The Ogre's Bride (鬼の花嫁)

ไม่คู่ควรครับ

ช่วยอย่าถึงกับลงแรง มาโวยวายถึงบ้านคนอื่นได้ไหม

การที่ท่านเรยะได้พบเจ้าสาว ถือเป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับตระกูลครับ

ยิ่งพลังวิญญาณของท่านเรยะเพิ่มขึ้น ก็ยิ่งทำให้ตระกูลดีขึ้นด้วย

ถึงจะได้รับการประเมินขั้นสูงสุดอยู่แล้วก็เถอะ

แต่ว่า

อ่า ก็นะ มันช่วยไม่ได้นี่นา

เห็นว่าเจ้าสาวอะไรนั่น ต่อให้อยากเลือกก็เลือกเองไม่ได้ด้วย

มันเป็นไปตามสัญชาตญาณแหละ

อย่างน้อยถ้ามีความสามารถประมาณซากุราโกะ ก็พอจะยอมรับได้อยู่หรอกครับ

กะแล้วเชียว

ที่มาวันนี้ก็เพื่อเรื่องนี้เองสินะ

นี่ ซากุราโกะ

ท่านพี่โอกะ

มีธุระอะไรอย่างงั้นหรือคะ

แหม ท่านทาคามิจิ

ไม่ได้พบกันนานเลยนะครับ ซากุราโกะ

ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นมาเลย ฉันเหงามากเลยนะคะ

พอดีช่วงนี้ท่านเรยะงานค่อนข้างยุ่ง

ก็เลยไม่ค่อยได้มาที่นี่น่ะครับ

ซากุราโกะ

ตอนนี้ท่านเรยะได้พบเจ้าสาวแล้ว

เพราะอย่างนั้นการหมั้นกับเธอจึงจะถูกยกเลิก

ตายจริง

ถ้าเกิดได้พบท่านเจ้าสาวแล้ว ก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้นะคะ

แล้วท่านเจ้าสาวเป็นคนอย่างไรหรือคะ

คือเรื่องนั้น...

คือว่า... ฉันถามอะไรแปลก ๆ ออกไปหรือเปล่าคะ

ไม่เหรอ เธอไม่ผิดอะไร

ผมแค่ยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้เองครับ

การที่คนธรรมดาแบบนั้น จะมาเป็นคู่ครองกับท่านเรยะผู้สูงส่ง

ซ้ำยัง

ซ้ำยัง

ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะตัวติดกับท่านเรยะ แล้วได้รับรอยยิ้มแบบนั้นไปอีกด้วย

ทั้งที่ผมยังไม่เคยถูกยิ้มใส่แบบนั้นเลยแท้ ๆ

นี่นายอย่าให้ท่านเรยะรู้เรื่องนี้เด็ดขาดเลยนะ

ต่อให้โดนลบทิ้งก็บ่นไม่ได้หรอกนะ

ขอโทษด้วยครับ เผลอตัวไปหน่อย

เจ้าสาวน่ะ

เป็นนักเรียนสาวมัธยมปลายทั่วไปครับ

(เจ้าสาวแห่งโชคชะตา กับคุณชายยักษ์แห่งอายาคาชิ)

ถ้างั้นวันนี้ก็เป็นวันที่สัญญาสินะ

อืม

ตั้งแต่วันนั้น

ฉันอยากจะตอบแทนเรยะบ้าง

ฉันเองก็อยากจะให้ของขวัญเรยะด้วย

อยากให้เรยะมีความสุขเหมือนกัน

ของที่ฉันซื้อให้ได้คงไม่ได้มีค่าอะไรมากมาย

แต่ว่าเรยะมีอะไรที่อยากได้ไหม

งั้นฉันอยากได้จูบตอบแทน

ไม่ใช่ที่แก้มแต่เป็นที่ปาก

จูบแลกเปลี่ยน กลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปซะแล้ว

งานพิเศษที่บริษัทของเรยะมีสามวันต่อสัปดาห์

วันที่ไม่มีงาน ก็ทำได้แค่กลับไปรอเรยะที่บ้านเหมือนเดิม

ทำอะไรกันคะเนี่ย ท่านยูซุ

อ่า ก็แบบว่า...

พอดีมันว่างน่ะก็เลยอยากจะช่วยงานทุกคน...

ไม่... ไม่จำเป็นหรอกนะคะ

เชิญท่านเจ้าสาวพักผ่อนที่ห้องตามสบายเถอะค่ะ

ขอเวลาหน่อยได้ไหม

มีอะไรเหรอ

ได้ยินว่าเธอว่างจนเบื่อตอนที่อยู่บ้าน ก็เลยมีของขวัญมาให้

วันนี้เอาชุดมาให้ด้วยนะ

ถ้าเหมาะกับเธอก็คงดี

พวกเครื่องประดับยิ่งมีเยอะก็ยิ่งดีนะ

ขากลับแวะร้านดอกไม้มาด้วย

วันนี้ซื้อช็อกโกแลตมาให้...

เดี๋ยว ๆๆ

ขอบคุณมากนะคะ มีของฝากมาให้ทุกวันเลย

แต่ว่า

ไม่ต้องให้ของขวัญทุกวันขนาดนี้ก็ได้

นี่คือความรู้สึกของฉัน

ที่อยากทำอะไรสักอยากให้ยูซุน่ะ

ถ้าไม่รังเกียจก็รับไว้เถอะ

แน่นอนว่าฉันจะรับคำขอบคุณไว้เหมือนเดิม

น่าจะได้เวลา

เปลี่ยนเป็นที่ปากแทนแก้มแล้วนะ

ยังไม่ไหวค่ะ

แต่เราก็รู้ว่าไม่ได้รังเกียจอะไร

มันรู้สึกเหมือน...

น่าเสียดาย ยกเลิกการหมั้นกับซากุราโกะจริง ๆ ด้วยสินะ

ถึงการได้ส่งเจ้าสาวไปจะเป็นสิ่งที่ภาคภูมิใจ ในฐานะผู้นำตระกูลรองก็เถอะ

แต่ก็ช่วยไม่ได้แหละนะ

ในที่สุดก็กลับไปกันสักที

การประชุมญาติเนี่ยมันวุ่นวายจริง ๆ เลย

เอาเถอะ

ถ้าพูดจากใจจริงแล้วพี่เองก็เสียดายเหมือนกัน

เพราะพี่เองก็ตั้งตารอดูซากุราโกะเปล่งประกาย

เคียงข้างท่านเรยะเหมือนกัน

แต่ว่านะ ซากุราโกะ

ท่านพี่คะ

ฉันไม่ได้คับแค้นใจท่านเจ้าสาวเลยค่ะ

จะคอยสนับสนุนในฐานะ ลูกสาวของตระกูลคิยามะเองค่ะ

ซากุราโกะ

สมแล้วที่เป็นน้องสาวที่พี่ภูมิใจ

ถ้างั้นก็ไปพักผ่อนให้เต็มที่เถอะ

ค่ะ ราตรีสวัสดิ์นะคะ

ท่านพี่

หน้าที่ของผู้เป็นเจ้าสาวของท่านเรยะ

คือการผลักดันตระกูลคิริวอิน

เห็นทีคงถึงเวลาที่ต้องไปสั่งสอน

ท่านเจ้าสาวที่แสนธรรมดาให้รู้ซะหน่อยแล้ว

ว่าการเจียมเนื้อเจียมตัวเป็นยังไง

คุณยักษ์จิ๋ว ฉันทำชุดใหม่เสร็จแล้วนะ

น่ารักจังเลย

คุณยักษ์จิ๋ว ลองหมุนตัวดูสิ

ทำชุดเล็กขนาดนี้ได้ด้วย

สมแล้วที่เป็นหัวหน้าชมรมงานฝีมือ

คุณยักษ์จิ๋วเองก็ดูดีใจด้วยนะ

ไปเรียนรู้เรื่องแบบนั้นมาจากไหนน่ะ

บอกไม่ได้

ว่าเลียนแบบเรากับเรยะ

ไม่นึกเลยว่าจะจำการจูบเป็นการขอบคุณ

การเล่นกับพวกคุณยักษ์จิ๋ว ก็เริ่มกลายเป็นเรื่องปกติในทุก ๆ วันแล้วสิ

ยูซุ พวกคุณยักษ์จิ๋วล่ะ

วันนี้อยู่เฝ้าบ้านน่ะ

อุตส่าห์ทำชุดมาให้แท้ ๆ

เอ๊ะ ทำไมล่ะ

ว้าว มาด้วยนี่นา

เดี๋ยวจะโดนครูดุเอานะ

ยูซุ ขอร้องล่ะ ช่วยพามาทุกวันทีนะ

นั่นสินะ

ให้ลองชุดได้แค่ที่โรงเรียนเท่านั้นด้วย

ขอร้องล่ะ

เข้า... เข้าใจแล้ว

ทั้งที่คาบเรียนเริ่มแล้วแท้ ๆ

นี่

สนิทกับคุณชายนั่นมากขึ้นหรือยัง

อื้ม

ก็คิดว่าสนิทกันดีนะ

จังหวะเว้นเงียบนั่นมันอะไรกันน่ะ

ก็มัน...

บางทีเขาตามใจมากเกินไป จนไม่รู้ว่าจะตอบสนองยังไงดีน่ะ

ที่ผ่านมาก็ไม่เคยมีใครตามใจเราแบบนี้เลย

เลยมีบางครั้งที่ไม่รู้ว่า เราจะตอบรับความใจดีของเรยะยังไงดี

ว่าแต่เธอน่ะชอบคุณชายนั่นแล้วหรือยัง

ก็ไม่ได้เกลียด

คิดว่าคงจะ... ชอบ

แต่ก็ไม่รู้ว่านั่นเป็นความชอบ ที่เรยะต้องการหรือเปล่า

ความรู้สึกของเรามันคือสิ่งที่มีต่อ ผู้มีพระคุณที่เข้ามาช่วยเหลือตอนที่เราเดือดร้อน

หรือเป็นสิ่งที่มาจากความรักกันแน่

เราเองก็ยังไม่รู้

แต่ตอนที่รู้ว่า เขามีคู่หมั้นเธอก็ช็อกไปเลยไม่ใช่เหรอ

คงไม่ช็อกกับคนที่ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยหรอกมั้ง

จะใช่แบบนั้นหรือเปล่านะ

ถึงเรยะบอกว่าจะไม่ปล่อยเราตลอดชีวิตก็เถอะ

แต่มันจะใช่จริง ๆ เหรอ

เรายังไม่มีความกล้า และความมั่นใจที่จะก้าวเดินต่อไปเลย

อายาคาชิน่ะนะ

เห็นว่าแค่มองแว๊บเดียว ก็รู้แล้วว่าใครเป็นเจ้าสาว

แต่เรื่องพวกนั้นไม่มีทาง ที่มนุษย์อย่างเราจะรู้ได้นี่เนอะ

อย่างกรณีของฉันเนี่ย จู่ ๆ ก็โดนจับแขนตอนเดินเล่นอยู่ในเมือง

เธอคือเจ้าสาวของฉัน

วิธีล่อซื้อแบบใหม่เหรอ

หรือว่าโรคจิต

ไปก่อนนะคะ