Jumanji

Het is maar 'n roedel wolven. Vlug, we zijn het al bijna kwijt.

Caleb, 't zit achter me aan. -Hou je vast.

Rennen. -Nee, we moeten 't afmaken.

Kom, help me dit te begraven.

Stel dat iemand 't opgraaft?

Moge God z'n ziel genadig zijn.

BRANTFORD 1 MIJL

Dag, Alan. -Dag, Miss Magruder.

Goedemiddag, Alan. -Hoi, Frank.

Ga je gang, Alan. -Bedankt, Bill.

Bereid je voor op de dood, Parrish.

Parrish, waarom zo'n haast?

Hij gaat naar de fabriek van z'n vader.

PARRISH SCHOENENFABRIEK

Ren maar gauw naar je papa. We wachten je wel op.

Hoi, Carl. -Alan, ik wil je iets laten zien.

Ik werk er al bijna 'n jaar aan. Vanmiddag ga ik naar je vader…

Om 'm dit te laten zien. Vooruit, pak maar.

Denk je dat ie er iets in ziet? -Wat is 't?

De toekomst. Als Wilt Chamberlain ze draagt...

zal heel Amerika ze kopen. Dan worden ze een ware rage.

Wat is er?

Niets. -Alan.

Wat doe je hier? Dit is geen speelterrein. Het is hier gevaarlijk.

Wil je me thuisbrengen? -Zit Billy Jessup weer achter je aan?

Vroeg of laat moet je de confrontatie aangaan.

Als je voor iets bang bent, moet je 't onder ogen komen.

Wegwezen nu maar.

Je weet toch dat ie hier niet mag spelen. -Sorry, meneer.

Wat wilde je me laten zien? -Een momentje.

Wat krijgen we nou?

Wie heeft dit gedaan? Nou?

Ik, meneer.

Je ziet m'n vriendin wel vaak.

We zijn gewoon vrienden. -Nu niet meer.

Grijp hem.

Rennen. -Ik heb z'n fiets.

Eikels.

Gaaf.

Alan? Ben je thuis?

Niet alweer. Kom mee.

IJver en doorzettingsvermogen kenmerken Brantford.….

Sinds onze voorouders zich hier vestigden.

Ondanks ''t ruige klimaat en de harde grond, gaat 't ons...

Voor de wind. -Vanmorgen wist ik 't nog.

En vanavond ook

Kom, we gaan. -Sam, we moeten met Alan praten.

Nou, we moeten weg.

Ik heb je vader verteld dat het niet alleen Billy Jessup was.

Als ik dat geweten had.…. -Laat maar, pap.

Ik ben trots op je. Je nam 't tegen ze op, ook al was je in je eentje.

En omdat je zo flink bent, hebben we besloten…

Dat je naar de Cliffside Kostschool voor Jongens gaat.

Gefeliciteerd, lieverd.

CLIFFSIDE JONGENSSCHOOL

Moet ik 't huis uit?

Het was altijd de bedoeling dat je naar Cliffside ging.

De familie Parrish gaat al naar Cliffside sinds de 18e eeuw. Oom Skylar ook.

Moet je kijken. Parrish Hall. -Het grootste studentenhuis.

Mooi is dat. Ik lig er hier uit omdat ik 'n Parrish ben.

En straks woon ik in 'n gebouw met mijn naam.

Met de naam van m'n vader. -Waarom ga jij er dan niet wonen?

Dat heb ik gedaan, en daarom ben ik de man die ik nu ben.

Misschien wil ik niet op jou lijken. En Wil ik geen Parrish zijn.

Dat zul je ook pas zijn als je je als een Parrish gedraagt.

Sam... -Pak je jas.

Ik ben niet klaar voor Cliffside. -Je gaat er zondag heen.

En ik wil er niets meer over horen. -Ik praat ook nooit meer tegen je.

Sam... -Laat maar. Wat is er?

Niets.

Wat doe jij hier? -Je fiets terugbrengen.

Dat was niet nodig. Ik wou 'm net zelf ophalen.

Ik heb Billy gezegd dat ie moest ophouden.

Dat haalt toch niets uit. Ik heb nu geen tijd voor je.

Wat was dat?

Heb jij 't ook gehoord? -Ja, natuurlijk.

Kom eens. Ik heb 'n heel raar spel gevonden in de fabriek.

Een spel?

'Jumanji. Voor wie een weg zoekt om z'n wereld achter zich te laten.

Wie dubbel gooit, mag nog een keer gooien.

De eerste bij 't eindpunt wint.' Heb je zin?

Ik speel al vijf jaar geen bordspelletjes meer.

Sarah.

Het is vast magnetisch. -Alan, kijk eens.

'Als ze vliegen, haast je dan. Anders raak je in hun ban.

Wat was dat? -Geen idee.

Stop 't weg, Alan.

O, nee. Het spel denkt dat ik gegooid heb.

Hoezo, 'het spel denkt'?

'In de jungle moet je wachten op vijven of op achten.'

'In de jungle moet je wachten. Waar slaat dat nou op?

26 jaar later…

Ik maak er 'n bed and breakfast van.

Dit kon ik niet laten schieten. Het was volledig gemeubileerd.

Ik vergeet steeds hoe groot 't is. Judy, Peter, kom eens kijken.

Hier komt de receptie.

En in de salon komt een bar.

Prima idee. U en uw kinderen worden hier vast dolgelukkig.

Eigenlijk zijn ze van m'n broer. Hij en z'n vrouw zijn overleden.

Een te gekke plek, hè?

Zeg dat wel.

Zeg 't eens, jongeman. Vind je 't wel groot genoeg?

Peter praat niet meer sinds het ongeluk.

Wat naar nou. Dat is vreselijk.

Ach, we kenden onze ouders amper. Ze waren nooit thuis.

Skiën in St. Moritz. Gokken in Monte-Carlo. Op safari in Afrika.

We wisten niet eens of ze van ons hielden.

Voor 't jacht van de sjeik zonk, konden ze nog een brief schrijven.

Ze vonden 't in een champagnefles die in het water dreef

Neem me niet kwalijk.

Hun ouders kwamen om bij 'n auto-ongeluk in Canada.

Stuurt u me de papieren? -Morgenochtend, meteen.

Dit is iets voor 'n slotenmaker.

Ruim alsjeblieft je speelgoed op.

Peter, breng deze koffer naar de zolder.

En dan is 't tijd voor ijs. En bourbon.

Wat is er?

Ik ga naar 'n motel. -O, in hemelsnaam...

Ik zie geen mest, hoor.

Zo eentje, zei ie. -Een Afrikaanse vleermuis.

Een meisje zag ze in de jaren 60, maar ze komen hier niet voor.

Maar hij heeft er een gezien. -Het is nu in elk geval verdwenen.

Om vleermuizen zou ik me hier niet druk maken.

Waarover dan wel? -Ikzelf...

Ik zou niet in 'n huis willen wonen waar een moord is gepleegd.

Ja, de kleine Alan Parrish. Volgens mij door z'n vader.

Plekken zat hier waar ie 't lijk kon verbergen.

Vooral als 't in mootjes was gehakt.

Straks komen jullie nog te laat op jullie eerste schooldag.

Geen vleermuis te bekennen. -Hoor je dat?

Er is hier niets waar je bang voor hoeft te zijn.

Dat ik al na jullie eerste schooldag met de rector moet praten.

Laten we eerst maar gewoon rustig dooreten.

Het huis was zo goedkoop...

omdat ene Alan Parrish hier 26 jaar geleden verdwenen is.

Z'n ouders hakten 'm in mootjes en verstopten 'm hier.

Ik ben je leugens zat, jongedame. Jij krijgt huisarrest.

Er valt in deze rotstad toch niets te beleven.

Maar voor alle duidelijkheid: Dat was geen leugen, hoor.

Heb je net iets gehoord?

Mis je pap en mam?

Nee. -Dat lieg je.

Ze sturen je nog naar 'n psychiater, hoor.

En waar sturen ze jou heen als je niet gaat praten?

Ik ga die vergunning in orde brengen. De schoolbus komt zo.

Heb je je huissleutels nog?

Hoor je wat ik zeg?

Wat? -Ik wacht wel tot de bus komt.

Werd je door je ouders op de bus gezet?

Nee. -Ik kan jullie 'n lift geven, hoor.

Dat is niet nodig. De bus kan elk moment komen.

Oké. Gedraag je vandaag alsjeblieft.

Je hoort 't wel. -Wat dan?

Waar komt 't vandaan?

We zetten 't hier neer.

Wat raar. Ze zitten vast.

'Jumanji, voor wie z'n wereld wil verlaten.

Wie dubbel gooit, mag nog eens gooien. De eerste bij 't eindpunt wint.'

Er zitten vast chips in of zo.

Begin jij maar.

Zes.

'Van 'n kleine beet gaat 't jeuken, moet je niezen, ga je beuken.'

Niet doen.

'Dit wordt geen makkelijke missie. Want apen vertragen de expeditie.'

Wat is dat?

Die apen komen uit 't spel, denk ik. En die muggen ook.

Dit gedeelte had ik niet gezien.

'Pas op, avonturiers.

Begin er alleen maar aan als je 't echt wilt afmaken.

De gevolgen blijven merkbaar totdat Jumanji bereikt is.

De apen zijn weg. Stop 't weg.

Stop. Als we 't afmaken, zal alles verdwijnen.

Anders krijgt tante Nora nog een hartverzakking.

We doen het snel. Er is geen kunst aan.

Nee, je hebt dubbel gegooid. Je mag nog 'n keer. Gooi maar.

Vijf.

'Z'n slagtanden zijn scherp. Je smaakt 'm goed.

Trek maar verder, met gezwinde spoed.'

Dat klinkt niet al te best.

Er is hier iemand.

Hij is niet echt, Peter. Het is 'n hallucinatie.

Rennen, Peter.

Ik ben terug.

M'n fiets.

Er is 'n vijf of 'n acht geworpen.

Door hem.

Dank je wel, dank je wel.

Dank je wel. Het spijt me dat ik je zo laat schrikken.

Ik ben terug. Mam, pap.

Ik ben weer thuis. Ik ben terug.

Ik ben 't. Ik ben 't, Alan. Pap en mam.

Ik ben weer thuis. Ik ben terug.

Ben jij m'n kleine zusje?

Nee, ik ben Judy. En dit is Peter.

Waar is mam? Is pap in de fabriek?

Ben jij Alan Parrish?

Ja. En wie zijn jullie? -Nu wonen wij hier.

Waar zijn m'n pap en mam? -Dat weten we niet.

Dit huis heeft jaren leeggestaan.

Iedereen dacht dat je dood was.