Supernatural

โอ้ ไม่นะ!

ไอ้นั่น มันตัวอะไรกัน

ผี งั้นหรือ

เจอวินเชสเตอร์ หน่อยเป็นไง

คัท!

แม็กกี้ โชปาน...

...นี่พวกเธอสองคน เห็นเป็นเรื่องตลกหรือไง

โชปาน ฉากนี้เกิดขึ้น

ก่อน เหตุการณ์ ที่เป็นผลงานชิ้นเอกของ

คาร์เวอร์ เอ็นลุนด์ ที่ไม่เคย ตีพิมพ์ "ด้านมืดของดวงจันทร์"

แล้วไง

แซมมิวเล็ท* อยู่ไหน

อ้อ ฉันเอาออกน่ะ

มันมาโดนปากฉัน อยู่เรื่อย ก็เลย --

เครื่องรางนั่น เป็นสัญลักษณ์ ของความรัก ของพี่น้องวินเชสเตอร์

เธอต้องใส่ไว้ เพื่อทีม

ฟังนะ ฉันมาที่นี่ ก็เพื่อหน่วยกิตเท่านั้น

นี่เธอกล้าอย่างไร!

พวกเธอ!

พวกเธอ!

เอาล่ะ ฉันเสียเวลา 3 สัปดาห์ กับโชว์ห่วยๆ นี่

และฉันพอแล้ว

มีเรื่องดราม่ามากไปแล้ว ในแผนกการละคร

ฉันจะไปคุยกับ ผอ. ซาลาซาร์ พรุ่งนี้เช้า

ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ คุณนายแชนด์เลอร์ ได้โปรด --

มันจบแล้ว มารี

เอาล่ะ ทุกคนกลับไปฉากแรก!

จนกว่าเราจะถูกสั่งพัก โชว์ต้องมีต่อไป

ทำไม ไม่ทำเรื่อง "ก็อดสเปล" ก็พอแล้ว

ดูเหมือนคนขี้เกียจ หรือเปล่าน่ะหรือ

ตรงกันข้าม มันเป็น เรื่องสยอง ที่ดีเหลือเชื่อ

อื้อ!

เหมือนมันเกิดขึ้นจริงๆ

การละครก็คือชีวิต นึกออกไหม

ความจริง -- ความจริง!

ความจริงหายไปไหน ใน "ล่าปริศนาเหนือโลก"

อ๊าาาาาาาาา!

อาาา!

โอ้ ปล่อย ปล่อย!

แบบ มันก็คล้ายล่ะนะ แต่มัน --

มันต้องเพิ่ม แฮ่...

== sync, corrected by elderman == Thai sub by Bonfelder

เฮ้

เฮ้ ตื่นนานหรือยัง

ก็นานพอที่จะหาเคส ให้นายทำได้

นานพอที่จะ --

ฉันจะถือว่า หมายถึง นายรู้สึกกลับมาเป็นปกติแล้ว

ใช่ ไม่ว่าคำว่า "ปกติ" จะ หมายความอย่างไร ในโลกของเรา

แล้ว เอ่อ...

นี่ไง

ครูคนหนึ่ง ในโรงเรียนสตรี

หายตัวไปจากฟลินท์ มิชิแกน

ตอนนั้น เธอกำลัง เอ่อ เดินไปขึ้นรถ ก่อนจะหายตัวไป

ไม่มีใครเห็นเธอ ตั้งแต่นั้นมา

ดีน ในนี้ไม่เห็นมีอะไร

ที่จะอนุมานได้ว่า มันคือเคส

และไม่มีอะไรในนั้น ที่อนุมานได้ว่า

ไม่ใช่ เคส

ตูม

ไม่เอาน่า พวก

แซม การได้ออกไปล่า --

คือความปกติอย่างเดียว ที่ฉันรู้จัก

เรามีงานต้องทำ

อ้อ แน่นอน

ใช่ ขอบคุณจริงๆ

ได้เลย ขอบคุณครับ เจ้าหน้าที่

เอาล่ะ ที่สุดท้าย ที่มีคนเห็น คุณนายแชนด์เลอร์

คือที่หอประชุม

กลายเป็นว่า เธอเป็นครูสอนการละคร

เด็กการละคร -- ให้ตาย

ฉัน ก็เคยเป็นเด็กการละคร

ไม่เท่าไร

นายเล่นเรื่อง "เมืองของเรา" ซึ่งก็เจ๋งดี

แต่แล้วนายก็ย้าย ไปเล่นละครเพลงปัญญาอ่อน

เรื่อง -- “โอกลาโฮม่า” น่ะหรือ

ฮิวจ์ แจ็คแมน ได้รับคัดตัว จาก "โอกลาโฮม่า"

นายอยู่ฝ่ายเทคนิค พ่อวูฟเวอร์รีน

เงียบเลย

ถ้าพวกคุณต้องการอะไรอีก โปรดแจ้งให้ฉันทราบ

เยี่ยมเลย ขอบคุณ คุณซาลาซาร์

งี่เง่า

ใช่ งี่เง่า

นายมันพวกงี่เง่า

เฮ้ ตูดหมึก!

เฮ้ ตูดหมึก!

เอาล่ะ ไปเรียกแผนก จัดแสงมา ให้ไว

แล้วเราจะได้ไปคุย กับโชปาน

โอเค

โอเค นั่นมัน ดีมากๆ เลย

นี่มันอะ-อะไรกันโว้ย...

ถ้ามันจะ มี เคสจริง...

ก็คงจะเป็น แถวนี้ล่ะมั้ง

คิดว่างั้นหรือ

โอเคนะ ดี สำนักพิมพ์ใช่ไหม

ใช่

แม็กกี้ มารี เล่นติไม่เลิก

ฉันรู้

เธอทำได้ดีมาก

โอ้ พระเจ้า พ-พ-พวกคุณ มาจากสำนักพิมพ์ใช่ไหม

ฉัน -- ฉันมารี คนเขียนบท/ผู้กำกับ

และนี่ เม้ฟ ผู้จัดการเวทีของฉัน และนั่นคือ ดร--

อืม

ฉัน เอ่อ จนท. พิเศษ สมิท

นี่คู่หูของฉัน จนท. พิเศษ...

สมิท สมิท

ไม่เกี่ยวข้องกัน

ระ-เรามาเพื่อสืบสวน คดีการหายตัวไป--

ใน "ล่าปริศนาเหนือโลก" ไม่มีการร้องเพลงนี่

แหม นั่นมัน การเขียนบทของมารี

แหม...หมายถึง ถ้ามีการร้อง นึกออกไหม --

และต้อง "ถ้า" ตัวใหญ่ๆ ด้วยนะ --

ถ้า มีการร้องจริง มันจะต้องเป็นร็อคคลาสสิค

ไม่ใช่... เพลงงี่เง่าของ แอนดรูว์ ฟลอยด์ เว็บเบอร์!

แอนดรูว์ ลอยด์ เว็บเบอร์ เพราะ-- อะไรนะ

แหม รู้ไหม เราต้องเปิดด้วยเพลง

"เอาเลยลูกเอาแต่ใจ” ในฉากที่ 2

จริงหรือ ฮ่ะ

ก็มันคลาสสิค ก็มันคลาสสิค

ใช่

ก็แล้วแต่ เรา-เรามานี่

เพื่อถามเรื่องการหายตัวไป ของคุณนายแชนด์เลอร์

เธอสองคนเคยเห็นเธอ ก่อนหายตัวไปไหม

อือ ใช่

เธอออกไปตอน เท่าไรนะ 9:30 น. ใช่ไหม

นึกออกไหมว่า เธอมักจะไปไหนตอนกลางคืน

ที่บาร์

หรือร้านเหล้า

ทั้งคู่

ว้าว จริงหรือ

เธอเคยหย่าร้าง เมื่อปีกลาย

เวลาส่วนใหญ่

ที่เธอใช้ไป เอ่อ... กับน้ำเปลี่ยนนิสัย

หรือเมาหลับไป --

ปกติแล้ว ก็ตามลำดับนี้แหละ

ใช่ แหม ฉันคงไม่โทษเธอ

ฉันคงจะต้องล่อสัก 50 ช็อต จะได้หายมึนเรื่องนี้

เม้ฟ เราอยากให้เธอ ไปเช็คแสง

เม้ฟ ใช่ไหม เธอเป็นผู้จัดการเวทีสินะ

และฉันกำลังท่องบท โจดี้ มิลส์

อะไรนะ เยี่ยมเลย เยี่ยมไปเลย

โจดี้ มิลส์ -- แจ๋ว

งั้น ไม่ลองพาฉันไป เอ่อ ทัวร์ เบื้องหลังการถ่ายทำสักหน่อย

ระหว่างที่ผู้กำกับ พาคู่หูฉัน ไปที่ออฟฟิศคุณนายแชนด์เลอร์

ตกลงไหม

เยี่ยมเลย ขอเวลาเราแป๊บเดียว

โอเค

ฉันจะอ้วก

แหม ฉันต้องบอกว่า มันน่ารักออก --

ฉ-ฉากการถ่ายทำ และ เอ่อ...

ไม่ งั้นหรือ มะ-ไม่

ฉันจะไปเช็คอีเอ็มเอฟ

นาย -- นายไปหา วัตถุต้องสาป

นี่พวกเธอ ไปได้ของพวกนี้มาจากไหน

บางส่วนก็ทำขึ้นเอง บางส่วนก็ดัดแปลงมาใช้

ทั้งหมดนี่...ก็เจ๋งสุดๆ

อย่า-อย่า --

โปรดอย่าแตะ

พวกเขาทำอะไรอยู่

โอ้ เอ่อ พวกเขากำลังซ้อม ฉากบีเอ็ม

ฉากโยนโบว์ล หรือไง

เปล่า!

ไม่ใช่ ฉากหนุ่มประโลมโลก

นึกออกไหม ฉากที่ หนุ่มๆ อยู่ด้วยกัน

และพวกเขา -- ขับรถ หรือเปลี่ยนผ้าอ้อมทารก

ดื่มเบียร์ แบ่งปันความรู้สึก

คนสองคน -- เหงาแต่อยู่เพื่อกันและกัน

ผูกพันกัน เป็นหนึ่งเดียวกัน

พลังของความเจ็บปวด คือ --

ทำไมพวกเขาจึง ยืนใกล้กันนัก

เอ่อ...

หลายเหตุผล

นึกออกไห พวกเขาเป็น พี่น้องกัน ใช่ไหมล่ะ

แหม เชอะ

แต่...ข้างในล่ะ

ทำไมไม่ถอย อีกสักก้าวล่ะ สาวๆ

เอาล่ะ เธอสังเกต อะไรแปลกๆ บ้างไหม

ระหว่างการแสดง

หมายถึง... เสียงแปลกๆ หรือว่า --

คุณหมายถึง เสียงแบบ นี้

หรือแบบนี้

ใช่ แน่นอน แล้วนี่ล่ะ

ฉ-ฉ-ฉันรู้แล้ว ขอบใจ

รู้ไหม ตอนที่ ฉัน อยู่ฝ่ายเทคนิค ในโรงเรียน

เรามีซีดี อยู่สองแถว

อ้อ โทษที

ฉันต้องไปเซ็น ส่งงาน

โปรดอย่าแตะต้องอะไร

โทษที

เออ

นี่ของเธอหรือ

เปล่า

นั่นเตรียมไว้ สำหรับฉากที่ 2

ที่จริง ฉันกำลังมองหาอยู่เลย