Pardners

Je hebt vijf minuten, Kingsley.

Kom jij naar buiten of komen wij achter jou aan?

-Sam Hollis. - Ik weet.

Naar buiten komen! Wade, kom hierheen!

- Er is geen ruimte voor jouw soort. - Probeer geen held te zijn, Wade.

We laten je leven.

Het lijkt erop dat Hollis zaken meent.

Ik denk dat hij er deze keer op uit is om jou te pakken te krijgen, Wade.

Dat weet ik, Slim, maar ik ben voor niemand bang.

- Er zijn er maar twaalf. - En onthoud: er kan niet geschoten worden.

We moeten aan onze vrouwen en kinderen denken.

- Sally! - Ik kom eraan, Slim.

Ze zijn er weer, hè? Wat ga je doen?

Wij gaan vechten! Matilda!

- Waar ga je heen, Matilda? - Terug naar New York.

- En ik neem kleine Wade mee. - Pardon, Sally.

Je kunt nu niet naar Big Wade lopen. Hij zit in de problemen.

Het is niet mijn schuld. Vader had gelijk. Ik had nooit naar het Westen moeten komen.

Jullie zijn allemaal wilden.

Ze hebben je broer Wade vermoord.

Je vader, Carol.

En ze zullen jou ook vermoorden.

Nou, ik breng mijn zoon groot in de stad

waar hij kan leren leven als een heer!

Ga je met ons mee?

Een man moet blijven en vechten voor zijn land.

Nou, kleine Wade en ik hoeven niet te blijven.

Kus hem gedag en breng hem hier bij mij.

- Zal je hier zijn? - Ik zal er zijn.

- Matilda. - Tot ziens, kleine Wade!

Je hebt vijf minuten, Kingsley!

Kom jij naar buiten of komen wij achter jou aan?

- Ik neem kleine Slim. - Ja.

En zet een langzaam vuur onder het avondmaal.

- Ik denk dat we een beetje laat zullen zijn. - Wees voorzichtig, allebei.

Maak je geen zorgen over ons. Maak je zorgen over hen.

Schiet op, Slim, tijd is zonde.

Je tijd is om, Kingsley!

- Klaar, Wade? - Helemaal klaar, Slim.

Laten we gaan. Waden!

- Bedek mij. - Ik heb je.

Ik heb jullie allebei gewaarschuwd om dit land te verlaten, Kingsley.

Dit land is van hem!

Laten we ze ophangen, mannen.

Laten we ze pakken, partner!

Ik ben bij je, Slim!

Waden! Hij heeft me echt geraakt, Wade.

Dun!

Hollis, jij stinkdier. Je komt niet weg, Hollis!

Je komt niet weg.

Je bent klaar, Hollis. Sta op.

- Ik zei: sta op! - Ja. Ja, dat zal ik doen.

Ik ken jouw soort.

Zonder een bende achter je ben je niets.

Je bent een lafaard!

En ik ben voor geen enkele lafaard bang. Ik wijs je af, en ik keer je de rug toe.

Dun!

Hier, Wade.

- Wat is er gebeurd? - Ik denk dat hij mij te pakken heeft.

Tot ziens, partner.

Tot ziens, partner.

Maak je geen zorgen, Slim, op een dag zullen onze zoons ons wreken.

Ja. Ik zie je daar in die grote weide

met de fluitende wind aan de hemel.

Jim, jullie zijn allemaal een paniekerig stelletje konijnen.

Maar vandaag de dag is de markt erg onstabiel.

Dank u, meneer Graham. Dank u, meneer Baxter.

U bent van harte welkom, meester Wade. Morgen dezelfde tijd?

Ja bedankt.

- Dank u, meneer Hawkins. - Dank u, meester Wade.

Ik had het bijna gehaald, nietwaar, meneer Hawkins?

Bijna.

Meneer Hawkins, heeft u tegen moeder gezegd dat ik haar wilde spreken?

Ja, meester Wade. Ze is in conferentie.

- Ze is in conferentie. - Ze zei dat je in je kamer moest wachten.

- Ze komt binnen zodra ze vrij is. - Ik zie.

Mevrouw Kingsley, ik moet u nog steeds adviseren uw scheepsbezit te verkopen

en stopte het geld in conservatieve obligatie-uitgiften.

Dat is precies wat ik verwachtte je te horen zeggen, Jim.

Daarom werk je altijd tegen salaris.

We zullen hier komende zaterdag mee verder moeten gaan, heren.

Vanavond geef ik een verlovingsfeestje voor mijn zoon.

- Wade gaat trouwen? - Ja!

- Wie is het gelukkige meisje? - Amanda Wentworth.

- Wentworth geconsolideerd. - Precies.

Zonder schepen kunnen ze hun producten niet vervoeren.

Wade moet erg opgewonden zijn over het trouwen.

Ik heb het hem nog niet verteld.

Oke. Bent u er klaar voor, meneer Hawkins?

- Helemaal klaar, meneer. - Prima. Ga dan!

- Die keer heb ik u te pakken gekregen, meneer Hawkins. - Bravo, meester Wade, bravo.

- Was dat geen goede? - Zeer goed, meneer, zeer goed.

- Goed, meester Wade, goed. - Oké, niet bewegen, Laura.

Omdat dit een hele lastige is.

- Ik heb je, jij ongedierte. - O, hoe durf je!

Ga aan de slag, jongen. We gaan nummers maken, jongen.

- Help me overeind! - O ja, mevrouw Kingsley.

Natuurlijk, mevrouw Kingsley.

Ga aan de slag, ga aan de slag, jongen. Het zijn dieven.

Beweging! Ze sluiten ons op. Ga aan de slag.

Vertraag nu niet, jongen. Ze hebben ons volledig omsingeld.

Ga aan de slag!

Ik geef je één minuut om uit die walgelijke outfit te komen.

- Ja moeder. - Ik wil met je praten.

Oh het spijt me!

Je bent een opgever.

Het spijt me dat ik je heb laten wachten, moeder.

- Ga zitten. - Ja moeder.

Morgen ben je jarig. Ik zal het heel erg vinden om je te verliezen.

Verlies me? Ik ga niet dood. Dr. Meister zei dat mijn hart in orde is.

Alleen word ik af en toe een beetje gespannen.

- O, wees stil! - Ik ben stil.

Het was niet makkelijk om jou op te voeden zonder vader.

En mag ik zeggen dat je vader niet veel voorstelde.

Was er helemaal niets goeds aan mijn moeder, vader?

Ik bedoel, was er helemaal niets goeds?

over mijn vader, moeder?

Niets. Hij was een cowboy, een ruige, ongeschoolde cowboy.

- Trouwens, je gaat trouwen. - Ik ben? Nou, gefeliciteerd voor mij.

- Iemand die ik ken? - Natuurlijk!

Wat voor soort moeder denk je dat ik ben?

Ik denk dat jij waarschijnlijk een van de liefste moeders bent

die een jongen ooit heeft gehad, moeder.

Nee. Wat ik bedoel te zeggen is: hoe heet het meisje, als ik vragen mag?

Amanda.

- Dat lange, gemene meisje? - Zij is sterk.

Dat is precies wat je nodig hebt.

Ik kondig de verloving vanavond aan tijdens het diner.

- Nu, een ogenblikje, moeder. - Ja?

Wat ik bedoel te zeggen is dat dit een grote stap is voor een man.

en je stort je gewoon niet in deze dingen.

Nou, er is gewoon iets dat ik moet weten.

- Wat is het? - Hoe laat is het avondeten?

De gebruikelijke tijd en zorg ervoor dat je niet te laat komt.

Nee, ik kom niet te laat, moeder.

Ik doe mijn uiterste best om te allen tijde snel te zijn.

Amanda! Ze is 7'2".

Ze is groter dan ik, en ze is gemeen en groot,

en ik heb geen enkele kans met zo'n meisje.

- Hallo, Hawkins. - O, het spijt me, juffrouw Carol.

Ik heb orders om je niet toe te laten.

Maar ik moet mijn tante zien, Hawkins. Het is verschrikkelijk belangrijk.

- Ik ben bang dat ze je niet zal zien. - Nou, zeg haar dat we binnen zijn.

- Ze zal ons moeten zien. - We wachten in de woonkamer.

- We wachten in de woonkamer. - Je lijkt het niet te begrijpen.

Mevrouw Kingsley zal dit niet leuk vinden.

Oh jee.

Wauw, dit is een leuke kleine schuur.

Weet je, ze is moeilijker te zien dan de president van de Verenigde Staten.

Nou, tante Matilda is een beetje lastig. Je zult haar gewoon moeten charmeren.

Oh Maak je geen zorgen. Ik zal een indruk maken.

Mijn antieke stoel!

- Nou, ik ben blij dat het maar een oude was. - Wie ben je?

Oh, nou, dit is Slim Moseley. Hij is voorman van de K Ranch.

Hallo, mevrouw.

Mevrouw Kingsley, ik geloof dat u mijn vader kende.

Hij werkte voor uw man.

- Ja. Je lijkt erg op hem. - Nou, bedankt.

Het was niet als compliment bedoeld.

Ik denk niet dat mijn charme tot haar doordringt.

- Wat doe je hier? - Nou, we kwamen voor de rodeo.

Nou, ziet u, mevrouw, we proberen Cuddles te kopen, een kampioenstier.

en de K Ranch zou een fijnbloedige lijn met hem kunnen opbouwen.

Ik zie niet in welke invloed dat op mij heeft.

Nou, Slim gaat al zijn prijzengeld overdragen.

Maar we komen nog steeds een beetje tekort.

En Carol zal de ranch verliezen als je haar niet helpt.

Het interesseert mij niet of ze het houdt of verliest.

Nou, dat zou je wel moeten zijn. Je man stierf om het te redden.

- Hij was een dwaas. - Hij was een held.

- Onzin. - Nou, hij en mijn vader waren vrienden.

- Ze stierven zij aan zij. - Ik wil niets over mijn man horen.

Waar schaam je je voor?

De keer dat hij en mijn vader een roedel Indianen verdreven

de nacht dat Wade werd geboren?

Of de tijd dat die drie moordenaars naar de stad kwamen om hem te zoeken?

En jij smeekte hem om niet te gaan.

En hij zei: "Die moordenaars wachten op mij."

Toen nam hij afscheid van je. Hij nam afscheid van zijn kleine baby.

De baby huilde en hij aaide hem.

Toen opende hij de deur en liep de straat uit

om deze drie moordenaars het hoofd te bieden.

En het was middag, mevrouw, middag.

De eerste moordenaar was een reus van 1,80 meter lang.

schele ogen, geen voorhoofd.

De tweede was gebouwd als een gorilla, een grote gorilla.

De derde was een kleine man, maar gemeen.

Een kleine, kleine man, heel, heel gemeen.

Toen ontmoetten ze elkaar op straat,

en de drie moordenaars begonnen naar hem toe te lopen.

Opeens begon iedereen tegelijk te schieten.

De eerste moordenaar werd in de borst geschoten. De tweede moordenaar werd in de arm geschoten.

En degene die in zijn arm werd geschoten haalde een pistool uit zijn heup,

en hij begon op de schouder te schieten.

En degene die in de borst werd geschoten

greep naar zijn schouderholster,

en hij schoot met de schouderholster.

Degene die in de arm werd geschoten, schoot vanuit de heup.

Degene die vanuit de heup schoot, schoot met de schouder,

Toen haalden ze twee geweren tevoorschijn en hij schoot ze recht in het hart,