Playmobil: The Movie

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีมนุษย์คนหนึ่งในวัย 18 ปี...

ไม่เอาน่า มาร์ล่า เป็นธรรมชาติหน่อยสิ

เป็นธรรมชาติหน่อย

ในชีวิตของมนุษย์ทุกคน จะต้องมีช่วงเวลาที่...

ไม่เอา "มนุษย์" สิ เป็นทางการเกินไป

"เด็กหญิง"... ไม่เอาน่า

ผู้หญิง

ในชีวิตของหญิงสาวทุกคน จะต้องมีช่วงเวลา

ที่เธอต้องตัดสินใจกับเรื่องสำคัญ

โอเค

พ่อคะแม่คะ คืองี้ค่ะ

จริงๆ หนูก็อยากเข้ามหาวิทยาลัย

เพราะการศึกษาเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในโลก

แต่หลังจาก 12 ปีในโรงเรียน...

ลองคิดดูสิว่าถ้าหนูได้ไปสัมผัสโลกจริงๆ จะเป็นประสบการณ์ที่มีค่าแค่ไหน

อย่างที่อมิเลีย เอียร์ฮาร์ท เคยบอกว่า "การผจญภัยมีคุณค่าในตัวของมัน"

นั่นคือเหตุผลว่าทำไมหนูถึงมี...

นี่

"พาสปอร์ต"

อะไรอยู่ในกระเป๋าพี่น่ะ

อะไร ไม่มีอะไรนี่

ถ้าพี่ไม่บอกผม...

ผมจะบอกแม่ ว่าพี่ให้ผมกินไอติมเป็นข้าวเย็น

ว้าว แบล็กเมล์

เจ๋งนี่ แต่มันผิดกฎหมายนะ

ตอนหกขวบไม่ผิดหรอก

ก็ได้

แต่นายต้องสัญญาว่าจะไม่บอกพ่อกับแม่ จนกว่าพี่จะบอกเอง

เกี่ยวก้อยสัญญากัน

ได้ สัญญา

นายรู้ไหมว่านี่คืออะไร

สมุดจดเล่มเล็กเหรอ

มันคือพาสปอร์ต

มันพานายไปที่ไหนก็ได้บนโลก

พี่เก็บเงินจากงานพาร์ทไทม์มาเยอะแยะ พี่จะเที่ยวแบ็คแพ็คไปทั่วโลกเลย

จากนั้นค่อยกลับมาเข้ามหาวิทยาลัย

ไม่รู้สิ เหมือนพ่อกับแม่จะทำให้ทุกอย่าง ง่ายดายสำหรับเราไปหมด

บางครั้งเราก็ต้องทดสอบตัวเองบ้าง

พี่ก็สอบอยู่ตั้งบ่อยนี่ฮะ

ไม่สิ ไม่ใช่สอบแบบนั้น

ทดสอบในชีวิตจริงน่ะ

ที่เราจะได้ไปทุกๆ ที่

ทำทุกๆ สิ่ง จะได้รู้ว่าเราเกิดมาเพื่ออะไร

ฉันจะเป็นนักสำรวจอย่างที่ไม่เคยมี

ก้าวข้ามพรมแดนทุกที่

- แบบลูอิส กับคลาร์ก - ใครอะ

เสี่ยงกับทุกอย่าง ทดลองไปทุกทาง

รับมือได้ทุกสิ่ง ตื่นเต้นจังกับโลกความจริง

บทเรียนชีวิตหมายเลข 321 นะชาร์ลี

ไม่มีอะไรที่แย่ไปกว่า ชีวิตธรรมดาๆ ที่เอาแต่อยู่นิ่ง

โลกมันจืดชืด

วันหนึ่งฉันอยากบอกได้ ว่าได้เจอหมดแล้วไม่ว่าสิ่งใด

ให้พาสปอร์ตมีแสตมป์ทุกหน้า สุดยอดไปเลยใช่ไหม

อยากมีชีวิตในที่ๆ ทุกคน "พูดแต่สเปนเท่านั้น"

เจอคนหน้าใหม่ทุกวัน กินอาหารข้างทาง

เต้นฟลาเมงโก้ โบเลโร่ และแทงโก้

ออกไปสู่โลกกว้างไกล

และฉันต้องไปเห็นด้วยตา

และอีกเรื่องราวมากหลาย

แค่ก้าวข้ามกำแพงออกมา

และฉันจะไม่หยุดยั้งจนกว่า

จะไปถึงสุดปลายขอบฟ้า

โลกนี้มีอะไรอีกมากให้มองดู

และรอฉันอยู่ไม่ไกล

พวกเราจะได้ผจญภัยครั้งใหญ่ด้วยกันเลย ชาร์ลี

สัญญานะ

ชีวิตที่แสนเลิศหรู ไม่รู้จะอยู่ไปทำไม

ขอเพียงโดดขึ้นเครื่อง สู่ที่ที่ไม่เคยไป

ประวัติศาสตร์เกิดที่ไหน เราก็ไปให้ถึงที่นั่น

ไปเห็นอัศวินตัวจริง กับชาวโรมันผู้ยิ่งใหญ่

พี่รู้ว่านายอยากไปโคลอสเซียม

ใช่เลย

และพี่ก็อยากไปกับนาย มากกว่าใครทั้งนั้น

ที่นั่นคือลานประลองของเรา ไปสู้เพื่ออิสรภาพกัน

ออกไปสู่โลกกว้างไกล

และพวกเราต้องเห็นด้วยตา

เราจะไปทุกที่

พี่สัญญา

มีที่ที่อยากไปมากมายเหลือเกิน

และเราจะไม่หยุดยั้งจนกว่า

จะไปถึงทุกแห่งที่เราตามหา

ไม่แน่นะ อาจพบสิ่งมหัศจรรย์ อันดับแปดก็ได้

และจะได้เห็น

ทุกสิ่งรอเธอตรงนั้น

ทุกสิ่งรอฉันตรงนั้น

รอฉันและเธออยู่ตรงนั้น

ช่วยด้วย เหล่านักรบโรมันและยักษ์กินคน ได้ล้อมชาร์ลีผู้กล้าหาญไว้แล้ว

นั่นใครน่ะ

หรือว่าจะเป็น มาร์ล่า

อัศวินผู้ทรงเกียรติ

พวกเจ้าอย่าได้เข้าใกล้น้องชายข้า

ได้เวลาท่าไม้ตาย...

- คู่หูหนังสติ๊ก - คู่หูหนังสติ๊ก

รับพี่ที ชาร์ลี

เราช่วยโลกเอาไว้ได้

ไวกิ้งกับอัศวิน

ไวกิ้งกับอัศวิน

ไวกิ้งกับอัศวิน

ไวกิ้งกับอัศวิน

ไวกิ้งกับอัศวิน

เฮ้ ชาร์ลี อย่าเปิดประตูนะ

ค่า มาแล้วค่า

มาร์ล่า เบรนเนอร์

ค่ะ

ฉันเสียใจด้วย แต่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้น...

เราขอเข้าไปคุยกับหนูข้างในได้ไหม

ค่ะ

พ่อแม่ของหนู ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์

พี่มาร์ล่า พี่ไม่ฟังผมเลย

พี่ฟังแล้ว แต่คำตอบก็คือ "ไม่" เหมือนเดิม

พี่จะทิ้งผมอีกแล้วใช่ไหม ก็ได้ งั้นผมไปกับแดนนี่ก็ได้

"4 ปีต่อมา"

เข้าเมืองเหรอ ไม่ล่ะ

พี่ก็เป็นงี้ตลอดแหละ

นี่ พี่ก็พยายามดูแลครอบครัวอยู่นะ

แต่มันไม่ได้แปลว่าเราห้ามสนุกกันเลยไง

คืองี้ บางทีมันก็มีบางอย่าง ที่สำคัญกว่าความสนุกไง

ห่วยแตก

พูดดีๆ สิ

และอย่าได้คิด...

ปิดประตูใส่พี่

ดี

เยี่ยมไปเลย

ชาร์ลี อาหารเย็นพร้อมแล้ว

ไม่เอาน่าน้องชาย มาคุยกัน

ชาร์ลี

ขอโทษครับ

เฮ้ แดนนี่

เออ ฉันกำลังไป

ขอโทษครับ

ไม่นานหรอก

เออ รอเดี๋ยวนะ

"มาร์ล่า"

แดนนี่ เออ พี่สาวฉันไม่ว่าอะไรเลย

ใกล้ถึงแล้ว

น่าจะซัก 10 นาทีมั้ง

เอาเป็น 20 ละกัน

"งานนิวยอร์กทอยคอมครั้งที่ 22" "เปิดประตูสู่ความสนุก

ไม่เอาน่า ชาร์ลี รับสายสิ

มิดทาวน์เหรอ

โอ๊ย ล้อกันเล่นหรือไงเนี่ย

เฮ้ คุณครับ เข้าไปไม่ได้นะครับ

เชื่อฉันเถอะ ฉันไม่ได้มาเปิดประตู หาความสนุกอะไรทั้งนั้น

น้องชายฉันอยู่ในนั้น ฉันต้องตามหาเขา

เพื่อจะได้บอกเขาได้ว่า เขาโดนกักบริเวณจนกว่าจะอายุ 18

- ก็ได้ งั้นไปกัน - ขอบคุณค่ะ

ไม่ใช่ ผมบอกว่า "ไปกัน" หมายถึงไปด้วยกันสิ

นี่ฉันต้องวิ่งเหรอเนี่ย

ชาร์ลี

สุดยอดไปเลย

ชาร์ลี

ชาร์ลี

- มาร์ล่า - นายคิดจะทำอะไร

- พี่หาผมเจอได้ไง - นายทำพี่กลัวแทบตาย

ผมขอโทษ แต่พี่ไม่เชื่อผมแน่เลย

- พี่ต้องมาดูเอง - ชาร์ลี เราต้องออกไปแล้ว

ไม่ เดี๋ยวก่อน

มาร์ล่า

ทุกอย่างมันเรียงไว้ เหมือนที่เราเคยเรียงเลย

มีโคลอสเซียม มีอัศวิน พี่จำได้ไหม

นี่มันเหลือเชื่อเลย

ฟังนะ พี่ไม่รู้เลยว่า ตำรวจนั่นจะโผล่จากหลังม่านมาเมื่อไหร่

แถมจะมาจับเราข้อหาบุกรุกด้วย

ไม่เอาน่า

พี่มองรอบๆ สิ

เหมือนโชคชะตาพาเรามาที่นี่เลย

พาเรามาเหรอ อย่าบ้าไปหน่อยเลย

พี่เป็นบ้าอะไรเนี่ย

ว่าไงนะ

พี่เคยพูดเรื่องการผจญภัย การออกไปดูโลก

ไม่มีอะไรที่แย่ไปกว่า ชีวิตธรรมดาๆ ที่เอาแต่อยู่นิ่ง

แต่พี่โตขึ้น ชาร์ลี

และพี่ได้บทเรียนจังๆ เลย ว่าชีวิตไม่ใช่การผจญภัย

มันเต็มไปด้วยความผิดหวัง และมันไม่เคยเป็นอย่างที่เราอยากให้เป็น

ก็พี่ทำให้มันเป็นอย่างนั้นเองนี่

เพราะพี่ไม่ทำอะไรเลย และไม่ยอมให้ผมทำอะไรเลยด้วย

เหมือนกับว่าตั้งแต่พ่อกับแม่ตาย...

อย่านะ ชาร์ลี

พี่ก็ตายไปด้วย

และตอนนี้เราแค่เล่นละครเป็นพี่น้องกัน

ถึงอย่างนั้น...

นายก็ต้องติดอยู่กับ พี่ที่ไร้วิญญาณนี่แหละ

มาเร็ว

ไปกันได้แล้ว

ไม่

เดี๋ยวก่อน

มันถึงขนาดมีแท่นยืน ให้ตัวไวกิ้งผมเลยนะ

ไม่ ชาร์ลี มันไม่มี

ที่นี่ไม่ได้สร้างเพื่อพวกเรา

นี่มันก็แค่ของเล่น

แค่ของเล่นโง่ๆ และของพวกนี้ก็ไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น

พี่ว่าเราแย่แน่ๆ

หรืออาจจะดีก็ได้

เวทมนตร์

พี่มาร์ล่า ดูสิ

ไม่

ชาร์ลี

พระเจ้า...

ไม่ ชาร์ลี อย่า

ไอ้บ้าเอ๊ย