Alexander: The Making of a God

ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΜΜΩΝΟΣ ΟΑΣΗ ΣΙΒΑ, ΑΙΓΥΠΤΟΣ

Έρχεται πόλεμος.

Μια μάχη τόσο σφοδρή,

τόσο αποκαλυπτική,

που θα χωρίσει τον κόσμο στα δύο.

Επίθεση!

Θα διχαστεί από την άγρια κόντρα

δύο αντρών.

Του Μεγάλου Αλεξάνδρου

και του Δαρείου, βασιλιά των βασιλιάδων.

Δύο άσπονδοι εχθροί,

δύο άλλοι κόσμοι,

αλλά πλευρές του ίδιου νομίσματος.

Ένας νεαρός Μακεδόνας πρίγκιπας

που πολεμάει για τη χώρα του και για τη δόξα,

κι ένας Πέρσης βασιλιάς αποφασισμένος να υπερασπιστεί

τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία στη Γη.

Εγκλωβισμένοι σε έναν πόλεμο βουλήσεων...

που θα αλλάξει τον κόσμο

με φωτιά

και αίμα.

Ποιος όμως θα βγει νικητής;

Ποιος θα επικρατήσει;

Μόνο οι θεοί μπορούν να αποφασίσουν.

ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ: Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΘΕΟΥ

Ο Μέγας Αλέξανδρος εξιτάρει τη φαντασία.

Είναι μια λαμπρή στιγμή της ιστορίας.

Ο Αλέξανδρος ήταν το μεγαλύτερο στρατιωτικό μυαλό στα χρονικά.

Και, ταυτόχρονα, ήταν ποιητής, φιλόσοφος.

Ήταν επιστήμονας, ήταν εφευρέτης.

Και οικοδόμησε μια αυτοκρατορία.

Εύλογο, λοιπόν, μετά από 2.000 χρόνια,

να έχουμε εμμονή μαζί του.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΑΙΓΥΠΤΟΣ, ΣΗΜΕΡΑ

Ο Μέγας Αλέξανδρος ίδρυσε την Αλεξάνδρεια.

Κι έγινε από τις πιo σπουδαίες πόλεις.

Και τώρα, η δρ Πέπη Παπακώστα

αποκαλύπτει τα ερείπια της σπουδαίας πόλης του Αλεξάνδρου.

Θεέ μου.

Αυτή είναι αρχιτεκτονική μπάρα. Είναι πολύ σημαντική.

Καινούργια έκπληξη.

Κάθε μέρα και μια έκπληξη.

Είναι ένα πολύ καλό δώρο για εμάς.

Κάνοντας ανασκαφές σε αυτήν τη σπουδαία πόλη,

νιώθω πιο κοντά στον ήρωά μου.

Γιατί, στην Αλεξάνδρεια, ο Αλέξανδρος είναι ζωντανός. Είναι παντού.

Η αρχαιολόγος έχει αφιερώσει δύο δεκαετίες της ζωής της

αναζητώντας την αρχαία Αλεξάνδρεια.

Σκάβει, λοιπόν, μέσα στα διάφορα στρώματα,

σε μια προσπάθεια να τον βρει.

Ξεκινήσαμε πριν από πολύ καιρό την ανασκαφή εδώ,

σε μια μικρή τάφρο,

και τώρα έχουμε φέρει στο φως χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα.

Όλα με το χέρι.

Είμαι αρχαιολόγος και δουλεύω με την κυρία Παπακώστα.

Και είμαι περήφανη που είμαι ένα από τα μέλη της ομάδας.

Δουλεύω εδώ, στην ανασκαφή, από το 2007.

Μπορείτε να πείτε ότι είναι η ζωή μου.

Κάθε μέρα δουλειάς μας δίνει περισσότερα αντικείμενα,

περισσότερα στοιχεία για τον Αλέξανδρο.

Έχουμε πολλά εντυπωσιακά ευρήματα.

Πολλές σημαντικές ανακαλύψεις.

ΑΡΧΕΙΑΚΟ ΥΛΙΚΟ

Αλλά το πιο όμορφο και ενδιαφέρον όσων έχουμε ξεθάψει

είναι ένα μοναδικό μαρμάρινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ήταν σαν ένα θαύμα.

Ο κόσμος συνεχίζει να αναζητά ίχνη του πραγματικού Αλέξανδρου.

Αναζητούν αγάλματά του,

επιγραφές του,

τα νομίσματά του.

Το βρήκατε!

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο Μέγας Αλέξανδρος, στο τέλος,

το ίνδαλμα, απέχει από τον Μέγα Αλέξανδρο της αρχής.

Τον πρωτοσυναντάμε γύρω στο 336 π.Χ.

Έναν χρόνο πριν από αυτό, έχει φύγει

σε οικειοθελή εξορία σε ένα μέρος ονόματι Ιλλυρία.

ΙΛΛΥΡΙΑ 334 Π.Χ.

Ένας 20χρονος πρίγκιπας που έχει φύγει απ' το βασίλειο του πατέρα του.

Παιχνίδι είναι. Ναι, Αλέξανδρε;

Κι αυτό που προσπαθεί να κάνει σε αυτό το μέρος

είναι να βρει τον ρόλο του στον κόσμο.

Αλέξανδρε!

Histe!

Πίσω!

Histe , Αλέξανδρε!

Σταμάτα, είπα!

Με συγχωρείς.

Με συγχωρείς.

Δεν πειράζει.

Δεν πολεμούσες εμένα.

Τον πατέρα σου πολεμούσες, έτσι;

Έτσι δεν είναι;

Νόμιζα ότι παίζαμε.

Μπορούμε να παίξουμε;

Ο Αλέξανδρος μεγάλωσε με δύο στενούς φίλους.

Ο ένας από αυτούς, ο Ηφαιστίωνας,

δεν ήταν στην πραγματικότητα απλώς επιστήθιος φίλος,

αλλά ίσως η μεγάλη του αγάπη.

Οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις ήταν σχεδόν κανόνας στον ελληνικό κόσμο.

Οι Έλληνες δεν είχαν λέξη για την ομοφυλοφιλία,

για το να είσαι γκέι.

Δεν υπήρχε στο λεξιλόγιό τους.

Υπήρχε μόνο το να είσαι σεξουαλικός.

Αλέξανδρε, είσαι σίγουρος ότι θα γυρίσεις σπίτι μετά από τόσο καιρό;

Κάποτε πρέπει να αντιμετωπίσω τον πατέρα μου.

Εξάλλου, θα είσαι στο πλευρό μου. Σωστά;

Μέχρι το πικρό τέλος.

Αν βλέπουμε έναν βασιλιά, προτείνω να φοράει τα ρούχα του.

Έλα.

Ο Πτολεμαίος ήταν ένας πολύ στενός έμπιστός του,

και, εκείνη την εποχή, ο Αλέξανδρος έχει ένα πλαίσιο φίλων

που ήταν στη βασιλική αυλή.

Κι αυτοί οι δύο φίλοι φαίνεται να ήταν ο Ηφαιστίωνας κι ο Πτολεμαίος.

Και οι δύο μένουν κοντά του και διατηρούν αυτήν τη σχέση

κατά τη διάρκεια των εκστρατειών.

Η εξορία του Αλέξανδρου λήγει το 336 π.Χ.

Όταν τον καλεί ο μπαμπάς του

να επιστρέψει στη μακεδονική πρωτεύουσα, τις Αιγές, για έναν βασιλικό γάμο.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΙΓΕΣ

Ο γάμος είναι της κόρης του Φίλιππου, αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου,

και ενός πολέμαρχου της περιοχής.

Ήταν μια κλασική πολιτική του Φίλιππου να παντρεύει άτομα

με ισχυρούς άντρες στα σύνορά του.

Βασικά, για να ενισχύσει τη συμμαχία που προσπαθούσε να χτίσει

σε έναν πόλεμο με την Περσία.

ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΑΙΓΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Μητέρα.

Πολύ επίσημος, αγάπη μου.

Μαμά, θέλω να πω.

Η Ιλλυρία δεν ήταν καλή με την επιδερμίδα σου,

αλλά παραμένεις πανέμορφος.

Καλώς ήρθες σπίτι, καλέ μου.

Σπίτι;

Δεν ήταν θριαμβευτική επιστροφή.

Είναι απλώς μια προφύλαξη ωσότου αποκαταστήσουμε την κατάστασή μας.

Ο πατέρας ξεκαθάρισε την κατάστασή μου όταν μιλήσαμε.

Όλα θα γίνουν σωστά σύντομα. Θα το δεις.

Εξάλλου, σε όλους δεν αρέσουν οι γάμοι;

Λοιπόν, γρήγορα.

Έλα μαζί μου.

Η μητέρα του Αλέξανδρου, η Ολυμπιάδα,

είναι από τους μεγαλύτερους διαμορφωτές εξελίξεων.

Γεννήθηκε ξένη πριγκίπισσα.

Ήταν μία από τις επτά συζύγους του Φίλιππου Β',

αλλά είχε την ύψιστη θέση σε σχέση με όλες τις άλλες γυναίκες,

γιατί νωρίς στον γάμο

είχε γεννήσει τον θεωρούμενο ως διάδοχο του θρόνου, τον Αλέξανδρο.

Και ξαφνικά, χρόνια μετά, καταλήγει ανεπιθύμητη,

όταν ο Φίλιππος, περνώντας μια κλασική κρίση μέσης ηλικίας,

βρίσκει μια νεαρή νύφη, την παντρεύεται,

αυτήν τη Μακεδόνισσα πριγκίπισσα, και είναι εντελώς πιθανό

αυτή η κοπέλα να του χαρίσει διαδόχους για τον θρόνο.

Κι η Ολυμπιάδα θα 'ναι περιττή, ο Αλέξανδρος θα εξαιρεθεί.

Οπότε, υπάρχει ήδη αρκετή ένταση στην ατμόσφαιρα

και ο κόμπος φτάνει στο χτένι, όπως πάντα, στη γαμήλια δεξίωση.

Δεν ήξερα ότι ο γάμος θα είχε τόσο συναρπαστική διασκέδαση.

Τι εννοείς;

Εμάς.

Η περιφρονημένη βασίλισσα και ο καημένος εξόριστος γιος της.

Γιατί έστειλες να με φέρουν;

Δεν το έκανα εγώ.

Εκείνος το έκανε.

Ο βασιλιάς.

Ο πατέρας μου;

Μαμά, τι πραγματικά συμβαίνει εδώ;

Ο Αλέξανδρος έλειπε έναν χρόνο από τη μακεδονική αυλή.

Ο πατέρας του είχε αποπειραθεί να τον σκοτώσει.

Είχε στηθεί στη Μακεδονία ένα τεράστιο συμπόσιο.

Και, σαφώς, όσο προχωρούσε η βραδιά, όλοι μεθούσαν περισσότερο.

Και μέσα στο μεθύσι,

ο στρατηγός Άτταλος προσέβαλε τον Μέγα Αλέξανδρο

λέγοντας "Είσαι μπάσταρδος, δεν δικαιούσαι τον θρόνο".

Κι ο Αλέξανδρος ήταν έξαλλος.

Και ο Φίλιππος, αντί να πει κάτι προς υπεράσπιση του γιου του,

είπε "Πρόσβαλες τον φίλο μου" και προσπάθησε να σκοτώσει τον Αλέξανδρο.

Ο Αλέξανδρος έφυγε από τη βασιλική αυλή, όχι τόσο επειδή φοβόταν για τη ζωή του,

μα επειδή ο πατέρας του δεν τον υπερασπίστηκε.

Αλέξανδρε, δεν αποφεύγεις τον πατέρα σου, έτσι δεν είναι;

Τον βασιλιά σου.

Εξαρτάται.

Θα με αγκαλιάσεις ή θα με σκοτώσεις;

Έναν χρόνο στην ερημιά κι ακόμα αναιδής.

Εσύ με γελοιοποίησες.

Ο Άτταλος ήταν τύφλα.

Τον υπερασπίστηκες.

Ξεφαντώναμε, αυτό είναι όλο.

Εξάλλου,

το αίμα νερό δεν γίνεται.

Κρασί, όμως, ναι;

Τι συμβαίνει;

Με χρειάζεται ο Αλέξανδρος;

Ξέρεις, Ηφαιστίωνα, τον νταντεύεις περισσότερο από μένα.

Ο Άτταλος είναι από τους καλύτερους στρατηγούς,

αλλά εσύ είσαι γιος μου,

κι αυτό μετράει.

Φαίνεται εκνευρισμένος.

Μια χαρά είναι. Αρκεί να θυμάται ποιος είναι.

Ή να πιει μέχρι να ξεχάσει.

Πάντα πιάνει σ' εμένα.

Αν είναι να αντιμετωπίσω τον παλιό εχθρό,