The first 200 lines.
25.000
СПАРТАНЕЦ
Го имавте цел живот да се подготвите за овој момент.
Зошто не сте готови?
У морен сум, г-не. -Сакаш да се откажеш?
Ако е твојата мисија да се откажеш, нема подобро време
од сега веднаш.
Можеш да се откажеш сега. Прекини со тоа.
Не можам да ја стигнам!
Те разбирам. Само извади ги тие броеви и стави ми ги в рака.
Заборави на тоа!
Подобро да ја фатиш.
Добро сторено! -Г-не!
Погледни назад од мојот знак, добро сторено.
Јас дури и не знам зошто го сторив тоа.
Знаеш што рекол Наполеон.
Човек може да има среќа. -Да, г-не!
За што треба овде да предавате, наредниче? -Со оружје, г-не.
Ноќна борба.
Нема да предаваш за ноќна борба, ќе предаваш за убивање.
Мислиш дека кога ќе ги сретнат кучкините синови, ќе им биде
до ноќна борба? Само да ги научиш како.
Се е во умот, нареднику. Само за тоа се работи.
Г-не Скот! Блек, Џеклин А. 24349924...
Се надевам дека ме запомнивте. Можите да ме искористите.
Нареднику! -Г-не!
Ти благодарам.
Мило ми е што се запиша, големо момче!
Го гледам!
Како сте, г-не?
Што е тоа?
Ова е од татко ми. -Тој те однесе таму?
Да, г-не! -Можеш да се врати?
Да, г-не, се врати.
Добро е што те однесе. Можеби ти го спаси животот.
Слушнав дека имало оган или нешто слично.
Еј Боби! Боби!
Дај ми го тоа... -Благодарам.
Г-не! Би сакал да... дали ќе се сретнеме.
Ќе се сретнеме. За една недела...
Пакувајте ги торбите! Сите војници да се вратат
во своите единици. Тргнуваме.
Можам да замислам како живеат со тоа.
Дали можеш?
Мислев дека рече дека размислуваш за тоа.
Што е тоа? -Бурма, г-не.
Го слушаш тоа?
Ако некој ти се прикрадува, може да го чуе и тој.
Ти си доволно овде за да го знаеш тоа.
Благодарам, г-не. Јас сум Куртис.
Дали јас треба да знам Да сакав да знам, ќе знаев.
Ти си само една мисија.
Пред да тргнеме, сакам да ги запомните
вашите броеви. -Тоа се вашите броеви. Одиме!
Го слушнавте. Ајде, не ви треба ништо повеќе.
Ајде, мислите дека имаме цела ноќ?
Имам две нешта за вас, момци. Погодоете што!
Што велите за мастика за џвакање?
Дали сте глуви или само го испробувате моето трпение?
Извадете ги тие броеви од вас.
Ти!
Број 9 и број 12. Чии се тоа, станувај веднаш!
Вие двата сте првите двајца. Со мене.
Ајде извадете ги, немам цела вечер!
Благодарам што дојдовте долу, г-не. -Се разбира.
Дарсер! -Да, г-не! Куртис? -Да, г-не!
Ова е конечниот избор. Следете ги моите инструкции.
Ништо повеќе, ништо помалку.
На моја команда, извршувајте.
До последниот човек на ноѕе. Излезете од таа врата.
Треба да му бидете посветени на единицата.
Изврши!
Не е сегашна. -Зошто не?
Се чини дека има измени, работиме на тоа.
Во 4 ч. со комплетна екипа? -И дадовме екипа, ги нема.
Дали имате поим зошто? -Не!
А потоа? -Не знаеме. Но вашите требаше да
внимаваат до ноќта. -Рече дека сака.
Па, тоа и го има. -Не можиме да ја најдиме.
Овде го имаме нејзиното момче, Мајкл Блејк. -Каде е тој?
Протресува низ шумите и... професорот Џералд Слоан
која е многу попуиларна кај женските студенти... -Г-не!
Жал ми е, жал ми е...
Полесно, полесно народе. Имаме уште еден тим на професорот
Сакам двојна смена на нејзиното момче.
Слика? Донесете слика!
Дали сега доаѓаш? -Да, г-не.
Колку си спиел? -Не е тоа важно.
Јас ги немам телата, внеси ги. Повикај ги!
Тоа требаше да биде Хардвард јарда.
Харвард јарда од североисточниот агол.
Последната куќа, од спротива на МекДорн.
Ноќната стража ќе ги остави таму на полноќ.
Сакаш да ми помогнеш?
Дали ме разбирате? -Да, г-не! Дали сум сосема јасен? -Да, г-не.
Ќе играме повторно. Ајде уште еднаш!
Таа... беше на ручек со татко и. -На ручек со татко и.
Дали знаеш повеќе детали? -Не, г-не, само тоа.
Јас имав цел ден, се најдовме во 10 и таа... -Да, таа се најде со
нејзиното момче. -Да, Мајкл Блејк.
За што беше збор? -Мислам дека беше повеќе заради... за...
Но дали тоа беше сериозно? -Не!
А потоа ја одведов до таму. -Но таму ја изгубивме.
Јас бев таму.
2312 часови на 19-ти мај Харвард јард на северноисточната
последна куќа каде се откри дека нема присуство
на тајната служба.
Ниту за време на втората тура која работеше симултано.
Јас бев таму, г-не. -Кој лаже? Ти или тој?
Кучкин сине, имам 15 години зад себе, имам две деца.
Нема само да седиш таму и да го дивееш моето трпение.
Јас бев...! -Немој да зборуваш дека си бил таму. Бев...
Станувај, мајкоебачу!
Чекај! Чекај! -Ти кучкин сине!
Стани! -Ајде, оди си одовде.
Изгуби се одовде.
ОК, седни сега.
Дали сакаш да ти кажам што ќе се случи со тебе ако дознаеме?
Дали ја ебеше? Ќе дознаеме.
Не, јас... -Каде е девојката?
Каде е твојот директор?
Во ред, сега ќе морам да го земам ова од најгоре. ОК?
Сакаме нон-стоп, ајде да имаме нон-стоп, ве молам!
Имаме до понеделник наутро а потоа треба да се сретнеме со
пресот и да објавиме каде е таа. Ова е професорот.
Кој го има професорот?
Каде е тој? -Го имаме!
Разбуди го, протреси го. Ако не сака да зборува...
Треба да видите што им правел на студентките. Да ви го покажам
тоа од неговатра слатка жена.
Имаме детален опис. -Имаме фотографии.
Ова е последната слика за која знаеме од девојката.
Г-не!
За професорот.
Дали е дома? -Г-не, ние бевме таму.
Каде е тој? -Се чини дека не е дома.
Покажи ми!
Овде некаде. -Најдете го.
Ставете стража со него. Дајте ми еден лет.
Кој ја има обалската стража?
Јас ја имам! -Ми треба прекуокеански лет.
Обалската стража за пребарување и спасување.
Како се вика неговиот брод?
Неговото момче, се движи. -Ми треба некој да остане
со момчето. Сега веднаш.
Јас го имам.
Имаме само два дена. Пред да се разбуди пресот.
Да, г-не.
Да ти ги видам рацете, синко.
Веднаш! Фрли го.
Дали го загина клучот од сандачето? Синко?
Дали си студент овде? -Да.
Дали можам да видам некои документи за идентификација,
те молам?!
Секција 12, ова е... -Не, не... Ве молам, ве молам, ве молам...
Смири се, синко. Ќе биде тоа што мора да биде.
Дали може да разговарам со вас за момент, ве молам?
Само една минута, во ред? Јас само...
Не е како што изгледа, тоа е...
Само што раскинав со мојата девојка и ова поштенско сандуче
се вика Лора.
Лора Њутон. -Лора.
Да. -Њутон? Таа Лора Њутон?
Точно. Ние раскинавме.
Тие знаат кој сум јас. -Тие? Тајната служба. -Тајна служба?
Точно. Тие... тие знаат кој сум јас,
тие ме исчистија. -Па, не те исчистиле за ова, одиме.
ОК... -Одиме!
Види, види, само сакав да и го оставам писмото. -Таа не е дома.
"Баш убав јазик, заслужуваш се што ќе ти се случи"?
Што е тоа што ќе се случи со неа?
Дали си ја повредил? -Дали си ја урдил?
Дали ја удрив? Не, јас...
Ја нареков курва. -Што е овој знак овде?
Што значи овој знак овде?
Таа ги потпишува сите нејзини писма бидејќи таа...
Ги гледа нештата како Пикасо. -Пикасо... Така таа вели.
Зошто се караше со неа, синко?
Таа се истрижи и... ја исфарба косата...
јас ја нареков курва.
Чекај сега малку, двата ја гледаме сликата, убава
девојка како неа, што ти е тебе грижа каква боја и е косата?
И зошто тоа неа ја прави курва?
Таа се еби содруг.
А? Сакаш да зборуваш за тоа?
Ако сакаш да зборуваш за тоа, ќе ти дадам една минута.
Ништо не боли повеќе од тоа, таа спие со некој друг.
Има еден... нејзиниот учител.
Не би требало да ви го кажувам ова.
Таа спие со учителот...
Се разбира, таа не го признава тоа.
Јас и реков дека изгледа како курва таа сака да се еби цела ноќ
а таа сака да оди до крај. -Каде тоа?
Да, има еден клуб, тоа е како шега на училиште, како гласина...
оваа со оној, со некој бизнисмен...
за една вечер заработила 1 000 долари...
Реков нешто за што жалам и само и оставив порака.
"Беклајт", тоа е клубот.
Клуб во Тинвен.
Ни во мртовечница, ни во болница, никаде.
No comments yet. Be the first to leave one.