Angel Eyes (엔젤 아이즈)

ตอนที่ 7

- ดงจู - ขอบใจนะ..

ที่ทำให้ฉันเห็นใบหน้าของเธออีกครั้ง

ค่อยยังชั่ว

ฉันกล่าวลาได้ก่อนที่ฉันจะจากไปในคราวนี้

- ดงจู - อย่าเจ็บปวดนะ

ดงจู..ปาร์คดงจู

อย่าไปนะ

อย่าไป

อย่าไป..อย่าไป

ถ้าเธอคิดถึงฉันในฐานะพ่อ..

ถ้าเธออยากให้วานของเราใช้ชีวิต อย่างปกติและมีความสุข..

กรุณาเคารพการขอร้องของฉัน

อย่าไป

เธอเป็นซากศพหรือคนน่ะ

เธอเอาจิตใจไปอยู่ที่ไหน

- ฉันทำอะไรคะ - เธอรู้ไหมว่าเธอทำงานโดยไม่พักผ่อน ตืดต่อกันกี่สัปดาห์แล้ว

- ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ - เธอดูกระจกบ้างไหม เธอดูไม่เหมือนคนเลยด้วยซ้ำ

ในสภาพนี้ เธอจะทำอย่างไรถ้าอุบัติเหตุ เกิดขึ้นในตอนที่เธออยู่ในที่เกิดเหตุ

เรื่องนั้นจะไม่เกิดขึ้นหรอกค่ะ

ผู้อำนวยการยุน..เกิดเรื่องอะไรเหรอคะ

ไม่..อะไรจะผิดปกติได้ล่ะ

คนที่เพิ่งออกจากออฟฟิศ..คนนั้นไม่ใช่ คุณหมอชอยที่เคยอยู่ที่โรงพยาบาลเหรอคะ

คุณรู้..คุณหมอชอยจินซังจากศัลยกรรมทั่วไป ฉันไล่ออกเพราะเขาสร้างปัญหา

คุณอาจจะเข้าใจผิดคนที่คุณเห็น

เขาจะมีธุระอะไรที่นี่

เหรอคะ

ว่าแต่ซูวานเสร็จงานกี่โมงคะ

เลิกงานน่ะเหรอ

เธอจะเสร็จกี่โมงอีกล่ะครับ เธอมักจะเปลี่ยนกับคนอื่นเสมอ

แต่ทำไมเหรอครับ

คนไข้..คุณได้ยินฉันไหมคะ

คุณหมดสติไม่ได้นะคะ..คนไข้

ค่ะ ฉันคือนักดับเพลิงยุนซูวานในเซยอง และจะขอคำแนะนำทางการแพทย์ค่ะ

เขาเป็นผู้ชายอายุประมาณ 40 ต้นๆ และจะหมดสติเนื่องจากระดับกลูโคสต่ำ

ความดันโลหิตคือ 130/90 ชีพจรอยู่ที่ 60 ระดับน้ำตาลในเลือด 40

อ้อ..ค่ะ ฉันจะให้กลูโคสกับเขาตอนนี้..ค่ะ

- คุณกำลังทำอะไร - ฉันทำตามคำสั่งของคุณหมอ ไม่ต้องห่วงนะคะ

ฉันบอกคุณว่าอย่าทำ คนกู้ภัยจะรู้จักอะไร กับการจัดการเรื่องที่อันตรายมาก

กรุณาเตรียมกลูโคส

ทำไมคุณไม่ให้กลูโคสกับเขาล่ะครับ

ญาติคนไข้ห้ามฉันค่ะ

ทำไมล่ะครับ

เธอไม่เชื่อใจนักดับเพลิงที่จะฉีดกลูโคส ในรถพยาบาล

ถ้าคนไม่เชื่อใจคนช่ำชองอย่างหัวหน้ายุน แล้วพวกเราจะทำอย่างไรล่ะครับ

นี่..คุณจะไม่ดูคนไข้เหรอไง

ครับ

ซูวาน..

คุณส่งตัวคนไข้แล้วเหรอครับ

อ้อ..แต่คุณจีฮุน..

ผมกลายเป็นผู้อำนวยการห้องฉุกเฉิน

นอกจากการอยู่ในแผนกประสาทวิทยา ผมคิดว่าที่นี่น่าจะง่ายกว่า ดังนั้นผมถึงมาที่นี่

ดีแลนทำงานได้ยอดเยี่ยม จนผมไม่ต้องทำอะไรมากมาย

ผมแค่ต้องทำอย่างดี

ฉันรู้แล้ว

ฉันจะกลับก่อนนะคะ

ซูวาน..

คุณสบายดีไหม ใบหน้าของคุณดูไม่ดีเลย

ฉันสบายดีค่ะ

- รอยลื่นไถลน่ะเหรอ - อืม

มันมีรถต่างประเทศเป็นร้อยคันใน เขตเซยอง

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีการรับรองว่ามันเป็นรถ จากเขตเซยอง คุณจะตรวจสอบพวกมันทุกคัน เมื่อไหร่

ผมบอกว่ามันเกือบจะแคบลงแล้ว ผมยังจำเป็นต้องทำให้มากเท่าที่ผมทำได้

คุณมีเวลาว่างมากขนาดนั้นเหรอไง

คุณยังจะทำอะไรในเมื่อผมสั่งให้คุณ สืบสวนเหตุการณ์ของพวกองค์กรโอจิน นานมาแล้ว

เฮ้ย..คุณรู้ไหมว่าอัยการบ่นผมแค่ไหนแล้ว

นั่นเป็นสิ่งที่หัวหน้ามักจะทำเสมอ

มันเป็นเพราะมีสัญญาที่ผมให้ไว้ กับลูกชายของครอบครัวนั้น

ผมจะไปแล้วนะครับลูกพี่

- คุณคือนักสืบคิมวูชอลใช่ไหม - พวกคุณเป็นใคร

พวกเราคือทีมตรวจสอบจากบอนชอน ทำไมไม่มากับพวกเราสักครู่ล่ะครับ

ทีมตรวจสอบจากบอนชอนจะมี ธุระอะไรกับผม

เฮ้ย..เฮ้ย..เฮ้ย..เดี๋ยว ผมจำเป็นต้องรู้ ว่ามันคืออะไรก่อนที่ผมจะไป

เฮ้ย..เดี๋ยว เกิดอะไรขึ้นที่นี่

ปล่อยผม

เฮ้ย..นักสืบชา ฉันเอง

เธอมีเวลาบ้างไหม

เรื่องคดีนั้นเหรอคะ ทั้งหมด..

ฉันรู้ว่าเธอจะพูดอะไร ฉันโยนมันทิ้งไม่ได้

ไม่ว่ามันเป็นเพราะความสัมพันธ์กับ ยัยป้าของครอบครัวนั้นหรือ..

ฉันไม่รู้ว่าฉันรู้สึกอะไรบางอย่างแหม่งๆ ในเรื่องต่างๆ ที่ถูกทำในตอนนั้นว่าแปลก แค่ไหน

ถ้าคุณมีเยอะขนาดนี้..ถ้าคุณขุดคุ้ยอีกหน่อย คุณน่าจะได้เรื่องบางอย่าง คุณแค่ปิดคดี โดยไม่ไตร่ตรองเหรอคะ

ปิดโดยไม่ไตร่ตรองอะไรล่ะยัยบ้า

ฉันขุดคุ้ยข้อมูลด้วยตัวเองแต่ฉันถูกลากออกไป โดยทีมสืบสวน เธอคิดว่ามันจะใช้เวลานานแค่ไหน

มันจะง่ายขึ้นที่จะทำให้แคบลงว่ามันเป็นรถ แบบไหนในตอนนั้น..เพียงแค่รอยลื่นไถล

จริงเหรอ ดึงรายชื่อก่อน ฉันจะทำงานที่เกี่ยวกับการเดินทางเอง

- อะไร - ทำไมจู่ๆ คุณถึงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นนักล่ะคะ

นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่คุณโดนไล่ออก

กระตือรือร้นอะไรล่ะ เพราะมันน่าเบื่อ หลังจากได้รับวันตายของฉัน

- มันจะถูกผัดผ่อน - หยุดพูดว่าคุณจะตายนะคะ

คุณหมอคนนั้น..เขาเป็นลูกของคนอื่น แต่เขาน่าชื่นชม..

และมันมีหลายเรื่องที่ฉันเสียใจ

ฉันรู้สึกว่าอย่างน้อยฉันควรทำให้มากเท่าที่ ฉันทำได้ก่อนที่พระราชบัญญัติจะหมดอายุ เพื่อจะตอบแทนเขาสำหรับสตูว์มันฝรั่ง

นั่นคือเหตุผล พอใจไหม

เขาจะไม่คาดหวังใหญ่โตหรอกค่ะ เขาจะรู้สึก ขอบคุณสำหรับความพยายามที่คุณทำ

เธอจะรู้ได้อย่างไร เธอมีความสัมพันธ์อะไร กับคุณหมอคนนั้น

พวกเธอทั้ง 2 คนมีความสัมพันธ์อะไร ที่เธอไม่เคารพเขาอย่างนั้น

เขาเป็นเพื่อนที่บาดหมางกัน จนฉันเคารพแบบนั้นไม่ได้

- เธอเป็นผู้ชายเหรอไง - รุ่นพี่

เอาล่ะ เอาล่ะ รีบดูมันน่ะ

โอ้..ฉันคิดว่าเธอเป็นผู้หญิง เห็นเธอฟาดงวงฟาดงาแบบนั้น

ซูวาน..เธอกลับบ้านแล้วเหรอจ๊ะ

คุณมาแล้วเหรอคะ

ซูวาน..คุณควรบอกผมเพื่อจะไปรับคุณ คุณไม่รับสายเลยด้วยซ้ำ

รอเดี๋ยว..คุณไม่ค่อยสบายนะครับ

คุณกำลังมีไข้

ไม่เป็นอะไรค่ะ

หนูจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้านะคะ

จ้ะ..ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าของเธอและลงมานะจ๊ะ

คุณน้าบอกว่าเธออยากจะให้พวกเธอ 2 คน จัดงานเลี้ยงฉลองหมั้น

งานฉลองหมั้นเหรอคะ

ปลายเดือนนี้..ในตอนที่พ่อของจีวุนกลับมา..

ฉันคิดว่ามันจะเป็นอย่างไรถ้าพวกเราจัด อย่างเล็กๆ น่ารักๆ เหมือนงานเลี้ยงในสวน

ซูวาน..เธอคิดว่าอย่างไร

หนูไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นสักครั้ง..

ทั้งพ่อและลูกสาวเหมือนกันเลย

เรื่องพวกนั้นสำคัญมาก ในตอนที่เธอเป็นเด็ก..

สวมใส่อะไรบางอย่างที่น่ารักในวันที่แสนดี

เธออยู่บนรถพยาบาลคันนั้นทุกวัน

คุณแม่ครับ พวกเราจะหารือเรื่องนั้นกันเองนะครับ

มันมีอะไรต้องหารืออีกล่ะ ในเมื่อลูกจำเป็นต้องหาเวลาเท่านั้น

เมื่อกำหนดวันแล้ว ยื่นลาพักร้อนเลย

แม่จะจัดการเรื่องการเชิญทุกอย่างและ การเตรียมการ..ตกลงไหม

ซูวาน..

คะ

เธอได้ยินสิ่งที่ฉันพูดไหม

ค่ะ

ผมคิดว่ามันน่าจะดีที่จะบอกซูวานให้ ขึ้นไปข้างบนและพักผ่อนนะครับ

ใช่แล้ว ขึ้นไปข้างบนเถอะ

ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะเดทกันตั้งแต่วันนี้ นะครับ

คำขอ..วันที่ 1.000..ในที่สุดก็สำเร็จ 10- 11- 2008.

เฮ้..

มันมีอะไรผืดปกติใช่ไหม อะไรล่ะ

บอกพี่ชายของนายตรงนี้สิ

ทำไมนายนั่งอยู่ตรงนี้เหมือนลูกหมาตกน้ำล่ะ

พ่อของผม..ท่านอยู่ไหนครับ

หัวหน้าทีมไปสอนน่ะ ทำไมเหรอ

มี 119 ในสหรัฐฯ ด้วยใช่ไหมครับ

เฮ้อ..แน่นอน

แต่ในสหรัฐฯ..ไม่ใช่ 119

มันคือ 911 911.. ทำไมเหรอ

ถ้าอย่างนั้นพี่โทรหา 911 ในสหรัฐฯ ตอนนี้และ..

119..ไม่

พี่ส่งไปที่ 911 ได้ไหมครับ

หา

แน่ๆ..

แน่ๆ..

ผมคิดว่าอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับ คุณแม่ของผม

เฮ้..เพื่อน

เฮ้อ..ไม่เป็นอะไรน่ะ

ซูวาน..

ที่นี่คือที่ที่ผมเจอคุณครั้งแรก

ผมจำที่คุณจ้องผมด้วยการมองแบบนั้นได้

คุณรู้เรื่องนั้นใช่ไหมคะ

คุณคือผู้ชายคนแรกที่ฉันเห็นหลังจากลืมตา

ผมรู้สึกราวกับว่าผมเป็นคนที่สอง ผมไม่น่าจะมีโอกาส

ค่อยยังชั่วที่ผมเป็นคนแรกที่คุณเห็น

แต่เด็กน้อย..คุณเล่นตัวนานเกินไป

ผมจะตอบแทนคุณสำหรับทุกอย่าง ในขณะที่พวกเราใช้ชีวิตอยู่

ฉันคิดว่าคุณจะเป็นคนอื่น

หลังจากที่ฉันลืมตา คนแรกที่ฉันได้เห็น..

ไม่ใช่คุณ แต่ฉันรอคนอื่น

ผมรู้

คุณคิดว่าผมเป็นผู้ชายไม่รู้เรื่องที่ผมจะไม่รู้ แม้กระทั่งเรื่องนั้นเหรอครับ

ทั้งหมดเป็นอดีต

ไม่ค่ะ คุณเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำ เหมือนกัน

ผมแค่ชอบคุณตามที่คุณเป็น

มันไม่ใช่อดีต

ซูวาน..

ฉันใช้ชีวิตกับการพูดว่ามันเป็นอดีต มันเป็นแค่ความทรงจำ..

ฉันคิดว่ามันคือความฝันที่ฉันเข้าใจผิด

ฉันใช้ชีวิตในขณะที่ลบพวกมันออกแบบนั้น

พอได้แล้ว

แต่ฉันไม่ได้ลบพวกมัน

ฉันไม่ลืมพวกมัน

ยุนซูวาน..คุณ..

เวลาเหล่านั้น ความทรงจำเหล่านั้น ทั้งหมด..

เหล่านั้นคือ..

พวกมันถูกขังอยู่ในนี้ ดังนั้นฉันทำลายลงไม่ได้

ฉันเป็นอิสระจากพวกมันไม่ได้

ฉันเป็นอย่างนั้น

ฉันเป็นอย่างนั้น แต่คุณไม่เป็นอะไรกับเรื่องนั้นเหรอคะ

คุณค่อยๆ ลบพวกมันไปพร้อมกับผมได้

ผมจะช่วยให้คุณเป็นอิสระ ผมจะช่วยคุณ

ฉันไม่อยากจะเป็นอิสระจากพวกมันค่ะ

คุณอยากจะพูดอะไร

ฉันทำตามที่คุณปรารถนาไม่ได้ ฉันไปไม่ได้

ไม่..คุณมาได้นะครับ

คุณมาหาผมได้ ผมไม่เป็นอะไร

ฉันพูดไม่ได้เลยด้วยซ้ำว่าฉันขอโทษ

ฉันขอโทษ

ยุนซูวาน

คนนั้น..

เจ้าของสร้อยคอนกหวีด..

เขากลับมาแล้วใช่ไหม

ไม่ค่ะ

มันเป็นเพียงแค่ฉันรู้จักหัวใจของฉัน

จินโม..พ่อของลูกกลับบ้านแล้ว