Women Talking

Dit verhaal eindigt voor jouw geboorte.

Moeder.

Alweer.

Als we wakker werden en handen voelden die er niet meer waren...

...zeiden de oudsten dat het werk van geesten was of van Satan.

Of dat we logen om aandacht te krijgen.

Of dat het voortkwam uit onze vrouwelijke verbeelding.

Zo ging het jarenlang.

Het overkwam ons allemaal.

Het voelde alsof je gewichtloos was.

Alsof je van bovenaf neerkeek op wat ooit echt was.

Het voelde alsof je verbannen was.

Alsof we niet meer welkom waren in de realiteit.

Ik vroeg me altijd af wie ik zou zijn als het mij niet was overkomen.

Ik miste de persoon die ik had kunnen zijn.

Dat doe ik nu niet meer.

Het is de dag des oordeels en de oproep tot gebed.

Allebei.

We hebben er eentje gevangen. Ik heb zijn gezicht gezien.

En hij verried de rest.

De daders werden overgedragen aan de politie voor hun eigen veiligheid.

Bijna alle mannen gingen naar de stad

om de daders op borgtocht vrij te krijgen.

Wij kregen twee dagen om de daders te vergeven voor ze terugkeerden.

Als we ze niet vergaven, moesten we vertrekken...

...en zou ons de toegang tot de hemel ontzegd worden.

Niks doen.

Blijven en de strijd aangaan.

Weggaan.

WAT VOLGT, IS VOORTGEKOMEN UIT DE VROUWELIJKE VERBEELDING

De meisjes in onze kolonie waren amper geschoold.

We konden nauwelijks lezen of schrijven.

Maar die dag leerden we stemmen.

Blijven en de strijd aangaan, kreeg evenveel stemmen als weggaan.

Drie families, ook de jouwe en de mijne...

...werden verkozen om een beslissing te nemen.

Je moeder had August, de onderwijzer, gevraagd om notulen te maken.

August was pas onlangs teruggekeerd naar de kolonie.

Zijn familie was jaren geleden geëxcommuniceerd.

August hield al van jongs af aan van je moeder.

Je oma Agata vond dat we eerst onze dienstbaarheid moesten tonen.

We waren vertegenwoordigers.

Net zoals de discipelen door Jezus werden gewassen...

...wetende dat Zijn laatste uur geslagen had.

We moesten binnen 24 uur bedenken

hoe jouw wereld eruit zou komen te zien.

Vergeven hoort bij ons geloof. Waarom zouden we dat nu niet doen?

We weten beter.

We worden gedwongen de kolonie te verlaten als we ze niet vergeven.

Dan zijn we onze plek in de hemel kwijt.

Wie kan er nou leven met die angst?

Dat is een gegronde angst. Wat kunnen we eraan doen?

Het enige wat we moeten vaststellen, is of we die mannen vergeven.

Zodat we tot de hemel worden toegelaten.

Lach maar, Salome. Maar we worden weggestuurd als we ze niet vergeven.

Hoe vindt de Heer ons als we hier niet zijn?

Jezus is opgestaan uit de dood en zal

uit de hemel neerdalen om ons te halen.

Hij kan een paar vrouwen wel vinden. -Je dwaalt af.

Goed dan. Ik kan het ze niet vergeven.

Ik zal het ze nooit vergeven.

Ik ook niet.

We willen wel naar de hemel als we doodgaan.

We hebben hier alles wat we willen. -Nee.

Wil dan minder.

Willen jullie dan niet naar de hemel?

Dit leven kan toch niet alleen om het hiernamaals draaien?

Autje.

Tot snel. Het komt wel goed. -Sorry.

Je oma zei altijd: 'Kijk waar jij behulpzaam kunt zijn.'

Kun je dat niet, laat het dan rusten.

Dat is makkelijker als je zo oud bent.

Wij moeten nu besluiten of we blijven en de strijd aangaan of weggaan.

Dat zijn de opties die nog over zijn.

We gaan niet niks doen.

Ik wil vertellen over mijn paarden Ruth en Cheryl.

Als ze schrikken van Duecks honden op de weg naar de kerk...

...willen ze er meteen vandoor gaan.

Paarden houden geen bijeenkomst om te overleggen.

Ze rennen weg. -Wij zijn geen dieren, Greta.

We zijn als beesten behandeld. Laten we ook als beesten reageren.

Ik heb paarden gezien die honden

vertrapten en juist niet vluchtten.

Leren we onze dochters dat vluchten de oplossing is?

Niet vluchten, weggaan.

Ik schiet ze nog liever dood dan dat ik vlucht.

Ik aanvaard Gods toorn wel.

Tante Greta had het over weggaan, niet over vluchten.

Vergeef mijn moeder haar woordkeuze.

Een ongehoorde zonde die Salome wel even zal rechtzetten.

Weggaan en vluchten zijn twee verschillende dingen.

Ze zeggen allebei iets over ons.

August, wat vind jij er nou van? Heb jij ook een mening?

Ik denk...

Ik denk dat je bij iets of iemand weg kunt gaan...

...met een bepaald gevoel...

...en ergens anders kunt aankomen met een ander,

heel onverwacht gevoel.

Ik wil blijven en de strijd aangaan. -Wat als we die strijd verliezen?

Ik wil ook blijven en strijden. -Dat verbaast niemand.

Gaan we echt op deze manier het lot van alle vrouwen bepalen?

Nog een stemming waarbij we een kruisje zetten?

Ik had meer verwacht. -Meer praten over vergeving?

De rest is absurd. Jullie willen niet luisteren.

Wat doe je hier dan nog? Ga maar naar de vrouwen die niks willen doen.

Ze is mijn dochter en ik wil haar erbij hebben.

Is gedwongen vergeving wel oprecht?

Hou zulke onzin voor je.

Autje, kom naar beneden. -Luister naar je moeder.

Gedraag je. Hoor je dat gekraak niet? Wil je soms dat het dak instort?

Velen van ons zagen zichzelf vanboven.

Ik weet niet zeker of we onszelf door Gods ogen zagen.

Of dat we er gewoon niet bij konden zijn.

In ons eigen lichaam.

Hoe ben je daarboven gekomen? -Door een wonder.

Een wonder van God. -Natuurlijk. Wat anders?

Waar ik vandaan kom en waar je moeder vandaan komt...

...praatten we niet over ons lichaam.

Dus als er zoiets gebeurde, waren er geen woorden voor.

En waar niks werd gezegd, heerste een verdovende stilte.

En die verdovende stilte was het allerergst.

Neitjes moeder had zichzelf verhangen toen het misbruik maar doorging.

We vroegen ons af...

...waarom onze voeten zich bleven voortbewegen en de hare niet.

Wat onderscheidt ons van degenen die achterblijven?

Er komt geen einde aan.

We zitten hier tot onze dood. -Dat wordt een saai leven.

August, maak lijsten van de voordelen en nadelen van blijven en weggaan.

Hang ze op de muur.

Schrijf maar groot. -We kunnen het toch niet lezen.

We laten ze hier, dan kunnen ze later ontdekt worden.

Begin met de voordelen van blijven en de strijd aangaan.

Wie wil er beginnen?

BLIJVEN EN VECHTEN - VOOR

Sorry, mag ik even?

Kunnen jullie om de beurt praten, zodat ik het kan verstaan?

Ik moet het ook nog opschrijven.

Moeten we onze hand opsteken als schoolkinderen?

Het spijt me.

We hoeven niet weg te gaan.

Schrijf nou maar op onder 'voordelen'.

Briljant, Salome. Als we blijven, hoeven we niet weg.

Dan hoeven we niet in onzekerheid te leven over waar we heen moeten.

We hebben geen kaart. -Absurd.

De enige zekerheid die we hebben, is onzekerheid.

Neitje en Autje, hebben jullie iets toe te voegen aan de lijst?

We hoeven niemand achter te laten. -We kunnen dierbaren ook meenemen.

Hoe dan?

Moeten we de hele kolonie verplaatsen?

Hoe bedoel je dat?

We kunnen een nieuwe orde creëren hier op de plek die we kennen.

De plek die we kennen en die van ons is.

Moeten we nog nadelen opnoemen? Is het niet al duidelijk?

Een nadeel is dat we niet vergeven worden.

Mag ik iets zeggen? -Ga je gang.

Is het een idee om eerst te bespreken waar we voor strijden als we blijven?

Voor onze vrijheid en om niet misbruikt te worden.

Maar wat betekent dat voor ons?

We kunnen in een verklaring aangeven hoe wij willen dat het hier gaat.

We kunnen beter goed bedenken wat we precies willen bereiken.

Blijven we nou of gaan we weg?

Ona, zeg eens wat er in die verklaring zou moeten staan.

Alle beslissingen worden door mannen en vrouwen gezamenlijk genomen.

Vrouwen mogen zelf nadenken.

Meisjes leren lezen en schrijven.

De school krijgt een kaart die laat zien wat onze plek in de wereld is.

Een nieuwe religie, gebaseerd op de oude,

waarin liefde centraal staat...

...wordt gecreëerd door de vrouwen van de kolonie.

Onze kinderen moeten veilig zijn.

Gezamenlijk.

Nu klink je als de moeder van August.

Ona, je bent een dromer.

We zijn vrouwen zonder stem.

We hebben niks om op terug te vallen.

Zelfs dieren zijn hier veiliger dan wij.

Dromen zijn het enige wat we hebben. Natuurlijk zijn we dromers.

Weet je wat mijn droom is?

Dat mensen die uit hun nek kletsen geen verklaringen moeten opstellen.

Wat als de mannen niet akkoord gaan met onze eisen?

Dan vermoorden we ze.

Nee, Ona.

Wat als de mannen die vastzitten onschuldig zijn?

Moeder. -Autje.

Waarom vraagt u of...

Eentje is betrapt.

Ik heb hem gezien.

Eentje maar. -Hij wees de anderen aan.

Maar stel dat hij loog.

Daar moeten we rekening mee houden.

Dat is niet aan ons.

Wij gaan er niet over of ze bestraft worden of niet.

Wij weten dat we misbruikt zijn door mannen en niet door geesten of Satan.

We hebben ons dat misbruik niet ingebeeld.

We zijn bedwelmd met een verdovingsmiddel.

Wij weten dat we beschadigd, besmet, zwanger, doodsbang en gestoord zijn.

Sommigen van ons zijn dood.

We moeten onze kinderen beschermen, wie de daders ook zijn.

Dank je, Salome. Ga maar weer zitten.

Zullen we verder gaan?