Goodbye, Lara (さよならララ)

เจ้าชายเหรอ

กลับเป็นนางเงือกนี่หมายความว่ายังไงกัน

ว่าไงนะ

มีคนเห็นเข้าแค่คนเดียว แต่ฉันช่วยกลบเกลื่อนให้แล้วล่ะ

แถมยังกลับเป็นเหมือนเดิมทันทีเลย

ไปถูกคนแบบไหนเห็นเข้าล่ะ

เห็นว่าเป็นคนที่คล้ายเจ้าชายใช่ไหม

อะไรนะ

ก็แค่คล้ายกันนิดหน่อยเองนะ

เรื่องนั้นไว้ก่อน แล้วทำไมถึงกลับเป็นนางเงือกได้ล่ะ

คงเป็นเพราะหัวใจของเจ้า หวั่นไหวอย่างรุนแรงล่ะสิ

เมื่อ 200 ปีก่อนก็คงเป็นแบบเดียวกัน

เช่นเดียวกับในตอนที่เจ้า พยายามจะครองรักกับเจ้าชาย

มันไม่เหมือนกับตอนนั้นสักหน่อยนะ

แน่นอนว่าอาจจะเป็นเพราะ แค่ตื่นตระหนกไปก็ได้

ใช่แล้วล่ะ

ไม่ว่ายังไง มันต้องมีเหตุผลสำคัญอยู่แน่

หมอนั่นน่ะ อาจเป็นคนที่ ทำให้เจ้าได้พบกับรักแท้ก็ได้

ฉันก็แค่รู้สึกกลัวขึ้นมา ตอนนึกถึงคนคนนั้นเท่านั้นเอง

ไม่มีทางเป็นคู่พรหมลิขิตอะไรแบบนั้นหรอก

คือว่า...

อะ นี่

ชุดทำงานของฉันนี่นา

ในวันนั้น...

เธอโดดลงทะเลสาบบิวะ

แล้วก็กลับไปในสภาพนั้นเลยใช่ไหมล่ะ

โดดลงทะเลสาบบิวะเนี่ยนะ

ว่าแต่ ท่านนี้เป็นใครเหรอ

ลูกค้าแวะมาหาน่ะ

ขอบ... ขอบคุณนะ

ฉันชื่อลูก้า

ฉันชื่อลูก้า

ชื่อเธอล่ะ

ลาร่า

ที่ลาร่าเป็นนางเงือกเนี่ย ทุกคนรู้กันหมดเหรอ

ห้ามบอกเด็ดขาดเลยนะ

ไม่บอกหรอก

เดี๋ยวคนอื่นจะคิดว่าฉันบ้าเอา

จริงสิ ขอช่องทางติดต่อหน่อย

ช่องทางติดต่อเหรอ

ฉันไม่มีของแบบนั้นหรอกนะ

นี่ของฉัน

ยังไงก็ติดต่อมานะ

เป็นหนุ่มหล่อที่พิลึกชะมัด

มาริ ทำยังไงดี

เอาเครื่องนี้ไปใช้ก็ได้นะ

ถึงจะเป็นมือถือเก่าของพ่อก็เถอะ

เป็นอะไรเหรอ

ความรักระหว่างเงือกกับมนุษย์นั้น ฉันไม่ยอมรับหรอก

ฉันน่ะ...

จะตามหาเจ้าชายแบบนี้ต่อไปดีไหมนะ

ข้าไม่รู้หรอกนะ ว่าเจ้าโดนริซ่าพูดอะไรมาบ้าง

ถ้าเจ้าอยากนำแสงกลับคืนสู่ครอบครัว

ก็มีแต่ต้องพบกับรักแท้

ระหว่างเจ้ากับมนุษย์เท่านั้น

แต่ว่า...

จะลองส่งข้อความไปดูไหม

กดตรงนี้แล้วพูด มันก็จะพิมพ์ข้อความให้เอง

ลาร่า

ได้แล้วๆ

แล้วต้องทำยังไงต่อเหรอ

นิ้ว เอานิ้วออกสิ

"มาเจอฉัน"

แปลว่าไปกันแค่สองคนสินะ

เดตชัดๆ เลย

ปล่อยนิ้วออกสิ เร็วเข้า

ทำยังไงดีล่ะ

ขอยืมหน่อย

"วันเสาร์นี้ สิบโมง ที่บิวาโกะเทอเรซ"

คือว่า...

สวัสดีค่ะ

ทางนี้

จะไปที่ไหนงั้นเหรอ

สุดยอดไปเลย

วิวสวยจังเลยเนอะ

ทำไม... ต้องมาที่สูงๆ แบบนี้ด้วย

ทั้งที่พยากรณ์บอกว่าวันนี้ฟ้าจะโปร่งแท้ๆ

ลองขึ้นไปอีกหน่อยกันเถอะ

จะเป็นอะไรไหมนะ

เดี๋ยวจะเริ่มซ้อมต่อแล้วนะ

- ค่ะ - ค่ะ

ไม่เป็นอะไรหรอก เดี๋ยวก็ถึงแล้ว

ตกลงนายเป็นใครกันแน่เหรอ

ม.ปลายปีหนึ่ง

นอกจากเรื่องโรงเรียนล่ะ

ก็หลายๆ อย่างล่ะมั้ง

หลายๆ อย่างเหรอ

นั่งกระเช้านี่สนุกดีนะ

สนุกงั้นเหรอ

นี่มันจะไปถึงไหนกันเหรอ

ที่วิวข้างบนน่ะ สวยมากๆ เลยล่ะ

หมายถึงชอบพวกวิวสวยๆ เหรอ

ก็นะ มันก็ใช่แหละ

ฉันชอบสิ่งที่งดงามน่ะ

งดงามเหรอ

รูปลักษณ์ที่อัปลักษณ์ และน่าขยะแขยงของเจ้า...

ถึงจะบอกว่าสิ่งที่งดงาม

แต่มันก็มีหลายแบบ

ไว้คราวหน้าฉันจะเล่าให้ฟังนะ

ใกล้จะถึงแล้วล่ะ

ตั้งตารอได้เลย

ไม่เห็นเหมือนที่พยากรณ์อากาศบอกเลยนี่

กินคนเดียวหมดจริงๆ ใช่ไหม

ขออภัยที่ให้รอครับ

ขนมปังแกงกะหรี่สองชิ้น ถูกต้องไหมครับ

ครับ

นายน่ะ...

ไม่ใช่เขาคนนั้นจริงๆ เหรอ

เป็นอะไรรึเปล่า

ค่อยยังชั่วหน่อย

ขนมปังยังปลอดภัยดีล่ะ

ฉันน่ะหิวจะแย่อยู่แล้ว

กินสองชิ้นเลยเหรอ ไม่แบ่งฉันบ้างเลยเหรอ

เหมือนว่าแบบนี้ เขาจะเรียกว่า "เดต" กันสินะ

ถึงฉันจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ก็เถอะ

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

ตั้งแต่วันนั้นลูก้าก็ติดต่อมาหาฉันเรื่อยๆ

ถ้าไม่ได้บอกจะนอนไม่หลับรึไงนะ

แล้วลาร่าล่ะ คิดยังไงกับคนที่ชื่อลูก้าเหรอ

ตอนแรกฉันก็กลัวแหละ

แต่ว่า...

เขาคนนั้นกับลูก้าน่ะ

ฉันรู้สึกว่าพวกเขาไม่เหมือนกัน

ลาร่าเป็นคนแรกที่ฉันพามาที่นี่เลยนะ

แม้แต่เพื่อนฉันก็ไม่เคยพามา

เพราะว่าเป็นสถานที่ลับน่ะ

เพราะเป็นลาร่าฉันถึงยอมให้ดูเป็นพิเศษนะ

สุดยอดไปเลย

เลโอ

บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่ามา

ว่าแล้วเชียว เป็นเด็กผู้หญิงจริงๆ ด้วย

เราชื่อเลโอ แล้วพี่สาวชื่ออะไรเหรอ

ฉันชื่อลาร่า

น่ารักสุดๆ ไปเลย

ดีเกินไปสำหรับพี่ชายแล้ว

พี่ชายหน้าตาเหมือนเรา ก็เลยหล่ออยู่หรอก

แต่ซุ่มซ่ามสุดๆ เลยใช่ไหมล่ะ

- เลโอ - ดูสิ แถมยังวาดรูปห่วยแตกอีกต่างหาก...

ลาร่าจัง ไม่ต้องเกรงใจหรอก ห่วยก็บอกว่าห่วยไปเลยนะ

นี่เพื่อตัวพี่ชายเองนะ

ไม่ได้วาดห่วยสักหน่อย

รูปนี้นายวาดเองงั้นเหรอ

อื้ม

ที่นี่คืออะไรกันแน่

ที่ฉันอยากให้ลาร่าดูก็คือนี่

เป็นห้องที่แปลกดีนะ

รูปนี้มัน... วาดอะไรไว้เหรอ

ท้องฟ้าสีคราม

แล้วรูปนี้ล่ะ