Invasion

Proszę.

- To na pewno twój klucz? - Czekaj. Otworzę.

Chwileczkę. Nie!

Otwarte.

W porządku?

Ładnie.

Ładne mieszkanie.

Nic szczególnego. Wracam tu tylko, żeby się przespać.

CZŁOWIEK, KTÓRY SPADŁ NA ZIEMIĘ

David Bowie.

To ma sens.

Lubisz go?

Bowiego?

Tak.

Dlaczego „to ma sens”?

Bo wyglądasz jak Bowie, Mitsuki.

Nikt nie wygląda jak Bowie.

Ty tak.

Masz świetną fryzurę. Nosisz świetne ciuchy.

Nigdy nie widziałam kogoś tak utalentowanego jak ty.

Ale myślę...

że to ci nie wystarczy.

Myślisz, że mnie znasz, co?

Masz rację. Nie jesteś Bowiem.

On jest kosmitą.

Ty jesteś kosmosem.

Z oddali

wydajesz się chłodna, pusta i zdystansowana.

Pusta?

Niedostępna.

Ale to nie szkodzi.

Jestem astronautką.

Nie boję się kosmosu.

Widzę cię i rozumiem.

Jesteś pełna gwiazd.

Tak jak Słońce, ogrzewasz moją skórę, kiedy się do ciebie zbliżam.

Nie jesteś zimna.

Płoniesz.

Jestem kosmosem?

Zawsze miałam obsesję na punkcie kosmosu.

Nigdy nie brakuje tam rzeczy do odkrycia.

Na przykład gwiazd.

Tak.

Wiesz, że gwiazdy to po prostu wielkie kule gazu.

Nie szkodzi.

Znam trenera personalnego, któremu mogę cię przedstawić.

Spójrz, wszyscy spacerują.

Dzieci są słodkie.

A tu jest drzewo. Widzisz?

Chyba zaraz zakwitnie.

A tu jest trawa.

Słońce jest na niebie.

Fajnie jest chodzić, prawda? Idź i mów.

Widzisz?

Słońce jest wysoko na niebie i mocno świeci.

Spójrz na to.

Obudź się wreszcie!

Wścieknę się!

Idę do ciebie.

Wajo.

Wajo.

Wajo.

Wajo.

Hinata?

Hinata? Słyszysz mnie?

Mitsuki?

Hinata?

Inwazja

Szukam lekarza. Jest pan lekarzem? Nie?

Hej!

- Jest pan lekarzem? - Nie może pan tu tak wpadać.

- Jest pan lekarzem? - Mamy skażenie. Hej!

- Jestem oficerem Navy SEAL. Wysoka ranga. - Chwila!

- To sprawa wojskowa. - Mamo!

To stanowisko twojej mamy?

Neurologia, kod niebieski, stanowisko pierwsze.

Co to?

Sytuacja awaryjna, prawda?

Kto podawał kod niebieski?

Jest pani neurolożką?

To jakiś żart? Ludzie walczą tu o życie.

Potrzebuję pomocy. Muszę...

Musisz znaleźć rodzica lub opiekuna.

Poproszę, żeby ktoś was wyprowadził.

Ja jestem jego opiekunem.

Jest pani neurolożką?

Tak.

Źrenice w normie.

Nie mogę wywołać u dziecka ataku bez zgody rodzica.

Narysował to.

Zanim to wszystko się wydarzyło.

Mogę im pomóc. Im wszystkim.

Muszę tylko dostać ataku.

Są tu ludzie z prawdziwymi ranami.

Powinieneś brać leki przeciw epilepsji.

Karbamazepina. Dwieście miligramów dziennie.

Nie potrzebuję leków. Muszę widzieć.

Nie mogę wywołać ataku u dziecka bez przesłanek medycznych.

Mamy broń.

- To wystarczy? - Proszę pani.

Zastrzeli mnie pan?

Widziałem, jak lekarze wywoływali u dzieci różne rzeczy.

Podczas testów, zabiegów.

Robili to nawet, gdy dzieci krzyczały i protestowały.

Kiedy testy i zabiegi nie... Proszę na mnie spojrzeć.

Proszę oszczędzić nam tych bzdur o przesłankach medycznych.

On prosi o pomoc.

Ja też proszę.

Nie mogę być tutaj,

po drugiej stronie świata, i wrócić tu zupełnie na próżno.

Musi istnieć jakiś powód.

On jest tym powodem.

Ten zeszyt jest powodem.

Proszę robić, co trzeba.

Obiekt kontrolny odporny na kąpiel w kwasie.

Regeneruje się.

Badam obiekt.

Zbliż ją, proszę.

Tutaj.

Okej, parametry stabilne.

Replikacja i wyrzut amoniaku całkowicie ustały.

Polewam próbkę.

Próbuję z kwasem solnym.

O rany.

Pełna dezintegracja strukturalna.

Możemy to zabić.

Myślę, że to może uratować nie tylko moją rodzinę.

Eskorta zbrojna, zaufani ludzie, ściśle tajna operacja.

Pani Malik, ściągniemy pani dobytek i rodzinę.

- Ściągniecie? - Transport w ciągu 30 minut.

- Zaraz, jaki transport? - Pełen pluton.

Pani syn to znalazł. Zabiła pani tym jednego z nich.

Nie wiemy, jak to działa, wiemy tylko, że działa.

Pani rodzina stanowi klucz do tego wszystkiego.

Chce pani pomóc? Proszę iść po dzieci.

- Dokąd jedziemy? - Do Pentagonu.

Co to jest Pentagon?

- To... - Bardzo duży i bezpieczny dom.

Mają tam zabawki?

Tak, bardzo drogie zabawki.

Boże. Chodźcie.

Hinata. Jesteś w kapsule?

Ręczne sterowanie jest podłączone do sieci?

Hinata?

Jeśli ręczne sterowanie jest podłączone do sieci,

możemy uruchomić systemy awaryjne.

Nie...

Nie. Krzywdź...

Nie. Pomocy.

Co mam robić?

Pomóż nam.

- Jakim „nam”? - Naszej załodze.

Załoga nie żyje. Wróg kontroluje sieć.

Mój kontakt z dowództwem USA

wisi na włosku, wróg blokuje radio.

Zagłuszają nam łączność, a teraz mówią: „Pomóż nam”?

Co to niby znaczy?

Systemy łączności zostały zablokowane i zaatakowane.

Wojsko USA jest w bardzo trudnej sytuacji.

Nie chcę, żeby ona negocjowała w imieniu ludzkości.

Rozmawia z naszą astronautką.

Wie pan to?

- Nawiązała kontakt, wy nie mogliście. - Skąd wiecie, z czym rozmawia?

Przerwanie łączności to za duże ryzyko. Jeśli stracimy kontakt...

Nie chce jej usuwać. Moglibyśmy stracić kontakt.

Nie możemy stracić kontaktu.

Ten sygnał wyraźnie określa nam cel obrony przeciwrakietowej.

Zaatakujecie ich bombą nuklearną?

Na razie dysponujemy jeszcze siecią obrony nuklearnej,

do rana możemy ją utracić.

Więc tak, o ile nie zawrze pokoju w ciągu 78 minut,

zaatakujemy ich.

Generale. Ma pan rację. To nie astronautka.

Pauzy.

Nie odpowiadają wzorcom oddychania.

Tutaj. Przy tej pauzie

nie ma czasu na wdech bez wpływania na rytm wokalny i sybilanty.

To syntetyzowana mowa.

Nie ma śladu fali dźwiękowej.

Yamato- san mówi... Nie ma śladu fali dźwiękowej.

Wykorzystują Yamato- san , by nas oszukać.

Porucznik nie chce negocjować za pośrednictwem Yamato- san .

Yamato- san rozmawia z kapitanką Murai.

Murai- san .

Jest pan inżynierem dźwięku, naukowcem.

Zna się pan na dźwięku.

Zna pan też swoją córkę.

Czy to ona?

Powiedz mi, jak cię uratować.

Pomóż im.

Pomóż.

To jej głos.

To głos kapitanki Murai.

Ale...

Ale?

Ona nie oddycha.

Ona nie oddycha.

To nie ona.

To się pod nią podszywa.

Będzie dobrze.