The Life Ahead (La vita davanti a sé)

NETFLIX SUNAR

Biraz su iç tatlım. Hava sıcak, uzun yoldan geldik.

Yoruldun mu? Gel hadi.

Otur, bir yudum su iç.

Mızmızlanma tatlım...

Momo?

Burada ne işin var?

Momo?

Beklesene!

Nereye gidiyorsun? Momo!

Momo!

Dur!

Momo!

Aç şu kapıyı!

Momo! Aç!

Momo!

Kimi her şey alın yazısıdır, hiçbir şeyi değiştiremezsin, der.

Aç kapıyı!

Her şeyi değiştirmek istiyorum.

Henüz hiçbir şeyin yazılmadığı en başa dönmek istiyorum.

ONCA YOKSULLUK VARKEN

ALTI AY ÖNCE

Şuraya bakabilir miyiz?

Peki ama fazla uzaklaşmayın.

Aman!

Dur! Geri gel!

-Yaralandınız mı hanımefendi? -Piç kurusu!

Orada görüşürüz.

-Vay, çok havalıymış! -Sonra konuşuruz.

-Yeni mi? -Çek elini!

-Ne istiyorsun? -Ruspa'ya geldim.

-Neden? -Pazarlık için.

-Pazarlıkmış... -Evet, pazarlık!

Bak! Bunlar tonla para eder. Antika.

Beş para etmez.

Git PlayStation'ınla oyna.

Ruspa!

-Yok dedim ya işte! -Defol git!

-Canını mı yakayım? -Bırak beni!

Hayır dediysem hayır!

Hadi, defol buradan velet.

Geri gelme.

Gitsene. Yapma, motorum!

Seni adi... Puşt!

12 yaşındayım. Adım Mohamed ama bana Momo derler.

Kimsesizim. Küçükken, Sosyal Hizmetler beni Dr. Coen'in vesayetine verdi.

Muayenehane yaptığı evi hep hastalarla dolu olurdu.

Sonumun kötü olmaması için diğer çocuklar gibi

davranmam gerektiğini düşünürdü.

Ama diğerleri gibi olmak istemiyorum.

Momo, nerelerdeydin? Her yerde seni aradım.

Onlar ne?

Kazandım.

Şanslı günündesin. Bir de bunu kazanmışsın.

Bisikletten düştüm.

Son kez soracağım. Onlar kimin?

Bilmiyorum.

Evimde çalıntı şeyler istemiyorum.

Hafızan yerine gelmezse...

...seni ihbar etmem gerekecek.

O şamdanlarla bir aylık kiramı ödeyebilirdim. Anladın mı?

Kırk yılım sokaklarda geçti,

ne serserilerden dayak yedim ne de birinde paramı bıraktım.

Ama bu yaşa gelince...

...veledin biri seni madara ediyor.

Başlarım bu işe!

Bunun nesi komik Babu?

Kirayı ödemek için ne satacağız?

Bekle biraz. Acıktın, değil mi?

Kurabiye ister misin? Al canım.

Al hadi.

Bu saatte kim bu?

Iosif, kapıyı aç.

Tamam.

Açmadan önce kim olduğunu sormayı unutma.

Dur, ben geliyorum.

Madam Rosa, Dr. Coen geldi.

-Bu saatte mi? -Evet, Dr. Coen işte.

-Rosa. -Merhaba.

Hemen endişelenme, güzel bir haberim var.

Sana bir hediye getirdim.

-Nereden buldun? -Hırsız özür dilemeye geldi.

Değil mi Momo?

Beni düşürdün. Seni elime bir geçirseydim...

Al, Babu'nun yanına git.

Sıra sende.

Özür dilerim.

Duyamadım!

Özür dilerim!

Özür dilerim Madam...

Adını nereden bileyim?

Çocuklar bana hep "Madam Rosa" der.

Özür dilerim Madam Rosa.

Özrün kabul edilmedi.

Şamdanlar için sağ ol. Borcumu nasıl ödeyebilirim?

Bir iyilik isteyeceğim.

Söyle, dinliyorum.

Delirdin mi sen? Hayatta olmaz!

-Kısa süre, birkaç haftalığına. -Olmaz.

En fazla bir ay.

Mümkün değil.

Ona uygun bir ev bulana kadar.

Dur bakalım, vasisi sensin. Benimle ne ilgisi var?

Çocuğun burada seninle daha iyi olacağına inanıyorum.

Öyle mi, nedenmiş?

Hayatında bir kadın figürüne ihtiyacı var.

Güçlü ve saygı uyandıran birine. Senin gibi.

Ben yetişemiyorum.

Yaşlıyım.

Ben çok mu gencim sanki?

Doktorumsun.

Kalp rahatsızlığımı ve ağrılarımı biliyorsun.

-Yine söylüyorum, sadece kısa... -Hayır!

Momo düşündüğün gibi bir çocuk değil.

Onu iyi tanıyorum.

Trajediden hemen sonra yanıma verildi.

Denedim ama onu evlat edinmek isteyen kimseyi bulamadım.

"Trajedi" mi?

Oturma odasına git.

Hemen geliyorum.

Hayır, olmaz. Benden bu kadar.

Artık evime fahişe çocuklarını dolduramam.

Yıllardır bir sürü çocuk baktım, büyük riske girdim.

Ama hayat kadınları birbirine yardım eder.

Sosyal Hizmetler yerine bende olsunlar.

İşte o yüzden rica ediyorum.

Bana yardım et.

Ama sen fahişe değilsin.

Dedim ya, benden bu kadar.

-Peki ya Iosif? -Uzatma.

Güya sadece bir hafta kalacaktı ama annesi çekip gitti.

Neyse ki düzenli olarak para gönderiyor.

-Mesele paraysa... -Olmaz, uzatma.

Seni severim, şamdanlarımı getirmene de minnettarım.

Sayende kiramı ödeyebileceğim. Ama git artık.

Ayda 600 avro olur mu?

Hâlâ biraz birikmişim var.

Hadi.

Ne?

Baksana!

Hırsızını unuttun!

700 avro.

750 avro.

İki ayı bir gün bile aşmayacak.

-O orospuyla kalmam! -Sakın ha!

-Rosa iyi bir kadın. -O zaman sen onunla yaşa!

Ya ona gidersin ya da Sosyal Hizmetler'e dönersin.

Bana ne!

Sosyal Hizmetler!

Ben geliyorum!

Ukala velet!

Benimle öyle konuşsaydın dişlerini dökerdim.

Kafede oturuyordum, seni duydum.

Seninle öyle konuşmazdım, hele ki iş verirsen.

Niye kocakarıyla kalmıyorsun?

Sosyal Hizmetler ile uğraşmazsın.

İş için de faydalı olur.

Çaktın mı?

Yaşlı kadın sokakta çalışmayı bırakınca

para kazanmak için başka fahişelerin çocuklarına bakmaya başlamış.

Bir sürü çocuk büyütmüş.

Hatta biri polis şefi olmuş ve onu teftişlerinden koruyormuş.

Mahallede oraya "sığınak" diyorlardı.

Bense oraya

"bok çukuru" diyordum.

Uslu duracaktır.

Sadece biraz disiplin ve şefkate ihtiyacı var.

Doktor, tamam. Fikrimi değiştirmeden kaybol.

Kalk lütfen.

Kalk yatağımdan!

-Bırak beni. -Kalk!

Kes şunu!

Kalk ayağa. Kalk!

Ayakkabıyla yatmak yok!

Sen de oyalanmayı bırak, İbranice çalış.

İmtihana çekeceğim.

Sen benimle gel. Başka bir oda vereceğim.

İşte burası.

Bu da ne?

Senin odan.

Burası bok çukuru!

Kraliyet sarayı mı bekliyordun? Geç bunları!

Bok çukuru.

Çekil üstümden! Madam!

Yeter!

Durun! Yeter dedim!

Iosif, odana. Sen de bok çukuruna.

Aman be!

Bende annemin bir fotoğrafı bile yok

ama bazı şeyleri hatırlıyorum.

Beni ayaklarının üzerine çıkarıp dans ettirirken gülümseyişini.

Dans etmeyi çok severdi.

Bir kere yanlışlıkla onu düşürdüm.

Ama hiç kızmadı.

Halının üzerinde yuvarlandık. Beni kollarının arasına aldı ve güldük.

Çok gülerdi.

Çok güzeldi.

Bunlarla başla.

Her torba bir doz.

Sakın yakalanma.