John Mulaney: Kid Gorgeous at Radio City

.به تالار موسیقی رادیو سیتی خوش آمدین

وقتشه،سوالی ندارین؟

.نه

.همراهم بیاین

جان مِلینی _________________ بچه خوشگل در رادیو سیتی

.عصر بخیر

.سلام،جان ملینی هستم،خوشحالم می بینمتون

.یه دست به افتخار جان برایان بزنین

.ممنون که اومدین منو در تالار موسیقی رادیو سیتی ببینین

عاشق اجرا تو همچین سالن هایی هستم وقتی که اون شخصی که سالن رو ساخته

منو رو صحنه ببینه و

.یخورده نا امید بشه

.ببین

اینجا خیلی زیبا تر از کاریه که میخوام بکنم

...واقعاً

.واقعاً تراژیکه

!چه ساختمان تاریخی و زیبا و به شدت تسخیر شده ای

بعضی جاها که میرفتم سرد میشد

"با خودم میگفتم یعنی روح کیه؟"

من تا حالا روح ندیدم

.از مادرم پرسیدم تا حالا روح دیده یا نه

رابطمون به عنوان مادر و پسر به این نقطه از گفت و گو ها رسیده

چون سی و پنج سالمه و بچه ای ندارم که دربارش حرف بزنم

.و مامانم کارم رو درک نمیکنه

پس،واسه کریسمس خونه بودم و داشتیم بیسکویت و سکوت میخوردیم

,و من به زمین خیره شده بودم که یهو گفتم

"کی به کیه 'تا حالا روح دیدی؟'"

"و مادرم گفت " آره

که بهترین جوابه

گفت تا حالا بهت نگفته بودم

"ولی وقتی کوچیک بودی خونمون تسخیر شده بود

"! گفتم همین الان بقیشو بگو

گفت: بیرون اتاق تو و برادرت

روح یه دختر بچه با لباس خواب ویکتوریایی رو میدیدم

"و تو راهرو میرفت و بعد ناپدید میشد

یهویی بابام گفت " !بحث رو عوض کنین"

فکر کنم همون کاری رو کرد که بابا ها میکنن

میگن این بحث عجیبه،من میخوام درباره ی کتابی که از جنگ جهانی خوندم حرف بزنم"

.ولی یه جوری شد انگار بابام زده بود دختره رو کُشته بود

!بحث رو عوض کنین

...چرا درباره ی پنه لوپه حرف میزنین

یا حالا هر اسمه دیگه ای که داشته

!من اون دختر رو نکُشتم

"هر کی اینکارو کرده میخواسته از اون در مقابل دنیا محافظت کنه

...هیچکدوم واقعاً پدر هامون رو نمیشناسیم

.بابام خیلی عجیبه

.دوست دارم یه روز باهاش آشنا شم

یکی از دوستام گفت وقتی کوچیک بوده باباش با کمربند میزدتش

...در مقابل داستان من چیزی نیست

...اون پدرسگ بیچاره رو فراموش کنین

.داشت میگفت و من منتظر بودم تموم شه که حرف بزنم

!همین طوری حرف میزد،بعدش نوبت منه

...و

"گفتم"پدرم هیچوقت ما رو نمیزد

پدر من وکیله و تو مناظره استاد

.پس از نظر روانی از هم جدامون میکرد

یه بار سر میز شام بودم وقتی شش سالم بود،بوده دیگه

"بابام گفت"مدرسه چطور بود؟

گفتم خوب بود ولی یکی تایلر رو از رو الاکلنگ هل داد پایین

"تو کجا بودی؟"

"من رو نیمکت بودم"

"چیکار کردی؟"

"هیچی،من رو نیمکت بودم"

"ولی دیدی که چی شد؟"

"آره چون،من رو نیمکت بودم"

"پس دیدی چی شد و کاری نکردی ؟"

"آره،چون نشته بودم رو نیمکت"

...این سوال رو جواب بده،در زمان نازی های آلمان"

وقتی مردم دیدن نازی ها دارن چکار میکنن و کاری نکردن

"آیا انسان های خوبی بودن؟

"نه،بد بودن چون باید جلوی نازی ها رو میگرفتن"

!و تو دیدی که با تایلر چه میکنن ولی کاری نکردی؟"

"چون من رو نیمکت بودم"

و بعد بابام گفت اینو توضیح بده

"چطور تو از نازی ها بهتری؟

و بعد مادرم گفت "با کشمش سالاد درست کردم"

.و گفت و گو تموم شد

بابام خیلی عجیب خودمونیه

.خیلی ها میپرسن درباره ی سکس واسم حرف زد یا نه

.آره

فکر کنم

...دوازده سالم بود که پدرم اومد پیشم و گفت،سلام

."من چیپ ملینی هستم،پدرت

,و بعد گفت

...میدونی لئونارد برنستین

یکی از بهترین آهنگسازان قرن بیستم بود

.ولی بعضی وقت ها همجنسگرا میشد

و طبق بیوگرافی که ازش خوندم

وقتی اون بخش همجنسگرایی رو عقب نگهمیداشت بهترین کار هاش رو ساخت

حالا وقت نمیشه که بقیه ی فرمایشاتشون رو هم بگم

نمیدونم میخواست منو از همجنسگرایی دور کنه

یا تشویقم میکرد که آهنگساز کلاسیک بشم

ولی فکر کرد اگه اینطوری به یه پسر دوازده ساله بگه خوبه

اصلاً به چه درد میخوره؟

مثلاً سال ها بعد رفتم دانشگاه و میخوام با یه پسره جور شم

...بعد با خودم میگم،صبر کن

لئونارد برنستین بود چیکار میکرد؟

.تا حالا دربارش با پدرم حرف نزدم ولی گفتم بزار به شما بگم

.این عالیه

.ممنون که اومدین،شما اینجا هستین عالیه،همه اومدن

.ممنونم

و بعد هم ما اومدیم،پس چیزایی که واسه دیدنش پول دادین رو میبینین

.عالیه

همیشه نمیتونی چیزایی که واسه دیدنش پول دادی رو ببینی

تا حالا رفتین باغ وحش؟

.اونا هیچوقت جایی که باید باشن نیستن

"هر وقت میرم باغ وحش میگم جگوار کجاس؟

مسئولش هم میگه "حتماً اون پشته"

نَمنه پشت؟

.خب بهش بگو ما اومدیم

عاشق اجرای استند آپ تو جمع هستم چون این شرایط

.من رو یاد انجمن های مدرسه میندازه

.انجمن تنها بخش مدرسه بود که خوشم می اومد

.و وقتی از مدرسه میری دیگه انجمن نمیبینی

تو زندگی بزرگسالی این نزدیک ترین چیز به انجمن

,ببین همه شما نشستین رو صندلی

,به آدمی نگاه میکنین که هیچ تخصصی نداره

.که قراره یه مدت طولانی حرف بزنه

فرقش با انجمن مدرسه اینه که

شما بلیط خریدین و میدونستین چه خبره

.تو انجمن مدرسه هیچوقت نمیدونستی قراره چی بشه

.ساعت هشت صبح میرفتی مدرسه

میگفتن "وسیله هاتون رو بزارین زمین و برین تو باشگاه"

فکر کنم بالاخره میخوان بکشنمون،خیلی خب

"هنوز خیلی جوونیم ولی خب عوضی هستیم

میرفتی سالن و میدیدی همه ی مدرسه نشستن رو زمین

"میگفتی چه خبره از الان میخوایم فارق التحصیل شیم؟

.مدیر می اومد واسه شروع

میگفت: بچه ها بجای اینکه به شما خواندن و نوشتن یاد بدیم

کل روز رو خالی کردیم

"واسه این یارو

!قبلاً کرک دود میکردم

شاید شما هفت و هشت ساله ها خودتون بدونین

مواد بهترین ارگاسم که میشه تجربه کرد

ولی من میگم هنوز امیدی هست

من دو هفته هست که پاکم

روزای هفته نه آخر هفته ها

"آخره هفته ها واسه داداشتون نانزیوئه

یه بار تو انجمن مدرسه به حرفهای یه مرد درباره ی کرک کوش میکردم

معلم مطالعات اجتماعی داد زد "صاف بشین،احترامشو نگهدار"

گفتم "این یارو کوکائین میکشه"

"صاف بشین؟" مرتیکه چهل و پنج درجه وایساده

.معتاد ها بهش میگن پوزیشن اول

.همیشه تو انجمن مدرسه سرم داد میزدن

آره همیشه یه انجمن میزاشتن و بعدش یه انجمن دیگه میزاشتن

.که سرت داد بزن واسه رفتارت تو انجمن قبلی

بیاین اینجا،بشینین

"میخوام درباره ی اتفاق دیروز حرف بزنم

تو هم هشت سالته میپرسی، دیروز چیه دیگه؟

ما یه خانم دعوت کردیم با عروسک های دست ساز

که با داستان هاش درباره ی قلدری کردن یاد بده

اون وقت شما به این خانم خندیدین؟

متوجه شدیم که قلدری میکنین تو مدرسه

و همه رو مسخره میکنین

پس یه خانم دعوت کردم

با مو های جو گندمی و لباس جین

و مچشو گچ گرفته بود با کلی عروسک که همه یه صدا داشتن

و میخواست درباره ی قلدری بهتون آموزش بده

.و شما هم نیشتون باز بود و میخندیدین

کجای اون خانم خنده دار بود؟

.میخوام بدونم

کجاش خنده دار بود وقتی نتونست جعبه ی عروسک ها رو

صندوق عقب ماشینش جا کنه؟

چی اینقدر بامزه بود که همه دویدین سمت پنجره؟

."خب،همه یه درس با ازرش از خطر دسته ها رو از دست دادین

"دسته چیه؟"

وقتی یه گروه از آدم ها با هم وقت میگذرونن

"آها،مثل دوستا؟ "

"نه،چون اینها مردم رو مسخره میکنن"

"آها،مثل دوستا؟ "

بهترین انجمن یه بار در سال برگزار میشد و بهش میگفتن غریبه مساوی با خطر

.بهترین برنامه ی شهر

.برونو مارس انجمن ها

به عنوان یه مدرسه دور هم جمع میشین

و بهتون گفتن با بزرگتری که نمیشناسین حرف نزنین

و این توسط بزرگتری بهتون گفته شد که نمیشناختین

همیشه هم یه نفر می اومد واسمون حرف میزد

اسمش کاراگاه جی جی بیتن بایندر بود

آره بخندین اسمش خیلی مسخره بود

اسمش این بود

جی جی بیتن بایندر

از اداره ی پلیس شیکاگو بود

...متخصص در قتل کودکان

وای،خدا

شرمندم رادیو سیتی ناراحت شدین؟

خب بگو چی شده؟ شما خرس گنده هستین و کاراگاه الان اینجا نیست

پس فکر کن من بد بخت تو هفت سالگی

یک و نیم متر باهاش فاصله داشتم

.رو کفشش خون ریخته بود

و تو چشمات نگاه میکرد که بگه

برای اولین بار تو زندگیت

بعضی از بزرگتر ها از نظرشون خیلی جذابی

.و ممکنه به خاطرش بکُشنت

خیلی خب برین بچه باشین،بازی کنین

بیتن بایندر هر سال می اومد

و کاراگاه جی جی بیتن بایندر کت و شلوار با جلیقه میپوشید

و یه ساعت جیبی هم داشت

دو سال پشت سر هم کلاه کابوی میپوشید

و همچنین یه سبیل قیطانی بزرگ داشت

.هیچکدوم مهم نیست ولی واسه من مهمه که شما بدونین