The Lost Husband

Is dat Marsha's zus?

- Hoe moeten we haar noemen? - Tante Jean.

- Ze lijkt me aardiger dan Marsha. - Dat is waar.

- Hallo, Libby. - Hallo.

- Bedankt dat we mochten komen. - Jullie zijn altijd welkom.

Dank je wel.

En wie zijn die schatjes?

Dit kleintje is Tank en die grote is Abby.

Hallo. Aangenaam. Zijn dat toverstokjes?

Verander die geit dan maar in een gans.

- Misschien lukt het. - Toe maar. Doe wel voorzichtig.

- Ze bijten toch niet? - Natuurlijk wel. Het zijn geiten.

Pas op je vingers.

Wat is dat zacht.

Wauw.

Dat is m'n lievelingswerk.

Frank zag zichzelf als kunstenaar en ik ook wel.

- Hij heeft dat gemaakt. - Ja? Wie is Frank?

Frank was m'n man.

Al zijn we nooit getrouwd. Hij is al tien jaar dood.

Wat erg.

- Dat is ook van hem. - Wauw. Dat is...

Het is erg...

Rustiek. Ben je klaar?

- Frank hield van onvolmaaktheid. - Dat is wel te zien.

- Heb je genoeg gegeten? - Tante Jean, waar is de vaatwasser?

- Daar kijk je naar. - Heb je die niet?

Nee, en ook geen wasdroger of een magnetron.

- Televisie? - Ook geen tv.

Ik hoop dat je wel een badkuip hebt, want deze twee moeten naar bed.

- Als jij afwast, breng ik ze naar bed. - Nee, we hebben een vast ritueel.

Het is geen probleem. Kom maar mee.

Kom eens hier.

- Lief zijn. - Je vindt het afwasmiddel wel.

- Mooi litteken. - Dat is nog van het ongeluk met papa.

- Dit vind ik de mooiste. - Het is net een maansikkel.

- De mijne is net een rivier. - Ja, de machtige Mississippi.

Kom, het is bedtijd.

Dank je wel.

Die heb je misschien wel nodig. Alsjeblieft.

Het is koud.

Die was ik al kwijt.

Het is maar voor even. Tot ik weer op orde ben.

Het is veel gevraagd met de kinderen,

maar na Danny is alles me een beetje ontglipt.

Het is moeilijk om je hele leven te verliezen in één jaar.

Ik waardeer je uitnodiging enorm.

Het zal wel even ongemakkelijk zijn. Je weet niet hoe ik in elkaar zit

en je moeder heeft vast veel onzin over me verteld.

Ach...

Je kent Marsha. Ze heeft overal wat op aan te merken.

Ik herinner me je nog wel. Je was bij opa's begrafenis.

- Mama en jij hadden ruzie. - Ja, ik was niet makkelijk

en je moeder is altijd al een takkenwijf geweest.

Maar laten we het niet hebben over dingen die ons kwaad maken.

- Je hebt veel huisdieren. - Zo noemen we ze niet.

Op een boerderij zijn het dieren en ze hebben allemaal een taak.

De kippen leggen eieren, de katten vangen muizen,

de honden beschermen de kippen tegen coyotes en de geiten geven melk.

En wat is zijn taak?

Thanksgiving.

Als je het koud krijgt.

Bedankt.

Gelukkig nieuwjaar.

Ja, gelukkig nieuwjaar.

Jullie doen het prima.

Het is zo lekker.

Bedankt. - Graag gedaan.

Daar is ze.

We hebben pannenkoeken en ik heb gedroomd dat ik een lieve roze geit was.

- Alle geiten zijn lief. - Je moet Jeanie's jam proeven, mama.

- Aardbeien en bosbessen van het veld. - We mogen ze plukken in de zomer.

- En dit was Wiggy het varken. - Ze is zalig.

Ze was een goed varken. Hoe wil je je espresso?

Je hebt geen vaatwasser, maar dat wel?

Ik neem koffie zeer serieus.

- Dit is James O'Connor, de beheerder. - Noem me niet steeds zo.

Het klinkt als een kantoorbaan.

Ben jij die nicht van vroeger?

- Dat ben ik, ja. - Aangenaam.

Die prachtige meid is Abby

en die lange knapperd is Tank.

- Hoe is het? Het is maar smeer. - Waar woon jij?

Ik woon daar vooraan in die caravan.

- Je lijkt op een weerwolf. - Abby.

- Misschien ben ik wel een weerwolf. - Hij is gewoon een mens.

O'Connor gaat je moeder leren de boerderij te runnen.

- Wat? - Je hebt werk nodig

en hij gaat ooit weg.

Ik heb werk nodig, ja, maar ik ben niet echt een boerentype.

Helemaal mee eens.

- Je kent me niet. - Je zei het zelf.

- Ik zie het gewoon. - Wat zie je?

Het lijkt me gewoon geen goed idee.

Natuurlijk wel. Ga je aankleden en ga naar buiten.

- Het is een feestdag. - Daar doen we hier niet aan.

Vandaag mocht je uitslapen. Morgen niet meer.

Kom, we gaan veevoer halen bij Russ.

- Dag, mam. - Wacht.

Kom maar. Dag. Tot straks.

Doe voorzichtig.

- Over twee minuten in de schuur. - Waar?

Dat grote rode gebouw daar.

Kom maar.

- Wat is dit nou? Heb je geen jas? - Die ligt nog bij m'n moeder.

Dit zijn kippen

en dat zijn geiten.

Ik moest bij nul beginnen, zei ze. Die daar is Liz Taylor.

Die daar is Katy Perry

en die eenling daar is Susan Sontag.

Het zijn Nubische geiten. Ze hebben lange hangoren.

Geen alpine geiten, wel een paar Lamancha's.

We houden ze alleen voor de melk.

- Hebben ze allemaal namen? - Ja, maar ik noem ze gewoon geit.

- Je noemde Jean tante. Ben je familie? - Nee, maar zo voelt het.

Het gaat wel.

Kom maar.

Je moet ze eerst vastzetten. Overal.

Eerst de voorkant, dan de achterkant. Niet andersom.

Geef die slangen eens aan.

- Die moet je bevestigen. - Waar?

Wat denk je? Aan de spenen.

Rustig en langzaam.

Je moet voor ze zingen.

Is dat een grapje?

Ik ga niet zingen voor geiten. Dat doe ik echt niet.

Goed zo.

Zie je wel? Je moet ze eerst opwarmen.

Dan doen de meiden hun best voor je. Of niet?

Druk maar op play.

Zo doen we dat.

Ik dacht dat we het met de hand moesten doen.

We hebben dertig geiten en vier handen.

Frank heeft dit gebouwd.

Ik moet dit maken.

Net als die koelruimte daar.

Hij wilde de kaasmakerij uitbreiden, maar toen werd hij ziek.

- Wat had hij? - Parkinson.

Jean heeft artritis, dus jij bent de troonopvolger.

- Dat denk ik niet. - Ik ook niet.

Dit is de koelruimte.

Is dit allemaal geitenkaas? Is het lekker?

Wat leuk. Jean zou een leuk kaaswinkeltje kunnen beginnen.

Bewaar je ideeën voor een hipster- kaaswinkel maar voor je dagboek.

Ik geloof niet dat ik dat gezegd heb, maar...

Het was net of je over een hipsterkaaswinkeltje sprak.

Laat ook maar. De koelruimterondleiding is voorbij.

Hekken. Laat ze altijd achter zoals je ze aantreft.

Zijn ze open, laat ze open. Zijn ze dicht...

- Laat je ze zeker dicht? - Heel scherp.

Je draait dit een beetje en dan gaat hij open.

Toe maar.

Draaien.

- Je moet draaien. - Ik draai toch.

Je moet hem draaien.

Ik draai toch.

Misschien moet ik hem maken.

Moet ik met je mee?

Wacht even. M'n schoen.

Mooi, hè?

Ze leeft nog.

- Ik ben weer in slaap gevallen. - Je bent te laat.

- Niet. Ik heb de haan net gehoord. - Dooby?

- Die kraait altijd. - Het is een haan.

- Hanen kunnen geen klok kijken. - Ik moet eerst de kinderen wekken.

- Die zijn al aan het besproeien. - Is dat zo?

- Dat heb ik ze geleerd. - We gaan de geiten melken.

Dan ga je daar de stad om inkopen te doen.

Ik ga even snel douchen en dan kom...

Douchen? De schoonheidswedstrijd is zaterdag pas.

Het zal geiten worst zijn hoe je ruikt.

Ik ga m'n tanden poetsen.

Heel verstandig.

- We hebben een echte knecht nodig. - Ze leert het wel.

GEEN BOEREN, GEEN VOEDSEL

Daar is hij.

Ik heb alleen dit.

Prima.

Ben je getrouwd?

Vroeger wel.

Gescheiden?

Mysterieus. Wat is er gebeurd?

Hij is gewoon weg.

Waarnaartoe?

Hoeveel is het?

Het is 48,25.

Zestig.

Bedoel je met "weg" dood?

Je wisselgeld.

Daar ben je. We hebben zo onze eerste kaasles.

Jean, ik wil even een momentje voor mezelf,

want ik heb drie dagen niet gedoucht en ik ben kapot.

Even maar.

- Oké. - Ga maar.

Ga maar douchen. Tot over tien minuten.

Is dat beter?

- Nog bedankt voor de overal. - Ik wist dat hij zou passen.

- Het begint erop te lijken zo. - Dat is maar schijn. Wat gaan we doen?

Gods werk. We gaan geitenkaas maken.

- Dat klinkt moeilijk. - Welnee.