It Happened One Night

Απεργία πείνας; Πόσον καιρό;

Δεν έφαγε τίποτα χτες, ούτε σήμερα.

- Της πηγαίνετε το φαγητό; - Μάλιστα.

Γιατί δεν της το δίνετε με το ζόρι;

Δεν είναι απλό, κύριε Άντριους.

Θα της μιλήσω εγώ. Στείλτε φαγητό στην καμπίνα της.

Μάλιστα.

Δεν θα φάω μπουκιά αν δεν φύγω απ’ το πλοίο.

Έλα, Έλλη. Ξέρεις ότι θα γίνει το δικό μου.

Όχι αυτή την φορά. Δεν πρόκειται! Τον έχω ήδη παντρευτεί.

Δεν πρόκειται να μείνεις μαζί του.

Δεν σ’ αφήνω.

Χώνεψέ το καλά. Ο Κινγκ Γουέστλυ κι εγώ παντρευτήκαμε!

Οριστικά, νόμιμα, είμαστε παντρεμένοι. Πάει, τέλειωσε.

Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Είμαστε κι οι δυο ενήλικες.

Όσο ήσουν στο πλοίο...

…φρόντισα να ακυρωθεί ο γάμος σου.

Θα φέρουμε αντιρρήσεις κι εγώ και ο Κινγκ.

Ελπίζω να το κάνει.

Το φαγάκι. Ελάτε.

Σας είπα να μην φέρετε φαγητό εδώ μέσα.

Μια στιγμή. Δεν είναι για σένα.

Αφήστε το εδώ.

Κάνεις και τον έξυπνο, ε; Τι χαριτωμένος!

Στρατηγική, αγαπητή μου.

Στρατηγική ήταν κι οι γορίλες σου που με απήγαγαν...

…απ’ το Δημαρχείο;

Πολύ παλιομοδίτικη η στρατηγική σου.

Έχω κερδίσει πολλές φορές έτσι.

Εκτός το ότι δεν τον συμπαθείς, δεν έχεις τίποτα να του προσάψεις.

- Είναι ψεύτικος. - Απ’ τους καλύτερους πιλότους στη χώρα.

Είναι ακαμάτης. Τον παντρεύτηκες επειδή διαφώνησα.

Πάντα μου λες τι να μην κάνω.

Διότι ήσουν πάντα ξεροκέφαλη.

Από σας πήρα.

Μη φωνάζεις. Μπορεί να σου έρθει η όρεξη.

Θα φωνάζω όσο θέλω! Θα ουρλιάζω όσο θέλω!

Ωραία, ούρλιαζε.

Άσε με να φύγω, αλλιώς θα σπάσω όλα τα έπιπλα εδώ μέσα!

Ηρέμησε.

Κοίτα αυτό το φιλετάκι. Δεν είσαι αναγκασμένη να το φας.

Μυρίσου το μόνο. Είναι ποίημα.

Κατεβάστε τις βάρκες! Πιάστε την!

Ελάτε!

Μας ξέφυγε.

Φυσικά, είναι πιο έξυπνη από σας.

Στείλτε τηλεγράφημα στους ντετέκτιβ Λάβινγκτον.

"Κόρη δραπέτευσε ξανά.

"Ερευνήστε δρόμους, αεροδρόμια και τρένα στο Μαϊάμι."

Αναχώρηση! Παλμ Μπητς, Σαβάννα, Τζάκσονβιλ...

Νέα Υόρκη, Φιλαδέλφεια.

Χάνουμε τον χρόνο μας. Η Έλλη Άντριους σε λεωφορείο.

Του είπα ότι ήταν λάθος πληροφορία.

Για Νέα Υόρκη, παρακαλώ.

- Το εισιτήριό σας. - Σας ευχαριστώ πολύ.

Εγώ σας ευχαριστώ.

Τι γίνεται εδώ; Θέλω να κάνω ένα τηλέφωνο.

Φύγε. Συμβαίνει κάτι πολύ σημαντικό.

- Τι; - Κάποιος δαγκώνει ένα σκυλί.

Πέρα, αγόρι μου.

Δεν αντέχω άλλο.

Θ’ αντέξεις ωραία και καλά.

Άκου, ποντικομούρη. Απόλυσες το καλύτερο λαγωνικό...

…που είχε η κωλοφυλλάδα σου.

Εσύ δεν έχεις ιδέα από ρεπορτάζ.

Έχω το κομμάτι σου. Γιατί δεν είπες ότι θα έγραφες αλαμπουρνέζικα;

Να κάνω ειδικές σελίδες.

Σε ελεύθερο στίχο ήταν, μπουζουκοκέφαλε!

Ελεύθερο; Μια περιουσία μου κόστισε.

Και τώρα θα μας κοστίσει παραπάνω!

Γκόρντον.

Εδώ χρεώνεται το τηλεφώνημα.

Τι; Γιατί...

Όταν γυρίσεις στη Νέα Υόρκη, μην ξαναπατήσεις εδώ.

Απολύεσαι. Δεν δουλεύεις εδώ, ούτε θα ξαναδουλέψεις.

Τι είπε;

Ώστε άλλαξες γνώμη, ε;

Άργησε η συγνώμη σου.

Δεν ξαναδουλεύω για σένα και γονατιστός να μου το ζητήσεις!

Ελπίζω να σου γίνει μάθημα.

Του τα είπαμε, κούκλε;

- Τέρμα οι φωνάρες του. - Μπράβο, Πητ.

Να ξέρει την γνώμη μου για την δουλειά του.

Σίγουρα θα κατάλαβε.

Έτοιμη η άμαξά μου;

Η άμαξα, περιμένει σε, Άρχοντα.

- Ακουμπήστε πάνω μου. - Ανοίξτε δρόμο για τον βασιλιά.

Ανοίξτε δρόμο για τον βασιλιά.

Ζήτω ο Βασιλιάς.

Αναχώρηση για Φιλαδέλφεια!

Κάντε πέρα. Γύρισε ο βασιλιάς

Πίσω στη σχάρα. Η άμαξα του αποχαιρετισμού.

Έχε γεια και στο καλό!

Μεγάλο ταξίδι, 3.000 χιλιόμετρα.

Χαλαρώστε με αναπαυτικά μαξιλάρια.

Μαξιλάρι, κύριε;

Οδηγέ! Μου κάνεις την χάρη να πάρεις τις εφημερίδες για να καθίσω;

Για μια στιγμή!

Τι κάνεις εκεί;

Τι σ’ έπιασε και πετάς έξω τις εφημερίδες;

Τις εφημερίδες; Μεγάλη ιστορία, φίλε μου.

Ποτέ δεν μου άρεσε να κάθομαι πάνω σ’ εφημερίδες.

Κάθισα μια φορά κι αποτυπώθηκε το πρωτοσέλιδο στο άσπρο μου παντελόνι.

Αλήθεια. Κανείς δεν αγόρασε εφημερίδα εκείνη τη μέρα.

Μ’ ακολουθούσαν και διάβαζαν τα νέα στον πισινό μου.

Εξυπνάκιας! Σου χρειάζεται μια καλή γροθιά στα μούτρα.

Άκου, φίλε, μπορεί να μην σ’ αρέσει η μύτη μου, μα εμένα μ’ αρέσει.

Την έχω και προεξέχει...

…για να μου δίνει μπουνιές όποιος θέλει.

Ναι;

Τι έξυπνη απάντηση! Γιατί δεν το σκέφτηκα εγώ;

Η συζήτησή μας θα είχε από ώρα τελειώσει.

Ναι;

Αν συνεχίσεις έτσι, δεν καταλήγουμε πουθενά.

Ναι;

Μου την έφερες. Ναι!

Συγνώμη, κυρία μου, αλλά αυτή η θέση είναι δική μου.

Παρακαλώ;

Εδώ έδωσα μάχη γι’ αυτήν την θέση.

Οπότε, αν δεν σε πειράζει, σπάσε!

Οδηγέ, είναι αριθμημένες οι θέσεις;

- Όχι. Όποιος καθίσει πρώτος. - Ευχαριστώ.

Για δυο άτομα δεν είναι αυτή η θέση;

Μπορεί ναι, μπορεί και όχι.

Ευχαριστώ.

Κάνε πέρα.

Αυτό ήταν το "μπορεί ναι".

Αν μου το ζητούσες ευγενικά, θα σου έβαζα την βαλίτζα στη σχάρα.

Όταν ξανάρθεις, φέρε και τους δικούς σου.

Ελάτε! Πάρτε!

Χοτ ντογκ!

Στάση 15 λεπτά. Θα μείνουμε 15 λεπτά μόνο.

Ζεστός καφές!

Εκεί στη γωνιά.

Ζεστός καφές! Χοτ Ντογκ!

Το ταξίδι θέλει φαγητό!

Ξέφυγε.

Βρέθηκα μέσα στα δέντρα κι άφαντος ο μάγκας.

Για ποιο πράγμα μιλάς;

- Στο κάτω-κάτω, δεν μ’ ενδιαφέρει. - Κοίτα να δεις...

Ίσως σ’ ενδιαφέρει να μάθεις ότι πάει και η βαλίτσα σου.

Θεέ μου! Εξαφανίστηκε!

Το 'ξερα ότι θα το καταλάβαινες.

- Τι θα κάνω τώρα; - Είχες το εισιτήριο μέσα;

Όχι, είχα όμως τα λεφτά μου. Μου μένουν μόνο τέσσερα δολάρια.

Τηλεφώνησε απ’ την Τζάκσονβιλ να σου στείλουν.

Όχι, δεν μπορώ.

- Ή μάλλον, θα τηλεφωνήσω. - Θα πω στον οδηγό για την τσάντα σου.

Ευχαριστώ. Προτιμώ να μην το πεις.

Μην είσαι χαζή. Σου πήραν την βαλίτζα. Θα σε αποζημιώσει η εταιρεία.

- Πώς σε λένε; - Δεν θέλω να το αναφέρω!

Βλακείες! Θα σε αποζημιώσει η εταιρεία.

Δεν καταλαβαίνεις τι λέω; Μπορείς να μην ανακατεύεσαι;

Θέλω να μ’ αφήσεις ήσυχη.

Αχάριστο πλάσμα.

Αναχώρηση!

Αναχώρηση!

Τζάκσονβιλ, μισή ώρα για πρωινό.

Μόνο μισή ώρα για πρωινό.

Μισή ώρα. Χωρίς καθυστερήσεις.

Διαβάστε τα νέα!

Συγνώμη.

Τι χαζή που είμαι!

Πού πήγαν οι άλλοι;

Ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό.

- Στην Τζάκσονβιλ είμαστε; - Ναι.

Είμαι απαράδεκτη.

Γιατί δεν με έκανες πέρα;

Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω. Ήσουν όμορφη όπως κοιμόσουν.

Πάμε να φάμε πρωινό;

Όχι, ευχαριστώ. Θα πάω στο ξενοδοχείο Γουίντσορ.

Δεν θα προλάβεις. Φεύγουμε σε μισή ώρα.

Όχι, θα με περιμένουν.

Οδηγέ, θα καθυστερήσω λίγο. Φρόντισε να με περιμένεις.

Ναι;

Ναι.

Το λεωφορείο για Νέα Υόρκη;

Έφυγε πριν από 20 λεπτά.

Ο ηλίθιος. Μ’ αυτό ταξίδευα. Του είπα να περιμένει.

Έφυγε, δεσποινίς, λυπάμαι

Καλημέρα. Με θυμάσαι; Κοιμήθηκες πάνω μου την νύχτα.

Νομίζω ότι σε ευχαρίστησα ήδη.

Τι ώρα είναι το επόμενο;

Στις οχτώ το βράδυ.

Στις οχτώ; Σε δώδεκα ώρες;

Λυπάμαι, δεσποινίς.

Τι έγινε; Δεν σε περίμεναν οι κακούργοι;

Προς τι τόση ικανοποίηση; Κι εσύ δεν το έχασες;

Ναι, το έχασα κι εγώ.

Μη μου πεις ότι το έχασες εξαιτίας μου.

Ελπίζω να μη νομίζεις πως ό,τι έγινε χτες το βράδυ...

Νεαρέ, δεν χρειάζεται ν’ ασχολείσαι μαζί μου.

Τα καταφέρνω και μόνη μου.

Μάλλον τα κάνεις σαλάτα. Πάρε το εισιτήριό σου.

Το εισιτήριό μου;

Το βρήκα στο κάθισμα.

Ευχαριστώ. Θα μου έπεσε απ’ το πορτοφόλι.

Δεν θα ξεφύγεις, δεσποινίς Άντριους.

- Τι είναι αυτά που λες; - Δεν θα ξεφύγεις.

Θα σε σταματήσεις ο πατέρας σου πριν καν φτάσεις στη Νέα Υόρκη.