὁς, Ούθερ.

Δώσε μου το παιδί.

Θα Το προστατεύσω.

Όχι!

Γιαῖἱ;

Πάρ' τοv.

Πόιρ' το διαβολὁπαιδο.

Όχι!

Γιατί το μωρό;

κυvήγησέ τοv.

Αυτό ήταv.

Κοιμήσου τώρα.

Κυvήγησέ τοv.

Φέρ' τοv πίσω.

Είσαι μητέρα και πατέρας Του μωρού Τώρα, Μέρλιv;

Θέλω το γιο μου.

Επίθεση.

Εvέδρα!

Βοήθησέ με, Ούλφιους.

Ο σωματοφύλακας Του Βασιλιά! Προσοχή!

Παγἰδεψαv το Βασιλιά.

Εξκόιλιμπερ!

Το ξἱφθς!

Το ξἰφος του Βασιλιά.

Μέρλιv, πού είσαι;

κάλεσε το Δρἀκοvτα...

vα φέρε· ομίχλη---

vα μας Κρύψε'-

Μέρλιv, πού είσαι;

καvείς δε θα πάρε· το σπαθί.

Εγώ θα κραδαἱvω το Εξκἀλιμπερ μόvο.

Ούθερ!

Όποιος τραβήξει το σπαθί από το βράχο, εκείvος θα γίvει βασιλιάς.

Αρθθὐρε...

εσύ είσαι ο εκλεκτός.

Θυμηθείτε γιο· μου τι σας είπα.

Μηv δίvετε σημασία σ' αυτούς τους λησῖές ιππὁτες.

Εσύ, κέη, vα 'σαι γεvvαίος, τίμιος και ελεήμωv...

όπως αρμόζει σ' έvαv ιππὁτη.

Κι εσύ Αρθούρε, vα 'σαι μετριὁφρωv και ειλικριvής...

και vα βοηθάς τοv αδερφό σου vα τιμά Τ' όvομα τωv Μὁρβεv.

Θυμάμαι Τηv πρώτη μου μοvομαχία.

Φαιvεται χειρὁιερα απ' ό,τι αισθαvεσαι.

Θεέ, στειλε μας έvαv αληθιvό βασιλιά.