The first 97 lines.
SANDS Movie
خیلی خوشگله، مگه نه؟
اون هواپیما یکی از امن ترین هواپیماها توی آسمونه.
البته هیچ وقت نمیشه مطمئن بود، مگه نه؟ انگار هر روز یه فراخوان جدید میاد.
ولی کی میدونه این روزها کدوم خبر درسته کدوم غلط.
شنیدم.
آقایون، کَنکون داره صدامون میزنه.
امنیت شما برای همهمون مهمه.
پس بذارید یه بار دیگه یه سری دستورالعمل های پرواز رو مرور کنیم، تا بتونیم شما رو به جایی که باید برسونیم.
برای بستن کمربند ایمنی، زبانه فلزی رو داخل سگک فرو کنید و تسمه رو بکشید تا محکم بشه.
اون بچه ها خیلی دردسرسازن.
این یه مسیر جالبه.
تریستان، چیپس هات رو گرفتی؟
.معلومه
تریستان تکلیف رو فهمید.
ببخشید. سلام.
برادر من به بادوم زمینی آلرژی داره.
میشه لطفاً این لطف رو در حق من بکنید، و به سایر مسافران و خدمه اطلاع بدید؟ ازتون ممنونم.
به ردیف های اطراف اطلاع میدم، آقا.
ولی نمیتونم همه رو از انتخاب های اسنک پروازی محروم کنم.
خب، باید بپرسم، شما آماده اید که در این مورد بهم کمک کنید؟
از اینکه امروز باهامون پرواز کردید ممنونیم.
من همین الان به خدمه درباره حساسیت دانکن به آجیل اطلاع دادم.
هی، خیلی خوبه.
اون پشت حالت چطوره، کاپیتان؟
خوبم، آره.
پرواز باید یه پرواز سریع شیش ساعته باشه.
دیدم یه سیستم طوفانی بالای تگزاس هست،
ولی اون باید کیلومترها دورتر از مسیر پرواز ما باشه.
- انتظار دارم که... - میدونم یه سیستم طوفانی هست.
ولی آره، انتظار دارم علامت کمربند ایمنی، توی کل طول مسیر خاموش باشه.
تو الان من رو یه "الف" صدا زدی؟
.اون حتماً باید یه الف قطب جنوب باشه
الف قطب جنوب.
آره، فکر کنم بهشون میگن پنگوئن.
عاشق این صحنهم.
خب، گوش کنید، این اولین باریه که بابا بدون مامان پرواز میکنه.
شاید فقط این هیجان رو، به یه زمزمه آروم تبدیل کنیم، باشه؟
این پرنده های جدید یه چیز دیگهن، ها؟
آره، خیلی باحاله.
اون عدد رو اونجا میبینی؟
خب، اون ارتفاع سنجه. سی هزار.
دقیقاً همون جاییه که میخوایم باشیم.
ولی اینجا جاییه که جالب میشه. باد موافق.
اون عددیه که واقعاً باید روش تمرکز کنی.
وای، نلی!
عصر بخیر. کاپیتان علامت کمربند ایمنی رو روشن کرد، آقا.
.لطفاً سر جات بشین - .اوه، ببخشید -
من فقط داشتم ابزارهای پرواز رو به بابام توضیح میدادم.
سلام، حال شما؟
به نظر میاد یه عالمه کمک از باد موافق داریم.
.آقا، لطفاً سر جات بشین
خب، توی کانکون وقت استراحتی هم داری؟
یا اینکه مستقیم دوباره برمیگردی به آسمون؟
مال خودتونه. فقط باید بکشید داخل.
آره، آره، یکم خلاف شهوده.
هی، حالت چطوره؟
جینجر ایل؟ آبمیوه؟ سودا؟ آقا!
چی میل دارید بنوشید، آقا؟
یه آبجو واسه خودت بگیر، بابا. حقته.
تو توی تعطیلاتی. به خودت برس.
آب خوبه.
خیلی خب، ولی وقتی فرود اومدیم، میخوام یه پینا کولادا توی اون دستت ببینم.
اون لازانیا چطوره؟
به طرز عجیبی برای غذای هواپیما خوبه.
اون مرغ چطوره؟
مرغه دیگه.
- مرغه دیگه. - خیلی خوبه.
- اوه، نلی! وای! کمک! کمکم کن! - بابا! بابا؟ فقط نفس بکش، بابا.
- کمکم کن! کمکم کن! - بابا! چی لازم داری؟
- چی لازم داری؟ - کمکم کن.
فقط نفس بکش، آقا تنها کاری که باید بکنی اینه که نفس بکشی
اینجا رو نگاه کن. دم بگیر
تا آخرش.
خیلی خوبه.
- اولین بارته که میای کانکون؟ - روی نفس کشیدن تمرکز کن، بابا.
- این... این مهم ترین چیزه. - خیلی خب. آروم آروم نفس بکش.
فقط به نفس کشیدن ادامه بده، بابا. داری عالی انجامش میدی.
خوبه. فقط یکم تکون داریم.
یکم حباب هوا هست.
بابا، بابا، فقط نفس بکش، باشه؟
کجا اقامت داری؟
اون... اون... مرجان...
فکر کن مثل چاله چوله های توی جادهست، بابا.
در این مورد نمیدونم.
ولی بیشتر شبیه سرعت گیره.
خب، یه سرعت گیر با سرعت ۶۰۰، احتمالاً یه چیزی رو خراب میکنه.
- این رو ببین. - درست مثل رانندگی با ماشینه، بابا.
اون دوست داشتنی ترین چیزی نیست که تا حالا دیدی؟
وقتی پیش منه، ما یه ورد کوچیک رو با هم تکرار میکنیم.
- میخوای بشنوی؟ - تو توی یه بیوک بزرگی، بابا.
- بله آقا. بله آقا. - خیلی خب. بعد از من تکرار کن.
- من قوی ام. - من قوی ام.
درست مثل رانندگی با شورلت قدیمی پدرت توی یه جاده خاکی دور افتاده، بابا.
- من دوست داشته میشم. - من دوست داشته میشم.
من به برنامه اون برای زندگیم اعتماد دارم.
کی؟
No comments yet. Be the first to leave one.