Queen & Slim

Ayuh.

Ini dia, sayang.

Terima kasih.

Awak minta telur hancur, bukan?

Ya.

- Tak apa. - Tak boleh.

Ia cuma telur.

Saya tak suka.

- Telur? - Bukan.

Orang yang tak tahu buat kerja.

Dia ada empat anak dan suaminya kaki botol.

- Dia bekerja keras. - Mana awak tahu?

Dia datang ke kaunter saya setiap Ahad,

marah anak-anak dia, beri banyak kupon.

Dia tiada kad Costco.

Saya selalu pinjamkan kad saya supaya dia dapat diskaun.

Baiknya awak.

- Boleh saya tanya sesuatu? - Entahlah. Boleh?

- Hei. Saya pandai tatabahasa. - Ya?

Ini bukan kelas.

Awak nak tanya atau?

Kenapa lambat sangat awak balas?

Saya tak sedar masa berlalu.

Saya hantar mesej panjang tiga minggu lepas.

Saya periksa ejaan dan semuanya. Awak senyap saja.

Tiba-tiba hari ini awak ajak saya makan malam.

Kenapa?

Hari saya teruk.

Apa yang teruknya?

Klien saya dihukum mati.

- Tak tahu pula boleh dilaksana di sini. - Ya.

Sah di 31 negeri. Ohio salah satu negeri itu.

Dia tak bersalah?

Walaupun tak bersalah, dia tak patut mati.

Saya bersimpati.

Saya pun.

Selalunya saya akan balik ke rumah dan minum wain,

tapi saya tak rasa nak keseorangan.

Bukan malam ini.

Tiada kawan atau keluarga untuk dihubungi?

Tiada.

Awak guna Tinder?

Ya.

Kenapa awak pilih saya?

Saya suka gambar awak.

Ya?

Awak nampak sedih. Saya kasihankan awak.

Aduhai.

- Saya tak berniat nak kedengaran teruk. - Memang teruk.

Ayah saya yang ambil gambar itu.

Sejujurnya, saya tak banyak gambar.

- Kenapa? - Saya tahu rupa saya.

Gambar bukan untuk nampak elok saja. Ia bukti kita wujud.

Keluarga saya tahu saya wujud.

Cukuplah.

Awak nak makan?

Ambillah sikit.

Mereka selalu letak sos cukup-cukup.

Awak suka tempat ini atau ini saja tempat yang awak mampu?

Pemiliknya orang kulit Hitam.

Saya faham.

Jangan mesej sambil memandu.

Bukan mesej. Saya tak nak sesat.

Saya boleh beritahu jalannya.

- Beri telefon saya. - Bertenang. Saya akan pulangkan.

- Nak belok mana? - Ya, cuma…

Baru nak tunjuk jalan?

Saya beritahu nak ke mana.

Ada senarai lagu? Comel.

Jangan periksa telefon saya.

Awak suka In a Sentimental Mood sebelum atau selepas Love Jones?

Saya tahu lagu itu sebelum Love Jones.

Jangan tipu.

Okey, saya lebih sukakannya selepas tonton filem.

Baguslah awak jujur.

Jadi, apa berlaku malam ini?

Awak akan hantar saya dan awak akan balik.

Awak fikir kita akan berasmara?

Tak.

Tak.

Ingatkan kita akan melepak.

Mungkin saling mengenali.

Tak apalah.

Berhenti.

Aduhai.

POLIS

Awak ada waran?

- Biar betul? - Ada?

Saya tiada waran.

Awak ada senjata dalam kereta? Dadah?

Saya ada pisau lipat di tempat simpanan.

Tak apa.

Saya tahu.

Boleh perlahankan radio?

Turunkan tangan.

Dia angkat sebab awak suluh mata dia.

Saya cuma nak periksa dalam kenderaan.

Ada kami saja.

Beri lesen dan pendaftaran.

Saya nak ambil dompet.

Saya tahu.

Polis suka tembak dulu, baru soal, jadi…

Awak nak cakap sesuatu?

Tiada.

Awak tahu kenapa saya tahan awak?

Tak, tuan.

Awak tak pasang lampu isyarat tadi.

Awak melencong sikit juga.

Maaf.

Ya.

Tak percaya betul.

Bertenang.

Saya tak nak mati malam ini.

Baiklah.

1104, melapor.

Ada apa?

Dua orang.

Pemandu lelaki kulit Hitam, penumpang wanita kulit Hitam.

Honda Accord putih.

Lesen, TG.

Dia tak beri lampu isyarat dan memandu dengan cuai.

Mungkin mabuk. Tamat.

- Awak perlukan bantuan? - Tidak.

Saya nak minta awak keluar dari kenderaan.

Boleh saya tanya kenapa, tuan?

Tidak.

Keluar dari kereta.

Mari.

Letak tangan di belakang kereta.

Saya tanya sekali lagi.

Awak ada bawa benda salah?

Tak, tuan.

- Bahan terlarang? - Tak, tuan.

- Dalam kenderaan? - Tak, tuan.

Awak minum malam ini?

Tidak.

Apa yang kelakar?

Saya tak minum.

Boleh awak buka but?

Kenapa?

Sebab saya suruh.

Cuma ada kotak kasut saja.

Biar saya tengok.

Berdiri di situ.

Boleh saya tolong?

Awak ada waran?

Puan, dia setuju untuk periksa. Saya tak perlukan waran.

- Apa dalam kotak itu? - Kasut.

Boleh saya tengok?

Boleh.

Boleh cepat sikit?

Apa awak cakap?

Cuaca sejuk.

Letak tangan atas kepala dan meniarap.

- Awak serius? - Meniarap sekarang!

Meniarap!

Kenapa dia ditahan?

Masuk balik kalau tak nak kena tahan.

Saya peguam dan saya nak tahu

- kenapa dia ditahan. - Tuan.

Tuan, jangan buat macam ini.

Kenapa dia ditahan?

- Siapa nama awak? - Masuk balik!

Apa nombor lencana?

Saya ulang sekali lagi! Masuk balik!

Masuk kereta.

- Masuk. - Kenapa?

- Tuan, kami tiada… - Apa nombor lencana awak?

Cuma lampu isyarat. Saya tak buat salah.

- Saya tak salah. - Telefon saya.

- Angkat tangan. - Saya boleh rakam.

- Angkat tangan awak! - Saya ambil telefon!

Letak tangan awak. Jangan melawan!

Berhenti!

Jangan bangun!

- Berhenti! - Tolong berhenti!

Jangan melawan!

Tak guna!

Awak melawan!

Berhenti!

Awak okey?

Ya.

Awak okey?

Awak okey?

Mari pergi.

Tak boleh biarkan dia di sini.

Boleh.

Mari pergi.

Marilah!

Saya kena telefon ayah saya.

Awak buat apa?

Tak boleh telefon sesiapa. Nanti dikira subahat.

Cakap sajalah. Kita dah tiada telefon.

Telefon itu cuma alat penjejak saja.

- Awak berdarah banyak. - Tak apa. Luka sikit saja.

Tak guna! Kenapa awak tak duduk dalam kereta?

Salah saya?

Kalau saya tak keluar, awak dah lama mati.

- Awak kena pergi ke hospital. - Tidak!

Tak boleh. Pandu saja.