Tempted (위대한 유혹자)

Saya minta maaf, tetapi saya ingin bersendirian.

Apa?

Apa?

Minumlah.

Ini untuk mabuk awak.

Minumlah.

Jika awak dipukul, itu bermaksud awak pulang ke rumah semalam.

Awak sepatutnya tidur sahaja di rumah dan buka kedai…

bukan bermalam di hotel.

Saya mengagak awak bersama seseorang.

Tidakkah awak malu? Awak tentu malu.

Adakah ini cara awak…

balas balik pada saya hanya kerana saya cium awak sekali?

Dan bukan itu sahaja. Kenapa awak tidak jawab panggilan saya?

Saya akan lepaskan awak.

Fikir tentang apa yang awak telah buat.

Awak...

langsung tak boleh hubungi Si Hyun...

jika sesuatu berlaku antara awak berdua.

Tetapi tentu mudah sahaja dengan saya.

Se Joo.

Seperti awak selalu cakap, perasaan cinta tidak boleh wujud antara kita.

Awak sendiri cakap.

Awak suruh kita tidur bersama dan anggap ia tidak pernah berlaku.

Ini tidak boleh berlaku antara kita. Okey?

Apa saya sudah buat pada awak?

Apa?

Kenapa awak senyum? Saya tidak faham.

Tidak.

Ia tidak boleh berlaku. Betul cakap awak.

Kalau begitu...

patutkah kita buat sekali dan lupakan segalanya?

Awak mahu naik ke atas?

Hei.

Terdapat gurauan yang…

awak tidak patut buat walaupun antara kita bertiga.

Kesedihan saya mula berkurangan…

sebaik sahaja saya lihat lukisan mural ini.

Awak juga nampak tidak begitu gembira.

Adakah gadis cantik itu sihat? Teman wanita awak.

Ya.

Dia baik-baik sahaja.

Awak tentu berkecil hati dengan dia.

Pada usia saya begini, saya boleh tahu.

Saya rasa bersalah terhadap dia tentang sesuatu.

Cuba minta maaf.

Lelaki yang memohon maaf dengan ikhlas…

ialah lelaki yang hebat.

Saya tidak boleh memohon maaf.

Saya inginkan kemaafan daripada seseorang.

Lelaki yang saya suka…

merahsiakan sesuatu daripada saya,

dan saya dapat tahu.

Bukankah lucu…

pada usia saya, saya berasa sedih kerana lelaki yang saya suka?

Apa perasaan awak setelah awak dapat tahu?

Adakah awak marah?

Pada awalnya,

saya berasa marah kerana saya terasa ditipu.

Apabila memikirkan dia berahsia dengan saya,

saya rasa sedih.

Dia langsung tidak berani…

untuk beritahu saya.

Adakah awak akan maafkan dia jika dia memohon maaf?

Permohonan maaf tidak memberi sebarang makna.

Kami tidak akan dapat hidup bersama.

Saya masih tertanya-tanya.

Jika saya beritahu dia, saya sudah tahu tentang rahsianya,

itu bermakna…

saya tidak akan dapat berjumpa dengan dia lagi.

Saya juga merahsiakan sesuatu daripada dia juga.

Kalau saya jadi awak,

saya akan beritahu dia segalanya…

atau berhenti sebelum dia dapat tahu.

Apabila dia tidak tahu, dia tidak akan begitu terluka.

Helo, detektif.

Tentang kes langgar lari di Jeongeup dua tahun lalu dalam bulan Januari…

bolehkah awak beritahu saya nama mangsa?

Juga, jika ada sebarang maklumat.

Mendedahkan nama mangsa menyalahi undang-undang.

Saya rasa mangsa ialah seseorang yang saya kenal.

Saya cuma mengambil berat.

Saya tetap tidak boleh beritahu awak.

Saya terdengar sesuatu ketika saya periksa kes ini.

Mangsa telah pulih…

dan berjaya memasuki sebuah universiti yang bagus tahun ini.

- Okey. - Awak jangan risau.

Itu sahaja saya boleh beritahu awak.

Okey, terima kasih.

Panggilan apa yang buat awak bercakap dengan serius?

Tiada apa-apa.

Kenapa Soo Ji tinggalkan selonya?

Ada sesuatu yang berlaku?

Awak tidak telefon dia?

Tidak, kenapa?

Ibu dia mengadakan sidang akhbar berkenaan syarikat ayah awak.

Bukan ayah awak.

Begitu.

Soo Joo risaukan awak setiap hari,

tetapi awak pergi ke luar bandar. Seronok?

Bagaimana awak tahu?

Ko Kyung Joo, seriuslah...

Tidak mengapa. Soo Ji tidak tahu.

Tetapi...

kenapa awak masih keluar bersama Tae Hee?

Adakah dia tahu kelemahan awak?

Seperti apa?

Atau...

awak sangat menyukai dia sehingga awak mesti keluar bersama dia…

tanpa pengetahuan kami?

Beritahu saya.

Awak pergi ke luar bandar dan merahsiakan ini daripada Soo Ji,

kerana awak tahu dia akan marah.

Ia bukan rahsia.

Dia dan saya tidak boleh bersama.

Adakah awak berdua Romeo dan Juliet? Kenapa tidak boleh bersama?

Jika awak tidak boleh bersama,

kembalilah ke alam nyata.

Jangan risau.

Saya akan kembali.

Awak ini memang tidak guna.

Saya teruja.

Saya akan dapat melihat sisi jahat awak setelah sekian lama.

Bagaimana dengan awak dan Soo Ji?

Kami yang sebenarnya tidak boleh bersama, bukankah begitu?

Apa ini?

Awak berdua berada di sini.

Ada sesuatu yang tidak kena.

Adakah awak pukul dia lagi?

- Tidak. - Tidak.

Memang saya betul. Berhenti pukul dia.

Saya cakap saya tidak pukul.

Berbaiklah.

Teruklah.

Semua salah awak.

Awak menghilangkan diri pada hujung minggu.

Betul cakap dia.

Kenapa awak tidak datang ke sini?

Awak di mana? Awak buat apa?

Dia akan jawab,

jadi beri dia masa untuk bernafas.

Dia ada satu rancangan induk. Betul?

Rancangan induk?

Adakah ia sesuatu yang menyeronokkan?

Eun Tae Hee.

Saya berasa ragu-ragu tetapi ternyata benar.

Awak habiskan masa hujung minggu dengan dia.

- Awak membohongi kami? - Pertaruhan kita sudah tamat.

Perlukah saya beritahu awak segalanya?

Kenapa pula pertaruhan sudah tamat?

Awak mahu maklumat daripada saya.

Wanita yang ada hubungan dengan ayah awak.

Adakah kita akan bincang hal itu di sini?

Kenapa tidak?

Tidak bolehkah Se Joo tahu?

Sebab reputasi ayah awak akan terjejas?

Tidak, siapa peduli? Ini antara kita.

Selepas saya lihat apa awak buat pada Tae Hee,

- saya akan beritahu siapa orangnya. - Jangan libatkan ibu bapa.

Awak berdua.

Bagaimana saya hanya boleh berdiam diri sedangkan saya sudah tahu?

Itu bukan seperti kita langsung, betul?

Tetapi saya juga ingin tahu.

Bagaimana agaknya reaksi mukanya apabila awak tinggalkan dia?

Adakah dia sangat menyukai awak?

Jika awak tidak pasti, keluar bersama dia lebih lama lagi.

Saya rasa itu akan lebih menyeronokkan.

Tidak perlu berlengah.

Tetapi Tae Hee tiada kaitan dengan hal ini.

Saya yang akan tentukan sama ada awak beritahu saya tentang…

teman wanita ayah saya atau tidak.

Saya akan buat apa yang saya mahu.

Maaf, tolong percayakan saya sekali lagi.

Lagipun, saya peti simpanan rahsia awak.

Ibu.

Apa patut saya buat?

- Terima kasih. - Sama-sama.

Saya ada sesuatu untuk diberitahu kepada awak.

Apa halnya?

Suami Mak Cik Mi Soon.

Bukankah dia masih di hospital?

Saya dengar kos rawatan sangat tinggi.

Perlahankan suara awak.

Saya tertanya-tanya jika dia bergaji tinggi.

Dia beli begitu banyak pasu tembikar.

Saya yang beli semua ini.

Kenapa?

Untuk Seok Woo?

Tidak, untuk saya.

Adakah ibu sedar?

Awak boleh menipu semua orang,

tetapi saya boleh baca riak wajah awak.

Artis ini tidak terkenal,

jadi awak bukan mahu dapatkan keuntungan melalui jualan semula.

Awak tidak suka beri hadiah.

Saya tertanya-tanya kenapa awak beli begitu banyak seramik.

Saya teringat apa makna selo saya pada saya…

dan saya terus faham.

"Bagaimana agaknya perasaan saya jika saya..."

"kehilangan peluang untuk buat persembahan?"