Gilmore Girls: A Year in the Life

EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE

Met Luke. Spreek een bericht in.

Met mij. Ik sta hier in mijn mooie motelkamer...

...in verschillende tinten oranje, bruin en DNA-stalen.

Zolang ik maar geen blacklights aanzet.

Er staat een ijsmachine hiernaast. Ik ben de ijsbewaker.

Dank je. Ik krijg een badge en een pet.

Ik mag vast de mensen ondervragen die ijs willen.

Wat ga je ermee doen? Hoeveel heb je nodig?

Wat voor vorm emmer?

Ik ben nu dus zo'n 12 uur alleen en draai nu al door.

Ik wou je dus gewoon even vertellen dat ik er ben.

Ik pak mijn rugzak in. Hoe belangrijk is eten op zo'n tocht?

Aan een dennenboom is toch alles eetbaar?

Ik moet maar naar bed. Ik ga morgen al heel vroeg op pad.

Op pad. Da's typische wandelaarstaal.

Ik hou je op de hoogte.

Verdorie.

Ik zal niet winnen.

Wat moet je met dat ijs?

Voeten. Zoveel voeten.

Verdorie.

Hier hoort kermisorgelmuziek onder.

Ik laat niks achter.

Waarom wachten we? -Geen idee.

Ik smeer me opnieuw in. -Dat heb je net gedaan.

Geef mij ook wat.

Ik heb extra laarzen om weg te gooien. -Net als Reese.

Het boek of de film? -Pardon?

Welke ben je? Boek of film? Zij zijn de film.

Ik ben het boek. -Wij ook.

Zonnebrandcrème? -Nee, bedankt.

Begin je pas net? Ik ook. Zo spannend.

Ik ben dit al een jaar van plan. Sinds mijn scheiding.

Sinds de dood van mijn moeder. En mijn scheiding. En jij?

Boek of film?

Pardon. Boek of film? -Film.

Ik ook.

En zij? Theater? -Dat is de doorzetter.

Ze loopt het hele Pacific Crest Trail. Alle 4286 kilometer.

Jezusmina. -Meer dan zes maanden.

In deze kleding?

Ik heb haar gisteren aangesproken. Ze kijkt zo door je heen.

Ze schijnt een bizarre erfgename te zijn die alleen maar wandelt.

Ik hoorde dat ze twee tenen verloor tijdens een sneeuwstorm.

Mag ik even jullie aandacht, Wild- dames?

Film of boek? -Maakt niet uit.

Voor ons wel.

Het gaat stormen vanavond. We krijgen dus zwaar weer.

Jullie hebben vergunningen en mooie rugzakken...

...dus begin gerust aan jullie tocht, maar de eerste dag wordt loodzwaar.

Je ziet te weinig om laarzen te gooien...

...dus ik raad jullie aan om morgen te beginnen.

Degenen die 20 minuten blootstelling aan de elementen wel overleven,

houden hun stormuitrusting alvast gereed. Fijne tocht.

Het maakt al niet meer uit.

Ik denk dat ik maar wacht. -Ik ook. Jij?

Ja, maar dit ding is als je schoenen uitdoen.

Dan worden je voeten dik en krijg je ze niet meer aan.

De boekmensen gooien niet met laarzen. Respecteer het boek.

Je veters zijn los. -Verdorie.

Je redt je vast wel.

Niet alles hoeft op slot als jullie al binnen zijn. We zijn de maffia niet.

Bernie wou alles altijd op slot. -Bernie is er niet.

Laat je ons dan bewapenen? -Geen wapens.

Voor de volgende editie kiezen we het gedicht...

Het herfstgedicht? -Inderdaad.

Ik zei het toch.

Ja. Het gedicht is geweldig.

Werk dan maar verder.

MAAK JE KLAAR

Ben je weer in slaap gevallen tijdens het typen van een mail?

Nee, ik heb vanmorgen koffie gehad.

Esther? -Ik archiveer.

Ik stond bij de archiefkast. Je weet wat dat betekent.

Ja, maar...

ZORG VOOR COMMOTIE

Zagen jullie dat?

Wat? -Ik ben druk aan het archiveren.

Dat bericht op het varken.

Het varken?

Moet ik komen? -Nee, laat maar.

Serieus, Luke.

Ben je daar?

Bloem. Caesar, de zak bloem is opengegaan.

Hoi, Jess. Is het al vier uur? Ja dus. Het is vier uur.

Komt Lucy Ricardo zo aangestrompeld? -Die bloem komt overal.

Ja, zeg dat wel.

Wat is hier aan de hand? -Waar?

Je zombiecafé.

Een eikel vroeg me om het wifi-wachtwoord en een grotere eikel gaf het ook nog.

Dat kreeg ik niet eens toen ik hier woonde.

Je was er niet op mijn idiotendag.

Luke, ophalen. -Goed. Ophalen.

Verkeerde kant. -Het lukt me wel.

Gaat het? -Prima.

Zeker weten?

Wat is dit? -Een bagel in vieren.

Jezus. Ik haat laptoppers.

Schop ze eruit. -Dat hoefde nooit.

Ik had het perfecte systeem. Geen wachtwoord, dan gingen ze wel weg.

Nu blijven ze uren zitten met oude afleveringen van Doctor Who.

Tot over een uur.

We hoeven niet meer te gaan vanavond. -Waarheen?

Naar Liz en T.J., met hun groentesekte?

Die sekte vond ma en T.J. veel te bizar en zette hen eruit.

Begrijpelijk. -We kunnen nog wel wat gaan eten,

tenzij je ruzie hebt met je bakpoeder. -Grapjas.

Rond 20.00 uur dan?

Prima. Gaan we daarna naar Liz en T.J.?

Wat is er?

Niks. Ik ben gewoon moe. Ik moet wat slaap inhalen. Da's alles.

Alles in orde thuis? -Prima.

Prima.

Wat doe je nou? Ik heb het druk hier.

Je bent de eigenaar. Rust even uit. Ga zitten.

Wil je vertellen wat er aan de hand is?

Lorelai is Wild aan het doen.

De film of het boek? Dat is een heel verschil.

Boek. -Een purist. Vertel verder.

Ze is Wild aan het doen.

Daar. Ze stapte op het vliegtuig naar Californië...

...en heeft wandelschoenen gekocht. -Grappige?

Nee, echte wandelschoenen. Om in te hiken.

Dit was nadat we... Er zijn wat...

We hadden samen...

Communicatieproblemen?

Precies. -Dat heb ik nooit meegemaakt.

Misschien wou ze gewoon even weg. -Van mij. Van ons.

Ze houdt dingen voor me achter.

Mannendingen? -Nee, andere dingen. Ze was...

Ze was in therapie. Zeg niet: 'Dat werd tijd.'

Deed ik niet. Ik dacht het wel, maar zo werkt mijn hoofd gewoon.

We zaten op elkaar te vitten. Dat deden wij nooit.

We maakten nooit openlijk ruzie.

We kraakten elkaar nooit zodanig af dat anderen zoiets hadden van: 'Oeps.'

Ik vind het niks dat jij 'oeps' zegt. -Ik ook niet.

Dat heb ik nog nooit gezegd. Nu vit ik op mijn vriendin en zeg ik 'oeps'.

Wanneer komt ze terug?

Over drie weken. De langste tijd zonder elkaar sinds we samen zijn.

En als je het mis hebt?

Denk je dat? -Ik hoor niet alle details.

Lorelai Gilmore wil het Pacific Crest Trail lopen...

...om dingen op een rij te krijgen. Hoe klinkt dat?

Alsof ze bij je weggaat.

Ik moet weer aan het werk.

Een kop koffie graag.

Wil je er iets bij eten? -Nee, alleen koffie.

Precies, ja. -Alleen koffie.

Alleen maar koffie.

Vrolijk kerstfeest.

Wat stom.

Wanneer krijgen we een Starbucks?

Kom op, zeg. Iets aan deze reis moet toch leuk zijn.

Plakt aan mijn gehemelte.

Lieve Paul...

Vanmorgen heb ik je naam in het zand geschreven.

Kom erbij.

Alles goed?

Het was zo saai in die kamer.

Er is niks leuks op tv.

De gordijnen ruiken raar. -Ik ben bang voor mijn rugzak.

Hij komt vast tot leven om me op te vreten.

Had maar bijbetaald voor de niet-dodelijke versie. Met zaklampje.

We kunnen wekenlang met niemand praten. Laat het nu maar eruit.

Wijn uit de doos? -Graag.

Van Trader Joe's. Drie voor een tientje. -Netjes.

Dozen leken me lichter dan flessen. Flessen mogen niet.

Wat is jouw smokkelwaar, iets wat eigenlijk niet mee mocht?

Ik heb een spiegel en nagellak.

Ik een ham.

De sleutel van mijn voorraadkast.

Als Michel nieuwe toner nodig heeft, moet hij naar de winkel.

Ik ben zo blij dat ik dit doe.

Ik had bijna Eat, Pray, Love gedaan, maar dat ging niet met mijn Airmiles.

De Lean Cuisines zijn klaar. Tast toe.

Ik heb SnackWells en VitaTops als toetje.

Jullie zijn goed voorbereid. Niet om te wandelen, maar toch.

Wat is jouw verhaal? -Geen verhaal, alleen een clou.

Wie ben je? Van waar?

Ik ben Lorelai Gilmore, uit een klein plaatsje in Connecticut.

Ben je getrouwd?

Daarom is ze hier. Ik zei gescheiden.

Ik ben niet gescheiden. Of wel, maar niet van mijn huidige vriend.

We wonen samen. -En hij gaat vreemd.

Jij gaat vreemd. -Hij is dom, drinkt en stinkt.

Ik weet ze wel te vinden. Nee, het is een goeie vent.

Zijn je kinderen vreselijk? -Als ze die heeft.

Ik heb een geweldige dochter. -Verslaafd aan pijnstillers, dan.

Heroïne? Schijnbaar de nieuwe huisvrouwendrug.

Hoe kom je nou aan heroïne? -Dat verkopen ze achter de Olive Garden.

Ik ga Frans pizzabrood maken. Wie wil?

Ik.

Ik hoop dat deze tocht lukt. Ik wil zo graag een nieuw leven.

Ik ook.

Ik wil niet meer zo wakker worden. Ik heb behoefte aan helderheid.

Inzicht.

Daar heb ik mijn hele leven op gewacht.

Ik dacht altijd dat ik inzicht had.

Dat ik precies wist wat ik wou, waar ik heenging, wat ik deed en waarom.