In Isolation

Gotcha!

Wat een geur!

Ik denk dat we op het punt staan ​​heel dichtbij te komen.

Mensen zijn de straat op gegaan

in wanhoop.

Sommigen zijn vandaag naar buiten gekomen om te protesteren,

terwijl anderen profiteren van de chaos

nabijgelegen huizen en winkels plunderen.

Ik was thuis toen ze de deur openbraken.

Ze namen alles in huis mee,

zelfs het verdomde eten in de koelkast.

Het lijkt erop dat angst besmettelijker is geworden

dan het virus zelf.

Waar is het?

Waar is de fles?

Nee, je hebt er genoeg van!

Waar is Jane?

Ik zoek haar.

Nee, alsjeblieft, nee.

Laat haar met rust.

Jane?

Open de deur.

Ik weet dat je daarbinnen bent.

Kom op!

Doe open!

Ga je ermee stoppen?

Laat haar met rust.

Laat ons gewoon met rust!

Stil!

Het is in orde, Jane.

Je hebt het zo goed gedaan.

Dat is genoeg voor vandaag, oké?

Ik zie je volgende week weer.

Goed werk.

Kunt u mij een nieuw recept voor mijn pillen schrijven?

Als ik het me goed herinner, zou je

genoeg moeten hebben voor nog twee weken.

Ik denk dat ik ze verloor toen ik

uit de auto stapte, waarschijnlijk.

Goed.

Weet je, ik denk dat het tijd wordt

dat we je er toch van gaan aftrekken,

vooral met de vooruitgang die je vandaag hebt geboekt.

Hoe bedoel je goed?

Kijk hiernaar.

Het kan zoveel erger.

Hoe gaat het in je privéleven?

Prima.

We zijn aan het sms'en.

We gaan een date hebben.

Oké, ik zal je het recept schrijven.

Maar nogmaals, ik herhaal, deze pillen zijn geen magie.

De oplossing voor je problemen ligt

aan de andere kant van je angsten, Jane.

De wetshandhaving trad op

op ongeoorloofde demonstraties vandaag als meer en meer mensen

sloot zich aan bij de protesten tegen een mogelijke quarantaine.

Het publiek wordt steeds ontevredener

met de reactie van de regering op de crisis.

In het licht van deze recente protesten,

de regering heeft besloten te stoppen- -

- Hé, laten we gaan. - Einde quarantaine!

- Laten we gaan laten we gaan. - Beëindig isolatie!

- Wij eisen vrijheid! - Beëindig isolatie!

- We willen onze rechten. - We willen onze rechten.

- Beëindig quarantaine. - We willen onze vrijheid.

- Beëindig quarantaine. - Geen isolatie!

- Beëindig het isolement. - We hebben onze vrijheden.

- We willen onze rechten. - We willen onze rechten.

- We willen onze rechten terug. - We willen onze vrijheid.

We willen het.

Pardon.

Sorry voor het storen.

Dat is oke.

Ik heb pauze.

Je gelooft toch niets van deze virus-onzin?

Nee, eigenlijk wilde ik je om een ​​gunst vragen.

Doe Maar.

Zoals je weet was het gisteren een onweersbui.

Laat me raden?

Je hebt een diner bij kaarslicht geregeld, ja?

- Sorry? - Geen stroom in huis.

Diner bij kaarslicht.

Als je me een goede sterke kop koffie gaat beloven,

Ik zal uw verzoek graag in een

officiële hoedanigheid behandelen.

Ik kan niet zomaar een persoonlijke uitnodiging accepteren, toch?

Hoe zit het met de quarantaine, weet je?

Als je me mijn kracht

teruggeeft, krijg je je koffie.

Jij hebt het.

Geef me je nummer.

Ik bel je als ik iets kan doen.

Maar vestig je hoop niet

omdat de helft van de stad geen stroom meer heeft in de storm, weet je?

Nee, nee, alsjeblieft, ik smeek het je.

Ik heb het nu echt nodig, dringend.

Omdat ik geen licht heb, geen stroom, geen signaal, niets.

- Ik ga dood, echt. - Wauw.

Het klinkt alsof we een echte apocalyps in handen hebben.

Precies.

Dus, waar is dit charmante plekje eigenlijk?

Uhm, het is hier niet zo ver vandaan.

Goed dan.

- Oké. - Oké.

Wegwezen hier!

Verrassing!

Gelukkige verjaardag, meisje.

Wat is er aan de hand?

Bezorgd dat we besmettelijk zijn?

Uhm, ik ben in orde.

Ik had gewoon niet verwacht dat ik vandaag iemand zou zien.

Kom op.

Ontspan een beetje.

Slechts voor één dag.

Dit is trouwens Will.

Wie is er klaar om te feesten?

Al deze bosbeesten kunnen maar beter klaar zijn voor een show!

Ja.

Dus?

Zullen we hier blijven staan?

Zoete grot.

Ja, maar het signaal is dood.

Ik denk dat we de juiste man hebben om ons te helpen.

Juist, Ray?

- Ja! - Gefeliciteerd met je verjaardag, Jane.

Ja.

Eigenlijk was dit niet de manier

waarop ik me onze ontmoeting voorstelde.

Goed, Kriss, ik zei haar dat het geen goed idee was.

En niemand overtuigde je, zie ik.

Kom binnen.

- Aan jou. - Gefeliciteerd met je verjaardag, meisje.

Gelukkige verjaardag.

God.

Ik snap het, nee.

- Wil je gaan wandelen? - Aw.

Laten we wat whisky drinken.

Het is hier mooi, net als op je foto's.

Ja, denk ik.

In het begin voelde ik me niet op mijn gemak.

En nu moet ik er nog steeds aan wennen.

Misschien was dat omdat je eenzaam bent.

Waarom denk je dat?

Je Instagram-berichten.

Het zijn alleen jouw gedachten.

Ik heb ze nodig om mijn workshop te promoten.

Hier is het.

Dus hier komen al je wassen

meesterwerken vandaan?

Geen meesterwerken, maar kaarsen.

Kun je het me laten zien?

Nu is het een beetje rommelig van binnen,

maar ik denk dat ik je iets kan laten zien.

- Ben zo terug, oké? - Oké.

Sluit je ogen.

Kom op.

Doe open.

Wauw.

Dat is prachtig.

En het ruikt ook lekker.

Poging.

Eh...

Ik denk dat we terug moeten.

- Het is koud aan het worden. - Oké, ja.

Ja natuurlijk.

Hé, zet hem aan alsjeblieft.

Blaas ze op, maar doe eerst een wens.

Oké.

Wauw.

Laat me je daarbij helpen.

- Wauw! - Hoe, hoe!

Hé, wat is er mis?

Jane?

Het feest is voorbij.

Janneke, het spijt me!

Luister naar me.

Niet zo slecht.

Wil je wat?

Je kunt beter morgen vertrekken.

Wat?

Haar van de hond.

Het lijkt erop dat je probeert het feest gaande te houden.

Gisteravond was stressvol.

Ik verdien het.

Je hebt rare vrienden.

Praat niet zo over Jane.

Het gaat niet goed met haar.

Dus?

Alles is nu mijn schuld?

Hoe moest ik weten van die verdomde kaarsen?

Ik zei toch dat ze een fobie heeft.

Ik snap het, ze is bang in het donker.

Maar waarom is ze zo bang?

- Ze is gek. - Misschien ben je wel gek.

Rot op.

Ik, ik wil gewoon afscheid nemen.

Dan, tot ziens.

Jane, het spijt me van gisteravond.

Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen.