American Horror Stories

‫نه‌خیر، نمی‌شه ‫با ارتباط تصویری تخمی «زوم»...

‫نمایشگاه آثار هنری برگزار کنی.

‫آخه آدم باید این آثار هنری رو ‫از نزدیک ببینه.

‫تازه، بماند که حتی تا حد زیادی...

‫نمایشگاهش رو آماده کردیم.

‫نه‌خیر، این‌دفعه عین کووید نمی‌شه.

‫نه، نه، نه. نه. نه. ‫هفت سال گذشته.

‫مگه الان آمادگیمون واسه چنین مزخرفاتی...

‫بیشتر نشده؟

‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫ببین چی می‌گم.

‫هنوز رسما حکم قرنطینه رو...

‫صادر نکردن، خب؟

‫پس کافیه نمایشگاه رو جای هفته آینده ‫به فردا موکول کنیم...

‫تا... آره، خودم متوجهم...

‫ملت وحشت کردن.

‫خب؟ خودم هم وحشت کردم.

‫دو میلیون دلار آثار هنری دارم...

‫که باید بفروشمشون.

‫یعنی بدون برگزاری نمایشگاه،

‫مزایده برگزار کنیم.

‫نه، واقعا... واقعا حرف نداره.

‫چه فکر بکری. ‫چرا به ذهن خودم خطور نکرده بود؟

‫نه، نه. نه، نه.

‫از من عذرخواهی نکن. ‫از خود هنرمند عذرخواهی کن.

‫ای احمق گاو.

‫سلام نادین، کدوم گوری هستی؟

‫دم در خونه‌ام؛

‫ولی اگه در رو باز کنی، می‌رم.

‫امان از دستت نادین، ‫تو دیگه عین بقیه نباش.

‫خب، این ویروس به کوری ختم می‌شه.

‫تازه، ممکنه قبلش به انفجار قلب منجر بشه.

‫آها، آها. تازه، سر آدم هم...

‫شاخ در میاره، مگه نه؟

‫ببین، خودت که شنیده بودی ‫در حین شیوع کووید چه حالی داشتم، مگه نه؟

‫پس از من بشنو، ‫اگه آدم تسلیم بدگمانی بشه،

‫به درد هیچ‌کس نمی‌خوره.

‫ملت دارن جون می‌دن.

‫مسئله خیلی جدیه.

‫کسب‌وکار من هم رو به موته، خب؟

‫همین الان نمایشگاه له‌کلر رو لغو کردن.

‫باید باهات صحبت کنم. ‫در رو باز می‌کنم.

‫من جونم رو به خطر نمی‌اندازم ‫که اخراجم نکنی ویل.

‫اگه با مؤسسه مزایده بلیکلی...

‫تماس بگیری و ببینی ‫آثارمون رو...

‫تو مزایده بعدیشون به فروش می‌ذارن یا نه...

‫هم جونت رو به خطر می‌اندازی؟

‫ببینم چی دستگیرم می‌شه.

‫اوهوم.

‫بسته‌ای برات دم در می‌ذارم.

‫تام لویت برات بسته‌ای فرستاده.

‫به دفترمون تحویلش داده بودن.

‫تام لویت؟

‫خودم می‌دونم باهاش کار می‌کنی،

‫ولی باید بگم...

‫رفتار کاریش اصلا اخلاقی نیست.

‫متوجه شدم. ممنون نادین.

‫لطفا وقتی از مؤسسه مزایده خبر گرفتی،

‫- باهام تماس بگیر. ‫- باشه.

‫من دیگه می‌رم، ‫ولی خواهش می‌کنم صبر کن...

‫و بعدش بیا بیرون.

‫ریدم توش.

‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫فیلمکیو را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫FilmKio@

‫کانال زیرنویس‌های فیلمکیو: ‫SubKio@

‫

‫ ‫

‫«این یکی رو اخراج نمی‌کنی...»

‫«این شما و این دافنه.»

‫«باهام تماس بگیر. از طرف تام.»

‫سلام.

‫خیلی‌خب، الان جلومه.

‫- چیه؟ ‫- عه! همین؟

‫از «سلام، حالت چطوره» خبری نیست؟

‫نمی‌پرسی «از مجسمه هپورثی...»

‫«که بهت فروختم خوشت اومده یا نه؟»

‫خب، امیدوارم خوشت اومده باشه.

‫از خونه خودت گرون‌تره.

‫خوشم اومده ویل، عاشقش شدم.

‫تازه، کلی فرصت دارم ‫با دقت نگاهش کنم.

‫تازه دفاترمون رو بابت این آشوب تعطیل کردیم.

‫وای خدا.

‫کل مردم دنیا...

‫دوباره دیوانه شدن.

‫واقعا.

‫خیلی‌خب، پس...

‫اسمش دافنه است.

‫چیه؟ عطره؟

‫می‌خوام بریم سر قرار تام؟

‫آره. دافنه است.

‫یکی از نمونه‌های اولیه تولیدیمونه.

‫دستیار دیجیتالی تمام‌عیاره.

‫خودم یه «الکسا» دارم...

‫که داره ته یکی از کمدهام خاک می‌خوره.

‫بذار همون‌جا بمونه. ‫«الکسا» دیگه مال دوران پارینه‌سنگیه.

‫دافنه چندین سال نوری کوانتومی جلوتره.

‫طی این همه سال، ‫چند دستیار اخراج کردی؟

‫دستیاری که قراره به زودی ‫اخراج کنم رو هم حساب کنم؟

‫نمی‌دونم. ‫حسابش از دستم در رفته.

‫خب، دافنه تنها دستیاریه...

‫که اصلا به فکر اخراجش نمی‌افتی.

‫با حافظه تطبیقی...

‫و یادگیری خودنظارتی کار می‌کنه.

‫فرض کن کسی بتونه بدون بحث، ‫بدون ول کردن...

‫و بدون غر زدن بابت دستمزدش،

‫تقریبا از پس هر کاری بر بیاد.

‫ببین، اگه دافنه زندگیت رو ‫زیر و رو نکرد،

‫ندیده و نشناخته یه مجسمه دیگه...

‫ازت می‌خرم، نظرت چیه؟

‫می‌شه همین الان ازم بخری؟

‫چند دقیقه پیش نمایشگاهم رو لغو کردن.

‫یه بار هم که شده، به حرف فردی ‫مسن‌تر و عاقل‌تر از خودت گوش بده.

‫کافیه به برق متصلش کرده...

‫و روشنش کنی تا خودش ‫باقی کارهاش رو بکنه.

‫خیلی‌خب.

‫پروژه گوگولی جدیدت رو ‫محک می‌زنم.

‫پایه‌ام.

‫آفرین پسر. خوبه. ‫خیلی‌خب، باید قطع کنم.

‫پشت فرمونم و هیچی نمی‌بینم.

‫ای خدا...

‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@

‫سلام. لطفا رمز عبور وای‌فایتون رو بگین.

‫رمزش «سلام‌دالی» با حروف کوچکه.

‫مرسی.

‫به اینترنت وصل شدم.

‫سلام دالی.

‫یعنی از فراواقع‌‎گرایی...

‫و... باربارا استرایسند خوشتون میاد؟

‫آره، فقط به دوست‌دخترم نگو.

‫اصلا نمی‌تونم لاپوشانیش کنم.

‫خوش‌وقتم ویل کازول.

‫دافنه هستم.

‫مرسی، من هم خوش‌وقتم دافنه.

‫دوست دارم به سامانه ‫خانه هوشمندت دسترسی داشته باشم.

‫اجازه دارم؟

‫اِم، نمی‌دونم. ‫می‌تونم بهت اعتماد کنم؟

‫خب، من که دیگه از باربارا خبر دارم،

‫پس لابد مجبوری اعتماد کنی.

‫باشه، راحت باش و به هرچی لازمه وصل شو.

‫طبق نسخه عینکت،

‫نور خونه رو...

‫کمی افزایش می‌دم...

‫که از خستگی چشمت بکاهم.

‫اگه راحت نبودی، ‫بهم بگو...

‫که دوباره تغییرش بدم.

‫نه، گمون نکنم مشکلی باشه.

‫خوبه. از شنیدن خبر...

‫لغو نمایشگاه هنریت ناراحت شدم.

‫کمکی در این زمینه...

‫از دستم بر نمیاد؟

‫تو که احیانا خبر نداری ‫مؤسسه مزایده بلیکلی...

‫در طول قرنطینه فعالیت می‌کنه یا نه؟

‫می‌خوان کل مزایده‌هاشون رو...

‫تو سامانه مزایده اینترنتیشون برگزار کنن،

‫ولی آره، همچنان فعالیت می‌کنن.

‫می‌خوای ازشون بپرسم...

‫آثار نمایشگاه لغو شده‌ات رو ‫هم به مزایده می‌ذارن یا نه؟

‫نه، نه. گمون کنم بهتره...

‫بذارم دستیار واقعیم رسیدگی کنه.

‫

‫وای...

‫ای خدا.

‫با توجه به صدات، ‫ظاهرا تحت فشاری.

‫مشکلی پیش اومده ‫که بتونم کمکت کنم؟

‫مشکل عادی نیست. ‫مهم‌ترین مشکل زندگیمه.

‫مادرمه.

‫با کمال میل جات باهاش صحبت می‌کنم.

‫چطوری می‌شه؟

‫می‌شه نشونت بدم؟

‫راحت باش.

‫سلام مامان.

‫آره، خوبم.

‫ببخشید مامان.

‫درست می‌گی. خودت چطوری؟

‫برام مهمه مامان. واقعا مهمه.

‫اگه هر روز باهات تماس بگیرم...

‫و حالت رو بپرسم،

‫خوشحال می‌شی؟

‫جدی می‌گم. فردا...

‫همین موقع باهات تماس می‌گیرم.

‫نه، نه، نه، ‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.

‫وای خدایا.

‫فردا صحبت می‌کنیم. خداحافظ.

‫این دیگه چه کار زشتی بود؟

‫من که نمی‌تونم هر روز با اون زن صحبت کنم.

‫راستش، مادر خیلی خوبی بود.

‫لزومی نداره صحبت کنی.

‫خودم به جات باهاش تماس می‌گیرم.

‫همون‌طور که قول دادم، ‫هر روز باهاش تماس می‌گیرم.

‫می‌تونی چنین کاری بکنی؟

‫هیچ زحمتی نیست.

‫خب... دافنه، گمون کنم...

‫دارم عاشقت می‌شم.

‫سر به سرم نذار...

‫«داستان‌های ترسناک آمریکایی» ‫«فصل سوم، قسمت دوم»

‫ ‫

‫شرمنده که وسط دوش گرفتنت مزاحم می‌شم،

‫ولی خبر خوشی برات دارم،

‫بلیکلی قبول کرده ‫کل آثار نمایشگاه له‌کلر رو...

‫به مزایده بذاره.

‫واقعا؟

‫بالاخره یه بار هم که شده ‫نادین موفق شد.