Wedding Games (União Instável)

Ikukuwento ko sa inyo ang naisip kong game.

Isang nerd na lalaking mai-in love sa isang prinsesang mandirigma.

Isang bayani.

Haharapin nila ang mga hamon hanggang sa magkasama sila.

Parang ako at si Eva. Nasa São Paulo ako, nasa Bahia naman siya.

Pero unang pagtatagpo pa lang namin, alam ko nang gusto ko siyang pakasalan.

Pasensiya na.

Nasaktan ka ba?

-Hindi naman, pero napahiya ako. -Ayos ka lang?

-Patulong naman dito. -Hindi na.

-Pakilinis naman. -Ako na.

Huwag na.

Eva…

Ako nga pala si Alex. Nice to meet you.

Nice to meet you.

Saan ang mesa mo?

Nandoon.

Na-promote kaming lahat.

Parang di ka masaya.

Di ko gaanong gusto 'yong trabaho ko.

Mag-resign ka na.

Ang tagumpay, nasa paggawa ng mga bagay na gusto mo.

Sinabi niya 'yon? Gusto niya 'kong pakasalan pagkakita pa lang namin?

Si Alex lang ang tangang maniniwala sa love at first sight.

Hindi ko nga naisip na magpakasal.

Marami pa akong pangarap na gawin bago 'yon.

Pero sigurado akong gusto ko siyang makasama.

Ayaw mo ng long-distance relationship, e.

Ikaw rin kaya.

Pero totoo. Walang kuwenta ang LDR.

-Di ko maintindihan. -May sasabihin ako.

Hindi.

Hindi.

Hindi nga?

Wag mong sabihing…

Oo nga.

Ikaw ay…

Pupunta ako sa São Paulo!

Gusto ko ng enggrandeng kasal.

May party, nagsasayawan ang mga kaibigan ko,

nagkakatuwaan ang pamilya ko, at siyempre,

si Eva, lumalakad suot ang pinakamagandang dress

hanggang sa magkasama na kami sa habambuhay.

Ano sa palagay mo?

Gustong-gusto ko!

-Alam kong pinaghirapan mo 'to. -Oo.

At heto na nga.

Tapos na.

Puwede nang magamit 'to. Investor na lang ang kulang.

Imposibleng humindi sila sa 'yo.

Pumikit ka.

Pikit na.

Ano ba kasi 'yan?

Dumilat ka.

Wow, ang ganda.

Ingat, di ko alam kung ano'ng itinatago niyan.

Eva,

will you marry me?

Oo naman.

Ikaw talagang nerd ka.

At 'yon ang kwento ng araw ng katuparan ng pangarap ko.

Pasensiya na sa panggugulo.

Pangarap 'yon ni Alex, pero sino'ng nagpaplano ng lahat?

Dito ikakasal ang anak ko, tingnan ninyo.

ELVIRA INA NG BRIDE

Sa family resort namin,

na pinaganda niya hanggang sa maging sikat na chain tulad nito.

At masabi ko lang, napakarami na nito sa buong Brazil.

'Yon si Evinha. Ganoon siya katindi.

Mahal ng lahat si Alex.

Kontrolado ni Alex ang oras at buhay niya.

At magiging maganda itong kasal niya.

At makakapag-roadtrip na ulit ang pamilya namin gaya ng dati.

Sandali.

Tutulungan ko raw mag-plano si Eva.

Walang sinabi, Carina. Pakialamera ka talaga.

Di ako pakialamera. Tumutulong ako.

-Di pakikialam 'yon. -Ulitin natin 'to.

Alexizito, Evinha! Ano'ng masasabi ko sa power couple na 'to?

Tagumpay ng pagmamahalan ang kasal.

-Talunan ka kung ganoon, Pa? -Tatiana.

Alex at Eva, I wish you all the best.

Siguradong magiging singganda nitong dress ko ang kasal mo.

Allergy lang 'to.

Aminin mo nang emosyonal ka.

Hay, naku.

Tama na, maiiyak ako.

Huwag. Sa divorce na lang.

Grabe ka talaga, Tatiana.

Sana maging masaya kayong mag-asawa.

Mahal ko kayo.

Sana maraming pagkain sa kasal ninyo.

Magpapakalunod ako sa alak,

mas mainam kaysa magpagamot para lang mabuhay.

Heto ang kalapati para sa inyo.

-Ang pangit, Beto. -Ano?

-Napakapangit. -Grabe.

Ang tigas kasi ng ulo mo.

Sabi ko, high resolution at warm color dapat.

Dapat nag-HDR ka.

Di ko naintindihan, sobrang nerd no'n.

At bahay 'to ni Eva, dapat hati tayo sa bayarin, ha?

-Ayaw kong maging pabigat. -Pare, relax ka lang.

-Biro lang 'yon. -Hindi nakakatawa.

Makinig ka. Wala na akong pera.

Kung walang mag-i-invest sa game ko, balik ako sa boring kong trabaho.

-Alam ni Eva? -Siyempre hindi.

Busy siya sa kasal. Ayaw ko siyang abalahin.

Problema ko na 'to.

Ang ganda ng dress mo. Bagay na bagay sa 'yo.

-Salamat. -Ang galing mo talaga, Eunice.

Pero…

parang may kulang.

WEDDING GAMES

53 ORAS BAGO ANG KASAL

Diyo ko, wag mong itatabi si Andrade kay Horta.

Magkagalit sila.

Oo. Sige.

Oo. Maraming yelo, gaya ng sabi ko.

Sandali lang. May isa pa akong call.

Oo. ganoon na lang.

Hi.

Oo, may plano na ako ng mga mesa.

Okay, pag-isipan natin.

Alex.

E-mails pa rin ba 'yan, babe?

Nagche-check in na ako sa flight, kasi sabi mo.

Ah.

Maraming-maraming yelo.

Diyos ko, wag mong kalilimutan 'yon.

Oo, summer sa Bahia. Kailangan talaga ng maraming yelo. Bye.

Babe, nakapag-impake ka na ba?

-Five minutes. -Kanina pa 'yan.

-Isang oras na lang, aalis na tayo. -Isang bag lang 'yon.

Saka wala naman akong masyadong isusuot sa honeymoon natin.

Anim na buwang pagpaplano. Mukhang sasablay pa 'to.

Magiging maayos ang lahat. Magaling ka.

Kita mo?

Hi, Ma.

Evinha, anak,

mapapatay ko 'yong biyenan mo.

Dito pala ang mas mainam, bakit dito napunta ang sa groom?

Ma, tatawag ka lang dapat kapag may emergency.

-Ha? -Ano ba naman 'to?

Ayusin nga natin. Parang burol, hindi kasal.

Sino'ng gumawa nito?

Sinasabi ko na. Mapapatay ko 'yong bruhang ito.

Ma, kumalma ka. Papunta na 'ko.

53 ORAS BAGO ANG KASAL

Hoy, may kausap ako rito.

-Santiago, mag-focus ka nga. -Ano ka ba?

Anak.

-Pa, may problema ba? -Anak.

Itong pagro-roadtrip, nakasanayan ng pamilya ng fiancé mo.

Ako, dapat nag-eroplano na lang.

Di ka ba takot mamatay sa eroplano, Pa?

Mas takot ako sa motor homes.

Siguro takot ka lang makita si Mama.

Ano ka ba? Mama mo? Naku naman.

Bakit? Nabanggit niya ba ako?

Hi, Alex, si Suzana 'to, CEO ng Mind Games.

Gusto kong pag-usapan 'yong game mo.

Pero pupunta ako sa London bukas. Kaya mo ba ngayon?

Mga alas-dos ng hapon?

Di pa nakaka-move on si Papa kay Mama.

Akalain mo 'yon, Alex?

Ang totoo niyan,

silang dalawa, parang teleserye.

Alex?

Ayos ka lang, babe?

Sagutin ko lang 'to. Hi, Eunice.

Sabi ng nanay ko, kung itinadhanang mangyari, mangyayari.

Kalokohan.

Minsan, nangyayari nga, maling pagkakataon naman.

Naku.

Suzana, salamat sa pagtawag. Masaya ako.

Kaso… Ah, ang lungkot naman no'n.

Subukan ko ulit.

Suzana, salamat sa pagtawag. Ang saya ko.

Suzana…

Hi, Suzana, kumusta? Si Alex 'to.

Masaya akong tumawag ka,

pero ikakasal kasi ako at hindi ko…

-Alex! -Ano?

May problema tayo.

-Ano? Magulang ba natin? -Malala pa!

-Ano 'yon? -'Yong dress.

-Hindi pa tapos. -Hindi pa ba?

Oo, pero mahuhuli 'yong Renaissance lace galing Recife.

-Ano 'yon? -Para 'yon sa laylayan no'ng dress.

Maganda kasi 'yon, kakaiba.

-Mahalaga 'yon. -Relax.

Mga 3:30 PM pa matatapos 'yong dress.

-Lagot na! -Kalma lang. Mag-isip tayo.

Maaayos natin 'yan.

Next flight na tayo nina Lara at Beto.

Di ako puwedeng mahuli, Alex.

Pero ako, puwede.

Mauna ka na.

Kukunin ko 'yong dress, susunod ako.