The Disaster Artist

Αν ζητούσατε από τους πέντε καλύτερους κινηματογραφιστές στον κόσμο τώρα

να φτιάξουν μια τέτοια ταινία...

δε θα ήταν καν στο ίδιο σύμπαν.

Είχα συγκλονιστεί.

Τρία λεπτά μετά την αρχή, κατάλαβα ότι ήταν η σπουδαιότερη ταινία που έχω δει ποτέ μου.

Έχει αντέξει ήδη πόσο; Δέκα χρόνια;

Κι ο κόσμος ακόμα βλέπει και συζητά αυτή την ταινία.

Δεν το κάνουν αυτό για κάτι που κέρδισε το Όσκαρ ταινίας πριν 10 χρόνια.

Τι ιδιοφυΐα κρύβεται πίσω από αυτό;

Ο Τόμι ήθελε να σπάσει τα φράγματα στην κινηματογράφηση.

Πιστεύω ότι είχε ένα πολύ ξεκάθαρο όραμα.

Είναι μια μυστηριώδης φιγούρα για την οποία θέλεις να μάθεις περισσότερα.

Ποιος είναι αυτός ο άντρας; Ποιος είναι αυτός ο δημιουργός;

Η άκρα φιλοδοξία του είναι...

είναι απίστευτη.

Οι αριθμοί μάλλον αποδεικνύουν πόσο απίθανο είναι να το κάνεις.

Αν είχα μηχανή του χρόνου, δε θα έκανα...

Θα γυρνούσα πίσω και θα προσπαθούσα...

να μπω σ' εκείνα τα γυρίσματα μόνο για να δω και να νιώσω πώς ήταν

γιατί πρέπει να ήταν απίστευτο.

Μετάφραση: fata morgana Resync pick4711

Σαν Φρανσίσκο, 13 Ιουλίου 1998

Αύριο θα κρεμαστούμε.

Εκτός κι αν έρθει ο Γκόντο.

Κι αν έρθει;

Θα σωθούμε.

Λοιπόν;

Πάμε λες;

Βάλε το παντελόνι σου.

- Τι; - Βάλε το παντελόνι σου.

Θέλεις να βγάλω το παντελόνι μου;

Όχι, θέλω να σταματήσεις. Πάψε.

Χριστέ μου, αυτό ήταν επώδυνα αδιάφορο.

- Ρομπ, είσαι σαν ρομπότ. - Ναι.

- Και τον λένε Γκοντό. - Συγγνώμη.

Και Γκρεγκ... ήσουν τόσο τρομαγμένος και ανασφαλής,

που μοιάζεις με πληγωμένο κουταβάκι.

Θέλεις καν να είσαι ηθοποιός;

Ναι, περισσότερο από οτιδήποτε.

Μάλιστα. Θα είναι μεγάλο μυστικό. γιατί δεν το καταλαβαίνω με τίποτα.

Πάνε δυο μήνες που έρχεσαι στο μάθημα;

Και...

Πρέπει να είσαι πιο χαλαρός, να ηρεμήσεις.

Πρέπει να εκθέσεις τον εαυτό σου, αλλιώς κανείς δε θα συγκινηθεί ποτέ.

- Εντάξει, Γκρεγκ; - Ναι, εντάξει.

Ωραία. Ευχαριστώ.

Λοιπόν, ποιος από σας μπορεί πραγματικά να αποκαλύψει τον εαυτό του στην τάξη;

Κανείς;

Εγώ θα το κάνω.

Τέλεια. Τι έχεις σήμερα για μας, Τόμας;

Τόμι. Πάντα Τόμι.

Έλα να κάνουμε τη σκηνή.

Εντάξει.

Τι κάνουμε;

Ξέρεις...

Απλώς αφέσου.

Στέλλα...

Στέλλα...

Στέλλα!

Στέλλα!

Στέλλα!

Στέλλα!

Στέλλα!

Στέλλα.

Στέλλα!

Στέλλα!

Στέλλα!

Στέλλα!

Μη με αφήσεις ποτέ, μωρό μου.

Σε ευχαριστώ... γι' αυτό.

Συγγνώμη; Τόμι;

Είμαι ο Γκρεγκ.

Ναι. Σε βλέπω μέσα.

Αναρωτιόμουν μήπως θα ήθελες να κάνουμε μαζί κάποια σκηνή;

- Θέλεις να κάνεις σκηνή μαζί μου; - Ναι.

Εντάξει.

Εντάξει.

Χωρίς μαζικές επιθέσεις!

- Δώσε πάσα! - Βάρα!

Ναι! Πάμε, παιδί μου!

Τι έχεις;

Αμάξι! Πεζοδρόμιο.

Έλα εδώ!

Ναι!

Δώστε μου ένα λεπτό, παιδιά.

Όλοι οι φίλοι σου είναι παιδάκια;

Ναι, μπα. Απλώς σε περίμενα.

Εντάξει, μπες μέσα.

Νόμιζα ότι θα το κάναμε σπίτι μου.

Όχι, πρέπει να φάω.

Μην ανησυχείς, ξέρω ένα φοβερό μέρος, θα το λατρέψεις.

Εντάξει.

- Φέρε τη μπάλα. - Εντάξει.

Λοιπόν, φεύγω, παιδιά. Τα λέμε αργότερα.

Ωραίο αμάξι.

Γιατί γουστάρεις τόσο;

Όχι, απλά ξέρεις, κανείς από τους φίλους μου δεν έχει τόσο ωραίο αμάξι.

Επειδή όλοι οι φίλοι σου είναι παιδάκια.

Απλώς εννοούσα ότι είναι ακριβό. Είναι ωραίο, αυτό είναι όλο.

Μη μιλάς για μένα.

- Τι πράγμα; - Τι οδηγώ. Τι λέω, τι κάνω.

Μην το λες σε κανέναν. Καταλαβαίνεις, έτσι;

- Ναι. Όχι, δε θα πω τίποτα. - Εντάξει.

Και μην κοιτάς το καβούρι ρομπότ. Είναι ντροπαλός.

Γεια σας, παιδάκια.

Λοιπόν. Γιατί με έφερες εδώ.

Τι εννοείς;

Παρτενέρ για τη σκηνή.

- Μου κάνεις φάρσα; - Όχι, καθόλου.

Τότε τι, Γκρεγκ; Δε βλέπω το νόημα.

Εντάξει.

’κου, όταν... Όταν ανεβαίνω στη σκηνή μπροστά σε κόσμο...

Το μόνο που σκέφτομαι είναι τι θα γίνει αν γελάσουν μαζί μου, ή αν ντροπιαστώ.

Όμως εσύ, φίλε, είσαι ατρόμητος!

Και θέλω να το νιώσω κι εγώ αυτό.

- Απλώς... Το θέλω αυτό. - Εντάξει.

Θέλω αυτό που έχεις και σκέφτηκα ότι ίσως θα μπορούσα να μάθω κάτι από σένα. Αυτά.

Μάλιστα.

- Ναι. - Ας κάνουμε μια σκηνή.

Θέλεις να κάνουμε σκηνή εδώ;

Δεν είσαι ένας αφοσιωμένος ηθοποιός;

Πώς δεν είμαι. Απλά υπάρχει κόσμος εδώ που τρώει. Εγώ δεν...

Σκασίλα μου γι' αυτούς τους ανθρώπους.

Έλα, πρέπει να το κάνεις.

Εντάξει, ναι.

Θα παίξω τον άντρα στο "Ο άντρας της αστραπής",

και εσύ παίξε τον άλλο, από Ζ.

Τον Ζακαράια.

- Ναι. - Εντάξει.

Καλημέρα, κύριε!

- Καλημέρα. - Έλα, πρέπει να μιλάς πιο δυνατά.

Τόμι, εγώ απλώς...

Μη σε νοιάζει για τον κόσμο! Υπάρχουμε μόνο εσύ και εγώ.

Τώρα κάν' το.

- Παίξε! - Εντάξει, εντάξει.

Καλημέρα, κύριε!

Εντάξει.

Μην είσαι παράξενος.

- Εγώ... - Απλά κάν' το.

Συγγνώμη.

Έχω την τιμή της επίσκεψης του επιφανούς θεού, Δία Τόνανς;

- Εντάξει, αυτό είναι καλό. Συνέχισε. - Ωραία.

- Τέλεια. - Λοιπόν...

Έτσι στεκόταν στο αρχαίο ελληνικό άγαλμα, κρατώντας την αστραπή...

Ναι;

- Αν είστε εκείνος... - Τι έκανε;

Ή ο αντιβασιλεύς του, πρέπει να...

Εντάξει, αυτό είναι καλό.

Να σας ευχαριστήσω γι' αυτή την ευγενή καταιγίδα που εξαπολύσατε στα όρη μας.

Εντάξει, τέλειο. Τώρα είμαστε στην κορυφή του βουνού.

Βρέχει καρεκλοπόδαρα, ο άνεμος λυσσομανά...

Και η αστραπή, όλα.

- Εντάξει. - Εξαιρετική αστραπή! Πράγματι!

Και τι είναι αυτές οι ιδιαίτερες προφυλάξεις σου; Τρέμεις εκεί πέρα;

Η βροχή πέφτει καταρρακτωδώς.

Έλα! Έλα!

- Εντάξει. - Κορυφή του βουνού, τώρα!

Βρέχει, φυσάει...

Είσαι... είσαι τρελός;

Δεν ξέρεις πως εκείνη...

εκείνη η σιδερένια ράβδος είναι γρήγορος αγωγός;

Να χαρείς, ακούμπα την καμπάνα, τράβα εκεί.

Είσαι τρελός;

Είσαι τρελός;

Ποτέ μην ακουμπάς το σύρμα της καμπάνας μέσα στην καταιγίδα.

Ούτε να χτυπάς καμιά καμπάνα!

Για δείτε εδώ τον τύπο!

- Ευχαριστώ. - Όλοι στάθηκαν τυχεροί σήμερα.

Δε χρειάζεται να πληρώσετε γι' αυτή την παράσταση.

Ευχαριστώ. Παρακαλώ. Πολύ.

Τόμι, ένιωσα απίστευτα, φίλε!

Ορίστε, τώρα παίζεις, Γκρεγκ.

Θα μου άρεσε ο Σαίξπηρ.

- Πόσο συχνά παίζεις ράγκμπι, Τόμι; - Λατρεύω το ράγκμπι!

Το λατρεύεις;

- Είναι ωραίο παιχνίδι. - Ναι, συμφωνώ.

Ένα σπουδαίο αμερικανικό παιχνίδι.

Εντάξει.

Την έπιασα εδώ.

- Έχεις πάει στο Λος ’ντζελες; - Ναι.

Ναι, ναι, μια φορά, όταν ήμουν μικρός.

Η μαμά μου με πήγε εκεί. Οι δυο καλύτερες μέρες της ζωής μου.

Στο Λος ’ντζελες...

Όλοι θέλουν να γίνουν αστέρες.

Όλα τα όμορφα αγόρια.

Κάνουν ουρά για τη μεγάλη ευκαιρία.

Απλώς πρέπει να σταθείς τυχερός, υποθέτω.

Όχι.

Όχι.

Δεν είναι θέμα τύχης, Γκρεγκ.

Γκρεγκ, πρέπει να είσαι ο καλύτερος.

Ο καλύτερος που μπορείς να είσαι. Και ποτέ να μην παραιτείσαι.

Τι κάνεις... τι κάνουμε εδώ; Τι;

Εντάξει.

- Ωραία. - Σκόραρα!

Σκόραρες!

Φοβερό κτίριο, μεγάλε. Πόσο καιρό μένεις εδώ;

Πρέπει να σου το ξαναζητήσω, να μη μιλάς για μένα.

Ούτε στην τάξη, ούτε σε κανέναν.

Ναι, όχι, φυσικά.