Marvel's Agents of S.H.I.E.L.D.

ความเดิมตอนที่แล้วของ "หน่วยพิฆาต S.H.I.E.L.D."

เราน่าจะรู้ว่าเป็นไฮดร้า แต่พวกนั้นไม่มีโอกาสหรอก

แต่จอห์น การ์เร็ต มีโอกาส

ถ้านายจะทำงานให้ไฮดร้า จากภายในชิลด์

นายจะต้องไม่ยึดติดกับอะไร

ฉันรู้ว่านายเป็นห่วงเรา วอร์ด!

วอร์ด: นายพูดถูก ฉันเป็นห่วง

- วอร์ด! วอร์ด! - วอร์ด

วอร์ด: มันเป็นจุดอ่อน

สกาย: คุณยังคงเป็น ไมค์ ปีเตอร์สัน คุณมีลูกชาย

- ลูกกับพ่อ... พวกเราคือ? - เราคือทีมเดียวกัน

เดธล็อค: ถ้ามีคนเห็น ในทุกๆ อย่างที่เธอเห็น

และรอที่จะกดปุ่ม ระเบิดสมองเธอ ทันทีที่ขัดคำสั่ง

สกาย: การ์เร็ตไม่ได้ต้องการ GH-325 แค่เพื่อทหารเซ็นติพีด

เขาต้องการมันเพื่อตัวเอง

- วอร์ด: รู้สึกอย่างไรบ้าง - จักรวาล

- สกายทิ้งเซอร์ไพรส์เอาไว้ - ไวรัสม้าโทรจัน

มันจะทำแผนที่ของทุกๆ ระบบ ที่มันถูกโหลดขึ้นไปอย่างช้าๆ

ถ้ามีระบบคอมพิวเตอร์ ในร้านตัดผมนั่น

เราก็ไม่ต้องตามล่าเขาอีกต่อไป

1x22 - จุดเริ่มต้นของจุดจบ

เซลเลอร์: ขอโทษด้วย เรื่องระเบียบความปลอดภัย...

นึกออกไหม ทรัพย์สินทางปัญญาเอย อะไรเอย

เดี๋ยวก็ชิน

เพราะงั้น สรุปก็คือ ผมมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่วันแรก

มันเริ่มต้นจากผม กับคอมพิวเตอร์ในห้องใต้ดินของผม

และตอนนี้ดูสิ เราเติบโตขึ้นมากแค่ไหน

เรามีระบบที่ใช้งาน 20 ระบบ และกำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว

ผมว่าจะถามเรื่องการก่อสร้าง ที่อยู่ข้างๆ กันนี่

อ๋อ ใช่ เรากำลังวางแผน เพิ่มอีก 100 ระบบ

ภายในสิ้นเดือนนี้ นั่นคือแซลลี่

เฮ้ แซลลี่

เอาล่ะ ไงดี... คุณแค่สนใจเรื่องพวกนี้

- หรืออะไรที่ทำให้คุณสนใจบริษัท? - อืม... โปรแกรมจูงใจ?

ใช่ ยังไม่มีใคร ปฏิเสธเรื่องนั้นได้เลย

อย่างไรก็ตาม ผู้ปฏิบัติการ ทุกคน ดูแลกันคนละหน่วย

คุณจะได้รับอีเมล์ 24 ชั่วโมง ก่อนที่มันจะออนไลน์

ตอนนี้ บางคนเป็นอาสาสมัคร แต่บางคนอยู่ที่นี่ด้วยเหตุผล

- เดียวกับคุณ... - ผู้หญิง: เฮ้ เซลเลอร์

- เราพร้อมแล้ว - โอเค

นี่เป็นสิ่งที่ดี ที่คุณจะเรียนรู้ ตั้งแต่วันแรก

- เกิดอะไรขึ้น? - คนพวกนี้?

เราไม่ชอบคนพวกนี้

ใช่ครับ จับตาดูพวกเขาไว้ รับทราบ

เอาล่ะ ทุกคน... จัดให้เสียหน่อยสิ

sync & correction by f1nc0 == Thai sub by Bonfelder ==

โคลสัน: ฉันคงต้องใช้ แสงนิดหน่อยในนี้

ทริปเล็ตต์: ได้เลย

งั้น เราต้องคุยกับใคร เรื่องการตัดผม

ถ้าไม่ใช่เดอะคาวัลรี่

อย่าเรียกฉันอย่างนั้น

พังมันลงมาเลย

ได้เวลาไปแล้ว!

อา!

มาเร็ว ไปกันเถอะ รีบไปกัน

เซลเลอร์: คนของเรายัง พยายามขุดตัวเองออกมา

แต่ดูเหมือนว่าโคลสันและพวก จะหนีออกไปได้

- คุณอยากจะ... - ไม่สำคัญแล้วล่ะ

- คุณไม่เป็นไรนะ? - ดูแล้วเป็นไงบ้างล่ะ?

ไม่เคยสบายเท่านี้เลย ลูกชาย ฉันอยากได้ตะปู

ไปเอาตะปูมา... อันใหญ่ๆ!

- เขาจะทำบ้าอะไร? - เขากำลังเห่อกล้ามเนื้อใหม่

ผลงานวิจัยของเราทุกอย่าง ไหลเวียนอยู่ในตัวเขา

เขารู้สึกดี

เพราะเขารับยามหัศจรรย์ ของเราไปจนหมด

เมื่อเราลงจอดที่ไซเบอร์เทค

พวกหัวๆ ในกองทัพและนักลงทุน หวังจะได้เห็นการสาธิต

และผมสัญญากับพวกเขาว่า จะได้เห็นสุดยอดทหารนักทำลาย

ไม่ใช่คนที่ใช้แล้วทิ้ง

แหม พอมีไฮดร้าเข้ามาร่วม เราก็ไม่เคยขาดอาสาสมัคร

หรือถ้าหมดจริงๆ

โปรแกรมจูงใจของเรา จะช่วยเติมเต็มตำแหน่งว่างนั้น

แค่อยากเขียนความคิด ลงไปสักหน่อย

ฉันเก็บทุกอย่างในหัวไม่หมด

ผมต้องบอกตรงๆ นะ จอห์น...

ดูเหมือนคุณเสียสติ

ฉันมีชีวิตชีวาเป็นครั้งแรก เลยต่างหาก ขอบใจนะ

ที่ผ่านมาเราทำได้แค่ผิวๆ แต่เราทำได้แล้ว

- เราทำได้ - ไม่น่าเชื่อ

นี่แหละทุกอย่าง ที่เราทำมาด้วยกัน...

ช่วยชีวิตคุณ

พันธมิตรของเรากับไฮดร้า มี จุดมุ่งหมายแบบนั้นแต่แรก ใช่ไหม?

- ผสานสายพันธุ์ - และนี่ไง

หมายถึง ใช่ว่าเรา เป็นผู้ศรัทธาที่แท้จริง ว่าไหม?

อย่าเข้าใจผิดล่ะ คุณอยู่ไหนผมอยู่นั่น

การมีทหารของเรา ประจำตำแหน่งสำคัญมันก็ดี

แต่... แล้วไงต่อ เราวางแผนกบฏจริงๆ เลยหรือ?

ออกแนวจราจลมากกว่า มันไปไกลกว่าไฮดร้าเสียแล้ว

วอร์ด นายดูแลฉันด้วยดีมาตลอด

ให้ฉัน ทุกอย่างที่ฉันต้องการ

ถึงเวลาตัดสินใจ ในสิ่งที่นายต้องการแล้ว

ฉันอยากให้นายได้รับเช่นกัน ลูกชาย

ตอนนี้ ฉันจะทำอะไรก็ได้ทุกอย่าง

สกาย: ไวรัสม้าโทรจันได้ผล

มันทำให้เราเข้าถึง ระบบที่เราต้องการได้

อาวุธลับของเรา... ตอนนี้เราหูมีตา

จับจัองปฏิบัติการของพวกเขา ภายใต้กำมือของฉัน

เราต้องใช้มากกว่าหูตา เพื่อเอาชนะการ์เร็ต

มีอะไรหรือ?

ตัวติดตามของฟิทซ์-ซิมมอนส์ ข้ามมหาสมุทรไปแล้ว

- มันอยู่ที่นิวเม็กซิโก - พวกเขาแกะรอยเครื่องบินได้?

น่าจะใช่ แต่พวกเขาไม่ตอบรับ

- ไม่... - เราคิดเรื่องนั้นตอนนี้ไม่ได้

พวกเขาอาจถูกจับ

ไม่ว่าทางไหน พวกเขายอมเสี่ยง ที่เอาตัวติดตามไปติดให้เรา

ตอนนี้ เรารู้ว่าการ์เร็ตอยู่ไหน และสกายเห็นว่าเขากำลังทำอะไร

ถ้าฟิทซ์และซิมมอนส์ ยังมีชีวิตอยู่

การจับการ์เร็ต เป็นโอกาสเดียว ที่จะตามหาพวกเขาเจอ

เธอนอนหลังอย่างมีความสุขมาก

ไม่อยากปลุกเธอ แต่ดีใจที่เธอตื่น

เกิดอะไรขึ้น?

ฉันใช้เวลาชั่วโมงที่แล้ว คิดว่าทำไมเราจึงจม

เราอยู่ก้นมหาสมุทร ถ้าเธอลืมเรื่องนั้นไปแล้ว

หลอดพวกนี้ ถูกสร้างให้เข้ากันได้

กับอากาศยาน เรือดำน้ำ และยานอวกาศของชิลด์

เมื่อกระแทก ตัวปรับแรงดัน คงพยายามชดเชยแรงดัน

เราจมลงช้าๆ ตามความหนาแน่น ของผนังด้านนอกที่เพิ่มขึ้น

ฉันวัดอัตราที่น้ำสูงขึ้น ทางกระจก

จากการคำนวณ... เราจมลงมาอย่างน้อย 90 ฟุต

เธอมองพื้นผิวไม่เห็นหรอก

เรารอดจากการตกลงมา ได้อย่างไร

เครื่องบินคงบินอยู่ในแนวตั้ง และบินต่ำ

ฉันยึดตัวเราเข้ากับกระดาน ด้านหลัง ก่อนตกกระแทกพื้นน้ำ

และแขนฉันหัก...

ที่เดียวกับที่ฉันเคยทำหัก สองครั้งก่อนตอนเกรด 2...ซึ่งแปลก

ฉันนึกว่าเราต้องตายแน่ๆ แล้วนะ ฟิทซ์

เราโชคดีมาก

ตอนนี้ เราต้องคิดหาทาง ออกจากที่นี่

เราจะหาทางออก ใช่ไหม?

แล้วเราก็จะออกไปอยู่ กลางมหาสมุทร

กับแขนที่หัก ไม่มีเครื่องช่วย ลอยตัว และไม่มีใครตามหาเรา

ฉันใช้เวลาเป็นชั่วโมง พยายาม เชื่อมต่อสัญญาณไร้สาย

บนอีเคจี เพื่อส่งสัญญาณ ขอความ ช่วยเหลืออ่อนๆ ก่อนจะนึกได้ว่า

มันเป็นคลื่นความถี่ของชิลด์ ที่ไม่มีใครฟังอีกแล้ว

และนั่นไม่ใช่ปัญหา... ปัญหาก็คือ

เรามีสิ่งยังชีพ เหลือไม่มากแล้ว

- ฉันก็เลยคำนวณ... - พอทีกับการคำนวณ

นายสรุปว่าไง?

ไม่มีทางออก

เราจะต้องตายอยู่ข้างล่างนี่

โคลสัน: เรามีโอกาสเดียว เพราะงั้น มาทบทวนแผน

อีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าเรา รู้ว่าต้องทำอะไร โอเคนะ?

ทริปกับฉันจะขึ้นที่สูง ใช้เสียง หลอกล่อเพื่อยึดรถหุ้มเกราะ

อาจต้องใช้ประทัดมากหน่อย แล้วเปิดหน้าต่างให้พวกเธอสองคน

พวกเธอลอบเข้าไปจัดการ พวกดีลเลอร์ ทำให้เขาไม่ว่าง

เขาจะต้อนเราให้จนมุม แล้วก็เข้าทางของเรา

- รับทราบ - พูดเหมือนง่ายเลย

โคลสัน มันก็เป็นแผนที่ แน่นอนดีอยู่หรอกนะ

แต่มันต้องใช้โชค...ครั้งใหญ่

เพราะถ้ากำลังเสริมไม่มา ก็จะเหลือแค่เราสี่คน

เราจะแพ้ทั้งกำลังคน และกำลังอาวุธ

แต่ฟิวรี่พูดเสมอว่า...

...คนคนหนึ่ง สามารถทำอะไรก็ได้

เมื่อเขาตระหนักว่า เขาเป็น ส่วนหนึ่งของสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า

ทีมที่มีความเชื่อมั่นแบบนั้น ร่วมกัน สามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้

เอ้า ว่าไง พร้อมเปลี่ยนแปลงโลกหรือยัง?

เมย์: ไม่

แต่พร้อมที่จะอัดใครบางคน

อันนั้นก็ใช้ได้

ฉันจะบอกว่า ลองคุยกับเขาดูหน่อย

เขาบอกว่าทุกอย่างไม่มีปัญหา แต่การกระทำเหมือนไม่ใช่

ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา แต่ฉันไม่ชอบเลย

น่ารักดีนะ ว่าไหม?

ครั้งแรกที่ฉันเห็น ฉันนึกถึงโคมลาวา

แน่นอนว่า นั่นมัน ก่อนที่ฉันจะรู้เรื่องทั้งหมด

ควินน์มองว่า กราวิโตเนี่ยม นี่เป็นค่าเสียหาย

เมื่อเขาเสร็จเรื่อง ฉันคิดว่าน่าจะยกมันให้เขา

อย่าเลี่ยงเลยน่า ฉันรู้ว่าเธอมีแผนสำหรับเจ้านี่

ตอนนี้ ฉันเข้าใจแล้ว ฉันมองเห็นจิตวิญญาณของมัน

- ฉันก็เห็นของเธอเหมือนกัน - วอร์ดเป็นห่วงว่าคุณจะเป็นบ้า

ยานั่น ไม่ได้แค่ เสริมพลังให้กับร่างกายฉัน...

มันยังทำให้สมองฉันเฉียบคม

มันทำให้ฉันมองเห็นโลกทัศน์

ที่เฝ้ารอคอยอยู่ ภายใต้พื้นผิวของโลกใบนี้

เธอไม่คิดว่านั่นบ้า ใช่ไหม?

เธอรู้แน่ ว่าฉันพูดถึงอะไร เธอรู้เสมอ

ฉันไม่มีความจงรักภักดีต่อไฮดร้า เซ็นติพีด ไซเบอร์เท็ค... หรือคุณ

- สิ่งเดียวที่ฉันสนใจคือ... - วิวัฒนาการ

เธอรู้ว่าเราคือ สิ่งมีชีวิตก่อนประวัติศาสตร์

ซึมออกมาจากหนองน้ำ ผ่านม่านหมอก

คืบคลานขึ้นมาบนฝั่ง เพื่อที่จะยืนได้ในที่สุด

- หรือหยั่งรากลงไป...หรือโบยบิน - แน่นอน

ฉันเคยเสียใจที่ได้รู้ ว่าคุณไม่ใช่ผู้มีตาทิพย์

ฉันมีคำถามที่ไม่มีโอกาสถาม แต่ตอนนี้...

ตอนนี้ ที่ความจริง ถูกเขียนหลังม่านตาของฉัน

เพราะฉะนั้น...เอาเลย คนสวย ถามเลย

ฉันจะกลายเป็นอะไร?

นายกลัวหรือเปล่า?

ใช่

- และฉันก็หิว - ฉันก็เหมือนกัน...กลัวและหิว

นายคิดว่ามันเป็นอย่างไร?

ความตาย? แหม นั่นขึ้นอยู่กับวิธีตาย

จมน้ำตาย น่าจะเป็นที่พอใจ ในที่สุด เห็นๆ อยู่ว่า

- ทันทีที่น้ำเต็มปอด... - ฉันหมายถึงหลังจากนั้น

อ้อ ใช่

แหม แม่ของฉันบอกเสมอว่า ไม่ต้องกลัว

เพราะมันเป็นวิถีทางของชีวิต

ก่อนที่จะเกิดเสียอีก... ซึ่งก็ไม่ได้แย่เท่าไร ว่าไหม?

น่ารักนะน่ะ...

แต่เห็นได้ชัด มันลำบาก กว่าที่ฉันจะเกิดมา...