The Imposter

Θέλω να βγάλω μια καλή φωτογραφία,

μερικές ακόμα.

Αυτό είναι το δωμάτιο της Κάρεϊ, το κρεβάτι της.

Αυτό είναι το στρώμα της εορταζόμενης και όλα τ' άλλα.

Έχει μέχρι και τηλεόραση...

στο δωμάτιό της.

Δεν είναι τυχερή;

Αυτή είναι η αδερφή μου.

Το κορίτσι που έχει γενέθλια.

Δεν είναι όμορφη;

Και εδώ είναι ο αδερφός της.

Ο Νικ.

Aπόδοση διαλόγων GLTeam™ ..::Gwgw317 ~ Aenima ~ Raiden::..

..::InsaneNikos ~ pelargos8::..

Το 1994 o 13χρονος Νίκολας Μπάρκλεϊ εξαφανίστηκε από το Σαν Αντόνιο Τέξας.

Η σκέψη στο τι θα μπορούσε να του κάνει κάποιος...

σου φέρνει εφιάλτες.

Πράγματι.

Επιμέλεια υποτίτλων GLTeam™ ..:: Gwgw317 ::..

Η εξαφάνισή του δεν βγήκε στην τηλεόραση.

Δεν ήταν είδηση γι' αυτούς,

ήταν μόνο για μας.

Φτάσαμε σε σημείο, ότι δεν θα βρεθεί ζωντανός,

αλλά απλά θέλεις να μάθεις τι του συνέβη.

Τρία χρόνια και τέσσερις μήνες μετά την εξαφάνιση

Λινάρες Ισπανία. 7 Οκτωβρίου 1997

- Αστυνομία συνεχίστε. - Με την γυναίκα μου είμαστε τουρίστες.

Βρήκαμε ένα παιδί, γύρω στα 14, 15.

Χωρίς ταυτότητα ή έγγραφα πάνω του.

Είναι τρομαγμένο.

Με πήραν τηλέφωνο στην δουλειά την ώρα που έλειπα

και μου άφησαν μήνυμα, "Κάποιος από την Ισπανία έχει τον Νίκολας".

Θέλει να έρθει σπίτι.

Με πήρε η μαμά μου.

Ήμουν στην δουλειά.

Και λέει, "Κάθεσαι;"

Δε πρόκειται να το πιστέψεις".

Εννοείται. Ήταν μυστηριώδες,

ήταν... ενθουσιώδες,

ήταν αγχωτικό,

ήταν μπερδεμένα τα συναισθήματα, ξέρεις.

Εκστασιασμένη.

Συγχυσμένη.

Καταλαβαίνεις, Ισπανία!

Είναι στην άλλη πλευρά του κόσμου.

Πως βρέθηκε εκεί;

Θέλεις... έχεις 100.000 ερωτήσεις

που θες να απαντηθούν άμεσα.

Ένιωσα υπέροχα,

ξέρεις, ενθουσιάστηκα.

Θες να τον δεις, να τον ακουμπήσεις, καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Και τα θες όλα τώρα...

Ο ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ

Λινάρες Ισπανία. 7 Οκτωβρίου 1997

- Αστυνομία συνεχίστε. - Με την γυναίκα μου είμαστε τουρίστες.

Βρήκαμε ένα παιδί,

γύρω στα 14, 15. Χωρίς ταυτότητα ή έγγραφα πάνω του.

Φάινεται πολύ μικρός και είναι πολύ τρομαγμένος...

Προσπαθήσαμε να του δώσουμε φαγητό αλλά δεν το ήθελε

Εντάξει. Θα στείλουμε περιπολικό.

- Ξέρετε σε πόση ώρα θα πάρει; - Περίπου 10 λεπτά.

Από όσο θυμάμαι, πάντα ήθελα να είμαι κάποιος άλλος.

Κάποιος που θα ήταν αποδεκτός.

Το πιο σημαντικό πράγμα για μένα είναι ότι...

έμαθα πολύ γρήγορα είναι να είμαι πειστικός.

Όταν έφτασε η αστυνομία,

έπρεπε να μπω κατευθείαν στο μυαλό τους

είχαν ένα παιδί μπροστά τους, όχι έναν ενήλικα

Ήταν πολύ σημαντικό να φέρομαι σαν ένα παιδί.

Θα με έβλεπαν... με ένα μεγάλο παλτό με πιο νεανικά ρούχα.

Και θα έβλεπαν ένα παιδί με ένα καπέλο, που καλύπτει τα μάτια.

Δεν μπορούσαν να δουν τα μάτια μου.

Ήθελα να τους προκαλέσω ένα αίσθημα ενοχής...

ότι είναι ενήλικες δίπλα σε ένα παιδάκι πολύ τρομαγμένο.

Όταν βλέπεις ένα παιδί, ξέρεις, νευρικό,

που δεν μπορείς να το ακουμπήσεις, να το πλησιάσεις,

τότε καταλαβαίνεις, καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά.

Δεν ήμουν αυτός που τους έλεγε "Έχω κακοποιηθεί σεξουαλικά".

Τους έκανα να με ρωτήσουν με τη στάση μου,

από τον τρόπο που έκανα διάφορα πράγματα.

Αυτοί το σκέφτονταν και αυτό μου έδωσε την δύναμη.

Πες μας το όνομα σου.

Που ζεις;

Μένεις με τους γονείς σου;

Δεν μιλούσα πολύ.

Είναι δύσκολο να "διαβάσεις" ένα παιδί που δεν λέει λέξη.

Και ένας μπάτσος δεν ξέρει ποιό είναι ένα παιδί και από που έρχεται,

δεν μπορεί α το κρατήσει στο τμήμα.

Και ήξερα ότι τελικά θα πρέπει να με βάλουν σε ορφανοτροφείο...

και αυτό ήθελα.

Κανείς δεν έδινε δεκάρα για μένα.

Και να ξέρεις ότι το να αλλάξω ταυτότητα

ήταν η ανταμοιβή μου να μπω σε ένα μέρος

που τελικά θα ενδιαφερόντουσαν για μένα...

τότε, διάολε, ναι. Εννοώ, ξαναγεννήθηκα.

Ξαναγεννήθηκα.

Κανείς δεν μου έδωσε παιδική ηλικία,

γιατί για να δώσεις σε ένα παιδί παιδική ηλικία

χρειάζεται να το αγαπάς αυτό το παιδί.

Ένοιωθα ότι ανήκα εκεί.

Δεν ήξεραν ότι είμαι 23. 23 χρόνων.

Με πέρασαν για ένα από αυτά.

Του είπα να είναι σπίτι πριν το βραδινό

και του έδωσα πέντε δολάρια για να πάει να παίξει μπάσκετ,

και... έφυγε.

Τηλεφώνησε στο σπίτι και ζήτησε να τον πάρουν…

που λογικά, δεν ξέρω,

ήταν περίπου 2 μίλια από το σπίτι

η μάνα του δούλευε ως αργά και κοιμόταν κατά την διάρκεια της ημέρας

και ο μεγαλύτερος αδερφός του ο Τζέισον σήκωσε το τηλέφωνο.

Όταν ξύπνησα ο Τζέισον ήταν εκεί και είπε ότι είχε

πάρει τηλέφωνο και ήθελε να πάμε να τον πάρουμε,

αλλά ο Τζέισον δεν ήθελε να με ξυπνήσει,

και του είπα ότι πρέπει να περπατήσουμε.

Και αυτή... ήταν η μέρα, η τελευταία φορά που είχαμε νέα του.

Περνάς 24 ώρες κλαίγοντας, αρρωσταίνεις, ανησυχείς,

μετά νευριάζεις, μετά φοβάσαι

και μετά προσπαθείς να φανείς δυνατός. Ξέρεις, "εντάξει τι μπορώ να κάνω"

"πρέπει να βγάλουμε φυλλάδια, να κάνουμε αυτό, να κάνουμε..."

Ξέρεις, και αν δεν...

κλαις, κάνεις κάτι θετικό...

και προσπαθείς να προχωρήσεις, πιστεύεις πως θα βρεις μια λύση.

Λογικά κάποιος του πρότεινε να τον φέρει σπίτι και μπήκε στο αμάξι.

Δεν ξέρω, δεν θα έμπαινε σε ένα αμάξι με κάποιον που δεν ήξερε.

Τι κοιτάς;

Μπορώ να δω την αγωνία και τον πόνο που περνάνε,

και λέω πάντα, ξέρεις, "Είναι εκεί έξω".

"Θα εμφανιστεί".

Δυστυχώς για μένα ήμουν σε μέρη όπως η Ισπανία που...

δεν μπορείς να είσαι ένα παιδί χωρίς ταυτότητα,

καμία απόδειξη για το ποιος είσαι.

Ήθελαν να ξέρω ακριβώς ποιος είμαι, από που ήρθα,

ήθελαν να ξέρουν επακριβώς.

"Αν δεν μας πεις, αν δεν μπορείς να μας αποδείξεις ποιος είσαι,"

"θα σου πάρω αποτυπώματα και φωτογραφία."

Δεν μπορούσα να το επιτρέψω.

Έπρεπε να ξεφύγω.

Τα μόνα, τα μόνα που μου είχαν απομείνει,

ήταν: 1) να πάω φυλακή

2) να τους αποδείξω ότι είμαι κάποιος.

Είπα ότι είμαι Αμερικάνος.

Ότι... το έσκασα και ότι θα επικοινωνούσα με την οικογένειά μου

αλλά ήθελα να το κάνω μόνος μου.

Δεν ήθελα η οικογένειά μου για να δεχτεί ένα

τηλεφώνημα από την αστυνομία

ή τον αρμόδιο Δικαστή της Ισπανίας.

Ήθελα να το κάνω μόνος μου.

Και είπα ότι θα χρειαστώ να είμαι στο γραφείο για απόψε

γιατί μένω στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στις Ην. Πολιτείες, ξέρεις, η ώρα είναι διαφορετική, είναι...

Λοιπόν, ξέρεις, απλά αφήστε με στο γραφείο

και αύριο θα έχετε ό, τι χρειάζεστε.

Στο γραφείο δεν θα με άκουγε κανείς.

Ήξερα ότι θα μπορούσα να κάνω τον οποιονδήποτε στο τηλέφωνο,

θα μπορούσα να πείσω τους πάντες για οτιδήποτε.

Τότε πήρα στην Αμερικάνικη αστυνομία.

Κεντρικό Νότιου περιοχής, Ντεντέκτιβ Φλάουερ.

Την Αστυνομία της Νέας Υόρκης.

Γραφείο αντιστράτηγου Κότζακ.

Διαφορετικά αστυνομικά τμήματα στις ΗΠΑ.

- Εδώ Ντόμπι. - Ποιος είναι, παρακαλώ;

Κάθε φορά τους έλεγα ότι ήμουν ένας αστυνομικός από την Ισπανία

με το όνομα Τζόναθαν Ντόριαν,

ότι είχαμε βρει ένα παιδί,

είμαστε σίγουροι ότι είναι από τις ΗΠΑ αλλά δεν ξέρουμε από που.

Πριν πόσο καιρό έγινε αυτό;

Έχει εξαφανιστεί εδώ και μερικά χρόνια, κάποιος πρέπει να τον ψάχνει.

Έτσι λέει η αστυνομία,

έχουμε εκατοντάδες αφίσες αγνοουμένων στον τοίχο

απλά δεν μπορούμε να δούμε καθένα από αυτά.

Αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε για σένα

είναι να σου δώσουμε τον αριθμό του Κέντρου για

τα Εξαφανισμένα και κακοποιημένα παιδιά

του Άρλινγκτον, στη Βιρτζίνια.

Κέντρο Αγνοουμένων και Κακοποιημένων Παιδιών.

Εδώ η Λορέιν. Πώς μπορώ να βοηθήσω;

Έχουμε υπό την προστασία μας ένα παιδί, είναι σίγουρα Αμερικανός,

είναι περίπου 14, 15 ετών...

Αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρουμε ποιος είναι...

Περιγράφω τον εαυτό μου.

Η κάθε λεπτομέρεια που έδινα, ήταν

λεπτομέρειες που ξέρω ότι μπορώ να χειριστώ.

Ήθελα να είμαι αρκετά ασαφής, για να έχω πολλές επιλογές.

Ήθελα να έχει πολλές πιθανότητες.

Αφήστε με να ρίξω μια ματιά εδώ.

"Νομίζω βρήκα κάτι," είπε.

"Μάλλον ξέρεις... έχουμε ένα παιδί από το Σαν Αντόνιο,"

που έχει εξαφανιστεί από τον Ιούνιο 1994.

"Λέγεται Νίκολας Μπάρκλεϊ."

Είπα, "μπορείτε να μου στείλετε ένα φαξ, για να δω πως μοιάζει;"

Μεσ' το κεφάλι μου, ήμουν απλά ένας αστυνομικός

με τον Νίκολας Μπάρκλεϊ να κάθεται δίπλα μου,

προσπαθώντας να επιβεβαιώσω την ταυτότητα του,

όπως θα έκανε ο κάθε αστυνομικός.

Για να δούμε, αν είναι αυτός.

Σκέφτηκα, για να δούμε αν είναι αυτός.

Την είδα, μια ασπρόμαυρη παλιά φωτογραφία.

Έτσι, αφού αγνοείται για 3 με 4 χρόνια,

ένα πράγμα εγγυώμαι, πως υπάρχει μια ευκαιρία.

Αν υπάρχει μια ευκαιρία, θα υπάρχει και μια αμφιβολία.