The Sword in the Stone

The Sword In The Stone (1963) OCR 23.976 fps runtime 01:19:36

"อภินิหารดาบกู้แผ่นดิน"

"อภินิหารดาบกู้แผ่นดิน"

ตำนานขับขาน

ในอังกฤษยุคแรก

อัศิวนผู้กล้าและแกร่ง

พระราชาสิ้นพระชนม์

ไม่มีใครตัดสินได้ว่า

ใครควรได้สืบราชบัลลังก์

ดูท่าแผ่นดินจะแหลกด้วยสงคราม

หวังก็แค่ปาฏิหาริย์

แล้วปาฏิหาริย์ก็เกิด

ในแผ่นดิน

ดาบ

ปักอยู่ในหิน

ใต้ด้ามดาบจารึกด้วยอักษรสีทอง

มีใจความว่า

"ผู้ที่ดึงดาบนี้ออกจากหินได้"

"จะได้เป็นพระราชาแห่งอังกฤษ"

ไม่ว่าใคร จะทุ่มเทกำลังแค่ไหน

ก็ไม่มีใครดึงออกได้

ปาฏิหาริย์จึงยังไม่เป็นผล

อังกฤษยังคงไร้กษัตริย์

ระหว่างนั้น ดาบล้ำค่าจึงถูกลืมเลือน

นี่คือยุคมืด...

ไร้กฎ... ไร้ระเบียบ

มนุษย์อยู่อย่างหวาดกลัวกัน

ผู้แข็งแรงล่าผู้อ่อนแอกว่า

ยุคมืดจริงๆ

ยุคที่ไม่มีความสะดวกสบาย

ไม่มีประปา...

ไม่มีไฟฟ้า

ไม่มีอะไรเลย

เฮ้ ออกมา

ยกออกมา

อะไรอีกล่ะ

ปล่อยนะ ปล่อย

ไอ้โซ่น่าทุเรศเอ๊ย

อะไรๆ ก็ยุ่งยาก

วุ่นวายซะจริง

ไหนดูซิ

เขาควรจะมาถึงในครึ่งชั่วโมง

ใคร ใครเหรอ

ข้าอยากรู้ว่าใคร

ข้าบอกแล้วไง อาร์คิมีดีส ว่าข้ายังไม่แน่ใจ

เท่าที่รู้คือมีบางคนกำลังจะมา

- เป็นคนเก่งและสำคัญ - ขี้คุย

เขาถูกส่งมาให้ข้า เพื่อให้ข้าแนะ

ไปสู่ที่หมาย

ท่านว่าเขาจะมา ในครึ่งชั่วโมงเหรอ

งั้นมาดูกัน

อยากอยู่ดูก็ได้

เขาเป็นเด็กชาย

ตัวเล็กๆ

ซัก 11-12 ขวบ

ตัวเล็กๆ ผอมๆ

ไม่ๆ ไม่ใช่คนนี้

พ่อหนุ่มนี่คงเกือบ 20 แล้ว

นั่นไง เขาอยู่นั่น ตัวเล็กๆ ผอมๆ จริงๆ ด้วย

เหมือนตั๊กแตนมากเลย

ดูท่าเขาสิ

ท่านเดาว่า ตอนนี้เขาอยู่ไหนล่ะ

ข้าไม่ได้เดา ข้ารู้ว่าเขาอยู่ไหน

ไม่ถึงไมล์จากนี่ อยู่ในป่า

และตรงตามกำหนดด้วย

ถ้าไม่ผิด

ดูเงียบๆ วอร์ต

ข้าพยายามอยู่

ไม่มีใครขอให้เจ้ามา ตั้งแต่แรกเลย

- ข้าไม่ได้ขยับเลย - หุบปาก

นั่นไงล่ะ แจ๋วจริงๆ

รับรองไม่พลาดแน่

แก ไอ้ตัวเล็กงี่เง่าเอ๊ย

ได้โปรด เคย์ ข้าขอโทษ ข้าไม่ได้ตั้งใจ

ได้โปรด

ถ้าข้า...

ถ้าข้าจับเจ้าได้นะ ข้าจะบีบคอเล็กๆ ของเจ้าให้ตายเลย

ให้ตายสิ ข้าทำแน่

ข้าจะไปเอาลูกธนูให้ ข้าหาเจอแน่

อย่าบอกนะ ว่าจะเข้าไปในนั้น

- ในนั้นมีแต่หมาป่า - ข้าไม่กลัว

งั้นเชิญเลย เนื้อเจ้าไม่ใช่เนื้อข้า

เข้าไปเลย

นั่นไง มันอยู่นั่นเอง

แหม

ในที่สุด เจ้าก็แวะมากินน้ำชาจริงๆ

เจ้ามาสายนิดหน่อยรู้ไหม

ข้าเหรอ

เอาล่ะ ข้าชื่อเมอร์ลิน

เร็วสิ เจ้าชื่ออะไรล่ะ

ข้าชื่ออาเธอร์ ทุกคนเรียกข้าว่าวอร์ต

โอ้

นกฮูกนี่ เหมือนของจริงมากเลย

ของเหรอ เจ้าว่าอะไรนะ

มันมีชีวิต และพูดได้ด้วย

แน่นอนที่สุด มีดีกว่าเจ้ามากนัก

ไม่เอาน่า อาร์คิมีดีส

ข้าอยากให้เจ้าพบกับวอร์ต

ยกโทษให้เขาเถอะ เขาเป็นเด็ก

เด็กเหรอ

ข้าไม่เห็นเด็กเลย

- ข้าขอโทษที่ข้า... - ไม่เป็นไร

- เขาขี้ใจน้อย - ใจน้อยรึ...

- ใครกัน อะไรนะ - โอ้

- ท่านรู้ได้ยังไงว่าข้าจะ... - จะแวะเข้ามาน่ะเหรอ

ข้าบังเอิญเป็นพ่อมดของเจ้า

หมอดู ผู้ทำนายฟ้าดิน

ข้ามีพลัง เห็นอนาคตล่วงหน้า

อนาคตข้างหน้า อีกหลายร้อยปี

ข้าเคยไปมาแล้ว และเห็นของเหล่านี้

นี่เป็นแค่แบบ และของจำลองเท่านั้น

เช่นอันนี้ เป็นหัวรถจักรพลังไอน้ำ

เห็นไหม

ดีใช่ไหม

มันยังไม่ถูกสร้างอีกเป็นร้อยๆ ปี

ท่านเห็นทุกอย่าง ก่อนมันเกิดเหรอ

ใช่ ทุกอย่าง

ทุกอย่างเหรอเมอร์ลิน

ไม่ใช่ทุกอย่าง

ข้าไม่รู้หรอก ว่าใครจะมากินน้ำชา

แต่เจ้าคงเห็นแล้ว

ข้ากะตำแหน่งได้ตรงเผง

ท่านฉลาดมากเลยครับ

ไม่ต้องท่งต้องท่านหรอก

เรียกเมอร์ลินเฉยๆ ก็พอ

- จะเอาน้ำตาลไหม - เอาครับ

- ได้โปรด - เอาล่ะ

น้ำตาลๆ

มีมารยาทหน่อย แขกก่อนสิ

เอาล่ะ บอกว่าพอนะ

พอ

- เจ้าเรียนหนังสือบ้างไหม - ครับ

ข้าฝึกเพื่อเป็นนักรบ

ข้าเรียนกฎการต่อสู้ การใช้ดาบ

ความยุติธรรม และการขี่ม้า

ใช่ ดีมากๆ

ไม่ๆ

ข้าหมายถึงวิชาการ

เลข ประวัติศาสตร์ ชีววิทยา วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ

อังกฤษ ลาติน ฝรั่งเศส...

ไม่ พอแล้ว พอๆ ให้ตายสิ พอ

ช่างยั่วโมโหซะจริง เดี๋ยวเถอะ

เอาล่ะ เจ้าจะ...

เจ้าจะโต โดยไม่ใช้การศึกษาไม่ได้

ข้าก็ว่าไม่ได้ครับ เมอร์ลิน

งั้นข้าจะเป็นอาจารย์ให้เจ้า

แต่ข้าต้องรีบกลับไปที่ปราสาท

- เขาต้องการข้าในครัวแล้ว - ถ้าอย่างงั้นก็

งั้นเราจะเก็บของ แล้วไปกันเลย

เจ้าดูนะ เจ้าต้องชอบแน่

ฮิกิตัส ฟิกิตัส ซัมบาคาซิง

จงฟังข้าให้ดี

เราจะไปกันแล้ว เร็วเข้าไป

ไม่ๆ ไม่ใช่เจ้า หนังสือก่อนสิ

ฮ็อกกาดี้ พ็อคกาดี้ ว็อกกาดี้ แว็ค

อะบรา อะบรา ดาบรา แน็ค

ลดขนาดให้กระจ้อยร่อย เราต้องเผื่อที่ ให้เพื่อนเป็นร้อย

ฮิกิตัสิ ฟกิตัส มิกิตัส มัม เพรสติดิจิโทเนียม

อะลาคาเฟซ บาลาคาเสซ มาลาคาเมซ เมอริ์รพิเดซ

ฮ็อกกาดี้ พ็อคกาดี้ ว็อกกาดี้...

หยุดๆ

เจ้าหนูน้ำตาล พอได้แล้ว

แกล้งเจ้ากาน้ำชาเก่าๆ อยู่ได้

เอาล่ะ มาเริ่มกันใหม่

ถึงไหนแล้วนะ

- ฮ็อกกาดี้ พ็อคกาดี้ - ใช่ๆ

ฮ็อกกาดี้ พ็อคกาดี้ ว็อกกาดี้ แว็ค ทั้งสิ่งเล็กน้อยและของจุกจิก

รอข้าอีกแป๊บนึงนะ เจ้าหนู ใกล้จะเก็บของเสร็จแล้ว

เจ้าๆ เมอร์ลินบ้า

ใจเย็นๆ ทีละอัน

ดัน กูดิลลี่ ดู ดิลลี่ ดู ดิลลี่ ดัน ถึงตอนดีที่สุดแล้ว

ฮิกิตัสิ ฟกิตัส มิกิตัส มัม เพรสติดิจิโทเนียม

ฮิกิตัสิ ฟกิตัส มิกิตัส มัม เพรสติดิจิโท...

เป็นการเก็บของที่แจ๋วมาก

เดี๋ยวก่อนนะ

มีวิธีอื่นที่เจ้าจะเอาของ ใส่กระเป๋าใบเดียวได้ไง ข้าอยากจะรู้

แต่ข้าคิดว่า มันวิเศษนะ

ใช่แล้ว อาเธอร์

แต่อย่าคิดอะไรโง่ๆ นะว่า เวทมนตร์จะแก้ปัญหาทั้งหมดได้

เพราะมันทำไม่ได้

แต่ข้าไม่มีปัญหาอะไรเลย

ทุกคนมีปัญหา โลกเต็มไปด้วยปัญหา

มัวคุยเพลิน ดูซิข้าทำอะไรนี่

เห็นไหม นี่เป็นปัญหาของคนแก่ล่ะ

ทุกคนเอาหัวชนฝาหมด

มีแต่กำลัง ไม่ใช้สมองเอาซะเลย

เจ้าอยากมีกล้าม แต่ไร้สมองไหม

- ข้าไม่มีกล้ามนี่ - ไม่เหรอ

- แล้วเจ้าเคลื่อนไหวได้ไง - ข้าว่าข้ามีนิดหน่อยมั้ง

นั่นไง พอแล้ว

ต่อไปพัฒนาความฉลาด มันสมอง อำนาจภายใน ต้องเรียนรู้ไว้

แล้วจะมีชื่อเสียง

พรุ่งนี้เช้า เราจะเริ่มอย่างเต็มที่

วันละ 8 ช.ม.

เจ้าเรียนหนังสือ 6 ชั่วโมง และอีก 2 ฝึกไหวพริบ

แต่ข้า...

แต่ข้าไม่มีเวลา ข้าต้องทำงาน

ทำงานเหรอ

เราจะต้องเปลี่ยนทั้งหมด เจ้าต้องปรับปรุงใหม่

ครับ ข้าก็ว่าอย่างนั้น