The first 200 lines.
(ตอนพิเศษจาก NETFLIX)
(สร้างจากเรื่อง "เดอะคิงดอมออฟก็อดส์" โดย YLAB)
(สิ้นการรุกรานครั้งใหญ่ของญี่ปุ่น ทางใต้ของโชซอนถูกย่ำยีอย่างน่าสลด)
(บัดนี้ เกิดความระส่ำระสายอีกระลอก ในดินแดนทางเหนือของโชซอน)
(เหล่าชนหนี่ว์เจินที่กระจายอยู่ใน ที่ราบแมนจูทางเหนือของแม่น้ำอัมนก)
(เริ่มตั้งรกรากที่ลุ่มน้ำของแม่น้ำพาจอ)
(ภายใต้ธงพาจอวีอันดุดันและทรงพลัง)
(ยามชนหนี่ว์เจินหมื่นชีวิตรวมพลกัน ไม่อาจมีผู้ใดในจักรวาลเอาชนะได้)
(ความรู้สึกถูกคุกคามจากการเคลื่อนไหว ที่ไม่ชอบมาพากลของพาจอวี)
(เป็นเหตุให้เหล่าทหารของโชซอน หลอกใช้ชนหนี่ว์เจินอีกกลุ่ม)
(เพื่อสอดแนมและตรึงกำลังพาจอวี)
(เดิมทีคนกลุ่มนี้คือชนหนี่ว์เจิน ที่อยู่ในโชซอน นามว่า "ซองจอยาอิน")
(แม้จะอาศัยอยู่ในแผ่นดินโชซอน มานานนับศตวรรษ)
(แต่พวกเขาก็ถูกดูแคลน)
(ไม่เป็นที่ยอมรับจากคนโชซอน)
(หรือแม้จากชนหนี่ว์เจินเองก็ตาม)
(พืชชนิดนี้คืนชีพคนตายได้ แต่มีราคาที่ต้องชดใช้)
(หนี่ว์เจิน โชซอน ฮันยาง)
(พาจอวี หมู่บ้านชายแดน พเยซากุน)
(พเยซากุน)
นั่นอะไรน่ะ
(ป้อมมันโพ)
ท่านผู้นั้นคือรองแม่ทัพแห่งชูพาจินมิใช่หรือ
แบบนี้จะเกิดเรื่องโกลาหล อะไรอีกหรือเปล่า ท่านพี่
ดูท่าข่าวลือนั่นจะจริงสินะ
ข่าวลืออะไรหรือ
ก็…
ข้าได้ยินว่าพวกหนี่ว์เจิน เข้าไปหาโสมป่าในพเยซากุน
แล้วถูกสังหารหมู่น่ะสิ
เดี๋ยวสิ พเยซากุนเป็นเขตห้ามเข้า อย่างเคร่งครัดในทางกฎหมายเลยนี่
มันเกิดเรื่องน่าขนลุกในที่เช่นนั้น อย่างนั้นหรือขอรับ
ก็เขาว่าที่นั่นมีสิ่งน่าสยองพองขนอาศัยอยู่น่ะสิ
ผู้ใดที่เข้าไปตามล่าโสมป่าในนั้น ไม่รอดกลับมาสักคน
ไม่มีผู้ใดเข้าไปในนั้นได้เลยมาตลอด 100 ปี
ที่นั่นอาจมีปีศาจร้ายอาศัยอยู่ก็ได้ ใครจะไปรู้
ทุกคนมีรอยสักเช่นเดียวกันขอรับ
เป็นพวกหนี่ว์เจินพาจอวีขอรับ
ข่าวลือแพร่ไปถึงป้อมแล้ว
พาจอวีจะต้องรู้ข่าวในอีกไม่ช้าก็เร็วขอรับ
ทำอย่างไรดีขอรับ
เราจะไปที่หมู่บ้านชายแดน
อย่าแม้แต่จะดู
เลือดและเครื่องในของสัตว์เป็นสิ่งที่ต่ำช้า
เอาล่ะ เรียบร้อยแล้วขอรับ
เก็บมือโสโครกนั่นซะ
ไปกันเถอะ
เฮ้ย
มากินเนื้อกัน
(หมู่บ้านชายแดน)
(หมู่บ้านที่ชนหนี่ว์เจินอาศัยอยู่ในแผ่นดินโชซอน)
อร่อยเชียว
รสชาติเยี่ยมยอดเลยล่ะ
เยี่ยมเลย
ไม่ได้กินเนื้อมากี่ชาติแล้วล่ะเนี่ย
ท่านพี่อาชินนี่นา
ท่านพี่อาชิน
อาชิน มานี่สิ มากินข้าวกัน
อยากเติมอีกไหม
อร่อยล่ะสิ
ให้ตายสิ นี่เจ้าทำอะไร
รีบคืนมาสิ
- เจ้า… - ข้าผิดไปแล้ว
ข้าบอกกี่หนแล้วว่าอย่าไปพเยซากุน
ไหนบอกว่าที่นั่น ไม่ได้อันตรายจริงสักหน่อยนี่เจ้าคะ
ท่านพ่อบอกว่าพวกเบื้องสูง อยากจะฮุบโสมป่านั่นเอาไว้
เลยจงใจแพร่ข่าวโคมลอยไงเจ้าคะ
นั่นแหละเจ้ายิ่งไม่ควรไป
สิ่งที่น่ากลัวกว่าพวกปีศาจ ก็คือพวกทหาร
งั้นจะทำอย่างไรเจ้าคะ
จะปล่อยให้ท่านแม่ตายไปแบบนั้นหรือ
เห็นว่าโสมป่าในพเยซากุน เป็นยาวิเศษที่ฟื้นคืนชีพคนตายได้…
เจ้าไม่ใช่นักขุดโสมสักหน่อย
จะเจอโสมป่าในป่ากว้างไกลนั่นได้อย่างไร
ข้าไม่รู้ว่ามันใช่โสมหรือเปล่า แต่ข้าเห็นพืชประหลาดมาเจ้าค่ะ
พืชนั่นถูกวาดลงบนศาลเจ้าที่ถูกทิ้ง
มันบอกว่าคืนชีพคนตายได้เจ้าค่ะ
พูดจาเหลวไหล
ที่นั่นไม่มีทางหลงเหลือศาลเจ้าอยู่
- แต่ข้าเห็นกับตา… - หยุดพูดจาเหลวไหล
ข้าบอกว่าไม่ได้ก็แปลว่าไม่ได้
ผู้ที่ลักลอบเข้าไปที่นั่นแล้วถูกจับได้
ถูกลงโทษด้วยการตัดลิ้นทั้งสิ้น
ข้าทนเห็นเจ้าเป็นแบบนั้นไปอีกคนไม่ได้
ข้าตั้งใจว่าจะเดินทางไปยังชูพาจิน
เพื่อเข้าถวายเครื่องราชบรรณาการอยู่พอดีขอรับ
พวกหนี่ว์เจินพาจอวี 15 ราย
ที่ลักลอบไปตามหาโสมป่าในพเยซากุน ถูกสังหารหมู่
มั่นใจว่าเป็นพวกหนี่ว์เจินพาจอวีหรือขอรับ
มันเป็นฝีมือของใครกัน
เสือ
เจ้าต้องข้ามแม่น้ำไปแล้วล่ะ
จงไปปล่อยข่าวลือ ว่าพวกหนี่ว์เจินพาจอวีทุกคนสิ้นชีพ
เพราะถูกเสือขย้ำ
เข้าใจแล้วขอรับ
เมื่อไหร่หมู่บ้านชายแดนของข้า
จะได้รับตำแหน่งราชการจากหลวงหรือขอรับ
ใช่ว่าเราจะไม่รู้ว่าพวกเจ้าภักดี
จงอย่าคิดอะไรวู่วามและอยู่ในพื้นที่ของพวกเจ้า
จงรอไปก่อน
ออกเดินทาง เตรียมตัวให้พร้อม
(ค่ายทหารโชซอน ชูพาจิน)
เราขนย้ายศพที่พบในพเยซากุนทั้งหมด มายังที่นี่ตามที่ท่านสั่งแล้วขอรับ
จริงอยู่ที่บาดแผลฉีกกัดบริเวณแขนขา เกิดจากพวกสัตว์ป่า
แต่มันเกิดขึ้นภายหลังการตายขอรับ
ไม่ใช่เสือขอรับ
สิ่งที่ฆ่าคนพวกนี้ คือมนุษย์ขอรับ
ข้ารู้อยู่แล้ว
ยามใดที่ชนหนี่ว์เจินหมื่นคนรวมพลกัน
ภยันตรายจะบังเกิดขึ้นแก่แผ่นดินเรา
หากเจ้ายื่นมือ เจ้าจะได้รับความช่วยเหลือ
หากเจ้ายื่นดาบ คมดาบจะสังหารเจ้า
ขณะที่โชซอนกำลังแตกตื่น เพราะการรุกรานของอาณาจักรญี่ปุ่น
ไอดากัน หัวหน้าชนเผ่าพาจอวี
ก็ได้ผนึกชนหนี่ว์เจินมาอยู่ภายใต้อำนาจของเขา
พวกญี่ปุ่นทางใต้กำลังเตรียมการจะคุกคามอีกครั้ง
หากพาจอวีทางเหนือรุกรานโชซอน โดยใช้สิ่งนี้เป็นข้ออ้าง
ชะตากรรมของบ้านเมืองนี้จะเป็นอย่างไรเล่า
ห้ามให้พวกนั้นรู้เด็ดขาด ว่าคนโชซอนลอบฆ่าคนของพวกเขา
เรื่องที่เกิดขึ้นคราวนี้
ต้องให้เป็นฝีมือเสือเท่านั้น
รองแม่ทัพจากชูพาจินมาที่นี่ขอรับ
ให้เขาเข้ามา
ดื่มสิเจ้าคะ
มายามนี้ด้วยเหตุใดเล่า
เราพบศพ 15 ร่างของชนหนี่ว์เจินพาจอวีขอรับ
เจ้าแน่ใจหรือว่ามี 15 ร่าง
ทำไมขอรับ ไม่ใช่ 15 ร่างหรือขอรับ
ได้ยินว่าเมื่อวานซืนท่านไปล่าสัตว์ ที่ป่าต้นเบิร์ชนี่ขอรับ
แม้แต่การออกไปล่าสัตว์
ข้าก็ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าด้วยหรือ
พวกหนี่ว์เจินพาจอวีถูกฝึกรบมาตั้งแต่เด็ก
การที่พวกเขาถูกเล่นงานตั้ง 15 คนในคราเดียว
แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยขอรับ
แต่ถ้าเป็นฝีมือของท่าน กับพวกทหารองครักษ์ก็ไม่แน่
ขัดเกลาพวกทหารของท่าน ก่อนผู้อื่นจะรู้ทันเสียดีกว่าขอรับ
ไอ้พวกหนี่ว์เจินนั่น…
มันบังอาจมาจ้องจะงาบ โสมป่าของตระกูลแฮวอนโจ
พวกมันสมควรตายแล้ว
ท่านควรจะจับพวกเขามาลงโทษ อย่างเหมาะสมตามกฎหมายสิขอรับ
และโสมป่านั่นก็ไม่ใช่ของตระกูลแฮวอนโจ
แต่เป็นขององค์ราชา แห่งอาณาจักรนี้ต่างหากขอรับ
เจ้าบังอาจดูแคลนข้าและตระกูลของข้า
เพียงเพราะข้าต้องหมกตัว
อยู่ในที่กันดารเช่นนี้งั้นหรือ
ความผิดบาปที่ท่านทอดทิ้งราษฎร ในยามภัยสงคราม
ทำให้ท่านต้องจมปลักอยู่ในที่กันดารแห่งนี้ขอรับ
และหากท่านทำให้แผ่นดินนี้ ตกอยู่ในอันตรายอีกครั้ง
ต่อให้ท่านจะเป็นคนของตระกูลแฮวอนโจ
ท่านก็ไม่อาจอยู่รอดปลอดภัยได้ขอรับ
เหล่าราษฎรกำลังว้าวุ่นใจ
ฉะนั้น ข้าจะคลายความกังวลของพวกเขา ด้วยการออกล่าเสือขอรับ
ส่วนท่าน โปรดอยู่อย่างสงบเสงี่ยม ไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้น
นี่คือคำเตือนขอรับ
(แม่น้ำอัมนก เขตชายแดน)
(หมู่บ้านชายแดน)
ใช่เสือจริงหรือเจ้าคะ
ได้ยินว่าพาจอวีฝึกฝนศิลปะป้องกันตัว มาตั้งแต่เริ่มเดินได้
แต่พวกเขากลับถูกเสือตัวเดียว ขย้ำได้งั้นหรือเจ้าคะ
ถ้านั่นเป็นเรื่องโกหก
ก็มีแต่จะเป็นการยั่วยุพาจอวีโดยใช่เหตุเจ้าค่ะ
ท่านพ่ออาจมีภัยนะเจ้าคะ
ขึ้นชื่อว่างานไส้ศึกน่ะ
มันอันตรายมาแต่แรกแล้วล่ะ
ระหว่างที่ข้าไม่อยู่ ก็ฝากดูแลครอบครัวด้วยนะ
งั้นข้าไปล่ะ
เราแค่ข้ามแม่น้ำกลับไป หาเผ่าพันธุ์ของเราเถอะเจ้าค่ะ
ท่านพ่อยอมให้เขาฉกหนังสัตว์ ที่จับมาอย่างยากเย็น
ถึงขั้นยอมทำงานสอดแนมที่เสี่ยงอันตรายอีก
จะทนถูกเหยียดหยามไปจนถึงเมื่อไหร่เจ้าคะ
พเยซากุน แผ่นดินแห่งนั้น บรรพบุรุษของเราเคยอาศัยอยู่
เป็นแผ่นดินที่กษัตริย์แห่งโชซอน
สละให้กับพวกเราที่ต้องต่อสู้ กับพวกหัวขโมยและความหิวโหย
อยู่บนที่ราบอันแห้งแล้งที่อีกฟากของแม่น้ำ
และพระองค์ยังทรงมอบตำแหน่งขุนนาง
แถมยังละเว้นภาษีให้พวกเราด้วย
โชซอนมีพระคุณต่อพวกเรานะ
และข้าก็ทรยศต่อพระคุณนั้นไม่ได้
พวกเขาอาจจะมีน้ำใจ ต่อบรรพบุรุษของพวกเราก็จริง
แต่บัดนี้พวกเขาทวงคืนทุกอย่าง กลับไปหมดแล้วนะเจ้าคะ
ถ้าอดทนรออีกสักหน่อย
เราก็จะได้รับการแต่งตั้ง และได้ใช้ชีวิตอย่างองอาจเช่นกัน
ข้าว่าอย่างไรก็ควรจะพาหมอมานะ
ท่านเองก็รู้ดี
หมอไม่มาหรอกเจ้าค่ะ
งั้นจะทำอย่างไรดี
อยู่เคียงข้างท่านแม่จนกว่าข้าจะมานะ
ท่านพี่ รีบกลับมานะ
(หมู่บ้านหนี่ว์เจิน ทิศเหนือของแม่น้ำอัมนก)
อีกฟากของแม่น้ำอัมนก
มีภูเขาแพ็คดูที่สูงสุดในอาณาจักรโชซอน
ภูเขาแห่งนั้นยิ่งใหญ่ถึงขั้นที่ว่า มีต้นไม้และสัตว์อยู่ทุกชนิดเลยล่ะ
และหนึ่งในสิ่งที่เลื่องชื่อที่สุด
ก็คือเสือ
ว่ากันว่าเสือตัวนั้นมีชีวิตอยู่มา 1,000 ปีแล้ว
และบางครั้งมันก็แปลงกายเป็นมนุษย์ด้วย
โกหกทั้งเพ
ข้าพูดจริงนะ
มีคนเกินกว่า 1,000 รายที่สิ้นชีพ เพราะออกไปจับเสือตัวนั้น
แม้แต่พวกหนี่ว์เจินพาจอวี ที่ขึ้นไปบนป่าต้นเบิร์ชครานี้
ยังถูกเสือจับกินจนเรียบเลย
No comments yet. Be the first to leave one.