Guillermo del Toro's Pinocchio

Geppetto Usta, Pinokyo'yu yaptığında bir oğlunu çoktan kaybetmişti.

Bu olduğunda ben henüz ortalarda yoktum

ama hikâyesini öğrendim ve benim hikâyem hâline geldi.

Geppetto, Carlo'yu Büyük Savaş'ta kaybetmişti.

Birlikte sadece 10 yıl geçirmişlerdi.

Ama Carlo sanki giderken ihtiyarın yaşama sevincini de götürmüştü.

-Baba! -Efendim?

-Ne gördüm dersin? -Ne?

-Tahmin et. -Bilmem ki.

-Uçak gördüm! Öyle mi? Ne güzel.

-Bu sefer ne yapıyorsun baba? -Tahmin et.

-Asker, büyücü, cadı? -Hayır.

Hayır, sabırlı olman gerek Carlo.

Her güzel şey sabır ister.

Hiçbir eksikleri yokmuş.

Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla.

Birbirlerine yetip de artıyorlarmış.

Cadı küçük kirpiyi ikaz etmiş.

"Yalan söyleme" demiş.

"Yalan söylersen burnun büyüdükçe büyür ve buraya kadar gelir."

Burnu mu büyüyormuş?

Yalan asla gözlerden kaçmaz çünkü yalanlar uzun bir burun gibidir.

Yalanın sahibi dışında kimsenin gözünden kaçmaz.

Ne kadar yalan söylersen burnun o kadar uzar.

Uyumam için annemin şarkısını söyler misin baba?

Pekâlâ.

Oğlum benim, oğlum benim

Seninle doğdu güneşim

-Ay'ımsın, yıldızım… -Daha hızlı baba!

Masmavi göğüm, aydınlığım

Ah, bana bir baksan Kapanıverir yüreğimdeki yaram

Dene bakalım.

Kollarını boynuma sarsan

-Sağ olun hanımlar. -Nihayet ben de olurum tamam

Olurum tamam

Bu senin.

-Benim mi? - Her şeyimsin, canımsın

En güzel gün batımım Erken gelen baharımsın

Neşemin kaynağısın

Dilimdeki şarkısın

Gece gündüz demeden şakıdığım

Sensin benim gözümün bebeği

Çok seviyorum seni

Çek hadi Carlo, çek!

-Oğlum benim… -Mükemmel olmuş Geppetto.

Teşekkürler.

Seninle doğdu altın güneşim

Dikkat et Carlo!

Bir hayat yitince bir diğeri yeşermeli.

Bu nasıl?

Bu olmaz Carlo, kozalak mükemmel ve hasarsız olmalı.

Bak.

Bunun birkaç pulu düşmüş.

Oğlum benim, oğlum benim

Seninle

Doğdu güneşim

İyi geceler baba.

İyi geceler oğlum.

-Yeni pabuçlarıma bayıldım baba! -Bunu duyduğuma çok sevindim Carlo.

-Önce kiliseye gidiyoruz, değil mi? -Evet, tabii.

Merhaba köpekçik.

HASAT FESTİVALİ

Buongiorno, Geppetto.

-Günaydın. -Günaydın.

Geppetto Usta, bugün haçı bitirecek misin?

Elimizden geleni yapacağız.

-Hanımlar. -Amma mükemmeliyetçi.

-Örnek bir İtalyan vatandaşı. -Çok da iyi bir baba.

Carlo, pabuçların çok güzelmiş.

-Yakala! -Çok sağ olun.

-Günaydın. -Merhaba.

-Buongiorno. -Size de iyi günler Doktor.

Carlo.

Geppetto.

-Evet… -Çok güzel görünüyor baba.

-Eve gitmemize daha çok var mı? -Birazdan gideriz.

Biraz daha kırmızı boya ver Carlo.

-Ne bulduğumu sana göstermeyi unuttum! -Ne buldun evlat?

Görürsün.

İşte!

Mükemmel bir kozalak.

Tüm pulları üstünde.

Toprağa ekip büyümesini izlerim diye düşündüm.

Sonra da senin gibi o ağaçtan kendime oyuncak yaparım.

Bence bu bir çocuğun aklına gelmiş en güzel fikir olabilir Carlo.

Değil mi?

Bu ses de ne baba? Uçak mı?

Aletleri topla. Çabuk ol.

Evimize gidip şömineyi yakalım, sıcak bir çorba içelim.

-Sıcak çikolata da içer miyiz? -Olur.

Tam sıcak çikolata içmelik bir gün, değil mi?

Evet, tamam.

-Baba, ne oldu? -Eminim önemli bir şey değildir ama…

Dur, kozalağım kaldı!

Rivayete göre Geppetto'nun kasabası hedef bile değilmiş.

Uçaklar üslerine dönerken

ağırlık atmak için bombalarını aşağı bırakmışlar.

Carlo!

Olamaz…

Carlo!

Geppetto başından hiç ayrılmamış.

Her şey değişmiş.

Geppetto hem işinden kısmış hem de yediği üç beş lokmadan.

Kilisedeki haç ise yarım kalmış.

Yıllar geçip gitmiş.

Dünya dönmeye devam etmiş.

Ama Geppetto yerinde saymış.

İşte ben hikâyeye bu noktada dâhil oldum.

Ben bir yazardım.

Hayatımın hayranlık uyandırıcı hikâyesini kâğıda dökmek için

yıllardır ideal koşulları arıyordum.

Derken nihayet…

Aradığımı bulmuştum.

Burası sığınağım , yuvam olacaktı.

Burada anılarımı yazabilecektim. Ne muhteşem bir hikâye olacaktı.

Sardinyalı bir avukatın sobasında yaşayıp bir balıkçı teknesinde Adriyatik'i geçmiş,

ünlü bir heykeltıraşın yanında Perugia'da bir kış geçirmiştim.

"Gençliğimin Cırıltıları."

Yazan, Sebastian J. Cricket.

Rüyamda seni gördüm Carlo.

Rüyamda bana döndüğünü, yanımda olduğunu gördüm.

Oğlum…

Zavallıcık…

Keşke seni geri alabilsem.

Perişan hâldeyim.

İhtiyarın ağlayışını izledikçe kalbim parçalanmıştı.

Meğer onu tek izleyen ben değilmişim.

Bu dünyadaki seyahatlerim sırasında

dağlarda ve ormanlarda yaşayan nice ruh olduğunu

ama insanlara pek görünmediklerini duymuştum.

Ama nadiren de olsa ortaya çıkıyorlardı.

Bana dön Carlo.

Yanımda ol.

Benimle ol!

Neden dualarımı duymazdan geliyorsun?

Neden?

Nerede kalmıştık?

Tabii ya, Perugia…

Antenlerim aşkına!

Onu geri alacağım!

Carlo'yu baştan yaratacağım.

Ne? Hop!

Onu bu uğursuz çamdan oyacağım!

Neler oluyor?

Hayır!

Resmen korku evi gibi!

Seni artık yarın bitiririm.

Evet, yarın.

Kış kış!

Çekilin! Uzak durun!

Git başımdan.

Hayır, bu benim yuvam. İzinsiz giremezsiniz.

Defolun, yürüyün hadi!

Evet, işte böyle.

Küçük tahta çocuk.

Güneşle beraber doğup dünyaya gel.

Affedersiniz, ne istemiştiniz? O bahsettiğiniz benim evim olur.

Pardon ama siz kimin nesi oluyorsunuz?

Kimin nesi miyim? Ben bu dünyada bir muhafızım.

Savunmasızları, unutulanları, yolunu kaybedenleri gözetirim.

Ben Sebastian J. Cricket. Ev sahibiyim.

Mülküm üzerindeki tertip ve planlarınızı bana danışmak zorundasınız.

Madem hâlihazırda tahtadan çocuğun kalbinde yaşıyorsun,

bana yardım edebilirsin.

Ne yardımı edecekmişim?

Ona göz kulak olup iyi biri olması için rehberlik edeceksin.

Ben dadı değilim hanımefendi. Ben bir yazarım, kalem erbabıyım.

Hatta şu an anılarımı kaleme alıyorum.

Bu dünyada ne verirsen onu alırsın.

Bu sorumluluğu kabul edersen bir dileğini gerçekleştiririm.

Herhangi bir dilek olabilir mi? Ne istersem mi?

Kitabımın yayımlanması, ün, para?

-Ne istersen. -Belki hakikaten yardımcı olabilirim.

Elimden geleni yaparım. Zaten gelmeyeni yapamam.

Güzel laf oldu.

Çam ağacından yapılma küçük tahta çocuk.

Senin adın Pinokyo olsun.

Güneşle beraber doğ

ve dünyaya gel.

Şu zavallı kalbi kırık adama neşe ver, onu yalnız bırakma.

Ona oğulluk et.

Günlerine ışık tut, bir daha hiç yalnız kalmasın.

Kim var orada?

Seni uyarıyorum!

Elimde silah var!

Günaydın baba!

Bu da ne? Bir çeşit büyü mü?

Canlanmamı istedin, canlanmamı diledin.

Kimsin sen?

Benim adım Pinokyo, ben senin oğlunum.

Sen benim oğlum değilsin. Uzak dur benden.

-Çocuk doğru söylüyor Geppetto Usta. -İçi hamamböceği doluymuş!

Vay canına!

Bu da ne böyle?

Gözümün alabildiğine

Hayır, uzak dur benden!

Her şey yeni bir tecrübe

Hayır, yaklaşma! Uzak dur benden!

-Nedir bunun ismi? -Saat denir ona, dokunma.

-Ne işe yarar peki? -Öter saat altıyı vurunca.