Goliath

Ik bevries hier met al deze mist.

Doe iets om warm te worden, lul.

Waarom werk je niet sneller?

Waarom pijp je me niet?

Ja, als ik je lul kon vinden.

Het is te koud, man.

Ja, omdat je een mietje bent.

- Dat is mooi. - Wat?

De mist rondom de lichten.

Het lijkt wel kunst. Kijk.

- Je bent een domkop. - Altijd.

- Dat weet je. - Idioot.

Verdomme.

Wat krijgen we nu?

Gabriel.

Verdomme.

Gabriel.

Leef je nog? Kom op.

TWEE JAAR LATER

Hé, meid, kom eens hier.

Wat is er, lieverd? Alsjeblieft.

Sorry, weinig soeps, de dikke man bewoog.

Morgen probeer ik iets beters te krijgen.

Godverdomme. Verdorie.

Hé, lul, dat is niet jouw krant.

Dank je.

Bedankt, schat.

- Heb je hem op? - Ja, bedankt, schat.

Laat de fles maar staan.

- Oké. - Bedankt.

UITGANG

Wat doe jij hier? Je mag hier niet zijn.

Waarom niet?

Omdat ze hun licentie kunnen verliezen.

Je weet wel, kleine dingen.

Ze verliezen pas hun licentie als ze me alcohol schenken.

Als ze me eten brengen, koffie of cola schenken, maakt het niet uit.

Oké, slimmerik, heb je geld?

Jij wel.

Jij zei dat een minderjarige aan de bar mag zitten in Californië.

Ik moet je niets meer vertellen.

Ik probeer je wat bij te brengen, maar het werkt averechts.

Ik zweer het je.

Wat is er, schat?

Teken.

Wil je het eerst lezen?

Nee, je gaf het aan me. Ik neem aan dat het niets ernstigs is.

Waarom tekende je moeder het niet?

Ik zag haar niet vanmorgen.

Een trip naar het oosten om naar scholen te kijken.

School organiseert dit.

In welke jaar zit je eigenlijk?

Mijn laatste middelbare schooljaar, pap.

- Ja... - Laatste jaar.

- Ik herinner het me. - Meen je dit nu?

Ja, ik weet het.

Je laatste jaar. Sorry, het is vroeg.

En we weten waar je gaat studeren.

Je hoeft niet naar die open dagen.

Ik ga niet naar Indiana.

- Zeker wel. - Nee.

Jawel. Je gaat niet naar Miami, wat ik je brom.

Als je naar een school gaat die niet aan zee ligt, zul je studeren.

- Niet naar Pittsburg... - Ik ga.

- Maar ik zeg... - Ik ben laat.

Je gaat naar Indiana, schat.

- Nee. - Weet je wie daar studeerden?

Naast de onmiskenbaren.

Ernie Pyle en Hoagy Carmichael...

- Je hebt gelijk. - Lee Majors.

- Wie nog meer? - Zulke mensen.

- Bobby Knight. - Leuk gesprek.

David Ansbob. Ik kan nog wel even doorgaan.

- Dick Enberg. - Dat weet ik.

- Joe Buck... - En dat doe je ook wel.

Jane Polly.

Jane Polly studeerde in Indiana. Ze deed het goed.

Waar ging jij naar school?

Ik studeerde aan het Northwestern.

Northwestern?

- Ja. - Wat doe je dan hier?

- Het werkte niet. - Ik denk het.

MARVIN BRAUDE SAN FERNANDO-VALLEI SERVICECENTRUM

Maar hij zei dat de drugs niet van hem waren.

Mevrouw, dat zeggen ze allemaal. Kijk hier eens rond.

Al die jongens hier zeggen dat de drugs niet van hen zijn.

Hij zou niet liegen. De drugs waren niet van hem.

Mevrouw, ik weet dat uw zoon een degelijke jongen is, dat weet ik.

Hij is jong, in de twintig.

Hij heeft een toekomst voor zich en die moeten we behoeden.

Toch?

- Hoe heet hij? - Pardon?

- Hoe heet mijn zoon, Mr McBride? - Als hij moet voorkomen,

kan hij vijftien jaar krijgen en als de rechter

- besluit dat hij langer krijgt, zal... - Ik vroeg: hoe heet mijn zoon?

Ik weet dat u overstuur bent, dat is logisch.

- Dat is normaal. - U weet het niet.

U hebt hem niet meer gezien sinds de aanklachten.

U wilt dat hij vijf jaar krijgt,

maar u weet zijn naam niet eens?

Ik ben klaar met u.

Ik zal iemand vinden die wel meeleeft.

Hé.

Hoi.

Patty Solis-Papagian. Mag ik dit aan u geven?

- Nee, hoeft niet. - Mr McBride?

Toch? Bent u toevallig Billy McBride?

Dé Billy McBride? O, mijn god.

Dit is zo spannend. Patty Solis-Papagian.

Mijn kantoor ligt verderop.

Het zit boven La Fagada, het Mexicaans restaurant.

Ik doe vooral strafzaken.

Komt het u uit? We kunnen koffie gaan drinken.

Mijn kantoor ligt verderop of...

- Of we kunnen wat drinken. - Ik ben druk, oké?

Ik heb een civiele zaak.

Mijn vriendins broer werkte bij Borns Technology

en hij stierf op een van hun boten.

U weet waar ik naartoe wil. De grote cliënt van uw oude bedrijf.

Ik wil ze aanklagen, maar ik doe geen civiele zaken.

Ze heeft hulp nodig, dus ik stuur een brief,

maar ik word niet teruggebeld. Ze kunnen de pot op, toch?

U bent het vast met me eens.

Ze zeiden tegen haar dat haar broer zelfmoord had gepleegd

op een van hun boten, maar zij gelooft dit niet.

De boot is verzekerd, dus ik dacht

dat ze een schikking zouden treffen als dit lukt.

Het is nog niet gelukt.

Ik denk dat ze met 30 à 40 mille schikken.

Ik geef u vijfduizend dollar

als u me wilt helpen, wat telefoneert.

Kunt u dat voor me doen?

Nee, ik kan dat niet.

Maar ik heb het papierwerk al klaar.

U kunt het zo invullen.

Godverdomme.

Luister, dame, ik ben al zenuwachtig en u bent een praatgraag.

Ik kan niet goed omgaan met hen.

Wilt u geen wraak nemen op uw oude bedrijf?

Echt?

Ik zou dat wel willen.

Hoe groot we ook zijn geworden bij Cooperman en McBride,

één ding is niet veranderd.

We willen onze cliënten en onze gemeenschap blijven dienen.

Het enige verschil is de omvang van onze gemeenschap.

Toen ik bij Cooperman en McBride ging werken,

waren we een regionaal bedrijf.

We grapten dat we de Burger King onder de advocatenkantoren waren.

Goede producten, betere diensten en lagere prijzen.

Nu hebben we meer dan duizend advocaten

in kantoren in heel Amerika en de hele wereld,

met afgelopen jaar een inkomen van 2,1 miljard dollar.

In een korte tijd zijn we ver gekomen.

De toekomst zag er nog nooit zo rooskleurig uit.

Ons bereik is nog nooit zo groot geweest.

Inclusief ons nieuwste kantoor in Qatar.

Ik weet dat ik spreek namens onze oprichter Donald Cooperman als ik zeg:

Welkom bij de firma. Welkom.

Frankie, hoe noem je dat wezen, half mens, half paard?

- Geen idee. - Centaur.

Het was een centaur.

Hé. Was ze toevallig hier gisteravond?

- Wie? - Onze dochter.

Zestien jaar. 1 meter 67. Normaal postuur.

Slimmerik. Nee, ze was niet hier.

Ze zei dat ze bij een vriendin ging slapen.

Toen ik die vanmorgen belde, wist ze van niets.

Ze is dus vermist.

Ze is gezien op school, ze is in orde.

- Ze was dus niet bij jou? - Nee.

Prima.

Deblokkeer mijn nummer maar voor als ze weer vermist raakt.

Omdat ik je nummer niet deblokkeer, ben ik er ineens bij betrokken?

Wat betekent dat?

Jij verpest het, ze raakt vermist

- en toch krijg... - Word je hier niet moe van?

- Ik word hier doodmoe van. - Waarvan?

Dit.

Nee, niet van dit.

Hij was al dronken. Ik maak geen grap.

En ik wil mijn ex niet eens beledigen.

Hij was een van de beste advocaten ooit.

Hoe zag hij eruit? Schaal een tot lazarus.

- Redelijk nuchter. - Pardon, raadsvrouw.

Wilde u iets zeggen?

Ik overlegde even met mijn cliënt, edelachtbare.

Ja, terwijl ik sprak. Dat is onbeschoft.

- Wilde u onbeschoft zijn? - Nee.

Nee, edelachtbare.

Verdomme.

Ik dacht dat ze niet meer stotterde.

Ik ook.

Cooperman en McBride, met wie kan ik u doorverbinden?

- Hé, Lucy. - Hallo.

Hé.

- Hé. - Het spijt me.

Ik werd nerveus en...

Het spijt me.

Je hoeft je niet te verontschuldigen.

- Dus, de cognitieve therapie... - Het gaat goed.