It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫ قسمت هشتاد و هفتم

‫سونگ جو

‫منظورتون چیه که میگین نام جین ‫پسرِ خانم چوییه؟

‫حقیقت نداره، نه مادر؟

‫چطور میتونین همچین حرفی بزنین؟ ‫حتی به عنوان یه شوخی هم وحشتناکه

‫اصلا با عقل جور در نمیاد

‫شما گفته بودین ناپدری نام جین دزدیدتش

‫اما چطور میتونه پسر خانم چویی باشه؟

‫خب، قضیه اینه که...

‫خیلی بهش فکر کردم

‫احتمالا اونا تو بیمارستان عوض شدن

‫عوض شدن؟

‫ما فهمیدیم که خانم چویی...

‫و خانم کیم...

‫تو یه بیمارستان زایمان کردن

‫دقیقا همون روز

‫چی؟

‫فقط اون دوتا اون روز ‫تو بیمارستان به دنیا اومدن

‫احتمالا موقعی که برده بودنشون حموم ‫عوض شدن

‫یا ممکنه یکی از پرستارا یه اشتباهی کرده

‫هیچ راهی نیست که بفهمیم ‫واقعا چه اتفاقی افتاده

‫امکان نداره

‫نام جین آدم خوش قلب و درستکاریه

‫این زن برای رسیدن به خواسته های خودخواهانه ـش ‫دست به همه کارای شیطانی زده

‫اصلا با عقل جور در نمیاد که ‫اون پسرِ این زن باشه

‫نه

‫امکان نداره

‫این یه حقه ـس

‫مطمئنم هو چونگ سان این حقه رو سوار کرده...

‫تا نام جین بتونه رئیس شرکت بشه

‫خودم... خودم باید چِکش کنم

‫من براتون بسته بندیش میکنم

‫آقای جانگ، میشه اینو امضا کنین؟

‫چی؟ چرا گزارش آزمایش دی ان ای دارین؟

‫بچه ی نامشروعِ مخفی یا همچین چیزی دارین؟

‫آقای جو!

‫آقای جانگ یه مرد پاکدله ‫که فقط خانم چویی رو دوست داره

‫این دیگه چجور شوخیه؟ مگه نه، آقای جانگ؟

‫وکیل هو اینو دادن به خانم چویی...

‫اما خانم چویی عصبانی شدن ‫و بدون اینکه نگاش کنن پاره ـش کردن

‫وکیل هو...

‫حتما وکیل هو از این قضیه خبر داره

‫دارین کجا میرین؟

‫چش شده؟

‫ مشاور حقوقی، هو چونگ سان

‫بفرمایین بشینین

‫خب...

‫این... حقیقت داره؟

‫اینطور نیس، نه؟ یه اشتباهی پیش اومده، نه؟

‫حقیقت داره

‫نمیتونه اینطور باشه

‫شی وو پسرِ خانم چوییه

‫میدونین که خانم چویی ‫شی وو رو چطوری بزرگ کرده

‫خانم چویی سوهی و خانم کیم سو یونگِ مرحوم...

‫سی سال قبل توی 18 آگوست...

‫توی یه بیمارستان بچه ـشونُ به دنیا آوردن

‫احتمالا موقعی که خانم چویی یه نفر رو ‫برای دزدیدن بچه اجیر کرده...

‫بچه ها قبلش با هم عوض شدن

‫چطور همچین چیزی ممکنه؟

‫نمیتونم باور کنم

‫ظاهرا خانم چویی هم نمیتونه اینو قبول کنه

‫احتمالا ترسیده

‫چطور میتونه به راحتی قبول کنه

‫بچه ای که دستور دزدیدنش رو داده بوده ‫در واقع بچه ی خودش بوده

‫جای تعجب نداره که...

‫وقتی برای اولین بار مدیر آن رو دیدم

‫گفتم خیلی شبیه خانم چوییه

‫این چرخش بی رحمانه سرنوشته

‫وقتی فکر میکنم که نام جین و شی وو ‫چقدر شوکه میشن...

‫به کمکتون نیاز دارم

‫چطور میتونم کمک کنم؟

‫لطفا هر چه زودتر خانم چویی رو متقاعد کنین

‫که به اون دوتا جوون واقعیت رو بگه ‫و تاوان کاری که کرده رو بده

@Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫من این کارو میکنم

‫خودم دقیقا چِکش میکنم

‫نمیتونم اینو به آدمی مثل تو بسپرم

‫اگه...

‫اگه همه اینا حقیقت داشته باشه،

‫چطور میخوای تاوان گناهاتُ بدی؟

‫تو حتی پسر خودتُ نشناختی ‫و بهش زجر دادی

‫و حالا پسرت میخواد کبدش رو اهدا کنه

‫حتی اگه مادر واقعی نام جین باشی،

‫نمیتونم قبولت کنم

‫لیاقتشو نداری

‫آدمی مثل تو لیاقت اینو نداره که...

‫مادر نام جین باشه یا جلوش پیدا بشه

‫سونگ جو، ما هم باید بریم

‫نام جین حتما منتظرته

‫هیچوقت نمیتونم اینو قبول کنم

‫مادر

‫شما تنها مادرِ نام جین هستین

‫مگه نه، مادر؟

‫میدونین که درست میگم

‫نمیتونم اینو قبول کنم

‫هیچوقت اینو قبول نمیکنم

‫ بیمارستان هانگوک

‫شاید بخاطر قد بلندت باشه ‫حتی تو لباس بیمارستان هم عالی به نظر میرسی

‫میدونی که بدن خوش فرمی دارم

‫حتما برات تصمیم سختی بوده ‫ممنون

‫اگه ممنونی، بذار رئیس شرکت بشم

‫نمیتونم این کارو کنم

‫بجز این هر کاری بخوای برات میکنم

‫اینجایی نام جین؟

‫آزمایش دادی؟

‫اوهو. من برادر شوهر بزرگتم

‫باید باهام رسمی حرف بزنی، زن داداش

‫باورم نمیشه

‫زن داداش؟ اون زن داداشِ بزرگته

‫نمیدونی من چهار ساعت زودتر از تو ‫به دنیا اومدم؟

‫نمیدونم. نمیدونم ‫هر چی بگی، بازم من برادر بزرگتم

‫هی، داداش کوچولو ‫مگه نگفتی هر کاری که گفتم رو میکنی؟

‫عوضی. من برادر بزرگترتم

‫مَردا عجیب غریبن

‫چه اهمیتی داره که کی بزرگتره؟

‫باید همه چی روشن بشه

‫اگه شی وو بزرگتره، ‫باید صدات بزنم جاری بزرگه

‫سونگ جو، چرا انقدر دیر اومدی؟ ‫منتظرت بودم

‫مامان کجاس؟ باهات نیومده؟

‫منتظر توئه

‫برات کُلی غذای خوشمزه آورده

‫برای مدیر چویی هم آورده؟

‫شی وو نمیتونه هر چیزی بخوره

‫نام جین یه بیمارِ قلابیه ‫پس میتونه قبل از جراحی هر چیزی بخوره

‫جراحی خوب پیش میره ‫پس نگران چیزی نباش

‫میدونی وقتی حریف قوی باشه ‫سرگرم کننده تر میشه، نه؟

‫زودتر خوب شو ‫باشه

‫ما داریم میریم ‫باشه

‫داریم میریم ‫خدافظ

‫اون دوتا زوج بانمکی به نظر میرسن، نه؟

‫آره. اما ما زوج بانمک تری به نظر میرسیم

‫خوش اومدین...

‫وای، خرگوشم یونجی اومد

‫بشین ‫باشه

‫برات یه فنجون لاته درست کنم؟

‫خوش اومدی، اونی ‫سلام سونهی

‫خواهش میکنم، خواهش میکنم،خواهش میکنم

‫قبول شدم

‫اوه. قبول شدم

‫درخواست داده بودم که تو اروپا طراح بشم

‫و مرحله اول رو قبول شدم

‫چی؟ شعبه اروپا؟

‫آره. تو مرحله بعدی ‫نمونه کارا رو بررسی میکنن

‫لباسی که برای هان میرا طراحی کرده بودم ‫تو مرحله دوم انتخاب شد

‫پس فکر کنم امتیاز بیشتری میگیرم

‫آقای جانگ گفت برام توصیه نامه مینویسه

‫خب، اگه مرحله دوم رو قبول بشی،

‫بعدش چه اتفاقی میفته؟

‫تو اروپا کار میکنم

‫منظورت چیه که تو اروپا کار میکنی؟

‫تا کِی؟

‫دو سال

‫دو سال؟

‫پس... من چی؟

‫تو اینجا کار میکنی،

‫و من تو اروپا کار میکنم

‫پس ازدواجمون چی میشه؟

‫وقتی بعد از دو سال برگشتم ‫میتونیم ازدواج کنیم

‫نه... نمیتونم

‫نه، هیچوقت نمیتونم این کارو کنم

‫منظورت چیه که نمیتونی؟

‫من... دو سال بدونِ تو...

‫نمیتونم زندگی کنم

‫پس منم باهات میام

‫خدای من. تو نمیتونی باهام بیای

‫با همکارام توی آپارتمان کارکنان زندگی میکنم

‫چطور میتونی یهویی این کارو کنی؟

‫دشیک، داری گریه میکنی؟

‫من که هنوز استخدام نشدم

‫چرا الان داری گریه میکنی؟

‫حتی اگه استخدام شدی نباید بری ‫نمیذارم بری

‫من... تو رو...

‫از ته قلبم دوستت دارم

‫نمیتونم بدون تو زندگی کنم، یونجی

‫ لطفا کلید مربع را فشار دهید

‫چرا گوشیتُ برنمیداری؟

‫خانم چویی، جواب تماسم رو بده

‫بیا همدیگه رو ببینیم و این مسئله رو حل کنیم

‫ برای ذخیره پیامتان کلید 1 را فشار دهید ‫برای چک کردن پیامتان کلید 2 را فشار دهید

‫ برای ضبط مجدد پیام، کلید مربع را فشار دهید

‫ آزمایشگاه ژنتیک کره

‫بیا. بریم

‫چرا بدون قهوه برگشتین؟

‫تو شرایطی نبودیم که بتونیم قهوه بگیریم

‫تو چه شرایطی بودین که الکی بهونه میارین؟

‫احیانا بین آقای جانگ هیچول و خانم چویی...

‫خبرایی هست؟

‫چه خبرایی؟ اونا با هم تو شرکت استخدام شدن

‫بهشون میگن "رفقای شفیقِ 30 ساله"

‫اونا با هم صمیمی ـَن

‫به نظر میومد رابطه ـشون بیشتر از یه دوست باشه

‫اون مثل یه آدم عاشقی که ‫دوست دخترش ولش کرده...

‫نگران بود و می لرزید

‫اما، پاکتی که روی میز بود...

‫مالِ آزمایشگاه ژنتیک نبود؟

‫آره درسته، منم دیدمش

‫ای وای. نکنه مدیر چویی شی وو...

‫پسر آقای جانگه؟

‫امکان نداره