Angel Eyes (엔젤 아이즈)

ผู้อำนวยการครับ..

ผมจะไม่มาที่นี่อีกต่อไป

มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้าย

ผมมั่นใจว่าผมเป็นคนเดียวเท่านั้น ที่สามารถทำให้ซูวานมีความสุขได้

ตอนนี้ผมสูญเสียความมั่นใจนั้นแล้ว

นั่นคือเหตุผลที่ผมต้องจากไป

ผู้อำนวยการครับ..ผมมีความหมาย อะไรกับคุณเหรอครับ

ผมเป็นลูกชายแบบไหน

ผู้อำนวยการ

ซูวาน..

ดงจู..

กรุณาดูแลซูวาน

ผู้อำนวยการ..ผู้อำนวยการ..

หัวใจล้มเหลว..กรุณารีบมาด้วยครับ

ผู้อำนวยการ..คุณทำแบบนี้ ไม่ได้นะครับ..กลับมา

ผมบอกว่ากลับมา

ผู้อำนวยการ

ผู้อำนวยการ

เครื่องช่วยหายใจ..เร็วเข้า

พร้อมแล้ว

ชาร์จที่ 150 จูล

ชาร์จ

200 จูล

ชาร์จ

200 จูลอีกครั้ง

ชาร์จ

หลีกไป

อย่าทำอย่างนี้ กลับมา..กลับมา

ผมบอกว่ากลับมา..กลับมา

คุณทำอย่างนี้ไม่ได้ คุณทำอย่างนี้ไม่ได้

หยุดเถอะดีแลน

ปล่อยผม

ไม่ใช่อย่างนี้..ไม่ใช่อย่างนี้

มันสายเกินไปแล้ว ยอมแพ้เถอะ

- ปล่อยผม - ปล่อยคุณพ่อจากไปเถอะ

ไม่..ปล่อยผม

ดีแลน..ได้โปรด

คุณพ่อ..

คุณพ่อ..

คุณพ่อ..

คุณพ่อ..

ตื่นสิคะคุณพ่อ

กรุณาตื่นเถอะค่ะ

คุณพ่อ..กรุณาตื่นเถอะค่ะ..คุณพ่อ

คุณพ่อ..

คุณพ่อ..

คุณพ่อ..

คุณพ่อ..คุณพ่อ..

คุณพ่อ..

เขาเสียชีวิตแล้วครับ

ตอนนี้

อย่างหนึ่งที่แน่นอน..

ผู้อำนวยการไม่ได้เสียชีวิตจากความเจ็บป่วย

คุณแม่และผม..

เพิ่งฆ่าคนอีกคนหนึ่ง

เข้มแข็งไว้นะ

คุณพ่อ..

โดยปลอดภัย..คนกู้ภัยยุนซูวานจะ ออกไปทำงานค่ะ

โดยปลอดภัย..

คุณพ่อคิดว่าอย่างไรคะ

หนูไม่ได้ดูเท่เหรอคะ เครื่องแบบเหมาะ กับหนูอย่างดีเลยใช่ไหมคะ

มีผู้หญิงที่ใส่เครื่องแบบอย่างนั้นแล้ว ดูไม่เท่เหรอไง

อืม..คุณพ่อ..

- ถึงแม้อย่างนั้นลูกสาวของพ่อเท่แน่นอน ลูกมีความสุขขนาดนั้นเลยเหรอ - อืม

ทำไมลูกสาวของพ่ออยากจะทำงานนี้ มากนักล่ะ

พ่อยังหวังว่าลูกจะไม่ทำเพราะมันอันตราย

งานนี้จะช่วยเหลือผู้คนนะคะ

หนูเป็นหนี้ผู้คนมากมาย ดังนั้น..

หนูควรตอบแทนพวกเขา แม้ว่ามันจะเป็นแบบนี้นะคะ

หนูบอกคุณพ่อว่าไม่ต้องห่วง หนูจะระวังค่ะ

สัญญาค่ะ..ไม่เอาน่า..

ฉันได้ยินว่าเธอเป็นลูกคนเดียวเท่านั้นของ ผู้อำนวยการ

เธอโมโหร้าย เธอไม่ร้องไห้

เธอเคียดแค้นมากนักได้อย่างไรน่ะ

โดยปกติแล้วเมื่อคน..เสียใจอย่างสุดซึ้ง มากเกินไป แม้กระทั่งน้ำตาจะไม่ไหล

ตอนนี้การตายของพ่อของเธออาจจะ ยังไม่ได้รู้สึกเหมือนจริง

ฉันเป็นแบบนั้นในตอนที่แม่ของจินโมตาย

จากที่ฝังศพจนถึงหลุมศพ ฉันไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้นจนถึงที่สุด

ฉันเพียงแค่ทำเรื่องต่างๆ ที่จำเป็นต้องทำ เหมือนอย่างเครื่องจักร

ผู้อำนวยการรักห้องฉุกเฉินนะครับ

ผมรู้

ดูเหมือนว่าจู่ๆ เขาอาจจะโผล่มา ในตอนกลางคืน..

และพูดว่า "มันลำบากใช่ไหม"

คิดว่าผู้อำนวยการไม่อยู่ที่โรงพยาบาล อีกต่อไปแล้ว..

มันรู้สึกว่างเปล่ามากนะคะ

ทำไมคุณอนุญาตเร็วนักล่ะครับ

คุณควรคัดค้านพวกเขานานอีกหน่อย

ฉันขอโทษ

ถ้าอย่างนั้นพวกเขาจะไม่สามารถปฏิเสธ สิ่งที่คุณขอร้องและน่าจะรอนะครับ

เพราะทั้งซูวานและดีแลน..

เป็นคนนิสัยดี

จีวุน..เธอเป็นคนดีเหมือนกัน

ผมรู้ว่ามันไม่มีทางเลือกอื่นเหมือนกัน และไม่มีอะไร..

จะเปลี่ยนแปลงจากการทำแบบนี้ ใช่ไหมครับ

ถึงแม้อย่างนั้น หัวใจของผม..

ไม่ว่ามันจะถูกลืมเมื่อเวลาผ่านไป..

ฉันไม่สามารถรับรองเรื่องนั้นได้

พูดในฐานะของคนที่มีประสบการณ์ มันมีบางอย่างที่เธอไม่สามารถลืมได้

อย่างไรก็ตาม..

แม้กระทั่งความเจ็บปวดที่จะทำให้เธอ รู้สึกราวกับว่าเธอจะตาย

ผมไม่ใช่คนดี

ผมไม่ใช่

ในที่สุดคุณล้มเหลว

อย่างไรก็ตามฉันจะไม่เป็น

ฉันจะปกป้องจนถึงที่สุด

ฉันจะอดทน

เฝ้าดูฉันนะคะ..ผู้อำนวยการยุน

คุณแม่กลับมาจากเจอผู้อำนวยการเหรอครับ

ใช่

คุณแม่ครับ..

จนกระทั่งช่วงเวลาที่เขาตาย ผู้อำนวยการต้อง..

คิดว่าเขาเป็นคนทำให้แม่ของปาร์คดงจูตาย..

และอาจจะเสียชีวิต

จริงๆ แล้วเรื่องนั้นอาจจะไม่ใช่

- จีวุน.. - คุณแม่รู้ไหมครับว่ามันยากแค่ไหน สำหรับผม แม้กระทั่งหลังจากเห็น..

คนไข้คนนั้นยิ้มราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น น่ะเหรอครับ

ยกโทษให้กับความขี้ขลาดของผมที่ ทิ้งคนบาดเจ็บและหนีไป..

คุณแม่รู้ไหมครับว่ามันยากแค่ไหน

อ้อ..ผมเดาว่าไอ้คนที่ชื่อคังแจวอน รวบรวมเยอะขนาดนี้..

คุณแม่รู้ไหมครับ..ผมลำบากแค่ไหนที่จะลบ..

ความทรงจำอันน่ากลัวแบบนั้น

แม่รู้

เพราะลูกเป็นคนแบบนั้น

แม้กระทั่งหลังจากที่แม่บอกลูกว่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้น..

แม้ว่าแม่บอกลูกว่าเธอไม่ได้เจ็บปวดมาก ขนาดนั้น เพราะลูกเป็นเด็กแบบนั้น..คนที่ ไม่สามารถยอมรับ..

ตัวเองให้วิ่งหนีหลังจากอุบัติเหตุและทรมาน

กับใครบางคนอย่างลูก..

แม่ต้องบอกลูกว่าคนที่ลูกชนอาการร่อแร่ ปางตายใช่ไหม

เธอาจจะตายได้

แม่ควรบอกลูกว่าเธอตายไปแล้วน่ะเหรอ

ลูกคิดว่าลูกจะจัดการได้เหรอไง

ลูกน่าจะยกเลิกกับการเป็นหมอหรือ อะไรก็ตาม..

จากความผิดในช่วงเวลานั้น ลูกน่าจะเศร้าสลด

ลูกกำลังบอกแม่ว่า..

แม่ควรนั่งดูอยู่เฉยๆ น่ะเหรอ

- คุณแม่.. - แม้ว่าช่วงเวลานั้นจะกลับมาอีกหลายครั้ง..

แม่น่าจะทำเหมือนเดิม

เรื่องเสียใจน่ะเหรอ

แม่จะไม่มีวันรู้สึกถึงเรื่องแบบนั้น

ลูกรู้ไหมว่าลูกเป็นลูกแบบไหนต่อแม่

ลูกรู้ไหมว่าแม่เลี้ยงลูกอย่างไร

ลูกรู้ไหมว่า..

แม่ใช้ความพยายามอย่างหนักแค่ไหน..

เพื่อที่ว่าลูกจะสามารถมองเห็นและ มีประสบการณ์กับ..

เรื่องที่ดีและมีความสุข

แล้วคังจีวุนจะกลายเป็น..

คนที่โลกจะไม่มีวันได้เห็นอีกเลย

ความอบอุ่นและ..

ความอ่อนโยน..

ไม่ว่าลูกจะถูกไล่ออกจากที่ไหนก็ตาม ใครบางคนจะไม่รู้สึกละอายแก่ใจ..

ที่ลูกกลายเป็นผู้ชายแบบนั้น

แล้วยังไง

แม่จะปล่อยให้เรื่องนั้นถูกทำลายได้อย่างไร

คุณแม่ครับ ได้โปรด..

ได้โปรดกลับมามีสตินะครับ

ได้โปรดดูในสิ่งที่คุณแม่และผมทำ

ปาร์คดงจู ซูวานและแม้กระทั่งคุณพ่อ..

พวกเขาทุกคน..

ทั้งหมดเป็นเพราะผม

ทำไมเรื่องนั้นถึงเป็นเพราะลูก

ทุกอย่างที่ลูกทำคือทำให้เธอเจ็บปวด

แม่ของปาร์คดงจูใช้ชีวิต

ผู้อำนวยการยุนช่วยชีวิตเธอด้วยการผ่าตัด และฆ่าเธออีกครั้ง

แม่กำลังบอกว่าลูกไม่ได้ฆ่าเธอ แต่ผู้อำนวยการยุนเป็นคนฆ่าเธอ

ไม่..

ผมจะไม่มีวันปล่อยให้ผ่านไปแบบนี้ครับ

เพราะตอนนี้ผมรู้ทุกอย่าง ผมต้องบอกทุกอย่าง..

กับซูวานและดีแลน ผมจะบอกความจริงกับพวกเขา

ผมจะสารภาพ แม้ว่ามันเป็นเพียงตอนนี้เท่านั้น

ลูกบ้าเหรอไง

ลูกจะไม่มีวันทำแบบนั้นได้ ลูกทำไม่ได้ แม้กระทั่งลูกตาย

มันเป็นเหตุการณ์ในอดีต

อะไรจะเปลี่ยนแปลงเพียงแค่เพราะ ลูกทำแบบนี้น่ะเหรอ

แม่ของปาร์คดงจูและผู้อำนวยการยุน จะกลับมามีชีวิตได้เหรอไง

ลูกอยากจะเห็น แม้กระทั่งแม่ของลูกตาย ใช่ไหม

ถ้าอย่างนั้นคุณแม่อยากจะเห็นผมคุ้มคลั่ง ตลอดชีวิตในบาร์หรือคุกไหมล่ะครับ

จีวุน

การตัดสินใจของผมจะไม่เปลี่ยนแปลง

ถ้าลูกออกไป..

แม่จะตายด้วย

เพราะลูก..

ลูกรู้ไหมว่าแม่ทำเรื่องแบบไหน

ลูกไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าแม่ทำเรื่องแบบไหนบ้าง..

ลูกควรจะเข้าใจ

คุณแม่..

ร้องไห้เถอะ ไม่อย่างนั้นเธอจะไม่สบาย

เธออยากให้ฉันฟาดเธอไหม

ฉันสงสัยว่าเครื่องดื่มและอาหารพอกับแขก หรือเปล่า

เธอรู้ว่า..

ฉันได้รับหลายอย่างจากคุณพ่อของฉัน

ไม่มีอะไรที่ฉันทำเพื่อท่านได้อย่างเหมาะสม

แต่มีหลายล้านอย่างที่จะต้องจัดการ หลังจากที่ท่านตาย

มันมีหลายอย่างจะต้องทำ

ซูวาน..

มันไม่ตลกเหรอไง

คุณพ่อคะ..

คุณพ่อพบคุณแม่แล้วใช่ไหมคะ

คุณพ่อมีความสุขแล้วใช่ไหมคะที่คุณพ่อ พบคุณแม่..คนที่คุณพ่อคิดถึงมาก

ชีวิตในนรก..ชีวิตในคุก..

หลังจากสัญญาว่าจะทำด้วยกัน..