Defiance

Ένας υπότιτλος..

.. από τον..

"KIRIOUS"

Η Γερμανία καταλαμβάνει την Λευκορωσία.

Τα τάγματα ασφαλείας των ΕΣ-ΕΣ καθώς και η τοπική χωροφυλακή συλλαμβάνει Εβραίους.

Στις επόμενες βδομάδες 50.000 Εβραίοι εκτελούνται.

Πάνω από 1.000.000 περιμένουν να απελαθούν και να εκτελεστούν.

"ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ"

Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα -

Τι θα κάνουμε;

Σκάσε!

Πρέπει να γυρίσουμε σπίτι, έλα.

Θεέ μου!

Πατέρα..;

Aρόν!

Έλα! Είσαι ασφαλής.

Πάμε.

Σταμάτα!

Σόιλ, σταμάτα το!

Σταμάτα, Θές να κλάψω και εγώ;

Σταμάτα!

Σταμάτα το!

Πάμε.

Aρόν, πάμε.

ΔΑΣΟΣ ΛΙΠΙΖΑΝΣΚΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1941

Τούβια, είναι ο Τούβια.

Αν ήμουν Γερμανός, θα ήσουν τώρα νεκρός.

- Σκότωσαν.. τον πατέρα μας και τη μητέρα μας.

Το ξέρω..

Aρόν...

Γύρισε ο μεγάλο σας αδελφός...

Τους είδες;

Πού βρίσκεται η οικογένειά σου;

Τους έκρυψα κάπου στα Νότια.

Θα τους φέρω πίσω όταν θα είμαστε ασφαλής.

- Η Λίλκα; - Δεν ήθελε να φύγει.

- Είσαι ακόμα... - Είναι ακόμα η γυναίκα μου.

Μια πλούσια γυναίκα.

Πες μου, Tούβια, γιατί γύρισες;

Έχεις κανένα σχέδιο;

Όχι

Εσύ;

Η αστυνομία θα μας κυνηγήσει.

Tούβια, κρύβεσαι από την αστυνομία όλη σου τη ζωή, πιστεύεις ότι πρέπει να σταματήσεις τώρα;

Γνωρίζουμε καλά το δάσος, δεν μπορούν να μας βρουν εδώ.

Aρόν!

Aρόν!

Του είπα να κάτσει εδώ.

Μου λείπει ο μπαμπάς.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είναι νεκρός.

Ο Μπερνίσκι;

Δεν ξέρουμε ότι το έκανε αυτός.

- Η αστυνομία τον έπιασε; - Είχε πληροφορίες σχετικά με τον πατέρα μας.

Όμως, δεν γνωρίζουμε αν το έκανε αυτός.

Ωραία, θα πάμε να τον ρωτήσουμε εάν το έκανε αυτός.

Ο Κώστιτς έχει και πιστόλι, μου το έδειξε μια φορά.

Ένα πιστόλι δεν μπορει να μας κάνει τίποτα, χρειαζόμαστε τουφέκια και αυτόματα όπλα.

Αυτόματα όπλα;

Θα μας ζητήσει σε λίγο και ολόκληρο τον Γερμανικό στρατό.

Απλά, γιατί...

Το παιδί είναι χτυπημένο.

Ξάπλωσέ το εδώ.

Tούβια!

Δεν μπορούμε να τους συντηρήσουμε.

- Θα πάω να ζητήσω από τον Κώστιτς τρόφιμα.

- Και το όπλο του. - Και το όπλο του...

Δεν θέλεις να σε βοηθήσω και εγώ;

Έχω μόνο τέσσερις σφαίρες.

Σε ευχαριστώ.

Ο πατέρας σου ήταν καλός άνθρωπος.

Είπε το ίδιο και για σένα.

Στους νεκρούς!

Ας αναπαύσει ο Θεός τις ψυχές τους.

Σκύλα.. θέλεις Βότκα;

Ζω με αυτήν, μπορείς να το φανταστείς;

Στον αχυρώνα.

Όλα καλά.

Δουλεύεις ως αργά, Μπερνίσκι.

Κυνηγάω Εβραίους...

Τα νέα μας αφεντικά είναι πολύ οργανωμένα.

Κάντε ησυχία!

Το κυνήγι προκαλεί δίψα!

15 σε μια μέρα...

Δίνουν 500 ρούβλια για κάθε έναν που πιάνουμε.

Κοστίζει ένας Εβραίος τόσο πολύ;

Πληρώνουν περισσότερα για τους χοντρούς;

Έπιασα πέντε σε ένα χαντάκι, βρομούσαν τόσο πολύ που νόμιζα ότι οι Γερμανοί δεν θα τους θέλαν.

Ίσως με χαμηλότερη τιμή!

Τους ξέρεις τους Μπιέλσκις;

Δεν τους βρήκαμε όταν επισκεφτήκαμε τους γονείς τους.

Της γυναίκα μου δεν της αρέσει που λείπω τα βράδια.

Όχι, κράτα το.

Δωροδοκείς την αστυνομία;

Μήπως κρύβεις και άλλο από αυτό στον αχυρώνα;

Σε παρακαλώ, πάνε δες αν θες.

Και καθάρισε και τα σκατά από τα ζώα όσο θα ψάχνεις.

Να κρατάς τα μάτια σου ανοιχτά, εντάξει;

Καλό κυνήγι.

- Συγγνώμη, αλλά θα πρέπει να τους πάρεις μαζί σου.

- Και τι μπορώ να κάνω εγώ για αυτούς;

Αυτοί οι μπάτσοι...

.. είναι αυτοί που σκότωσαν τους γονείς μου;

Τι άνθρωποι είστε.. γιατί θα πρέπει να είναι τόσο δύσκολο να είσαι φίλος με έναν Εβραίο;

Προσπάθησε να αποκτήσεις έναν.

Ποιος είναι; Πού πάμε;

Ελάτε..

Σε ευχαριστούμε..

Έλα, έλα.

Καθόσουνα πάντα πίσω στην τάξη στο σχολειό...

- Είμαι ο Σίμον Χάρετζ. - Νόμιζα ότι ήσασταν νεκρός.

Παραλίγο..

Σε άκουσα που μιλούσες για τους γονείς σου.

Τα συλλυπητήρια μου.

Τον άλλο σου αδελφό... πως τον έλεγαν;

- Τον πιο ζοηρό; - Zούς.

Είναι μαζί με τους άλλους δύο.

Και κρύβεστε εδώ στο δάσος;

Μάλον είχατε και παλεότερα προβλήματα..

με την αστυνομία;

Για αυτό κρυφτήκατε στο δάσος, πάντως κάνατε συνετή επιλογή.

Ναι, σοφή επιλογή, για ένα χαζό σχολιαρόπαιδο.

Ολόκληρη τη ζωή μου δίδασκα στους άλλους πώς να ζήσουν μία έντιμη ζωή.

Δεν είχα καμία αμφιβολία ότι δίδασκα το σωστό, από ότι φαίνεται όμως έκανα λάθος.

Συχώρεσε με, όμως με τα τελευταία γεγονότα έχω αλλάξει ιδέες.

Ακριβώς όπως και στο σχολείο..

Δεν έχω ιδέα τι θες να μου πεις.

Σας παρακαλώ, ας προχωρήσουμε.

Πάρε..

Δεν Πεινάς;

Ο μικρός δεν μιλάει άλλο;

Είδε κάποια πράγματα.

Σε έστειλα να φέρεις τρόφιμα και μου έφερες και άλλα στόματα να θρέψω.

Εσύ με έστειλες;

Ο Βερνίσκι σκότωσε τον πατέρα μας.

Τουλάχιστον πήρες το πιστόλι;

Έχουμε μόνο τέσσερις σφαίρες.

Τότε, τουλάχιστον κάντες να αξίζουν.

Δουλεύεις ως αργά.

Αύριο είναι Κυριακή. Θα πάρεις ρεπό;

... οι κωλό ΕΣ-ΕΣ δεν κοιμούνται ποτέ...

Ξέρεις ποιός είμαι;

Καθήστε κάτω!

Ξέρεις γιατί είμαι εδώ;

Τι είναι αυτά που λες;

Πες τους γιατί πράγμα μιλάω τώρα;

Εάν μου πουν να βρω κάποιον, τότε θα πρέπει να τον βρω, είναι η δουλειά μου.

Το να σκοτώνεις Εβραϊους;

Ή να χάσω τη δουλειά μου.

Και σου αρέσει αυτή η δουλειά;

Πάντα ήμουν δίκαιος με την οικογένεια σου.

Όλοι έλεγαν ότι κάνατε λαθρεμπόριο και εγώ κοιτούσα από την άλλη.

Ρώτα τον πατέρα σου..

Τον πατέρα μου; Γιατί δεν τον ρωτάς εσύ..

Στα γόνατα.

Στα γόνατα!

Σε παρακαλώ... σε ικετεύω.

Για τους γονείς μου.

Δαβίδ και Μπέλλα Μπιέλσκι.

Για τα αδέλφια μου και για όλους τους άλλους.

Σκοτωσέ με!

Σκατά!

Μας έμεινε μόνο μία.

Πως ήταν.

Πως ήταν πιο;

Το να τους σκοτώσεις.

- Ένιωσες όμορφα, ε; - Σκάσε.

- Τι θα γίνει με αυτούς; - Δεν ξέρω.

Οι γυναίκες θα μας καθυστερήσουν.

- Και ο γεροδασκαλός σου. - Τι, φοβάσαι μην σε βάλει τιμωρία..,

.. επειδή είσαι αδιάβαστος;

Θα πρέπει να είμαστε σε θέση να προχωρήσουμε, Τούβια.

- Και μάλιστα γρήγορα. - Σωστά, αλλά τώρα είναι εδώ.

Θα κοιμόμαστε καθ'οδον.

Αν είμαστε πολλοί και πέσουμε σε ενέδρα, θα έχουμε περισσότερες πιθανότητες να το σκάσουμε.

Καλά.

Αλλά όχι άλλους.

Όχι άλλους..

Ξέρω... ξέρω!

Tαμάρα, τον θυμάσαι τον ξάδελφο σου τον Ζούς;

Σε παρακαλώ, πάνε κάτσε κοντά στην φωτιά.

- Ο Αλαζάρ, είναι ο πιο μικρός από όλους μας. - Γεια σου.

- Και αυτός είναι ο Ισαάκ Μάλπιν. - Γεια σας.

- Είναι από το Mίνσκ. - Tούβια.

Δώστε τους να φάνε κάτι.

- Tούβια, τους συμπονώ όλους, αλλά... - Είναι σόϊ μας.

Και πώς θα το ταϊσουμε αυτό το σόϊ;

Βάλε πιό πολύ νερό στην σούπα.

Και αυτή... είναι ξαδέλφη μας;

Όχι.

ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΠΕΡΕΛΑΖ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1941

Τι στο διάολο!

Δεν έχεις ξαναχρησιμοποιήσει πριόνι;

- Όχι - Τι ξέρεις να κάνεις;

Νομίζω ότι έκαμνα πνευματική εργασία.

Πρόκειται για δουλειά;

Έγραφα για ένα μικρής κυκλοφορίας περιοδικό.

Ήμουν δημοσιογράφος.

Δούλευα με το στυλό.

Tούβια!

Από εδώ είναι η Λάϊλα.