The first 200 lines.
ความเดิมตอนที่แล้ว
พอได้เงินมา ฉันจะเอามาคืน
ฉันกับจูลี่จะมีความสุขตลอดไป
- แต่งงานกับผมนะ จูลี่ - แซนดี้ ฉันยังไม่กลับ
ฉันจะไปเลคแอร์โรว์เฮด
คุณไปแล้ว ฉันจะทำยังไง ถ้าไม่มีคุณ ฉันทำไม่ได้แน่
เกลียดสาวผมบลอนด์ร่าเริงเกิน ที่ทุกอย่างต้องได้ดั่งใจ
- เทเลอร์ ทาวน์เซนด์ - แจ๊ค เฮสครับ
- ผมจะโดนไล่ออก - ไม่ แต่มาริสซ่านี่สิ
- ไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้เลย - ปล่อยเธอ
พูดอีกคำเดียว เธอโดนไล่ออกแน่
- อย่าแตะต้องเธอ - ไรอัน
ถ้าขืนมาเหยียบโรงเรียนนี้อีกล่ะก็ ฉันจะแจ้งตำรวจ
แบบนี้มันไม่ถูก
น่าเศร้า หมดกันชีวิตนี้
ข่าวร้ายที่สุดของที่สุด
ไม่เป็นไรหรอก มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น
ใช่ ฉันกับไรอันไม่ได้เรียน ที่ฮาร์เบอร์แล้ว
- แต่ก็คงไม่เป็นไร - แต่ฉันเป็น
ใช่ ไม่มีไรอันแล้ว โคเฮนคงเหมือนอยู่มอสี่
โดนผลักชนล็อกเกอร์ ฉี่ใส่รองเท้า
โดนล้อว่าเป็นเซธฮากริบ
เธอก็เคยเรียกเขาแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
นี่ควรจะเป็นปีที่สนุกที่สุดสิ
พูดแบบนี้ไม่ช่วยให้หายเศร้า
จะหายเศร้าไปทำไม
ฉันนี่สิจะเป็นคนโดนเอาเทปกาวแปะก้น
ใช่ พวกนายควรจะตื่นเต้นสิ
ไม่ต้องเจอฝ่ายปกครองขาโหด เทเลอร์แสนจะน่ารำคาญ
ได้ใส่รองเท้าฟรีปีนึง
อยากทำอะไรก็ทำ
แต่ฉันอยากไปโรงเรียน
อย่างน้อยพวกเธอก็ยังมีกัน
ถ้าพวกเธอไม่ทิ้งกัน ทุกอย่างก็โอเค
- ตามนี้ไหมล่ะ - ตามนี้
ไงคะ แม่
ได้ค่ะ
แม่อยากให้ฉันกลับบ้าน ไปคุยว่าจะเอายังไงต่อ
งั้นไว้เจอกันนะ
หวัดดีครับ
ครับ ได้ จะกลับเดี๋ยวเลย
- แซนดี้โทรมา - ตกลงว่า...
- ดูแลตัวเองนะ - ขอบใจนะ นายก็ด้วย โทษที
โชคดีทั้งคู่เลยนะ
ไว้เจอกัน
เธอเชื่อแบบนั้นจริงเหรอ
เรื่องที่เธอจะโดนแกล้งน่ะเหรอ เชื่อหมดใจเลย
เรื่องที่ไรอันกับมาริสซ่าจะไม่ทิ้งกัน ทุกอย่างจะโอเค
ถ้าพวกเขาไม่ทิ้งกันนะ ไม่รู้สิ พวกเขาผ่านอะไรกันมาเยอะ
ไม่รู้ว่าจะผ่านเรื่องนี้ไปได้ไหม
- กอดหน่อยสิ - ได้
- กอดที - เขยิบมาสิ
ฟังนะ
ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้
ไม่นะ ผมเป็นคนดูแล
นี่มันไม่ใช่งานปกติที่ผมทำ
ถ้าทีมงานมาก็บอกแล้วกัน
ไง
ประคองให้นิวพอร์ทกรุ๊ปรอด ระหว่างเคิร์สเทนไม่อยู่เหรอ
ทุกอย่างเลย
แถมผมยังไปเพิ่มปัญหาให้อีก
ฉันไม่ได้ห่วงตัวเอง ห่วงแกต่างหาก
มานั่งนี่สิ
หน้าร้อนปีนี้ แกก็เจอเรื่องมาไม่ใช่น้อย
ไหนจะเรื่องพี่ชาย มาริสซ่า แล้วนี่ก็มาเรื่องโรงเรียน
แกต้องลืมมันไปซะ
ครับ ก็อยากจะลืมอยู่
ฉันว่าไม่น่าจะใช่นะ
ไรอัน เด็กที่ฮาร์เบอร์พวกนั้น ไม่ได้ดีไปกว่าแกเลย
พวกเขากำลังสร้างอนาคต ส่วนแกมาแหมะอยู่นี่
ก็ไม่ได้อยากเป็นแบบนี้
ผม... ผมแค่...
แกดันชกหัวหน้าฝ่ายปกครอง
เขาทำร้ายมาริสซ่านะครับ
ซึ่งมันไม่ถูกต้อง
เลิกคิดถึงมาริสซ่า คูเปอร์
แล้วคิดถึงตัวเองได้แล้ว
ฉันว่าแกน่าจะเลิกเจอเธอสักพัก
ไม่เอาน่า แซนดี้ นั่นเกินไป
ไม่ได้บอกให้เลิกกัน แค่ห่างกันสักพัก
จนกว่าแกจะหาทางออกให้ตัวเองได้
- ไง ลูก - ไงคะ
มีข่าวดีมาบอก แม่อยากเป็นคนบอกลูกเอง
มีข่าวดีบ้างก็ดีค่ะ
ช่วงเช้านี้แม่โทรหาโรงเรียนประจำ ของเคทลิน
- พวกเขาตกลงรับลูกเข้าเรียน - โรงเรียนประจำเหรอคะ
ยิ่งเป็นโรงเรียนหรูๆ ก็ยิ่งรับอาชญกรเข้าเรียน
- ลูกไม่ใช่... - ไม่มีทางค่ะ หนูไม่ไป
ลูกได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ ในที่ที่ไม่มีใครรู้จักลูกเลยนะ
จะมีก็แต่น้องลูก
แม่ตกลงขึ้นค่าขนมให้น้อง เป็นค่าปิดปาก
- หนูไม่สนว่าใครรู้เรื่องนี้ - ควรจะสนบ้าง
ลูกต้องกลับมากับร่องกับรอย
หรือคิดว่า จะเตร็ดเตร่อยู่กับไรอันปีนึง
- ทำชีวิตตัวเองพัง - ไม่
หนูคิดว่าจะอยู่กับพ่อกับแม่
ทำให้เรากลับมาเป็นครอบครัวอีกครั้ง
ลูกจ๋า
ก็ได้ แม่จะไม่บังคับให้ลูก ไปอยู่โรงเรียนประจำ
แต่ต้องรับปากแม่อย่างนึงนะ
- อะไรคะ - อยู่ห่างๆ ไรอันไว้
แม่คะ นี่มันไม่ใช่ความผิดเขานะคะ
มาริสซ่า แม่ให้อิสระกับลูก แล้วดูสิว่ามันเป็นยังไง
เกือบต้องติดคุก แล้วก็โดนไล่ออกจากโรงเรียน
ลูกต้องฟังแม่
ให้พ่อกับแม่จัดการเรื่องนี้
ก็บอกแล้วไง
เดี๋ยวจัดการให้
นายได้เงินคืนแน่
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
- จิมมี่ - ไง แซนดี้
ช่วงสองสามอาทิตย์นี้วุ่นวายมาก
ทุกคนไม่คิดอะไรให้รอบคอบ ผมก็คนนึง
ผมแค่อยากจะบอกว่า...
พูดแทนทุกคนในครอบครัว
ขอโทษ
ขอบใจนะ
- ขอบใจ - เข้ามาสิ
มันออกจะอึดอัดใจอยู่
ผมมาเพราะเรื่องอื่นด้วย
สองสามเดือนที่ผ่านมา ผมกับจูลี่ยังไม่มีอะไรแน่นอน
ไม่ใช่ว่าเราต้องการเงินหรืออะไรนะ
คุณอยากรู้ว่า เมื่อไหร่ทนายจะเปิดพินัยกรรมของเคเลบ
คุณช่วยไปถามให้หน่อยสิ
มีอะไรจะบอกกันก่อนไหม
ไม่มีนะ ไม่มี
พูดเป็นเล่น มันดีมากๆ ก็แค่ว่า...
อยากให้คู่หมั้นผมสบายใจ ก็แค่นั้นเอง
เพื่อว่าที่คุณนาย คูเปอร์-นิโคล-คูเปอร์ก็ย่อมได้
เล่นอะไรเป็นเด็กๆ ดึงกางเกงในเด็กมอปลายแบบนี้
พวกเขาอยู่มอสี่เอง
- เด็กมอสี่ขี้โมโหตัวเป็นช้างน้ำ - ที่รัก
- ให้ตายสิ อย่าไปมอง - อะไร
- ก็บอกว่าอย่าไปมองไง - ไง หาเธอสองคนเจอซะที
มาช่วยทางโรงเรียนทำละคร...
- เรื่องเซาท์แปซิฟิกไหม - เห็นด้วยครับ
ให้เราช่วยเหรอ
ฉันบังเอิญไปรู้มาว่า...
เธอสองคนมีส่วนให้มาริสซ่า คูเปอร์ มางานฉลองนั่น
อย่างน้อยก็ไปช่วยฝ่ายเวที ของชมรมการแสดง
ไม่มีทาง หนูจะไปอยู่ทีมระบำใต้น้ำ
ยิมนาสติกลีลา ทุ่มน้ำหนัก สะสมแสตมป์
เดินขบวนเพื่อสิทธิสตรี ไม่ให้ใช้สัตว์ในการทดลอง
ยอมไปอ่านการ์ตูนกับโคเฮน
แล้วก็เพื่อนบ้าๆ บอๆ ของเขายังดีกว่า
แต่ชมรมการแสดงเนี่ยนะ
ไม่เอาด้วย เทเลอร์ ทาวน์เซนด์ เป็นประธานแล้วก็...
รู้แล้วว่าอะไรยังไง
เราอยู่ฝ่ายเวที ส่วนเทเลอร์ก็เป็น...
ผู้กำกับ ใช่แล้ว แล้วก็คนเขียนบท
ร็อดเจอร์สกับแฮมเมอร์สตีน เขียนเซาท์แปซิฟิกนี่
ฉันมีเปลี่ยนเนื้อเพลง ตัดตัวละครบางตัวออก
มันเป็นหนังเพลงที่สนุกมาก
ฉันอยากทำให้ดีขึ้น
เยี่ยมเลย จริงๆ นะ แต่รู้อะไรไหม
ฉันว่าเราไม่ว่างหรอก ใช่ไหม
ยุ่งสุดๆ แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว
เราให้สมัครใจนี่นะ
แต่ถ้าไม่อยากจะไปร่วมวง กับไรอันกับมาริสซ่า
มีน้ำใจช่วยงานโรงเรียนบ้างก็ดี
ฮัลโหล
- แต่งงานกัน - ได้ค่ะ
คุณขอแล้วฉันก็ตอบตกลงไปแล้ว
ไม่นะ แต่งเลย
ก็ไม่ถึงกับแต่งตอนนี้ แต่ว่าเอาเร็วที่สุด
ประมาณวันเสาร์แบบนี้
มีเวลาไม่ถึงอาทิตย์จะทำอะไรได้
ไม่เอาน่า คนแปลกหน้า 200 คน
มีดีเจมาเปิดเพลง จะมีไปทำไม
แค่คนในครอบครัว เพื่อนสนิทก็พอแล้ว
จัดที่นี่ก็ได้
มีรสนิยม ไม่ฟู่ฟ่า กินมื้อเช้ากัน ดื่มมิโมซ่า
- จริงด้วย - มีเชฟทำออมเล็ต
- ชอบนะเนี่ย - ผมจะโทรหาบาทหลวงดอนนาฮิว
แล้วก็ไปฮันนีมูนกัน เตรียมเสบียงใส่เรือให้พร้อม
เสร็จพิธีก็ไปล่องเรือกันเลย
ไปฮาวายสองอาทิตย์ จะได้มีเวลาตั้งสติกัน
จากนั้นก็...
กลับมาเผชิญโลกความจริง
จิมมี่คะ เอายังไงกันดี
มาริสซ่าขอให้ฉัน อย่าส่งเธอไปโรงเรียนประจำ
ฉันโทรหาทุกโรงเรียนในรัศมี 50 ไมล์
จะบอกให้นะ พวกเขาอ่านหนังสือพิมพ์กันหมด
ฉันแค่อยากมีวิธี ทำให้ครอบครัวเราอยู่ด้วยกัน
แล้วมาริสซ่าก็ได้เริ่มต้นใหม่
พอเรือไปจอดที่ฮานาเลย์เบย์ อะไรๆ ก็จะดีไปเอง
เจมส์คะ
คุณคิดยังไงกับระบบการศึกษาที่คาวาอิ
เคิร์สเทนบอกว่าเดี๋ยวออกมาค่ะ
ไม่ยักรู้ว่าคุณจะมา
- มีเรื่องอะไรรึเปล่าคะ - ครับ ได้ครับ ขอบคุณ
โอเคค่ะ งั้นฉันไม่กวนคุณแล้ว
ขอบคุณครับ
ที่รัก มาทำอะไรคะเนี่ย
ไม่ใช่ว่าไม่ดีใจที่เจอคุณนะคะ
เป็นเรื่องปกติไปแล้วสินะ
วันศุกร์นี้ พวกเขาจะอ่านพินัยกรรม ของเคเลบ
เป็นอะไร
ฉันพยายามหนักมากที่จะลืมเรื่องพ่อ
ต้องตัดสินใจเลยเหรอคะ ขอคิดดูก่อนได้ไหม
No comments yet. Be the first to leave one.