Go for It, Nakamura-kun!! (ガンバレ！中村くん！！)

‫هیروسه.

‫هی، استاد.

‫وایسا. هیروسه!

‫وایسا!

‫ولی من... تو...

‫چیِ هیروسه؟

‫فکر میکنی برای هیروسه چی هستی؟

‫ایچان؟

‫تو کاملاً یه غریبه‌ ای.

‫فقط از روی شانس بود ‫که بهش نزدیک شدی.

‫برای هیروسه، تو چیزی نیستی جز...

‫صرفاً...

‫یه آدم بی شخصیت.

‫هی.

‫ناکامورا، بیدار شو.

‫داریم میرسیم، پس آماده شو.

‫همش فقط یه خواب بود.

‫اول توی نقطه‌ ای که روی نقشه ‫مشخص شده جمع بشید.

‫آه، چی؟

‫ولی ما میخوایم بریم ‫محله چینی‌ ها رو بگردیم.

‫این فقط برای شروعه. ‫صبور باشید.

‫نمیتونم بیخیال باشم.

‫باید همین امروز انجامش بدم.

‫درسته. توی بازدید میدانی امروز...

‫چرا نمیریم؟

‫هر طور که شده...

‫با هیروسه دوست میشم!

°°مترجم : احسان°° ○○@Ehsan_Cn○○

‫ ‫

‫

‫هدف از بازدید میدانیِ امروز، ‫یادگیری درباره نحوه شکل‌ گیری ژاپن مدرن ‫با مطالعه تاریخ و فرهنگ یوکوهاماست.

‫اینجا واقعاً حس و حال ‫یه محله چینی‌ های واقعی رو داره.

‫آره. از دوران دبستان دیگه اینجا نیومده بودم.

‫اول از همه : نون بخارپز گوشت خوک!

‫دلم نون بخارپز گوشت خوک میخواد.

‫میدونم حرفم جدی به نظر رسید، ‫ولی در واقع برای انجام هر کاری آزادید.

‫هر جا دوست دارید برید، ‫و از یوکوهاما لذت ببرید.

‫باشه!

‫به ترتیب گروه‌ بندی پشت سر من بیاید.

‫باورم نمیشه با هیروسه توی یه گروهم.

‫- این نشونه‌ خوبیه. ‫- هی! هی، با تو ام!

‫به نظر نمیرسه سرت شلوغ باشه. ‫میتونی از پس این کار بر بیای؟

‫یه عالمه عکس بگیر، باشه؟ ممنون.

‫چی؟!

‫اون عوضی...

‫اوه، عجب.

‫این همه فال‌ گیر رو ببین.

‫وای، راست میگی.

‫باورم نمیشه دارم علناً ‫از هیروسه عکس میگیرم.

‫چقدر خوش‌ شانسم، اوم...

‫«توی همه‌ چی بد شانسی میاری، ‫به‌ خصوص توی مسائل عشقی.»

‫«به‌ ویژه خودنمایی کردن، ‫خوش‌ شانسی رو فراری میده.»

‫برام مهم نیست. ‫برام مهم نیست.

‫اوه، سلام، یوکا-چان!

‫میای با گروه ما بگردی؟

‫حالت خوبه، ناکامورا-کون؟

‫برام مهم نیست. ‫برام مهم نیست.

‫اصلاً هم برام مهم نیست!

‫ام، هیرو-سه...

‫هیروسه.

‫خیلی عجیب نیست؟

‫نون ملون چارسیو؟ ‫اون دیگه چیه؟

‫هنوز تموم نکردم.

‫هیرو...

‫اوه، ببین. ‫نمونه‌ های شاه‌ بلوط برشته‌ شیرین.

‫آره، راست میگی.

‫خیلی خوبه.

‫- آره. ‫- هیـ...

‫هی!

‫گرفتمت.

‫هی، تمومش کن.

‫چقدر نازه!

‫این‌ همه وسایل پاندا رو ببینید.

‫تو نازتری، یوکا-چان...

‫فکر کنم این رو میخوام.

‫وای. عجب پاندای غول‌ پیکریه.

‫خواهرت پاندا دوست داره، مگه نه؟

‫آره. تعجب کردم یادت مونده.

‫همیشه وسایل پاندا داشته.

‫کم‌ کم داره گرسنه‌م میشه.

‫بریم ناهار بخوریم؟

‫اینجا چطوره؟

‫باکلاس به نظر میرسه، ‫و غذاهاش هم خوبه.

‫اوه، فکر خوبیه.

‫ما هم داشتیم فکر میکردیم بریم ‫اونجا غذا بخوریم. مگه نه، موکای؟

‫آره، آره.

‫پس حله. ‫با گروه یوکا-چان میریم.

‫تو هم که مشکلی نداری، ‫مگه نه هیروسه؟

‫چی؟ اوه، نمیدونم.

‫اگه عجله نکنیم ممکنه شلوغ بشه.

‫مگه نه؟ بیاید بریم.

‫هان؟ چی شد؟

‫خب، ما دیگه راه افتادیم!

‫اِ، باشه. بعداً می‌بینمتون.

‫چیکار کنیم؟

‫بیا همینطوری یه جایی رو پیدا کنیم.

‫ناکامورا، جایی هست که بخوای بری؟

‫چی؟ اوم، نه، واقعاً نه...

‫استاد!

‫ترسوندیم.

‫ناهار رو کجا میخورید؟

‫ها؟ همین دور و برا.

‫استاد، شما با بقیه معلم‌ ها ناهار نمیخورید؟

‫برای ناهار نه. ‫بعضی وقت ها دوست دارم تنها باشم.

‫که اینطور.

‫خیلی بزرگانه رفتار میکنید.

‫راستی، اصلاً چرا خواستید معلم بشید؟

‫خب...

‫فکر کنم چون بچه‌ ها رو دوست دارم.

‫خب، دیگه راه بیفتیم؟

‫چطوری حساب میکنید؟

‫با هم، لطفاً.

‫چی؟

‫به کسی نگید.

‫وای. ممنونم.

‫بابت غذا ممنونم.

‫ممنون بابت غذا.

‫خواهش میکنم.

‫اوه، ببخشید.

‫فقط یکی.

‫بهت نمیدم.

‫چی؟ اونجوری که فکر میکنی نیست!

‫نه اینکه بتونم از کسی ایراد بگیرم.

‫منم یه دوره کله‌ شقی داشتم.

‫اگه اون موقع معلمی داشتم ‫که جلوی من رو میگرفت...

‫فکر میکنم شاید میشد نجات پیدا کنم.

‫همین باعث شد بخوام همچین معلمی بشم.

‫فکر کنم دلیلم همینه.

‫دلیلم برای معلم شدن.

استاد ‫واقعاً آدم جدی‌ ای هستید، مگه نه؟

‫منظورت چیه؟

‫حالا برید و باز هم خوش بگذرونید.

‫از اتوبوس جا نمونید.

‫باشه.

‫ممنون.

‫خیلی باحاله. فکر کنم وقتی بزرگ شدم ‫بخوام مثل اون باشم.

‫چی؟ اصلاً نمیتونم سیگار کشیدنت رو تصور کنم.

‫نگفتم که میخوام سیگار بکشم.

‫حتی منم باید اعتراف کنم اون‌ موقع ‫خیلی باحال به نظر میرسید.

‫خیلی خوش‌ شانسه.

‫اون چیه؟

‫اوه، اوم، اون...

‫یه آکواریوم؟

‫توی محله چینی‌ ها؟ ‫چه جالب.

‫اصلاً خبر نداشتم.

‫فکر کردم جالب به نظر میرسه.

‫اوه. ۱۵۰۰ ین؟

‫یه مقدار گرونه.

‫آره، فکر کنم همینطوره.

‫هنوز هم دلم میخواد سوغاتی بخرم.