Giannis: The Marvelous Journey

ATİNA YUNANİSTAN

15 TEMMUZ

Bizi bir araya getirdiğin için

ve bize akıl verdiğin için şükürler olsun Tanrım.

Bizi koruyacağına ve İsa adına atacağımız her adımda

bize yol göstereceğine inancımız tam.

- Âmin. - Âmin.

Biz küçükken babamın hiç parası yoktu.

Tabii...

Yine de dünyanın en zenginiymiş.

En zenginiymiş çünkü biz varmışız.

Babam bizi izleyip başarılarımızla gurur duyuyor mudur?

Bizimle çok ama çok gurur duyuyordur.

Gülümsüyordur.

Şuradaki boş sandalye onun şerefine eklendi.

Şu anda orada oturuyor.

Bu yaşıma kadar şunu öğrendim, memleketimde

en önemli ve en kutsal kavram "aile"dir.

Kalbimde özel bir yeri vardır.

Şu anda NBA'de oynayan en iyi oyunculardan biri olduğumu söylüyorlar

ama ben katılmıyorum. Bence değilim.

Var olmaya çabalayan çalışkan biriyim.

Geriye gitmekten korkarım.

Elimdekini kaybetmekten korkarım.

Benim adım Giannis Antetokounmpo.

NBA'de oynamak istiyorum.

Abarttığımı düşünüyorlar.

En Değerli Oyuncu olacağım.

O nedenle buradayım. İnsanın kafa yapısı değişmez.

Eskinin saçmalıklarıyla büyüdüm.

Ne söylerseniz söyleyin umurumda olmaz.

- Giannis. - Giannis.

Ona bu yüzden "Dev" diyorlar.

Kameraya el sallayın millet.

Babamın gurur duyacağı işler yapmaya çabalıyorum.

Bildiklerini öğretme konusunda borcun var.

Antetokounmpo!

Antetokounmpo!"

Antetokounmpo!

Tanrım!

Başarısızlık yoktur.

Başarıya giden adımlar vardır.

GIANNIS - MUHTEŞEM YOLCULUK

FIBA AVRUPA BASKETBOL ŞAMPİYONASI EYLÜL, 2022

Şu kim? Şuradaki yakışıklı kim?

BASTIR YUNANİSTAN!

2022'deki Avrupa Basketbol Şampiyonası'na hazırlanırken

Antetokounmpo ailesinin dört oğlu...

...tarihte ilk kez ulusal takıma çağrıldı.

Turnuvaya kardeşlerimle birlikte katılıp

ülkemizi temsil etmek muhteşem bir duyguydu.

Torunlarımıza anlatacağımız bir anı oldu.

Giannis'i, Thanasis'i, Alex'i ve Kostas'ı aynı takımda izlemek...

HARRIS STAVROU GAZETECİ, SPORT24

...acayip bir şeydi.

Aralarında hiç konuşmadıkları bile oluyor.

Bakışarak anlaşıyorlar.

KOSTAS GIANNIS'İN KARDEŞİ

Yunancada "Donla göt gibi yapışık" denir.

Aile üyelerinizle o kadar yakınsınızdır ki

"Kolos ke vraki" deriz.

Yani donla göt gibisinizdir.

Yunan halkının çok kullandığı bir sözdür.

Thanasis beni hep koruyup kollamaya çalışır.

Ben de iki küçük kardeşime aynını yaparım

çünkü babamız bizi böyle yetiştirdi.

Tüm çocuklarım ulusal takımda

ama benim Yunanistan'da oturma iznim bile yok.

Harika bir duygu.

VERONICA GIANNIS'İN ANNESİ

Muhteşem bir şey.

O formayı giymenin

sorumluluğu büyük.

Papanikolau'dan Giannis'e yüksek pas! Olağanüstü bir smaç!

Yaşamda hiçbir şey size bahşedilmez.

Her şeyi kazanıp hak edersiniz.

Çocukluğumuzdan beri böyleydi.

BİRİNCİ PERDE

BİLİNMEYEN - ÖTEKİ - YABANCI

Çocukluğum Nijerya'nın Delta eyaletinde geçti.

Ben, Igbo'yum. Kocam da Yoruba.

Kocam ülkeden ayrılmamız gerektiğini söylemişti.

1980'lerde ve 1990'larda Nijerya'da yaşamak

gerçekten zordu.

Petrol sızıntıları sularımızı kirletiyordu.

Halk içilebilir suya erişemiyordu.

Sağlık yetkilileri, hava kirliliğinin

eyaletteki solunum yolu hastalıklarını artırdığını söylüyor.

Bölgedeki ortalama ömür 40 yıl. Bu, ülke ortalamasından 10 yıl kısa.

Herkes başka ülkelere göçmek zorunda kalmıştı.

Avrupa ülkeleri, pek çok Afrika ülkesinin sunamadığı fırsatı

size sunuyordu.

Ülkeden ayrıldık.

Daha iyi koşullar,

daha iyi bir yaşam

aradığımız için ayrıldık.

Ayrılık kararı zor bir karardı

çünkü çocuğumu Nijerya'da bırakıp

ülkeden ayrılacaktım.

Onu nineme bıraktım.

Oğlumu

bırakıp gitmek

çok zor oldu.

Gittiklerinde,

abim Francis'i yanlarına almamışlar çünkü...

Bir çocuğun dayanamayacağı, zor bir yolculuk olacakmış.

Yunanistan'a varınca "Yeter." dedim.

"Burası iyi. Burada sıfırdan başlayalım."

Nerede yaşarlarsa yaşasınlar

her baba, çocuklarının

iyi bir öğrenim görmesini ister.

Benden sonraki kuşağın,

yani çocuklarımın

iyi bir yaşam sürmesini

istediğim için

ülkeden ayrıldım.

Ülkeden,

daha iyi bir yaşam umuduyla ayrılınca "Gittiğimiz yerde

"kimseyi tanımayacağız.

"Elimizdeki parayla ilk ayı atlattıktan sonra

"iş bulup çalışırız." demişler.

Annemle babam

pek çok riske girmiş.

Bilmedikleri bir dilin konuşulduğu ve halkının ten renginin

başka olduğu bir ülkeye gitmişler.

Abimi yanlarına almamışlar.

Bu, yapılabilecek en büyük fedakârlık zaten.

Annemle babam Francis'i Yunanistan'a getirtemedi.

Onu 26 yıl sonra görebildim.

Thanasis, Giannis, ben ve Alex, Yunanistan'da doğduk.

Thanasis, Giannis'ten iki yaş büyük.

Giannis benden üç yaş büyük.

Ben de, yani Kostas, Alex'ten dört yaş büyüğüm.

Yunanistan'da doğan bir çocuk

otomatikman Yunan vatandaşı olmaz.

O nedenle burada oturmama rağmen kaçaktım.

Göçmenlere karşı tutum açısından

Yunanistan çok sorunlu bir ülke.

Hep dışlandık.

ALEX ANTETOKOUNMPO KARDEŞİ

İçimizde hep bir korku vardı.

Yunan halkı beyazdır.

Yüzyılın başına kadar pek fazla göçmen yoktu.

2000'den itibaren

birdenbire devasa bir göçmen akını başladı.

NIKOS PAPADOJANNIS SPOR YAZARI

Yunanistan bir de iflas yaşadı.

Yunan hükûmeti gerçek mali durumu saklamakla suçlanıyor.

Yunanistan'ın ulusal borcu yaklaşık 420 milyar dolar.

Pek çok kişi karnının doymamasının

veya işsiz olmasının suçunu başkasına atıyordu.

Ten rengi farklı olanları günah keçisi ilan etmek de en kolayıydı.

Bence sorun yalnızca ten rengi de değildi.

Ana vatanı başka bir ülke olanlar,

başka şeylere inananlar,

yani başka dine inananlar da hedefti.

İleri, daima ileri

Yunanistan'ın ışığı bize yol gösteriyor

Altın Şafak adlı bir grup,

siyasi parti kisvesi altında

sokaklarda eylemler yapıp

şiddeti körüklüyordu. Göçmenlere saldırıyorlardı.

Giannis gibi kişilere saldırıyorlardı.

O gün okul varsa mutlaka eve dönmeliydik.

Ne olursa olsun eve dönmeliydik.

Otobüse binemezdik. Yürürdük.

Kostas benden üç yaş, Alex de yedi yaş küçük.

Şöyle derdim, "Çocuklar, eve iki dakikada varabilir miyiz?"

"Hadi, koşalım."

"Vay be! Galiba üç dakikada vardık."

Giannis ile Thanasis, o günlerde öyle bir

numara yaparlardı ki çocuk olduğum için

oyun oynadığımı sanırdım.

Ben oyun oynadığımızı sanırdım ama o,

o mahallelerde başımıza iş gelmemesi için

bizi koştururmuş.

"Galiba üç buçuk dakikada vardık." derdim.

Sevinirlerdi. Ayak uydururlardı

ama benim ödüm bokuma karışırdı.

Bir sokaktan birinin fırlayıp bizi öldürmesinden korkardım.

Bir metro durağı vardı.

Merkezleri metro durağının karşısındaydı

ve evimiz de iki durak sonraki durağın oradaydı.

ALTIN ŞAFAK'IN MERKEZİNE BİR KİLOMETRE

Genelde o metro durağında beklerlerdi

ve siyahları metrodan zorla indirirlerdi.

Döverlerdi. Paralarını alıp küfrederlerdi.

Siyahlar, metro o durağa gelince çömelirdi.

Metro boşmuş gibi görünürdü.

Giannis bize babalık yapardı.

"Çevrenize bir bakın çocuklar.

"Bu kadar insan, hiçbir suçları olmamasına rağmen

"onlardan korkuyor." derdi.

Kardeşleriniz için en iyisini istersiniz. Yani...

Tanrım!

Böyle anılarımı anlatırken çok zorlanıyorum

çünkü ben hep... Hep kardeşlerimi elimden geldiğince

korumaya çalışırım.

Çok küçüktü.

Ne olup bittiğini anlamıyordu.