The first 200 lines.
وای
پس این همونه
بهم بگو چی رو این قایق پیدا کردن
مرد: این کشتی اومد اینجا به لیبریا
با مجوز ماهیگیری با قلاب بلند
کاری که داشتن میکردن، استفاده از تورهای گوشگیر بود
که طبق قانون ممنوعه
چون به طور خاصی مخربن
صید اصلی کوسه بود
ما به اونا مافیای گالیسی میگیم
چون سندیکاهای ماهیگیری هستن که درگیرن
در انواع دیگه فعالیتهای مجرمانه
که همین اونا رو تبدیل به سندیکاهای مجرمانه میکنه
که در این جور کارها دست دارن
اوه، این دیگه واقعاً بیرحمانه است
آه
مرد: حواست باشه. خیلی لیزه
یا خدا!
آره. اینجا رو ببین
اینجا رو، اونجا رو ببین. ببین
خدای من!
ببین اینا رو. همهش باله کوسه است.
راث، راوی: وقتی بچه بودم، شیفتهی فیلمهای ترسناک بودم.
و شور و هیجان فیلمهای وحشت.
شروع کردم به ساختن فیلم.
و گفتم: «میخوام کارگردان بشم.
این کاریه که میخوام تا همیشه انجام بدم.»
اوه!
فقط همین کار رو میخوام بکنم.
میخوام من اونی باشم که دکمه رو فشار میده.
که تماشاچی رو شوکه میکنه.
آه!
راث، راوی: وقتی بزرگ میشدم هیچی منو نمیترسوند.
بیشتر از کوسهها.
و همهش به خاطر یک فیلم بود.
«آروارهها».
یک ماشین غذاخوری بیمغز.
راث، راوی: از کوسهها وحشت داشتم.
اما در عین حال مجذوبشون هم بودم.
سلام. بازم منم. ایلای راث.
من خونه گابریل اسنر هستم.
و قراره باهاش مصاحبه کنم.
گابریل؟
اسمت چیه؟ گابریل.
راث: رئیس دیسکاوری پرسید،
"تا حالا مجری یه تاک شو بودی؟"
من گفتم، "نه.
ولی فکر کنم برای مجریگری تاک شو به دنیا اومدم."
اون گفت، "برای 'کوسه بعد از تاریکی' عالی میشی."
من مجری شما، الی راث هستم. به "کوسه بعد از تاریکی" خوش آمدید،
برنامه آخر شب ما با کارشناسان هفته کوسه،
مصاحبهها، کلیپها و کلی گپ و گفت.
تو سال ۲۰۰۹ یه دست و پاتو به یه کوسه نر از دست دادی.
و حالا مدافع حفظ و بقای اونها هستی.
آدمای خیلی کمی واقعاً طعمه کوسه میشن.
اونا همیشه میان، یه گاز میگیرن،
و بعدش وقتی میفهمن تو غذا نیستی، میرن.
راث: عجیبترین چیزی که یاد گرفتم،
این بود که بدون کوسهها سیاره میتونه از بین بره.
کوسهها پزشکای دریا هستن.
وقتی نباشند، بیماریها تبدیل به اپیدمی میشوند
مرد: آنها مدتها قبل از پستانداران
یا ماهیهای دیگه یا حتی دایناسورها به وجود آمدند
اقیانوسها به تک تک ما ربط دارن
و زندگی تکتک ما رو از جهات مختلفی تحت تأثیر قرار میده.
یکی در میون نفسهایی که میکشیم، از اقیانوس میاد.
چون ۵۰ درصد از اکسیژن دنیا
توسط فیتوپلانکتونها تولید میشه.
پس اقیانوس هنوز هم بخش بزرگی از
سیستم حمایتی حیات ماست.
کوسهها در طول تاریخ تکاملی، این اکوسیستمها رو شکل دادن.
کوسهها مثل پلیس روی خشکی عمل میکنن.
گاهی اوقات یه چیزی میخورن
بیشتر وقتا همه چیزو فراری میدن
و نمیذارن گونههای خاصی وارد زیستگاههای خاصی بشن
جایی که ممکنه اون گونهها آسیب بزنن
پس کوسهها دارن بازیابی میکنن
نوعی تعادل رو به اکوسیستم
when they're pressed
وقتی کوسهها از بین میرن، میبینیم که اون تعادل تغییر میکنه.
و ما شاهد تغییرات منفی گستردهای در اکوسیستمها هستیم
که اغلب نمیتوان به راحتی آنها را جبران کرد.
راث: دیسکاوری به من گفت: "میخوای بری با کوسه غواصی کنی؟"
"مطمئنم میتونیم این کار رو انجام بدیم. میتونیم ازش فیلم بگیریم
و جزئی از "کوسه در تاریکی" کنیم."
و من گفتم: "شوخی میکنی؟
تمام عمرم آرزوی این کار رو داشتم."
مضطرب بودم. ترسیده بودم.
اما واقعاً شگفتانگیزه وقتی میتونی با ترسهات روبرو بشی
چون میفهمی چقدرش فقط ساختهی ذهن خودته.
راث، راوی: برای من این اتفاق در آبهای باهاما افتاد.
یاد گرفتم که دیگه از کوسهها نترسم.
باورم نمیشد چقدر اجتماعی بودند.
اونها حیوانات کنجکاو، خجالتی و باهوشی بودند.
بعضیهاشون دوستانهتر از بقیه بودند.
این یکی از باورنکردنیترین تجربههای زندگی من بود.
راث، راوی: اونها زیباترین حیوانی بودند که تا به حال دیده بودم.
نمیتونستم تصور کنم که بهشون آسیبی بزنم،
حتی به یکی از این موجودات باشکوه و باهوش.
راث: خب، به نظرتون چه بلایی داره سر سیاره میاد؟
چیزی که داره اتفاق میفته اینه که یک تقاضای سیریناپذیر وجود داره
برای سوپ باله کوسه
و این کوسهها دارن همه جا قلعوقمع میشن.
و این بالهها برای سوپ باله کوسه، یک غذای لذیذ آسیایی استفاده میشه.
حداقل تعداد کوسههایی که هر سال کشته میشن،
۱۰۰ میلیون کوسه است.
برای مدت طولانی، در تخمین مرگومیر کوسهها،
ما به ارقام رسمی سازمان خواربار
و کشاورزی سازمان ملل تکیه میکردیم.
همین الان ما حدود ۲۵ گونه رو میشناسیم
که یا در معرض خطر انقراض هستن یا به شدت در معرض خطرن.
و ممکنه تو یکی دو دهه آینده منقرض بشن.
مشکل اصلی در مورد بالهگیری کوسه اینه که
همه میتونن انجامش بدن.
قایقهای ماهیگیری کوچک سنتی تو سواحل باخا کالیفرنیا و مکزیک هم میتونن این کارو بکنن.
همه در این قضیه شریکاند.
راث: کوسهها موضوع سختی هستن
چون این تصور وجود داره که کوسهها هیولاهایی هستن
که میخوان ما رو بخورن.
من میخوام کمک کنم تا این گفتگو رو تغییر بدیم.
من دانشمند نیستم.
من دکتر نیستم. زیستشناس دریایی هم نیستم.
اما من کسی هستم که عاشق کوسههاست.
و به اقیانوس اهمیت میدم.
و میخوام بفهمم چه بلایی سرش داره میاد.
راث، با روایت: من دارم دور دنیا سفر میکنم تا بفهمم.
مهم نیست چقدر ناراحتکننده باشه،
خطرناک یا آزاردهنده بشه.
من باید حقیقت رو برملا کنم.
راث: اوه، لعنتی. همینجاست.
این یه کوسه ماکوئه؟
خب؟
راث: میشه ولش کنیم؟
قراره بکشش؟
میشه پولشو بدیم؟
میشه پولشو بدیم و بذاریم زنده بمونه؟
این بدترین چیزیه که تا حالا دیدم.
راث: یک جامعه ماهیگیری کوچیک، هر سال چند تا کوسه
میتونه از آب بگیره؟
۵۰۰ تا کوسه؟ با ۴ تا قایق؟
آره.
راث: آیا اونا میدونن که دارن جمعیت کوسهها رو از بین میبرن؟
شما الان یه بچه کوسه رو کشیدید بیرون؟
آره.
اوه خدای من!
راث: بهش نگاه میکنی و با خودت میگی، خب یه ماهیه، یه ماهیه.
و بعد شکمش رو باز میکنن.
و داخلش بچههایی هستن که احتمالا دو سه هفته دیگه
قرار بود به دنیا بیان.
اون یک مادر بود.
اون مادری بود که داشت به بچههاش غذا میداد.
برام مهم نیست چه گونهای باشه.
با یک قلاب ۹ تا کوسه رو کشتن.
فصل جفتگیری از ماه مه تا اوت هستش،
اما الان وسط آوریل هستیم
و اونا یک کوسه باردار رو کشتن.
چطور ممکنه جمعیتشون بتونه زنده بمونه؟
مرد: کوسهها از نظر بیولوژیکی با ماهیها فرق دارن.
وقتی ماهیها تولید مثل میکنن، کاری که میکنن اینه که
نرها میلیونها اسپرم رو تو ستون آب رها میکنن
و مادهها میلیونها تخم رو آزاد میکنن.
اینا با هم قاطی میشن
و میلیونها تخم و لارو کوچیک رو به وجود میارن.
کوسهها فرق دارن. نر و ماده جفتگیری میکنن.
مادهها دوره بارداری طولانیای دارن.
بعضی از کوسهها بیش از ۳ سال باردارن.
و وقتی تخم میذارن یا بچه زنده به دنیا میارن،
ممکنه چند سال دیگه طول بکشه تا دوباره تولید مثل کنن.
وُرم: کوسهها یکم شبیه ما هستن.
تو اواخر عمرشون بالغ میشن،
بین ۱۰، ۲۰، و گاهی ۳۰ سالگی.
مثل ما بچههای کمی دارن.
و از هر رویداد مرگومیر گستردهای خیلی دیر بهبود پیدا میکنن.
چون هیچوقت مجبور نبودن.
وقتی شکارچی برتر هستی، لازم نیست تکامل پیدا کنی
توانایی مقاومت در برابر مرگومیر اضافی رو داشته باشی.
درست مثل انسانها.
حالا انسانها شکارچیان برتر هستن
و کوسهها به حاشیه رانده شدن.
راث: نمیشه ماهیگیرها رو مقصر دونست
که دارن تلاش میکنن امرار معاش کنن.
اما این اتفاق داره هر روز میفته.
داریم اونا رو میکشیم، قلعوقمعشون میکنیم،
بالههاشون رو میکَنیم و برای چی؟
این برای یه سوپ تو عروسیه.
باورنکردنیه!
امروزه یه باله با کیفیت خوب مثلِ
یک کوسه سرچکشی صاف یا سرچکشیِ معمولی،
بابتش حدود ۷۰۰ پزو (سِتِسِیِنتُس پِزوس) پرداخت میکنن.
یا هزار پزو به ازای هر کیلو.
چقدر طول میکشه تا خشکشون کنن؟
۱۰ روز.
چرا؟
چون این باله یه فیبر داخلش داره، در واقع غضروفه.
مردم فقط غضروفش رو میخورن؟
آره، تو سوپ باله کوسه.
چقدر در موردش میدونن؟
پس یه شرکت چینی تو تیخوانا؟
میدونیم اون شرکت اسمش چیه؟
دومینگو: من هیچوقت بحث باله رو از همون اول مطرح نمیکنم.
No comments yet. Be the first to leave one.