Isabel Preysler: My Christmas (Isabel Preylser, mi Navidad)

Als je terugdenkt aan Kerst in Manila...

...wat herinner je je nog?

Dat zijn fijne herinneringen.

Hele fijne herinneringen.

Want in de Filippijnen...

...viert de Spaanse gemeenschap ook Drie Koningen.

Ik heb een foto met Melchior...

...omdat we onze cadeaus ook kregen op 6 januari.

Ik weet nog dat ik, na het winkelen met mijn moeder...

...een brandweerwagen voorbij zag rijden met de Kerstman erop.

Hij gooide snoep naar de kinderen.

Dat maakte veel indruk op me.

'Kijk, de Kerstman.'

Dat beeld van de Kerstman op de brandweerwagen...

...staat op mijn netvlies.

Want dat was de eerste keer dat ik de Kerstman zag.

Tegenwoordig leid ik een rustig leven.

Maar dat is prima.

Ik vind het prima.

Ik ben de laatste jaren heel veel aan het reizen geweest.

Ik bracht bijna meer tijd door in het vliegtuig dan op de grond.

En nu...

...kan ik betere keuzes maken dan een paar jaar geleden.

Adem in, en omhoog. Omhoog, omhoog.

Kijk vooruit, Puri. Niet zo. Zo. Helemaal uitrekken.

Buig voorover, en breng je handen naar achter.

Strek nu je rechterhand uit.

Strek je ruggengraat, en hou hem parallel met de grond.

Hou dit vast, en breng je arm terug tijdens het uitademen.

Dit is een nieuwe, Chus. -We strekken onze armen uit.

Wat? -Dit is een nieuwe.

Niet waar. -Oh.

Ik ken deze ook niet.

Je bent hem gewoon vergeten. -Wat?

Probeer dit met je knieën, Isabel.

Niet buigen, rekken. -Ik heb geen knieholten.

Ik weet het. -Ik kan niet helemaal naar beneden.

Eerst wel.

Nee. -Oh.

Jarenlang vond ik yoga heel erg belangrijk...

...toen ik het nog kon uitoefenen.

Adem in door je neus.

Maar toen Miguel ziek werd...

...moest ik stoppen omdat hij twee maanden in het ziekenhuis lag.

Daar ging ik elke dag heen, dus moest ik stoppen met yoga.

Daarna ben ik niet meer gegaan.

Perfect.

Dit is spannend. -Eens kijken of je...

We zijn een beetje versleten, maar...

Een beetje roestig.

We kraken. We zijn krakerig. -Maar...

Kan je dat zeggen? Krakerig?

Oud en versleten, en roestig...

Ja, toch? We zijn geweldig.

Waarom vind je het zo belangrijk dat alles brandschoon is met Kerstmis?

Ik leg het uit.

Ik organiseer veel kerstdiners voor vrienden.

Het huis moet perfect zijn.

Goedemorgen, jongens.

Hallo. -Goedemorgen.

Hoe gaat het? Nog kunnen rusten na gisteren?

Het tafellinnen, borden, bestek, alles moet perfect zijn.

Er kwam gisteren iets belangrijks ter sprake, Elías.

We moeten alle glazen nakijken.

Ze wil geen glazen met barst. Ze moeten perfect zijn.

We kijken ze na, en vervangen de kapotte.

Goed zo. -Oké.

Ik ga heel ver om ervoor te zorgen dat alles perfect is.

Er is altijd wel iets dat niet volgens plan gaat, toch?

Ik had een chauffeur, die werkte al 35 jaar voor mij.

Ik zei: 'Ik weet niet wat ik moet als Francisco weggaat.'

Mijn dochter zei: 'Geen zorgen, mam, je kan niet zonder Francisco...

...maar hij kan ook niet zonder jou. Je kan altijd op hem rekenen.'

Maar nee. Francisco ging met pensioen, en Rafael nam het over.

Hij doet ook alles met liefde en plezier.

Hallo, hoe gaat het? -Hoe gaat het?

Goedemorgen, Rafael. Hoe gaat het? -Hoe is het, Macarena?

Heel goed. -Alles goed?

Ja.

Ik kom de bestelling van mevrouw halen.

Ik ga hem meteen pakken. -Mooi. Dank je wel.

Alsjeblieft, Rafael. -Super. Perfect op tijd, zoals altijd.

Ja. Hier is het.

Het is prachtig. -Geweldig.

Met de initialen... -Heel mooi.

...die ze gekozen heeft. -De initialen die mevrouw koos.

Mrs Isabel is een perfectionist.

Ik ga het pakken. -Dank je.

Hopelijk geniet ze ervan.

Vast wel. Dank je wel. -Bedankt, Rafael.

Ze houdt ervan als je doet wat ze van je vraagt.

Dat lijken voor ons misschien onbelangrijke details...

...maar voor haar zijn ze van levensbelang.

Hoe kies je een jurk uit voor Kerstmis, Isabel?

Heb je altijd dezelfde smaak gehad, of verandert die mettertijd?

Ik kies altijd een jurk waarvan ik denk dat hij me flatteert.

Ik was nooit modern, ik volgde nooit de trends...

...zoals bijvoorbeeld mijn dochter Tamara doet.

Hallo, Cris. Hoe is het? -Hoe gaat het?

Heel goed. Ik heb een en ander hier, laten we kijken wat je ervan vindt.

Al eerste heb ik dit jasje van Armani. -Prachtig.

Eens kijken.

Prachtig. -Giorgio houdt erg veel van je.

Toen ik zei: 'Een paar outfits' waren ze erg verheugd.

Maar hij is zwaar.

Ik hou van Giorgio. -Ik ook.

Dit... Ja. -Het is prachtig, maar zo zwaar.

Het is geborduurd. -Zo zwaar.

Er is er nog een, van Fernando Claro.

Ze brachten een paar jurken, versierd met pailletten, in stretch-stof.

Ze zijn er in verschillende kleuren en passen perfect om je lichaam.

Ja, maar ze zijn voor een meisje met een prachtig lichaam.

Isabel, ik...

Nee, echt... -Hij zou je geweldig staan.

Deze zijn voor jonge vrouwen. -Het is iets...

Ze maakten hem...

Kijk deze mooie pailletten. -Deze ook?

Deze ook, die heeft kleine pailletten.

Deze rekt meer. -Ja.

Ze zijn prachtig. -Ze zijn geweldig.

Deze heb ik ook meegebracht. Een beetje gedurfd.

Deze is voor een dag waarop je je belabberd voelt.

Wat vind je?

De kleur is echt...

RABAT heeft deze sieraden opgestuurd.

De rok van deze jurk gaat open, toch?

Ja, het is echt een Dior 'New Look' silhouet.

Ik denk... -Ik wil de ringen zien.

Ze zijn te groot voor jou. -Ja.

Zoals meestal. Je vingers zijn zo fijn.

Deze vraag is voor mij.

Wat vind je ervan dat sommige mensen je een mysterieuze vrouw noemen?

Geen idee, eerlijk gezegd. Ik zie geen mysterie.

Ik had een vriend, Jean Louis Mathieu, die altijd tegen me zei...

...'Vrouwen verliezen hun mystiek, ze beseffen niet hoe belangrijk dat is.

Maar jij zal altijd succesvol zijn, omdat je iets mysterieus over je hebt.'

Ik zag niets mysterieus aan mezelf. Totaal niet.

Ik verzeker je dat ik het echt niet met opzet doe.

Deze dozen moeten naar boven.

Allemaal? -Ja.

Oké.

Ik pak deze. -Ja, die.

Ik pak de zwaardere.

Oké.

Zullen we ze daar opstapelen? -Ja.

Oké, mooi.

Misschien wat verder die kant op?

Er zijn er nog een paar over. -Oké.

Altijd als ik op de eerste verdieping ben...

...speelt alles zich daaromheen af.

Ik kan het hele huishouden regisseren vanop de galerij.

Ik hoor de kinderen... in hun kamers...

...omdat hun kamers aan de galerij grenzen.

Ana, hoe oud ben jij?

Hoe oud? -Een.

Een? -Een.

Een en een? -Een.

Een en een? Twee? -Een en een is twee.

Mijn vijf kinderen zijn heel hecht.

Hé, kleintje, hoe heet jij?

Ana. -Ana.

Kleine Ana. -Ana...

Maar Ana en Tamara, die zijn echt idolaat van elkaar.

Zeg eens wat dit is.

Dat komt doordat ze samen opgroeiden.

Dit...

Ja, wat is dit?

Ik weet nog, toen ik klein was...

...dat we ons verstopten achter een gordijn in mama's kamer...

...en we een huisje op de muur schilderden.

Toen mama ons vond kregen we een uitbrander om nooit te vergeten.

Pasgeleden...

...zag ik m'n kinderen met vetkrijtjes tekenen op de muur van haar slaapkamer.

Ik dacht: o nee, nu gaan we het krijgen.

Toen zag mijn moeder het. Ze zei: 'Ach, geen probleem.

Muren kun je weer schilderen. Wat maakt het uit dat ze wat tekenen?'

Ik zei: 'Wat?

Ik weet nog wat voor een uitbrander ik kreeg toen ik dat vroeger deed...

...en nu is het geen probleem, en kunnen we de muur schilderen.'

Maar zo is ze nu.

Mam.

Dat is Mikey.

Een van de kinderen huilt. -Dat is Mikey. Kom hier, Mikey.

Het is oké, Mickey, lieverd.

Waar ben je? -Kom hier.

Kom hier.

Je gaat nergens heen.

Hé, lieverd, wat is er?

Oké, kom hier. Kom bij het zwembad. Hierlangs kun je eruit.

Ik wil bij je zijn.

Dat ben je ook. -En bij Lala.

En bij Lala, lieverd.

Kom, lieverd.

Laten we gaan zitten. Kom bij ons. -Kom.

Blijf hier, stilletjes, dan komen Lala en mama ook, oké?

Je hoort ons vanaf daar, oké? Blijf zitten.

Geen geluid maken, oké, lieverd?

Lala en mama moeten hier werken.

Mama. -Oké.

Je hebt verf over je hele gezicht.