The first 200 lines.
Ik ga een verhaal vertellen over een jongeman, Oliver.
Er wordt niet gezongen of gedanst. En het heeft geen happy end.
Maar voor we bij mij komen, het begon met een dief, Tom Chitling.
Kom hier. Waar is het? -Ik heb het niet.
Ik groeide op met m'n ma.
We hadden niet veel, maar wel onze fantasie.
Waar breng je ons vandaag naar toe? -Naar het strand. Met een ijsje.
Lekker hoor.
Ik heb ons naar het circus gebracht. -Olifanten. Dank je wel, mam.
Graag gedaan.
Morgen breng ik ons naar nog iets.
Ik kan niet wachten.
Wat zie je? -Een zwemmende dame.
Wat nog meer? Wat ziet Oliver? -Ik begrijp het niet, mam.
Ik zie ontsnapping.
Een machtige vrouw die een leven achterlaat dat niet voor haar was.
En al die bloemen vertellen ons waarom.
Heeft iemand je wel eens gezegd dat je raar bent?
Heeft iemand je wel eens gezegd dat je brutaal bent?
Dus we gaan nu de ruimte in?
Ja, we moesten toch onze dromen voor de toekomst doen?
Ik snap het niet.
Dat ben jij en dat ben ik, in een galerie, kijkend naar een schilderij van jij en ik...
...in een galerie, kijkend naar een schilderij van jij en ik, enzovoort.
Maar niets duurt eeuwig.
Toen was ik alleen.
Tijd om te gaan. -Ik kende niemand van hen.
En ik hoorde zeker niet bij ze.
Op mezelf was ik beter af.
Wakker worden, kleine rat.
Ik heb het al eerder gezegd en ik zeg het niet nog eens... Waag het niet.
Rot op, klaploper. Hou op met slapen in de galerie.
Ik word niet meer Oliver genoemd, maar:
Proficiat, je wint een bon. -U ziet toch dat ik bezig ben.
Ik maak de regels niet. -Ik ga toch weg?
Duurt te lang. Alsof je hier kampeert. Ik vind dit ook niet leuk.
Nou, toch wel. Zo voel ik me een grote vent.
Kunt u niet een ander bekeuren?
Ik ben objectief. Ik bekeur ook aardige mensen zoals jij.
Ik ging net weg. -Had je eerder moeten doen.
Ik kan dat niet betalen. -Ik kan een 4K TV niet betalen.
Ik weet niet eens wat het is, maar ik wil er ook één...
Alstublieft, meneer. -Bespaar me je problemen.
Als je niet opschiet krijg je er nog één... Ga weg bij dat busje. Die is van mij.
Alstublieft, juffrouw.
Hou die knul tegen.
Mijn fiets.
Hé, mannetje.
Wacht nou even.
Kalm aan, de smeris heeft het al lang opgegeven.
Wat wil je dan? -Ik heb je boodschappen.
Jij bent het, hè? Die dat allemaal doet?
We weten dat jij het bent. We hebben forensisch onderzoek gedaan.
Hij is een grapjas. Maar luister, ik ben Dodge, hij is Batesy. En samen...
Jullie fietsen. -Die zijn niet van ons.
Kom naar beneden.
Mooie benen, schatje.
Wat is er met jou gebeurd? Wat is dat? -Fijn, jullie weer.
Toe nou, wij zijn je beschermengelen. -Waar is die andere vent?
Kom mee, dan krijg je nieuwe spullen. -Of blijf hier staan. Wat jij wilt.
We hebben ook sneakers.
Echt?
Kom mee, kanjer. Loop maar mee.
Ik heb niets om te stelen.
Toe nou, maat. Je hoeft niet iedereen te wantrouwen.
We hebben je gered. -Dat was die andere vent.
Bedoel je Red? -Ja, die gast met die groene jas.
Dat is pas een echte held.
Entrez, s'il vous plait.
Wie is daar? -Ik en Batesy. Wat is jouw broekmaat?
Maat 30, zou ik zo zeggen. -Wie is dat?
Dat is de geest van de opa van Dodge.
Batesy, zwijg. Ik stel jullie straks wel voor.
Eerst wat kleding. -Je weet toch dat ik geen geld heb?
Geeft niet. Dat houden we tegoed. -Hou ik niet van.
Je mag ze hebben. Speciale introductieaanbieding.
We kunnen het missen. -Hoe kom je hieraan?
Sports Warehouse.
Ben m'n pet kwijtgeraakt bij die klus. -Blijf je daar eeuwig over zeuren?
Dat denk ik wel.
Trek nou maar aan. Het kostte ons niets, de verzekering betaalt de winkel.
En van die witte spillebenen krijg ik nachtmerries.
O, we moeten ze nog even uitschudden. Ik zou ze eerst even leegschudden.
Hoi, Fagin.
Ik heb je toch al gezegd, je mag geen groentjes van de straat meenemen.
Weet ik, maar... -Geen maar. Weg met hem.
Dit is Twist, Extreme graffiti kunstenaar. Op plekken die anderen niet bereiken.
Werkt op bewegende hijskranen en zo. Net als hoe heet ie... Banksy.
Op plekken die anderen niet kunnen bereiken?
Het probleem met graffiti is dat je het niet kan verplaatsen.
Wat heb je er dan aan?
Hoe hoger ik schilder, hoe meer mensen het zien.
Daar gaat het om. Het is niemands bezit.
Een idealist. 'Alle bezit is diefstal'.
In mijn geval is dat letterlijk zo.
Zeg eens, meneer de Idealist. Hoe bevalt die deugdzaamheid?
Vult het je maag? Geeft het je een knuffel op een koude nacht?
Idealen zijn zinloos, net als een appendix. Snij ze eruit.
Hij is snel. Hij flitste weg van Bromsnor.
Misschien kunnen we hem trainen, we hebben een vacature.
Ik ben geen dief. -Nooit een sandwich uit de winkel gejat?
Hoeft niet, ze gooien er genoeg weg. -Wat een droomleven.
We moeten allemaal ergens beginnen. Jij stal credit card gegevens.
Dat heet phishing. -Dat heet overleven.
Dat moeten we doen om te overleven.
Dat is zo. -Bravo. Zoek je onderdak?
Nee, dank je.
Bedankt voor de kleren. Ik betaal je terug.
Wat een goede kopie. Ik heb het origineel vaak gezien in het Tate.
Niet het origineel.
Weet je wat? Ik kook vanavond. Dodge, spaghetti of beef burgers?
Doe me een lol, Fagin. Je weet dat ik 72% veganist ben.
Vlees is een traktatie. -Geeft niet wat, als je maar samen eet.
Want zoals ik altijd zeg, het allerbelangrijkste:
De familie die bij elkaar eet... -Blijft bij elkaar.
Zo is het.
Hé, maat.
Ik wilde je...
Me aangapen als een vis?
Als je wat te zeggen hebt, dan graag nu. Ik moet weg.
Ik wist niet dat... -En ik herkende je niet met kleren aan.
Ik wilde je alleen bedanken. -Graag gedaan. Is dat alles?
Dat vat ik op als 'ja'.
Die knul is een kunstenaar. Zeg eens, wat zie je?
Een eenling met hele vette sneakers. -Teleurstellend, je hebt m'n punt gemist.
Kan jij daar komen? -Doe me een lol. Als hij dat kan...
Sommige jongens willen respect. Sommige willen hoog in de rangorde.
Maar deze jongen wil iets dat hij mist.
Een smartphone?
Hij wil liefde. Dus dat gaan we hem geven.
Blij dat ik aan deze kant omhoog klom. -Sorry. Er is hier geen toilet.
Wat woon je hier mooi. -Alleen zolang ik hier aan werk.
Bied je me nog een kop thee aan? -Ik heb crackers en chocopasta.
Lekker voedzaam.
Ik dacht dat je een jongen was, daarom deed ik zo vreemd.
Je zegt zulke lieve dingen. -Zo bedoel ik het niet.
Ik bedoelde, zoals je beweegt...
Als een jongen? Fijn. -Ik wilde je niet beledigen.
Waarom zou dat me beledigen? -Jongens zijn sterk. Meisjes ook wel.
Je weet wel, maar meestal zijn jongens...
Niet zo'n vlotte babbelaar, hè? Je kan beter klimmen.
Hoe komt het dat je zo goed klimt?
Toen ik jong was, voelde ik me veiliger boven. Dan kon niemand me vinden.
Dus heb ik leren klimmen.
En sindsdien ben je een eenling op een dak.
Bevalt me prima.
Je kan hier niet eeuwig blijven. Wil je niets zien, meemaken?
Dit wordt toch saai? -Ik kan heen waar ik wil.
Kijk maar.
Ik kan fantaseren.
Nou, ik ben hier. In het echte leven. En ik kom je uitnodigen voor een echt diner.
Jij en ik?
Kom naar Fagin, vanavond om 7 uur.
Wie weet zijn we beter gezelschap dan je schilderijen.
DIEF UIT EAST LONDON, TOM CHITLING, DOOD GEVONDEN
Waar ben ik mee bezig? -Wat ziet Oliver?
Kan niet eeuwig alleen blijven.
Je bent te laat.
Begroet jij zo je favoriete leverancier?
Wat is er met Tom gebeurd? -Hij heeft het verkloot.
Mijn kinderen zijn geen wegwerpartikelen.
Dat is precies wat ze zijn, oude vriend. Geen vrienden of familie. Geen vragen.
Voor complicaties.
Heb je mijn envelop bemachtigd? -Deze?
Sinds wanneer gaat dat zo makkelijk? Ik wil meedoen. Je bent met een klus bezig.
Je gaat Losberne beroven. Ik wil een deel.
Wilde ik je net vertellen. -Natuurlijk. Ik zal het makkelijk maken.
Wat hier ook in zit, het lijkt belangrijk voor je plan.
Dus doen we het makkelijk of moeilijk?
Partners?
Partners.
En nu de envelop.
Ik denk dat ik die maar bij me hou. Voor als er nog meer complicaties zijn.
Dat duurde... krijg nou het apelazarus, wat heb jij met je toupet gedaan?
Welkom, Twist. Laat mij uw jas... jeansshirt aannemen.
Zo ja...
Fijn dat je er bent, maat.
Twist, kom naast mij zitten.
Kijk nou eens. Nancy, zet deze prachtige bloemen eens in het water.
Hij mag me zo noemen. Jij niet. -Begrepen.
Ik verga van de honger. -Dodge, doe me een lol.
Fagin, mogen we ergens over praten? Over mijn maat Batesy die mijn eten jat.
Verklikker. -Dief.
Dat zijn we allemaal. -Wees dan een betere.
Genoeg.
Twist, ik wil dat je enkele woorden spreekt. Dat is traditie.
Over hoe dankbaar je bent.
Bedankt voor de uitnodiging. Kan me niet herinneren wanneer ik aan tafel zat.
Als een familie?
Hier zijn we allemaal wezen.
Dat was de dankbaarheid. -Kunnen we nu dan eten?
Ja, eten maar.
Het blijkt dat jij een kenner van schoonheid bent.
Ik zag op kantoor dat je m'n collectie bewonderde, Mr Twist.
Moet ik je echt zo noemen? Dat klinkt alsof ik in een casino sta.
Hoe kan ik je anders noemen? -Oliver.
Jouw kunst is indrukwekkend.
Het zijn maar kopieën.
Niets is zomaar een kopie, we stoppen er altijd iets van onszelf in.
Daar zit wat in.
No comments yet. Be the first to leave one.