Settlers

SRPSKA POSLA BRATE

En hoe heet die daar?

Dat is Ursa Major. -Heel goed. En die met de grote W daar?

Cassiopeia.

En hoe zit het met die grote, heldere?

Dat is een planeet. -Zeer goed.

Jupiter? -Nee, Jupiter kunnen we nu niet zien.

Wat is dat kleinere lichaam er net naast? -Een maan.

Is dat de aarde? -Zeer goed.

Papa.

Remmy?

Remmy.

Dat is ver genoeg.

Hij komt eraan, Remmy.

Die ene hier, plus acht is zestien.

Je zou er nog een bij doen. Dat zou 17 zijn.

Dus ik zet degene hier en die hier...

dus dat wordt acht plus negen. -Dan gaan we...

Papa.

Kijk naar me. Kijk me aan.

We weten niet waar we vandaan komen. -Ik breng haar naar bed. Ik ben zo terug.

Wat is er?

Er zijn vreemden in de buurt.

Alleen wij zijn er.

Ik ben bang. -Er is niets om bang voor te zijn.

Je redt het wel in je eentje.

Blijf je? -Blijf jij?

Als je het bed verlaat, scheer ik je wenkbrauwen eraf.

Ik zal zo hard mogelijk schreeuwen...

en je overal volgen totdat ze weer aangroeien.

Ik bind je vast met je eigen sokken, en laat je de hele nacht bij de graven achter.

Ik zal ontsnappen, de aansteker stelen waar mam hem verstopt heeft...

en steek het huis in brand. -Wij houden je vast bij je enkels...

en dan laten we je langzaam zakken in het gat van het bijgebouw.

Ik zal op je gezicht poepen terwijl je slaapt.

Zie je? Niemand gaat met jou rotzooien.

Slaap lekker.

Wil je dat ik deze aan laat? -Ja, alstublieft.

Papa?

Oké, nu jij.

Ik zal het proberen. Ik zal kijken of ik het nog weet.

Heb je ooit een walvis gezien?

En jij?

Dat mocht ik willen.

Een uil?

Wat dacht je van een olifant?

Heb je iets gezien?

Honden.

De aarde is niet meer wat het ooit was. -Is dat waarom je wegging?

We zijn weggegaan, omdat we iets meer wilden.

We hebben veel geluk, om deze plek te hebben.

Waarom? -Omdat het ooit net als aarde zal zijn.

We kunnen er morgen meer over praten.

Blijf je?

Ik hou heel veel van je. -Ik hou van je.

Slaap lekker.

Reza.

Niet bewegen. Blijf hier.

Ik heb het je gezegd. -Kop dicht.

Wat is er aan de hand?

Wat is er aan de hand?

Zie je iets?

Wat als het zijn zoon is? -Niet doen.

Ik tel er zes.

Ze veranderen hun stemmen.

Er zijn er maar drie.

Kom op.

Ik denk dat het andere varken nog in leven is.

Laat het gaan, Rem.

Alles goed met je?

Met mij ook.

Eerste regel?

Blijf kalm.

Blijf in leven.

Je bent in zeer goede handen.

Remmy.

Kom nu meteen hierheen.

Ga naar binnen.

Heb je Remmy?

Ik heb je focus nodig op de Ridge.

Zie je iets?

Ik zie hem.

Is hij nog steeds bij de zon?

Je doet de deur achter me op slot. -Het wordt zo donker.

Pap, Je blijft bij je moeder.

Ga nu naar binnen.

Zet het uit.

Mam.

Ik moet naar de wc.

We gebruiken dit.

Het is al goed.

Wat is er aan de hand? -De hoofdverlichting ging uit.

Blijf hier.

Mam.

Laat het mes vallen.

Laat het vallen.

Deze plek is niet van jou.

Het was van mijn ouders.

En ik weet niet wat je met ze gedaan hebt. Het kan me niet eens schelen...

maar ik ben hier geboren. Ik ben hier opgegroeid...

en ik heb een lange weg afgelegd om terug te komen.

En ik ben hier om te blijven.

Ik wil je geen pijn doen.

Dus je kan weggaan als je wilt.

Maar ik ben er vrij zeker van, dat je weet wat er daar op je wacht.

Ik weet hoe ik deze plek weer aan de gang krijgt.

En ik kan je beschermen.

Als je je gedraagt.

Blijf in het zicht.

Mam, kunnen we gaan, alsjeblieft?

Laten we alsjeblieft gaan, mammie. -Ik laat niets met je gebeuren.

Ik laat niets met jou gebeuren, oké?

Ik ben zo terug.

Ik wil dat je hier blijft. Beloof je dat?

Als je nog een keer beweegt, zal je kind alleen met mij eindigen.

Denk na. Hoe gaat mij vermoorden je helpen?

Dit spreken we af.

De komende 30 dagen probeer je niks...

Ik neem dit wapen, leg het op die tafel daar...

draai mijn rug om, en loop naar buiten naar de veranda.

30 dagen.

En je krijgt je kans, als je het nog steeds wilt.

Ik wil mijn man begraven.

Blijf zo lang als je nodig hebt.

We kunnen vertrekken.

Mam, we kunnen nu gaan. -Nee, we kunnen niet weg.

We moeten praten.

We hebben veel werk te doen.

Gelukkig hebben we alles wat we nodig hebben.

Donder op.

De kraan zou het moeten doen.

Remmy.

Het is ongevaarlijk. -Raak me niet aan.

Wat is zijn naam? -Het is maar een stuk gereedschap.

Dit is erg goed.

Mag ik met Steve gaan spelen?

Steve? -De robot. Ik heb hem Steve genoemd.

Zeker.

Mag ik je bord meenemen?

En, vangen. Kom hier.

Vang.

Mijn naam is Jerry, trouwens. Hebben mijn ouders het ooit over mij gehad?

Blijkbaar niet.

Ik denk dat het geen zin had.

Ze maakten het vrij duidelijk dat ik nooit terug zou komen.

Laat me met rust.

Ik wilde hier ook niet zijn.

Er was niks anders meer. Steden, andere nederzettingen, allemaal weg.

Ze is een schattig kind.

Ik heb je moeder niet vermoord.

Dat is goed. -Ze was al dood toen we hier aankwamen.

Ik heb nooit een van je steden gezien.

Ons transport werd uitgeschakeld toen we de atmosfeer binnen gingen.

Je vader heeft ons opgevangen.

Op een dag, toen ik zeven maanden zwanger was...

hield hij een geweer op ons gericht en sommeerde ons te vertrekken.

Waarom zou hij zoiets doen? -Hij kwam erachter dat we van aarde kwamen.

Dus sneed ik zijn keel door met het mes dat je net hebt gewassen.

Als je haar aanraakt, snij ik je hart eruit.

Je kan een heel geweer op me leegschieten. Nog kom ik bij je.

Je veronderstelt veel over mij.

Ik zie geen reden, waarom ik haar iets aan zou moeten doen.

Kan Steve bij ons slapen? -Ik denk niet dat het slaapt.

Kom op.

Slaap lekker.

Slaap lekker.

Ga in bed liggen, ik kom er zo aan.

Hoi, Cassie.

Wacht hier, Steve.

Kom op, Cassy.

Ben je daar?

Ik weet dat ik niet met je hoor te praten...

maar ik ben iets verloren, uit een notitieboekje dat ik bijhoud.

Een oude tekening.