Caged

‫

‫(مرد 1) ‫بپرید پایین، ولگردها

‫این‌جا آخر خطه

‫

‫نگاه آخرت رو هم به ‫آزادی بکن، کوچولو

‫- سلام، اِما ‫- سلام

‫خفه!

‫دو تا دو تا به صف بشید

‫ببرشون اتاق ورودی، کَسی

‫’راهش رو چشم‌بسته هم بلدی’

‫

‫شنیدم داری برمی‌گردی!

‫هنوز بشور و بساب می‌کنی؟ ‫دست بده ببینم!

‫وا، الان چند ماهه دست هیچ مردی به‌م نخورده

‫ساکت!

‫فهرست‌ها بر اساس الفباست

‫مری آلن

‫دادگاه گفته متاهلی، قانونیه دیگه؟

‫تمام اشیاء قیمتی

‫باید به ما تحویل داده بشه، تا روز آزادی

‫حلقه ازدواج هم همین‌طور

‫

‫گمونم مامورهای زندان ‫زودتر دست‌به‌کار شدن

‫هنوز هم برای تماس تلفنی یا ‫ملاقاتی پنج دلار می‌تیغنت؟

‫این‌جا رو امضا کن، بعدا پُرش می‌کنم

‫مادر در قید حیاته؟ پدر؟ ‫خواهر و برادر؟

‫خب، فقط مادرم هست

‫دومرتبه ازدواج کرده

‫تو خانواده‌مون برای هیچ‌کس...

‫همچین اتفاقی نیفتاده

‫سابقه کیفری قبلی...

‫در کار نیست

‫در صورت مرگ، به کی خبر بدیم؟

‫مرگ؟

‫آه، گمونم، مامانم

‫عضو کلیسای خاصی هستی؟

‫قبلا می‌رفتیم، می‌رفتیم ‫یه کلیسا تو استِیت استریت

‫اسمش خاطرم نیست... گمونم...

‫(خانم 1) ‫’سرقت مسلحانه، از یک تا پانزده سال’

‫قاضی من رو همدست دونسته

‫باید روایت تو رو هم بدونم، پس حرف بزن

‫خب، تازه یکی دو ماه بود ازدواج کرده بودیم

‫دنبال خونه بودیم ولی ‫قیمت‌ همه‌چی خیلی بالا بود

‫برای همین مامانم گفت بریم ‫پیش او و ناپدری‌م زندگی کنیم

‫تام همیشه با گاس سر جنگ داشت

‫’این ناپدری‌مه’

‫دنبال یه کار بهتر بود، اما بعدش اخراج شد

‫برو سراغ جُرم

‫تام که رفت تو پمپ بنزین

‫من تو ماشین مونده بودم...

‫بعد کارگره زد تو سر تام

‫و من هم رفتم بیرون کمکش کنم

‫گمونم برای همین به‌م انگ همدستی زدن

‫چهل دلار رو هم پس گرفتن

‫اگه پنج دلار کم‌تر بود، ‫دیگه جرم به حساب نمی‌اومد

‫من رو بازی نده، کوچولو. ‫راستی راستی چند سال‌ته؟

‫نوزده

‫امضا کن، تست روانی هم ‫نمی‌خواد، شکر خدا عادی هستی

‫خیلی‌ها این‌جا سیم‌هاشون قاطی داره

‫می‌تونی تست جسمانی‌ت رو بدی

‫- کجا؟ ‫- درمونگاه

‫شماره‌ت 93850ـه

‫9-8-3-5-0

‫نه، 93850. یادت بمونه

‫درمونگاه آخر راهروئه، ‫راستِ دماغت رو بگیر و برو

‫بعدی، اِما باربر، بجنب

‫می‌گم ها، پوست و استخون شدی، نه؟

‫امیدوارم اسباب تو تمیزتر از قبلیه باشه

‫مجبور شدم با جارو بسابم‌شون

‫چشم‌ها سالم

‫

‫توی گوش‌هاش مواد نیست، ‫دهنت رو قشنگ باز کن

‫گفتم، قشنگ باز کن

‫تو دهنش مواد نیست

‫دندون‌ها سالم

‫ریه‌ها سالم

‫قلب برانگیخته، اما به قدر کافی قوی

‫

‫’چی شده؟’

‫یه کمی ناخوش ام

‫زیاد این‌جوری می‌شی؟

‫(مری) ‫آره، از هفته پیش این‌طورها

‫ها، پس چشم‌به‌راه توراهی هستی؟

‫آه...

‫- نمی‌دونم ‫- ’این‌یکی هم حامله‌ست’

‫’بلند شو’

‫می‌دونی باباش کیه؟

‫شوهرم

‫(زن 2) ‫’خوب، چه آبرومند شدیم یهو’

‫’از پس هزینه‌ها برمی‌آد؟’

‫مُرده

‫(زن دوم) ‫’یه قبض دیگه روی دست دولت’

‫- لباست رو بپوش ‫- بنویسم "حامله"؟

‫(زن دوم) ’نه، بهتره صبر ‫کنیم، ببینیم دکتر چی می‌گه’

‫این فُکِ دست‌آموز هم ‫که هزار تا سوال می‌پرسه

‫حالا این پرل هاربور کی هست؟ زندانیه؟

‫- اما، دهنت رو ببند و لخت شو ‫- جونمی جون!

‫

‫نمی‌خواد دلبری کنی، دختر جون

‫نمی‌شه یه شونه به‌م بدی؟

‫چه فرقی داره؟ این‌جا که مردی نیست

‫

‫می‌تونم یه نامه به مادرم بنویسم؟

‫نه. تا وقتی تو قرنطینه‌ای نمی‌شه

‫باید این‌جا بمونی تا جواب آزمایش خون‌ت بیاد

‫برای همین تا دو هفته، نه خبری ‫از نامه هست، نه ملاقاتی، نه هیچی

‫به لایسول لِین

‫خوش اومدی

‫تو امروز اومدی؟

‫هَه

‫من دیگه آخر خط ام

‫ده تا بیست سال، مجبور ‫شدن بگذارندم این‌جا

‫درمونگاه تخت خالی نداشت

‫من مریض ام

بدتر هم شدم

‫اوا، متاسف ام

‫(زن 3) ‫’بهتره زیاد نزدیک این تخت نشی، خواهر’

‫

‫

‫

‫(زن 4) ‫’بستگی به بخت و اقبالت داره’

‫’گاهی یه نگهبان رذل گیرت می‌آد’

‫گاهی یه تخم مرغ خوب

‫اَی، اَی... اگه اجازه بدن حاضرم یه مایل...

‫واس یه نخ سیگار راه برم

‫- داشتم فکرش رو می‌کردم ‫- این‌قدر لاف نزن

‫همه‌ش تقصیر قاضیه که افتادم این‌جا

‫اولش جو من رو کتک زد

‫من هم تفنگش رو قاپیدم و شونه‌ش رو زدم

‫دستگیرم کردن؟ نه!

‫اون‌وقت یک سال بعدش، دوباره به جو تیر زدم ‫و خطا رفت

‫واس خاطر ضرب و جرح تنبیه شدم؟ نه!

‫بعدش پارسال، دوباره با ‫تفنگ از خودم دفاع کردم

‫و پلیس از گل نازک‌تر به‌م نگفت

‫و آخر سر، کار جو رو تموم کردم

‫خب، تقصیر قاضیه. ‫اگه همون سه بار اول

‫که داشتم قلق‌گیری می‌کردم دستگیرم کرده بود

‫حالا به جرم قتل این‌جا نبودم

‫همه‌ش زیر سر قاضیه

‫

‫(زن 5) ‫’بخون و گریه کن’

‫خانه‌های شاد

‫حالا که پشت میله‌ ایم، نمک روی زخمه

‫شیر باشه یا خط، بازنده ایم

‫شما دخترها امروز جابجا می‌شید

‫مری آلن، از درمونگاه برات برات خبر آوردم

‫جواب آزمایشت امروز ‫اومد. به دوا-درمون نیازی نیست

‫حالا، مدیر اول تو رو می‌بینه

‫راستی، دکتر هم گفت دوماه‌ته

‫مبارکه، قربونت برم

‫من هم یه پسر بزرگ دارم، از تو بزرگ‌تره

‫بامزه‌ست. ‫از یکی بچه‌دار می‌شی

‫اون‌وقت بیست سال بعد ‫می‌زنی طرف رو نفله می‌کنی

‫سلام، اَن. مشتاق دیدار

‫- کارها چطور پیش می‌ره؟ ‫- وقت سر خاروندن نیست، اولی کیه؟

‫ماریا آلن

‫بخت یارت کوچولو، می‌بینمت

‫اولش سخته، می‌دونم. ‫خودم هم تو آسیاب بودم

‫هشت سالی این‌جا بودم

‫آسه رفتم و اومدم، خانم بنتون هم...

‫اجازه داد تو دفترش کمکش کنم

‫بعد از پنج سال کار کردن تو ‫نونوایی، داشتن همچین شغلی...

‫حس خوبی به آدم می‌ده

‫تو چرا افتادی زندان؟

‫قتل

‫

‫بیا داخل. بنشین

‫نترس

‫دلم می‌خواد بدونی که ما ‫همه برای کمک به تو این‌جا ایم

‫می‌خوام بدونی که ‫دوست دارم باهات دوست باشم

‫... البته اگه بگذاری

‫’چی شده؟’

‫’چی آزارت می‌ده، مری؟’

‫این دو هفته خیلی تنها بودم

‫اون خانم‌ها، چجوری که باهام حرف نزدن!

‫چه حرف‌های زشتی که به‌م نزدن!

‫با اون نگهبان‌های همیشه-حاضر

‫که یه لحظه هم دست از سرت برنمی‌دارن

‫این‌جا همه‌جور زنی پیدا می‌شه

‫عین بیرون

‫

‫اما هر سازمان بزرگی باید قوانینی داشته باشه

‫و نگهبان‌ها این‌جان تا مراقب ‫رعایت شدن قوانین باشن

‫تو رو نفرستادن این‌جا که تنبیه بشی

‫این‌جا بودن خودش تنبیهه، همین

‫می‌دونی...

‫بزرگ‌ترین نگرانی ما...

‫تازه-واردهایی امثال تو ان

‫از بخت بد، باید اون‌ها رو ‫کنار زن‌های سابقه‌دار جا بدیم

‫فقط هم به خاطر اینکه فضای کافی نداریم

‫و اون‌وقت تو با همچین ‫زن‌هایی دم‌خور می‌شی

‫’البته که دلم می‌خواد دوستانی داشته باشی’

‫’همه به روزنه‌ای برای محبت نیاز داریم’

‫اما زندان یه جای معمولی نیست

‫چند وقت دیگه می‌رم خونه؟

‫اگه سابقه‌ت خوب باشه

‫ظرف ده ماه می‌تونی عفو مشروط بگیری

‫آه، اما من دارم بچه‌دار می‌شم

‫باید همین‌جا نگه‌ش دارم؟

‫می‌دونم چه حسی داری، ماری