Our Blooming Youth (Youth, Climb the Barrier / Cheongchunwoldam / 청춘월담)

PARK HYUNG-SIK

JEON SO-NEE

PYO YE-JIN

YUN JONG-SEOK

LEE TAE-SEON

NAMUMUKADKAD NATING KABATAAN

ANG DRAMANG ITO AY KATHANG-ISIP NA KUWENTO

AT ANG MGA KARAKTER, ORGANISASYON, LOKASYON, INSIDENTE, AT RELIHIYON

SA DRAMANG ITO AY MGA KATHANG-ISIP

ANG MGA EKSENANG MAY MGA HAYOP

AY GINAWA PARA MAGING PROPS AT VISUAL EFFECT

KAHIT NA MAY MGA BRASO KA, HINDI MO IYON MAGAGAMIT

HINDI KA MAKALALAKAD KAHIT NA MAY MGA BINTI KA

Kamahalan, gising ka na ba?

Kamahalan.

Pumasok na kayo.

EPISODE 1

Alam mo bang hindi na nagagamit ng Kamahalan ang kanang braso niya?

Oo naman.

Tinamaan siya ng pana na may lason sa kanang balikat noong nakaraang taon

sa lugar ng pangangaso.

Nabulok na ang braso niya

ng todo.

'Di na nila nahuli kung sino ang salarin.

'Di ba parang kakaiba?

Walang taga labas ang nasa lugar ng pangangaso ng araw na 'yon.

Ang sabi sa mga kuwento sinumpa siya ng isang multo.

Ano?

Bakit naman isusumpa ng multo ang Kamahalan?

Isinumpa siya ng multo dahil…

si Prinsipe Ui-hyeon ay laging

kumukuha ng katas ng atractylodes para sa pagtatae niya.

Pero kung hahaluan mo 'yun ng peaches,

maaari kang mamatay.

Pero may nagbigay sa kanya ng peaches.

Pagkatapos niyang kumain ng peach, nawalan na ng malay si Prinsipe Ui-hyeon

at ang sabi ng mga tao ang nagbigay ng peach sa kanya ay si…

Sino?

Ang Prinsipeng Tagapagmana.

Pinatay niya ang kapatid niya sa pamamagitan ng peaches

para makuha ang trono.

'Di nga.

Kaya isinumpa siya ng multo.

"Jae-sang-wi-ha-yeo bulleung-ha-ha-myeo.

Jae-ha-wi-ha-yeo bull-won-sang-i-yo.

Jeong-gi-i-bul-gu-eo-in-i-myeo.

Jeung-mu-won-i-ni

Sang-bul-won-cheon-ha-myeo.

Ha-bul-u-in-ini-ra."

"Sa malaking sitwasyon,

'di niya hinahayaang mapahamak ang kanyang mga taga-sunod.

Sa maliit na sitwasyon,

'di siya humihingi ng pabor sa nakatataas sa kanya.

Iwinawasto niya ang sarili niya…"

'Di niya pa din nagagalaw ang kanang braso niya?

Sigurado akong hindi niya kaya

itaas kahit suklay.

Siyempre, kaya pala

'di siya nakapagsulat ng buong taon.

'Di ako makapaniwala na baldado ang hari natin sa hinaharap.

Isang baldado?

Kamahalan, 'di ko nakikitang ginagalaw niya ang kanyang braso.

Wala akong sinabing…

Hindi tayo puwedeng

magkaroon ng baldadong hari.

Kailangan kong makita ng personal.

May paraan ba para malaman?

Siyempre, mayroon.

Sinabi mo bang pangangaso?

Paumanhin, Kamahalan.

Pero kailangang respetuhin ang Kamahalan

at magiging ministro siya ng pang depensa ng mga Confucian,

pero nabigo siya sa pag-ako ng responsibilidad…

Nabigo sa pag-ako ng responsibilidad? Ang lakas ng loob mong sabihin 'yan?

Noong naging Prinsipeng Tagapagmana siya,

ipinakita niya ang kanyang husay sa akademya,

pumasa sa lahat ng pagsusulit

at alam ng lahat na siya ang tagapagmana

na may husay sa panitikan at martial arts!

Parang hindi ka pa lumalabas ng palasyo, Konsehal ng Kaliwang Estado.

Ang sabi-sabi tungkol sa kanang braso ng Kamahalan

ay kumalat na sa mga kalsada sa palengke.

Kamahalan.

Kailangan mong alisin muna

ang mga nagkakalat ng balita.

'Di ba ginagawa na ng Kamahalan

na kausapin ang mga taong 'yon?

Napaalis din kayo?

Sabi niya mabaho daw ang medyas ko.

-Ano? -Nakakatawa naman.

Kahapon, sabi niya mainit ang tubig, ngayon pinalamig ko ng kaunti.

Ngayon sinasabi niya na masyadong malamig.

-Anong gusto niyang gawin ko? -'Di ko na alam kung ano ang susundin.

Kamahalan, aalis na kami at mag-iinit ulit ng tubig.

Umalis ka na at magpalit ng medyas.

'Di na kailangan.

Mula ngayon 'wag na kayong pupunta dito sa Silangang Palasyo.

-Kamahalan. -Kamahalan.

Maraming babae ang pinagbawalan sa Silangang Palasyo noon.

Kamahalan.

Dahil sa katapatan kaya namin sinasabi ito

at gusto lang namin makasiguro na maayos ang Kamahalan.

Ano sa tingin mo, Punong Ministro?

Kamahalan.

Naniniwala ako na ang Konsehal ng Kaliwang Estado

at ang Konsehal ng Kanang Estado ay parehong tama.

Kahit ano'ng mangyari, lahat ng tao dito sa bansa

ay gustong mapabuti ang Kamahalan.

Ang Malawakang Seremonya ng Pangangaso ay gaganapin pagkatapos ng 15 araw.

Isaalang-alang natin ang ating pag-aalala

at hayaang maging kinatawan ang Kamahalan.

Magandang pagkakataon 'to sa ating lahat

na makitang malusog ang Kamahalan.

Sa ganitong paraan,

'wag n'yo nang hayaang kumalat pa ang mga sabi-sabi

at ipakita sa mga tao na ang Kamahalan

ay malusog at maayos, Kamahalan.

Pakiusap, Kamahalan.

Gusto kang papuntahin ng mga opisyal sa lugar ng pangangaso.

Kung ganoon gagawin ko ang sinabi sa'kin.

Sa tingin mo makukuha nila ang gusto nila?

Mangyayari rin naman 'yun.

'Di problema kung mangyayari nang mas maaga.

Sa tingin mo kaya mong gawin 'yon?

May iba bang paraan para maproteksyonan ko ang posisyon ko?

Kumusta ang paghahanda?

-Ayos lang, Kamahalan. -Mabuti.

Kamahalan, saan ko ilalagay ang payong?

Sa likod mo ilagay.

Ingatan mo.

Pakiusap bilisan n'yo.

Saan ko ilalagay ang mga parol?

Ilagay mo na lang roon sa sahig.

Bilis.

Kung handa ka na, ilipat mo na.

Paumanhin.

Dito ba nakatira ang Konsehal ng Kaliwang Estado?

Oo, Kamahalan.

Kamahalan.

Ayos na ba talaga ang kanang braso mo?

Plano mo ba talagang sumali sa Malawakang Seremonya ng Pangangaso?

Nabalitaan kong pupunta ka sa Gaeseong para sunduin ang mapapangasawa mo.

Paumanhin, Kamahalan.

Ipinagbawal ang kasalan dahil sa pagpili ng Prinsipeng Tagapagmana.

Isinaalang-alang ni ama na namatayan ang parehong pamilya

at naantala ang kasal mo

ngayong binigyan kayo ng permiso na magpakasal.

'Wag kang mag-alala.

Nabalitaan ko ang kumakalat na sabi-sabi sa Gaeseong

na matalino at intelihente ang mapapangasawa mo.

Naniniwala ka ba roon?

Nakalimutan mo na ang babaeng nakita mo sa bahay ni Master Min

noong bata ka pa?

Paano mo nagawang kumuha ng regalo

habang tumatakas palabas ng palasyo?

Narinig ko na may karne ng baka ngayon,

kaya kumuha ako sa taas na silid.

Aalis na si Master Min sa Hanyang.

'Di ko alam kung kailan ko ulit siya makikita kapag pumunta siya sa Great Ming.

Mag-ingat ka, Kamahalan.

Ahem!

Maligayang pagdating.

Unang beses n'yo

-dito sa nayon namin, tama? -Sino ka?

Ako? Sabi ng ilan

ako ang may-ari nitong lambak.

Walang hiya ka!

-Hindi mo ba siya kilala? -Tama na.

Sisingilin ko kayo ng isang nyang kada tao para sa pagdaan n'yo.

Dalawang nyang ang kabuuang ibabayad n'yo.

Walang hiya ka! Paanong magiging sa'yo ang lambak na 'to?

'Pag sinabi kong ako ang may-ari ako ang may-ari.

Tama na.

Bigyan mo na lang siya ng pera.

Pupuntahan pa natin si Master Min at dapat tayong bumalik bago dumilim.

'Di kami nagbayad dahil natatakot kami sa patpat.

Gagamitin sa mabuti ang perang 'to.

'Wag mong isiping hindi 'to patas.

Kung dadaan kami rito sa gubat,

makikita ba namin ang bahay ni Master Min Ho-seung?

'Di mo alam kung saan siya nakatira?

Alam ko.

Mabuting tao siya. Paano ko 'yun 'di malalaman?

'Di siya dito sa nayon nakatira. Doon sa kabila.

Sinabihan kami ng mga tao roon na dito daw.

Magsisinungaling ba ako pagkatapos n'yo akong bayaran ng dalawang nyang?

Tumawid kayo ulit sa kabilang lambak.

Sigurado ako.

Nakalimutan mo na ba kung paano tayo naligaw

sa maling nayon hanggang sa gumabi?

Matagal nang nangyari 'yun, Kamahalan.

Baka nagbago na siya ngayon.

Hindi siya magbabago.

Kung ganoon wala na akong magagawa.

'Di man siya gaanong katalino

pero sigurado ako na 'di nagbago ang kabutihan at pagmamahal niya sa tao.

Sang-ayon ako, Kamahalan.

Nakita natin ang ginawa niya sa pera.

Ano'ng regalo ang gusto mo sa kasal mo?

Nagpadala na ako sa bahay ni Master Min.