Doctor G (डॉक्टर जी)

(ภาพยนตร์นี้เป็นเรื่องสมมติ และไม่ใช่สารคดีหรือชีวประวัติ)

(ของบุคคลหรือตัวละครใดๆ ที่ปรากฏ ในภาพยนตร์ในลักษณะใดก็ตาม)

พวกเขาบอกว่าแฟนสาวตอนเรียน เอ็มบีบีเอสพอเรียนจบก็ต้องเลิก

ริชาก็ดูจะเหมือนกัน

อะไรอีกทีนี้

เรื่องเป็นเสรีนิยมนี่เหลวไหลทั้งเพ

ฉันก็เป็นเสรีนิยมนะ

เสรีนิยมที่แท้จริงและเที่ยงแท้เลย

ฉันไม่เคยทำตัวเป็นชายเหยียดเพศเลย "สาวคนนั้นเป็นของฉัน" ไม่มีทาง

ทุกครั้งที่ถามว่าเธออยู่ไหน เธออยู่กับวิศาล

"เธอคุยกับใคร" วิศาล

"นั่นข้อความใคร" ของวิศาล

ฉันเลยถามเธอว่าเธอรักวิศาลไหม

แล้วเธอก็โมโห

เธอว่า "อยู่ยุค 90 หรือไง หญิงชายเป็นเพื่อนกันไม่ได้เหรอ"

นี่ความสัมพันธ์อะไรของเธอกัน

เธอมีปัญหาที่จะเรียนกับแฟนเธอ

เธอว่า "นายชอบแข่งขันเกินไป"

เราเตรียมสอบแข่ง แน่นอนสิว่าฉันต้องแข่งขัน

แล้วทำไมเธอเรียนกับวิศาล

เพราะเขาไม่เก่งเหรอไง

พวกเขาดื่มชาและซุบซิบกันทั้งคืน

เธอวางหัวไว้บนไหล่เขา

มันเกินไป

นายรู้ได้ไง

รู้อะไร

ว่าเธอวางหัวไว้บนไหล่เขา

ฉันไปป่วนปาร์ตี้ติวหนังสือ ของพวกเขาสองสามที

พร้อมกับกระติกชา

เธอทำมันต่อหน้าฉันเลย

- แล้วไงต่อ - ฉันไม่เข้าใจแนวคิดนี้เลย ไม่เลย

- แนวคิดอะไร - เธอสนุกเวลาคุยกับวิศาล

เธอชอบดูหนังกับเขา

เธอชอบติวหนังสือกับเขา

ทำไมเธอไม่มีเซ็กซ์กับเขาเลยล่ะ

นี่พวก ฉันชอบคุยกับนาย

ชอบดูหนังกับนาย ใช้เวลากับนาย

แต่ความคิดที่ว่าจะมีเซ็กซ์กับนาย

ไม่เคยเข้ามาในหัวฉันเลยนะ

ฉันรู้ว่าปัญหาคืออะไร

- คือ… - ริชาได้ที่เท่าไรนะ

ที่ 224

แล้วนายล่ะ

ที่ 655

นั่นแหละปัญหา

ให้ตาย ถ้าฉันลงออร์โทได้นะ

สาบานเลยว่าแม้แต่วิศาลฉันก็สนิทได้

งั้นมาหาตำแหน่งออร์โทให้นายกัน

ไม่มีตำแหน่งออร์โทว่างในโภปาล

- อินเทาร์ล่ะ - ไม่มี

- ควาลิยัร - ไม่มี

มันท์เซาร์

นายลงออร์โทได้แค่ในมันท์เซาร์

นั่นเมืองร้างนะ ผีที่ไหนกระดูกหัก

ช่วยหาตำแหน่งในโภปาลให้ผมทีเถอะ

อย่างน้อยก็อินเทาร์

- แม่มีแค่ผม ทิ้งแม่ไว้ลำพังไม่ได้ - นายโชคดีนะ

- ฉันเจอตำแหน่งว่าง - ที่ไหนครับ

โภปาลมีที่ว่าง

วิทยาลัยไหน

สถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์โภปาล

จริงเหรอ นั่นวิทยาลัยชั้นนำเลยนะ

ให้ผมเข้าไปเถอะ

นรีเวชวิทยา

ผมลงนรีเวชไม่ได้นะ

คุณใช้เส้นสายช่วยได้แน่ หาตำแหน่งในโภปาลให้ผมนะ

มีนักเรียนคนนี้ ปรียันกา สิงห์

เธอได้ออร์โท

ถ้าเธอตกลง นายก็สลับที่กับเธอได้

ได้ครับ

ขอบคุณ

นายได้อะไร

นรีเวชวิทยา

เงียบน่า!

ดูสิ นั่น ปรียันกา สิงห์

เธอได้ออร์โท ฉันรู้จักเธอ

ฉันต้องสลับกับเธอ

ฟังดูเข้าท่านะ

แต่ฉันจะกล่อมเธอยังไงดี

บอกเธอว่า

นายลงนรีเวชไม่ได้ แต่เธอลงได้สิ

ถ้าเธอถามว่าทำไมล่ะ

ก็บอก "ฉันจะรักษา อวัยวะที่ฉันไม่มีได้ไง"

- นายจะสอบโดยพล่ามอะไรไร้สาระเหรอ - มีเหตุผลฟังขึ้นกว่านี้ไหมล่ะ

แหงสิ

งั้นก็ลุยเลย

- มัน… - ไง

ปรียันกา สิงห์

- ว่าไง - ผมเจอคุณพร้อมริชา จำได้ไหม

เธอเป็นแฟนผม

อ้อ ใช่

คือว่าการเรียนออร์โท เป็นความฝันวัยเด็กของผม

และคุณก็ได้ออร์โท

- มันเป็นความฝันของฉันเหมือนกัน - ผมได้นรีเวช

ว้าว!

คุณขำผมอยู่เหรอ

- เปล่า - ทำไมเราไม่สลับกันล่ะ

คุณลงนรีเวช ผมจะลงออร์โท

- อะไรนะ - ใช่

- ไม่… - ฟังผมนะ

ผมมีเหตุผลที่ดี ริชากับผมจะแต่งงานกัน

ผมสัญญาว่าจะลงออร์โท เธอจะลงจักษุวิทยา

แล้วเราจะเปิดคลินิกด้วยกัน เรามีแผนใหญ่หลังแต่งงาน

- อย่าทำให้เราต้องหย่าก่อนแต่งเลยนะ - เดี๋ยวสิ

พวกคุณกำลังจะเลิกกัน

คิดว่าหลอกใครอยู่

หอหญิงทั้งหอเขารู้กันหมด

แล้วคลินิกแบบไหนกันที่หมอตา กับหมอกระดูกจะเปิดด้วยกัน

เดี๋ยวนะ เราคุยอะไรกันอยู่ตั้งแต่แรก

ลงนรีเวชหรือออร์โทก็ตามใจนายสิ

- มายุ่งกับชีวิตฉันทำไม - ลงนรีเวชเถอะน่า

- คุณลงได้ ผมลงไม่ได้ - ทำไม

ผมจะรักษาอวัยวะที่ผมไม่มีได้ไง

ไม่อยากเชื่อเลย

ผมไม่เรียนนรีเวชหรอก

- ดีใจเถอะที่ไม่ต้องเรียนอึกับฉี่ - มันเรียกว่าพยาธิวิทยานะแม่

ใช่ ถ้าแกต้องเรียนมันล่ะ

ไม่มีทางหรอก ป้า ผมบอกให้เขาลงนรีเวช

จริงเหรอ ขอบใจจ้ะ นี่ กินสิ

ผมกินแตงโมอยู่ ยัดขนมลาดูใส่ปากผมนี่นะ

แม่ทำกินเอง แม่ก็กินสิ

แกหมายความว่าไง

แม่เป็นคนอยากกินมัน

ทำไมต้องบังคับป้อนผม

ไม่ว่าฉันจะทำให้ใครมันก็ทำยากนะ

ต้องเตรียมโคยาอยู่ชั่วโมงครึ่ง

แล้วก็ป่นผลไม้แห้ง ปั้นแป้งเป็นลูกบอลแต่ละลูกเป็นชม

แล้วในที่สุดมันก็เสร็จ

ไม่มีขนมลาดูชิ้นไหนกลมเลย

ไม่ว่าจะรูปทรงยังไงลาดูเนยกี ก็หวานเหมือนกันหมดนั่นแหละ

- นี่บทเรียนสำคัญเลยนะ - อะไรล่ะ

การเป็นหมอก็เหมือนลาดูเนยกี

ไม่ว่าแกจะรักษากระดูก หรือวิเคราะห์อึ หมอก็คือหมอ

แม่ อึ…

นี่ กินสิ

ตอนฉันชนะกัปตันโรงครัวในทีวี แกจะได้บอกให้ทั้งวิทยาลัยรู้

"มือแม่ฉันมีเวทมนตร์"

นายโชคดีแล้วที่ได้เรียนต่อ รับๆ ไปเถอะ

แล้วฉันจะทำอะไรต่อล่ะ

นายเห็นสถานการณ์ฉันไหม

นี่สามปีแล้วนะ

ฉันยังพยายามสอบเข้ารับราชการอยู่

นี่ ฉันจ่ายค่าเช่าเดือนหน้าได้ไหม

เงียบเลย

โอเค

- ฮัลโหล - ว่าไง ริชา

- ฉันอยากคุยกับคุณ - โอเค

ถ้าคุณว่าง เราเจอกันพรุ่งนี้นะ

- ได้ เจอกันพรุ่งนี้ - ดี

โอเค บาย

ข้อหนึ่ง นายไม่มีปัญหากับวิศาล

ข้อสอง อย่าแม้แต่จะคิดเรื่องเซ็กซ์

ข้อสาม พูดขอโทษทุกสองสามนาที

คุณนายมาสาย 25 นาทีแล้ว

เธอคงไม่ขอโทษด้วยซ้ำ

โทษที ฉันมาสาย

ไง

ไม่เป็นไร

คุณบอกปรียันกาว่า เราวางแผนจะแต่งงานกันเหรอ

มีลูกสองคน เปิดโรงพยาบาล

- ผมไม่ได้พูดเรื่องลูก - ช่างสิ

ฉันไม่อยากมีลูก

- ไม่อยากแต่งงานด้วยซ้ำ - ไม่ ขอโทษจริงๆ

ฟังนะ มันสายไปแล้ว

ให้ผมพูดจบก่อน

วิศาลกับคุณเป็นแค่เพื่อนกัน

ผมเข้าใจ

ผมโอเค ผมเข้าใจ

ก็นะ เขาเป็นคนดีซะขนาดนั้น

เขาคะแนนดีด้วย

ฉันไม่ได้พูดถึงวิศาลเลย

ปัญหาไม่ได้อยู่ตรงนั้น

งั้นอะไรล่ะ

คุณทำฉันอึดอัด

- ผมนี่นะ - ใช่

คุณถามฉันทุกเรื่อง ทุกข้อความ

ทุกบทสนทนาของฉัน

ฉันรู้สึกเหมือนถูกสอบสวนคดี

คุณถึงขนาดหิ้วกระติกชา ไปบ้านวิศาลโดยไม่บอก

สุดท้ายก็เกี่ยวกับวิศาล

อุทัย คุณไม่ฟังฉันเลย

รู้อะไรไหม

ฉันว่าคุณคงไม่ได้ยินผู้หญิง

ผู้หญิงคงเหมือนค้างคาว ที่คุยกันคนละความถี่สำหรับคุณ

ตรรกะเพี้ยนอะไรของคุณ

ให้ตาย ฉันพอแล้ว

ฉันไปแล้ว ดูแลตัวเองนะ

คุณรักผมไหม

ผมรักคุณ

ผมรักคุณมาก

อยากมีเซ็กซ์ก่อนจากเหรอ

ก็ได้ เรา…

ว้าว คุณนี่มัน…

แล้วคุณว่าคุณรักฉัน

คุณบอกปรียันกานี่

ว่าคุณรักษาอวัยวะที่คุณไม่มีไม่ได้

คุณไม่มีกระดูกสันหลังชัดๆ จะเป็นศัลยแพทย์กระดูกและข้อได้ไง

ไอ้ทึ่ม

ฉันไม่สนหรอกว่าต้องห้อยหัวตลอดชีวิต

ฉันอยากเรียนออร์โท