The Amazing Spider-Man 2

ΕΙΣΤΕ ΒΕΒΑΙΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ; ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΑΡΧΕΙΩΝ...

ΑΡΝΗΣΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΗ ΑΝΑΚΛΗΘΗΚΕ

Απόδοση Διαλόγων Εξ Ακοής: * grgrs *

Ο κόσμος μπορεί να με αποκαλέσει τέρας για ό,τι έκανα.

Ίσως έχουν δίκιο.

Πάντα πίστευα πως είχα περισσότερο χρόνο.

Μπαμπά; Μπαμπά!

Λυπάμαι.

Πίτερ;

Του αρέσει να κοιμάται με τα φώτα αναμμένα.

Πάμε, Μαίρη.

Μπαμπά.

Να είσαι καλός.

Βρήκα ένα ασφαλές μέρος να περάσουμε τη νύχτα στη Λίμνη της Γενεύης.

- Το ανεβάζεις; - Στο Ρούζβελτ.

Σε περίπτωση που...

Όλα θα πάνε καλά, Μαίρη.

Είδες το πρόσωπό του; Ποτέ δεν θα καταλάβει.

Μαίρη, τα είπαμε ξανά. Η ζωή μας όπως τη ξέραμε τελείωσε.

Θα περνάμε τη κάθε μέρα από 'δω και πέρα με μεγάλη προσοχή.

Δεν θα νιώθουμε ασφαλείς. Δεν μπορούμε να του το κάνουμε.

- Είναι απλά ένα αγοράκι. - Το ξέρω. Θα είναι καλά.

Θα είναι μια χαρά.

- Δεν θα ξεκουραστείτε, έτσι; - Όχι, φοβάμαι πως όχι.

Επαγγελματικός κίνδυνος, υποθέτω.

Τι δουλεύετε;

Απλά σχέδια για το μέλλον. Θα μπορούσα να μιλήσω με τον πιλότο;

Χρειάζεστε κάτι; Ίσως μπορώ να βοηθήσω.

Θέλω να ενημερώσω εκ των προτέρων,

και να βεβαιωθώ πως όλα θα 'ναι έτοιμα όταν προσγειωθούμε.

Κι οι δύο γνωρίζουμε πως αυτό δεν είναι μια επιλογή, Δρ. Πάρκερ.

Λένε πως είστε ιδιοφυία.

Όχι αν σκεφτήκατε πως θ' αποδράσετε.

Όλα εντάξει.

Σε κρατώ. Είσαι καλά;

Θα σε ασφαλίσω. Τελείωσε. Ανάπνευσε, Μαίρη.

- Ρούζβελτ. - Τι;

Ρούζβελτ.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΑΝΕΒΑΣΜΑ ΔΙΑΚΟΠΗΚΕ

Συνεχίζει, συνεχίζει. Όλα εντάξει.

Όλα θα πάνε καλά. Άκουσέ με.

ΤΟ ΑΝΕΒΑΣΜΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ

Τι έχεις για μένα σήμερα, Νέα Υόρκη;

Ζωντανή σύνδεση από το ελικόπτερο ειδήσεων της Ν.Υ.

Ένα φορτηγό της Όσκορπ γεμάτο πλουτώνιο έχει κλαπεί.

- Η αστυνομία το ακολουθεί... - Ώρα για δουλειά!

Χαιρετήστε τον Αλεξέι Σιτσέβιτς.

- Σπάιντερμαν! - Γεια σας, πεζοί!

Κύριε εγκληματία;

Με λένε Σπάιντερμαν, μπορείτε να με λέτε αραχνοκέφαλο, καταπληκτικό...

Απλά μη με καλέσετε αργά για δείπνο.

- Δεν έχει χειραψία; Είστε της αγκαλιάς; - Είμαι δολοφόνος.

Προσοχή. Το Πλουτώνιο-238 είναι ραδιενεργό υλικό και ισχυρά εκρηκτικό.

Με συγχωρείτε. Υπάρχει χώρος στο πεζοδρόμιο.

Κρατώ σχέδια εδώ. Μπορεί κάποιος να βοηθήσει, παρακαλώ;

Έχεις πρόβλημα με το όπλο; Άσε με να βοηθήσω.

Πρόσεχε στο δρόμο!

Όλη μου η δουλειά.

Αυτό είναι κακό. Επιστρέφω αμέσως.

Πρόσεχε!

Εντάξει. Ορίστε. Είσαι καλά;

- Είσαι καλά; - Είσαι ο Σπάιντερμαν.

Με πρόδωσε η στολή; Αυτά είναι σημαντικά, Μαξ.

- Πού ξέρεις τ' όνομά μου; - Το γράφει το καρτελάκι σου.

- Είμαι ένα τίποτα. - Δεν είσαι ένα τίποτα. Είσαι κάποιος!

Γλύψε εδώ. Άκουσέ με.

Ο κόσμος σε χρειάζεται. Είσαι τα μάτια και τ' αυτιά μου εδώ έξω.

Εντάξει; Τα λέμε!

ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ

Ψηλά τα χέρια!

Σ' έπιασα, σ' έπιασα. Όχι, έπιασα και σένα!

Όχι, δεν θα πας πουθενά! Έλα εδώ! Έλα στο μπαμπά!

Κάντε στην άκρη!

Το 'πιασα! Το 'πιασα!

Έλα τώρα!

Στάσου, έλα πίσω!

Ορίστε, σε 'πιασα!

ΓΚΟΥΕΝ

Συγγνώμη, άργησα λίγο. Κόλλησα στη κίνηση.

Έχει αρχίσει ήδη η τελετή.

- Το ξέρω, συγγνώμη. - Πού είσαι;

Στο πρώτο 1ο της Μπρόντγουεϊ, στο 2ο, στο 3ο. Σε 5 λεπτά και 10 άλματα.

- Σειρήνες είναι αυτές; - Όχι.

- Πίτερ... Πίτερ. - Όχι. Δεν είναι σειρήνες.

Τι συμβαίνει, Πίτερ;

Πίτερ;

Γεια σας!

Πίτερ;

Έρχομαι αμέσως. Το υπόσχομαι.

Φέτος, αγαπητοί Βικτωριανοί, καλωσορίστε, την Γκουέν Στέισι.

Καλημέρα, σεβαστοί καθηγητές, και οικογένειες των αποφοίτων.

Είναι τιμή να στέκομαι εδώ πάνω σήμερα.

Γεια σου. Σου είπα πως έχω αργήσει λιγάκι.

Το είδα, Αράχνη.

Γνωρίζω ότι όλοι πιστεύουμε πως είμαστε αθάνατοι.

Έτσι υποτίθεται πως πρέπει να νιώθουμε. Αποφοιτήσαμε.

Αλλά όπως μάθαμε τα τρία, τέσσερα χρόνια μας στο λύκειο,

αυτό που κάνει τη ζωή πολύτιμη, είναι πως δεν κρατάει για πάντα.

Αυτό που την κάνει πολύτιμη, είναι ότι τελειώνει.

Το ξέρουμε τώρα, πιο πολύ από ποτέ.

Και το λέω...

...την σήμερον ημέραν...

...για να μας υπενθυμίσω ότι ο χρόνος είναι τύχη.

Οπότε μη τον σπαταλάτε για να ζείτε τη ζωή κάποιου άλλου.

Κάντε τη δική σας να αξίζει.

Παλέψτε για τα θέλω σας, μ' οποιοδήποτε κόστος.

Γιατί έστω κι αν αποτύχουμε...

τι καλύτερος τρόπος υπάρχει για να ζήσουμε;

- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.

Θα το πάρω αυτό. Αυτό δεν είναι δικό σου!

Δεν τελειώσαμε, Αράχνη!

Τζούλια Ορτεντέιμονς.

Αλέξις Ορτίθ.

Πίτερ Πάρκερ.

Νομίζω τον ξέρω αυτόν.

Πίτερ Πάρκερ.

Συγγνώμη.

Στάσου, κάν' το πάλι. Κάν' το πάλι.

Χωρίς πλάκα, θα ανέβαινα εγώ να πάρω το πτυχίο.

Θα 'θελα να το δω από περιέργεια. Όχι, όχι, όχι.

Είμαι πολύ περήφανη για σένα. Καλέ μου, είμαι πολύ περήφανη.

- Ξέρω το πρώτο πράγμα που θα πει ο θείος Μπεν. - Κι εγώ.

"Πρέπει να βιαστείς. Η καλοπέραση τελείωσε. Πρέπει να βρεις δουλειά."

Μετά θα πει: "Μην ακολουθείς το μονοπάτι. Φτιάξε το δικό σου."

"Ραλφ Γουάλντο Έμερσον"

- Όχι. - Τι εννοείς "όχι";

Θα πει ότι αυτός το σκέφτηκε.

Πραγματικά έμαθες κάτι εδώ.

Εύχομαι ο θείος σου να μπορούσε να είναι εδώ.

Κι εγώ. Και οι φίλοι μου.

Ναι, ναι.

- Εντάξει, μπορείς να πας. - Επιστρέφω αμέσως.

Παιδιά, αγκαλιαστείτε αμέσως.

- Λοιπόν, πείτε "τσιζ". - Τσιζ!

- Εντάξει, πάω... - Δώσε μου μισό λεπτάκι.

- Μην απομακρυνθείς. - Χάρηκα που σας είδα.

Εντάξει.

Η κίνηση στο δρόμο είχε να κάνει με τη ρωσική μαφία...

και με πολυβόλα;

- Γιατί δεν μου το είπες; - Την ώρα της ομιλίας σου;

- Γκουέν, έλα για φωτογραφία. - Εντάξει!

- Θα έρθεις στο Ντιμ Σαμ; - Δεν μπορείς να με κρατήσεις μακριά.

- Είναι στις 8. Μην αργήσεις. - Πεινάω.

Θα σου πω και την ομιλία μου.

- Εντάξει. Όλη νύχτα. - Ξανά και ξανά, για όλη τη νύχτα.

- Ήταν πολύ καλή. - Πίτερ, έλα κι εσύ. Ελάτε.

Πρέπει να βρω τη θεία μου. Αλλά θα έρθω. Σας ευχαριστώ.

Θα κάνεις εχθρούς. Άνθρωποι θα πληγωθούν.

Θέλω να μου υποσχεθείς κάτι, εντάξει;

Μην ανακατέψεις την Γκουέν.

Υποσχέσου το.

Είναι ο Πίτερ έξω. Έρχομαι.

Πίτερ;

Τι είναι αυτό;

Τι συμβαίνει; Είσαι καλά;

Δεν ξέρω τι κάνω.

Είναι ο πατέρας μου, έτσι;

Ναι, τον βλέπω οπουδήποτε πηγαίνω.

Δε μπορώ. Δεν ξέρω τι να κάνω. Δε μπορώ να τον βγάλω απ' το μυαλό μου.

- Τα είπαμε γι' αυτό. - Το ξέρω, Γκουέν.

Δεν είναι επιλογή του.

Του υποσχέθηκα ότι θα μείνω μακριά σου.

Και τώρα θα έρθω να δειπνήσω με την οικογένειά σου.

Πώς μπορώ να το κάνω αυτό; Τι με κάνει να είμαι;

Δεν ξέρω τι σε κάνει.

Με κάνει ανίκανο να ζήσω με τον εαυτό μου.

- Νόμιζα πως με αγαπούσες. - Σε αγαπώ.

Σ' αγαπώ.

Γιατί λοιπόν δεν αρκεί αυτό;

Αν κάτι συμβεί σε σένα, όπως συνέβη και σε κείνον, εξαιτίας μου;

- Όχι, περίμενε. Περίμενε. - Άκου.

Δεν μπορώ να το αφήσω να συμβεί.

Είσαι ο Σπάιντερμαν...

και μ' αρέσει αυτό.

Αλλά αγαπώ περισσότερο τον Πίτερ Πάρκερ.

Αυτό αξίζει για μένα.

Δεν μπορώ να χάσω και σένα.

Επειδή δε μπορείς να με χάσεις, δε μπορούμε να είμαστε μαζί;

Τότε τι τρόπος υπάρχει, Πίτερ;

Δεν μπορώ. Λυπάμαι, Γκουέν.

Μου το 'χεις κάνει αυτό...

Ξανά και ξανά, Πίτερ...

Δεν μπορώ να ζω έτσι.

Χωρίζουμε.

Σε χωρίζω.

Καλημέρα σας, Νεοϋορκέζοι.

Ας έχουμε άλλη μια όμορφη μέρα.

Η αύξηση της παρουσίας του Σπάιντερμαν, πυροδότησε αντιπαραθέσεις

στο ρόλο των άγρυπνων φρουρών στην καταπολέμηση του εγκλήματος.

Παρότι ο Σπάιντερμαν χθες βράδυ στο Μανχάταν έσωσε αρκετές ζωές.

Περιμένουμε τη γνώμη σας.

Χωρίς τον Σπάιντερμαν, δεν υπάρχει ελπίδα για τη πόλη.

Ποιοι νομίζετε πληρώνουν για όλες τις ζημιές που προκαλεί; Εμείς, με τους φόρους.

- Εσύ το έκανες αυτό; - Ναι.

Αυτό είναι ανεμογεννήτρια. Εσύ το έκανες; Αποκλείεται.

Καταπληκτικό.

Σαν καινούριο! Θα σε πάω σπίτι.

- Πώς σε λένε; - Χόρχε.

Χόρχε, είμαι ο Σπάιντερμαν.

Δε νιώθω ότι τα παιδιά μου είναι ασφαλείς μαζί του εκεί έξω.