Expats

மெயின்லேண்ட்

க்ளார்க்.

க்ளார்க், ஹே!

சரி.

ஹே!

மன்னியுங்கள்!

மார்கரெட்...

ஹே!

- ஹலோ? - ஹே!

நில்லு!

திரும்ப வா! ஹே!

கதவ திற! கதவ...

மார்கரெட்.

திற! ஹே!

கடவுளே, என்ன...

ஹலோ?

ஹலோ?

ஹலோ?

காஃபி வேணுமா?

நல்லாவே இல்ல.

பூரி, தானம் செய்யப்போகும் துணிகள் இருக்கும் பையை எடுத்து வரியா?

இதை எடுத்து வைக்குறீயா?

காஷ்மீரை மடிக்க மறக்காதே.

போன வருஷம் மாதிரி அலமாரி நிறைய அந்துப்பூச்சிகள் வரக்கூடாது.

கடைக்கு போனா, நல்ல பழுத்த மாம்பழம் வாங்கி வா.

நாளை வரும் அம்மாவுக்கு பிடிக்குமே?

சரி, ஆனா சாம் ஐந்து நிமிடத்தில வரேன்னார்.

ஏன் சீக்கிரம் வரான்? மதியம் வரை அவன் தேவையில்ல.

மேடம், உங்க அம்மா வராங்க. ஏர்போர்ட்டில் இருந்து கூட்டி வரார்.

இல்ல, பூரி, அது நாளைக்கு.

இல்ல, மேடம். கார்ல இருக்காங்க.

லாஸ் ஏஞ்சலீஸ் ஒரு நாள் பின்னே.

நேற்று நம் நேரத்துக்கு கிளம்பினா, அப்போ...

ஓ, சை. ஓ, சை.

ஹலோ?

என்ன... நான்...

ஹலோ?

- ஹே. - ஹே.

ஹாய்.

எங்கள இங்க வரச்சொன்னாங்க.

இங்க வரச்சொன்னாங்க.

டிடெக்டிவ் சாங்.

போலிஸ். ஹாங்காங்கில் இருந்து வந்தோம்.

இல்ல.

இல்ல, இல்ல, இல்ல.

- மன்னியுங்க. - இல்ல, இருங்க.

டிடெக்டிவ் சாங் எங்களை...

உதவ முடியுமா?

எங்க போறது?

- தயவு செய்து. - தயவு.

நன்றி.

பாத்தியா? சில சமயம் நாம வற்புருத்தணும்.

கடவுளே.

மார்கரெட்.

நன்றி.

மிக்க நன்றி.

அவ இப்ப...

க்ளார்க், நம்மை இங்கே பூட்டிட்டா.

கதவை பூட்டிட்டா. ஹே!

ஹே!

- ஹே! - மார்கரெட்.

திரும்பி வா!

திரும்பி வா!

- ஹே! ஹே! - மார்கரெட்!

எங்களை வெளியே விடு!

திரும்பி வா!

எங்கள இங்க பூட்டிடாத!

ஹே!

நான் வழக்கமா நல்ல காஃபி போடுவேன்.

என்னிடம் இப்ப மெஷின் இல்ல, நீ என்னை நம்பணும்.

இது, இந்திய வீட்டுமுறை காப்பி.

நாங்க போர்டிங் ஸ்கூல்ல செய்வோம்.

சே. அந்த மெஷின் வேணும்.

சின்ன விஷயங்கள்தான் முக்கியம். சூடு சரியா இருக்கும்,

நுரை சரியான வீதத்தில்.

கொண்டுவர முடியாதுன்னு இல்ல.

இன்னைக்கு இல்ல.

என் மாமியார் இப்போ வந்திருக்கணும்.

அவளும் என் மனைவியும் சூடான விவாதத்தில் இருக்கலாம்.

நீ மிக வயதானவன்.

உனக்கு மாமியார் இருக்கா. காதில் முடியுள்ளது.

என் காதில் எப்போதிலிருந்து ஆர்வம்?

சும்மா கவனித்தேன்.

இது நம்மை பிரிக்குமா?

இருக்கலாம்.

சே.

சரி.

நிஜமாதானே?

என்ன செய்றே?

காது முடி எடுக்கணுமா, எடுத்துடறேன்.

- வோட்காவோடா? - வோட்காவோடு.

பாத்து கத்துக்கோ.

நீ ஊன்னே கொளுத்திக்க போறே.

நீதான் கொளுத்த போறே.

இன்னும் போதையா?

அதனாலதான் இங்கிருக்கேனா?

என்ன நம்பறியா?

தீய், பேபி.

என்ன பேபின்னு கூப்பிடாத.

தீய்ச்சு விடு.

பாத்தியா!

- போச்சு. - அப்படியா?

அட, போயிருச்சு.

வேற என்ன மாதிரி "ஆண்மைத்தர" வித்தைகள் தெரியும்?

ஏன் கேட்கிறேன்னா, நீ இரவில் விட பகலில் வயசானவனா தெரியுறே.

ஆமாலே.

அந்த வயதான கண்களுக்குப் பின் என்ன ஒளிஞ்சிருக்குன்னு தெரியலே.

வெறும் ஒட்டடை.

உன் கண்றாவி வீடு நிறைய, இருப்பது போல.

எனக்கும் நல்ல இடம் இருந்திருக்கலாம்,

நானும் உயர் மட்ட வெள்ளைக்கார வீட்டில் வளர்ந்திருந்தா

லண்டனில் வீடு, காட்ஸ்வோல்டில் ஒரு காட்டேஜோடு,

இடம் வாங்கக்கூடிய பெற்றோர்,

உலகிலேயே சிறந்த பல்கலைக்கழகத்தில்,

மனசாட்சியை விற்கும் பாழா போன வழக்கறிஞராயிருப்பேன்.

கொஞ்சம் பணத்தை உடற் பயிற்சிக்கும் பயன்படுத்தியிருப்பேன்.

ஏழை, பாவம் மர்ஸி. தன்னந்தனியே. யாரும் பார்க்க வரலே.

அவ சொந்த அம்மாவும் கூட.

நீ ஒரு பன்றி.

பன்னிக் கறி தின்னும் கோழிக் குஞ்சு நீ.

நீ என்னை சுவைக்கையில், ஈரக் குட்டையில் உட்கார்ந்தது போலிருக்கும்...

நீ ரொம்ப தயாரா உணரும் போது, சில நேரம்

வெற்றிடத்தை ஒட்ட உறிஞ்சும் ஹானிபல் லெக்டராவாய்.

நீ உச்சமடைவதை தடுக்கவே முடியாதே?

அவ்ளோ பல். ஏன் எல்லா பல்லையும் போடறே?

நீ உச்சமடைகையிலோ ஆடு கத்துவது போல இருக்கும்.

உன் பிட்டம் என் 85 வயது தாத்தாவுடையது போல தொங்குது.

பக்கவாதம், மாரடைப்பு வந்தவர்.

வாய் செத்த மிருகமா நாறும்.

குடிகாரன், உன் மனைவிய ஏமாத்துற.

குழந்தையை தொலைச்சு, ஒரு குடும்பத்தை கலைத்தாய் நீ.

சாரி... அப்படி சொல்லியிருக்க கூடாது.

உண்மைய பேசின. நாம அதைத்தான் செய்றோம், இல்ல?

இல்ல. அது தப்பு, எல்லை மீறிடிச்சு...

விளையாட்டு, அதுல ஜெயிச்ச.

- நியாயம். - ஹே. மர்ஸி...

கடவுளே, அது ஹர்ப்ரீத்தா?

எட்டு வருடமா பாலே பாடம், அவள பார்.

ஒரு ஹல்க் போல நடக்கறா.

- ஹலோ, ஹர்பிரீத். - ஹை, அம்மா.

இப்பதான் எழுந்தியா?

இல்லம்மா. பைகளை வெளியே எடுகறீயா, சாம்?

- சரி, மேடம். - நன்றி.

பல் விளக்கினாயா?

ஆமா, அம்மா.

அப்படி தெரியலையே.

நான் இயற்கை பற்பசை பயன்படுத்தறேன், அதில் ரசாயன வாடை இல்லே.

- எனக்கு பிடிக்கல. - சரி.

உன் காலணிகள் எங்கே?

செருப்பா போட்டுட்டு வந்த?

குதிகால் ஆதரவே இல்ல, ஏற்கனவே தட்டையான பாதங்கள்.

உனக்கு குரங்கு போல நடக்க விருப்பமா?

நீங்க வந்தது சந்தோஷம், அம்மா.

பாட்டிய கிண்டல் செய்வேன், அவ செருப்பு போடும் போது,

ஆனா அவங்க கேட்பதில்லை.

அசிங்கமா இருக்கும், ஆனா அவ்ளோ சௌகரியமா இருக்கும்.

உனக்கு ஒரு ஜோடி வாங்கினேன்.

நன்றி, அம்மா.

இவன் அழகு சிகப்பு லிப்ஸ்டிக் போட்ருக்கான்.

அம்மா! நீ அவளைத்தான் சொல்றேன்னு தெரியும்.

ஆணைபோல உடுத்தினா அப்படிதான் பேசுவாங்கன்னு தெரியாதா.

கஷ்டகாலம்!

அட சே.

கம் ஆன்.

இருங்க. நான்...

பீட்சாக்கு ஏங்கறேன்.

இப்போ எப்படி உணவு பற்றி நினைக்க முடியுது?

நினைத்த அன்றே கிளம்பியிருந்தா

நியூ யார்க்ல பிட்சா சாப்பிட்டுட்டு இருப்போம்.

பரஸ்பர முடிவு. உனக்கும் இருக்க பிடிச்சுது.

இல்ல, ஒப்புக்கொண்டது. விவாதம் வேணாம்னு...

விடு, மார்கரெட்.

பழி போடணும்னா, அந்த பெண்ணை பார்த்த இடத்தின் மீது போடணும்.

பார்த்த இடம், அங்கே நீயும்தான் இருந்தே.

அவளை நியமிக்க நான் முடிவெடுக்கல.

- நியமிக்கல. - குழந்தைகள அவளோட விட்டே.

- நீ வராததால. - வேலைலே இருந்தேன்!

எஸ்ஸீயே வந்திருக்கலாம்.

குழந்தைகளை பார்ப்பதுதானே உன் வேலை.

சே.

மன்னிச்சிடு.

வருந்துறேன். இதை பற்றி பேசியிருக்க கூடாது.

இல்ல. பேசணும்.

மனசுக்குள் நினைச்சுட்டே இருக்கேன், விடுப்பு நினைவிருக்கா?

கஸ் படுக்கையில இருந்து விழுந்ததும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில எழுந்தேன்

கஸ் கீழ விழும் முன் நான் பிடித்தேன்.

அப்புறம்...

சிரித்தோம், நினைவிருக்கா?

நான் தூங்கல என்பது வெளிப்பட்டு நாம் சிரித்தோம்.

அதெல்லாம் போய், மேலும்...

அவர்களை ஒவ்வொரு நொடியும் கவனிக்கிறோம், நம் கண்கள் மூடினாலும்.

ஆனா அன்றிரவு கஸ்ஸை நான் பிடிக்கல.

நான்தான் அவனை விழ வைத்தேன்.

அது எப்படி நடந்ததுன்னே தெரியல. அது எப்படின்னு எனக்கு புரியவே இல்லை.

எப்படிப்பட்ட அம்மா

தன் பிள்ளையை இழப்பா?

நீ அவனை இழக்கல.

இல்ல.

கொண்டு போயினர்.

என்னை போல இருப்பதால கொண்டு சென்றனர்.