落第賢者の学院無双 ~二度目の転生、Sランクチート魔術師冒険録~
The first 117 lines.
ตราบใดที่ตราทาสยังอยู่
เจ้าก็ต้องคลานกลับมาหานายท่านอย่างข้า
ทุกครึ่งปีอยู่ดีแหละ
ต่อให้หนีไปสุดขอบฟ้า ก็หนีชะตากรรมนี้ไม่พ้นหรอก
น้องสาวคนสวย มาคนเดียวเหรอ
ทำอะไรอยู่จ๊ะ
เดินเตร็ดเตร่กลางดึกคนเดียวแบบนี้ มันอันตรายนะจ๊ะ
นี่ ฟังอยู่รึเปล่า
ขาสวยใช้ได้เลยแฮะ
อ้าว ยัยนี่เป็นทาสนี่
จริงดิ ตัดขาดกับนายท่านแล้วงั้นเหรอ
แบบนี้ก็หวานหมูสิ
มาหาอะไรสนุกๆ ทำกับพวกพี่เถอะ
ไม่ถึงตายหรอกน่า เจ้าคงถนัดเรื่องพรรค์นี้อยู่แล้วด้วย
มาสนุกกันนะจ๊ะ มาสนุกกันเถอะ
มาเลยน้องสาว
โลกใบนี้ เต็มไปด้วยความเกลียดชังอันไร้เหตุผล
เป็นจริงอย่างที่ท่านเอบพูดไว้
เพราะตราทาสพิเศษต้องคำสาปนี้
ทำให้ข้าไม่มีสิทธิ์ แม้แต่จะตายหรือหนีจากมันได้เลย
ชะตากรรมนี้คงผูกมัดข้าไปตลอดกาล
ข้าไม่สนแล้ว
จะเกิดอะไรก็ช่างมัน
โลกใบนี้มันช่างมืดมิด
เด็กคนนี้...
เป็นคนของฉัน
ไสหัวไปซะ
- ขอโทษครับ - ช่วยข้าด้วย
นี่ อนาสตาเซีย
คะ
ทำไมเอาดาบสายฟ้าไปโดยไม่บอกอะไรเลย
ขอโทษค่ะ
คือว่าข้ามีตราทาสพิเศษติดตัว...
ข้าเลือกคำถามผิดเองแหละ
ทำไมถึงไม่เล่าเรื่องนั้นให้ข้าฟัง
คือว่ามัน...
ต่อให้เล่าความจริงให้ท่านเอฟธาลฟัง
ตราทาสพิเศษที่ฝังอยู่ในตัวข้า
ก็ไม่มีทางหายไปได้
สัญญาทาสของตราทาสพิเศษ
เกิดจากขุมพลังแห่งเทพและฝ่าฝืนไม่ได้
ลำพังตัวคนเดียวไม่มีวันทำอะไรได้หรอกค่ะ
พลังแห่งเทพงั้นเหรอ แล้วมันยังไงล่ะ
เจ้าคิดว่าข้าเป็นใคร
ข้าคือเอฟธาล โอลคอตต์นะ
รู้จักเทพสายฟ้า เอฟธาล โอลคอตต์ใช่ไหม
มะ... มหาปราชญ์ในตำนานเหรอ
อืม
เขาคนนั้นก็คือข้าเอง
ข้าคือเทพสายฟ้าเอฟธาลที่ตายไปแล้ว
และกลับชาติมาเกิดในร่างนี้
กะ... กลับชาติมาเกิดเหรอ
งั้นก็หมายความว่า นายท่านคือหนึ่งในสี่ราชันในตำนาน...
ระ... เรื่องแบบนั้น...
มันดูเหนือจริงเกินไปจนน่าเหลือเชื่อ
นี่ อนาสตาเซีย
เราอยู่ด้วยกันมาตลอด เจ้าเห็นอะไรในตัวข้าบ้าง
อย่าตัดสินตัวข้าด้วยสามัญสำนึกของเจ้าสิ
เลเวลสี่ ซิลฟีส์ดีป
เลเวลแปด เพอร์เฟกต์ดีสเปล
เลเวล 10 เอฟธาล
ข้าเป็นคนเก็บเจ้ามา
เก็บมาทั้งที่รู้เรื่องราวทุกอย่าง
ข้ามีวิธีแก้ปัญหาอยู่แล้ว สบายใจเถอะ
นะ... นายท่าน
ว่าไง
คือว่า...
ข้า...
ลำพังตัวคนเดียว ข้าทำอะไรไม่ได้เลยค่ะ
ได้โปรด...
ได้โปรดช่วยข้าด้วยเถอะค่ะ
อืม ปล่อยเป็นหน้าที่ข้าเถอะ
โอ้โฮ สมเป็นของสะสมล้ำค่า ของตระกูลพอลเทสเลยครับ
เป็นดาบที่ยอดเยี่ยมจริงๆ
นี่มันระดับสมบัติชาติเลยนะครับ
แหงอยู่แล้ว
ก็เราเป็นถึงตระกูลขุนนางชั้นสูง
เลยไม่ใช่เรื่องแปลก
แถมยังเป็นสมบัติล้ำค่า เชิงประวัติศาสตร์ด้วย
แล้วยังไง
จะให้ราคาเท่าไร
1,000 เหรียญทอง...
ไม่สิ 5,000 เหรียญทองเป็นไงครับ
5,000 เหรียญทองเหรอ
ไม่เลวเลยแฮะ
งั้นตกลงที่ 5,000 เหรียญทอง
โอ้โฮ ตกลงเหรอครับ
น่าเสียดายที่วันนี้ ข้าไม่ได้เตรียมเงินมาเยอะขนาดนั้น
ข้าจะกลับมาอีกครั้งนะครับ
อืม ปิดการขายเรียบร้อย
วันนี้ดื่มให้เต็มที่เลยแล้วกัน
ครับ ขอบพระคุณมากครับ
ข้ายังมีของแบบนี้อีกตั้งสามชิ้น
สุดยอดจริงๆ
จากนี้ไปข้าจะกอบโกยจากนังนั่นอีกเยอะๆ เลย
กลับมาเร็วมากเลยนะเนี่ย
ยอมรับความจริงได้แล้วเหรอ
ว่าต่อให้หนีไปไหนก็หนีไม่พ้น
คือว่า...
ได้โปรด... มันให้ข้าเถอะค่ะ
ไม่ได้ยินเว้ย
ได้โปรดคืนดาบให้ข้าเถอะค่ะ
ว่าไงนะ
อย่างนี้นี่เอง
ข้าพอจะเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดแล้ว
ไปเอาดาบสายฟ้ากลับมากันเลยเถอะ
คือว่า...
นายท่านไม่โกรธข้าเลยเหรอคะ
โกรธเจ้าเหรอ
ก็ข้าขโมยดาบและทรยศหักหลังนายท่านนะคะ
มันเป็นเรื่องที่อนาสตาเซียทำ เพราะอยากทำงั้นเหรอ
คือว่ามัน...
ก็ไม่เชิงว่าอยากทำ
แต่ข้าหนีจากตราทาสไม่ได้
เพราะอย่างนั้นทาสถึงไม่มีความคิด ในทำนองว่าตัวเองอยากทำอะไรแบบไหนน่ะค่ะ
มันเป็นแบบนั้นจริงเหรอ
แม้พี่สาวของเจ้าจะขัดขืนตราทาสพิเศษไม่ได้
No comments yet. Be the first to leave one.