Amy Schumer: Emergency Contact

Heel erg bedankt, L.A.

Los Angeles.

Zorg niet dat ik jullie mag.

Er staan wat jonge mensen vooraan.

Hoe oud ben je?

Ik ben 27. - Zevenentwintig.

Weet je nog?

Weet je nog hoe dat was?

Je bent zo schattig en alles zit nog hoog.

Je draagt hakken. Op een dag zul je...

Dit worden je hakken. Oké?

Hier. Voor mij zijn dit nu hakken.

Oké? Er zit een orthopedische zool in.

Hoe heet je? - Libby.

Libby. Wat schattig. Zevenentwintig. Libby. Mijn God.

Drink je? Ben je een drinker? Een beetje? Oké.

Dit is hoe ik de laatste tijd drink, tijdens deze tour.

Gisteren was de enige dag dat ik niet dronk...

en ik dronk. Snap je?

Weet je wel?

Het telt niet want het was minder dan vijf glazen.

Ik ben vroeg begonnen dus dat tel ik niet mee.

Ik had vroeger vaak black-outs, Libby.

Vorige week. En...

Tijdens een black-out gebeuren nooit goede dingen.

Ik ben nog nooit wakker geworden van: 'Wat doet die pilatesmat hier?'

'Wie heeft schoongemaakt?' Nee.

Nee.

Ik word wakker met een aardappelschil als ooglapje.

Gedroogd ijs op m'n nek. Hoop ik.

We kunnen er minder goed tegen.

Ik ben net 40 geworden. Nogmaals.

Bedankt.

Bedankt. Blijf dat doen.

En weet je...

Ik zeg altijd dat vrouwen zelfverzekerd moeten zijn.

Zich goed in hun vel voelen.

Toch? En toen ik 40 werd, heb ik mijn vel...

laten laseren.

Dus, Libby, laseren is...

dat ze een laserstraal...

op je gezicht richten.

Je betaalt ze veel geld...

en in ruil daarvoor richten ze een laserstraal op je gezicht.

Dat ding dat ze in films als Ocean's Eleven proberen te ontwijken...

om bij het geld te komen.

Jij houdt je gezicht er gewoon voor.

Het is ongelooflijk wat laser doet.

Je wordt bloedrood...

en dan valt de huid van je gezicht.

Maar dan...

zes tot acht weken later...

zie je er...

precies hetzelfde uit.

Geweldig, toch?

Het is ongelooflijk wat ze tegenwoordig kunnen.

Ik kreeg fillers in mijn gezicht.

Die hebben ze toen opgelost, want het bleek dat ik...

al vol was.

Ik...

Tom, jij bestuurt camera A.

Kun je inzoomen voor wie het niet weet? Mijn gezicht...

Iemand met een witte labjas...

overtuigde me dat ik hier meer volume nodig had.

Oké?

Het lijkt al alsof ik noten bewaar voor de winter.

Ik kwam thuis...

en deed m'n man enorm schrikken.

Overal bloed, naaldsporen.

Hij zei: 'Heb je in een brand gezeten?'

'Dat kan ik niet helemaal ontkennen.'

'Wacht tot m'n laser werkt, schat. Dan word je loeihard.'

Ik kreeg liposuctie en toen...

kwam ik in recordtijd weer aan.

Liposuctie is het luiste wat ik ooit heb gedaan.

Dat was mijn manier om te zeggen: 'Ik wil liever een ingrijpende operatie...

dan een keer een beetje honger hebben.'

Echt. Ik heb nooit honger.

Ik laat het nooit zover komen.

Ik voel dat het er over een uurtje aankomt en dan pak ik het aan.

Ik doe m'n best.

Ik heb een kind gekregen. Niet slecht na een jaar. Toch?

Het is drie jaar.

En een half. Maar...

Krijg je soms een nieuwe onzekerheid wanneer je het niet verwacht?

Iemand zegt het gewoon terloops.

'Hé, weet je op wie je lijkt?'

'Nee, bedankt.'

'Ik sta niet open voor die feedback. Bedankt.'

Het is nooit positief.

Het is nooit een model, altijd hun gestoorde nicht. 'Kijk.'

Ik kreeg een nieuwe onzekerheid van een vriendin.

Als je je veilig voelt, overvalt iemand je...

met iets wat ze dachten dat je al had geaccepteerd.

'Je weet dat je een korte taille hebt, hè?'

'Ja. Wat?'

Ze zegt: 'Je weet wel, dat je kont helemaal tot aan je oksel loopt...

en je niet echt...'

'Als een struisvogel. Gaaf. Oké, mooi.

Dat is geweldig.'

Maar ik kreeg onlangs een nieuwe onzekerheid die hard aankwam.

Ik kreeg acupunctuur om te zien of ik nog kon voelen en...

Hij was bezig. En vol enthousiasme, alsof het niks uitmaakt, zei hij:

'Wist je dat je een bochel hebt?'

Ik zei: hem'n mooie damesrondingen?

Kijk eens.' Toch?

'Nee, je hebt een bochel.' En dat is zo.

Ik zal het je laten zien. In m'n nek...

Mis dit shot niet, Tom.

Oké? Moet je dit zien.

Iemand zegt: 'O.' Ja, het is waar.

Ik heb een bochel. Als een walvis of een kameel.

Of die vent die van de Notre-Dame houdt.

Toen ik in de veertig was, ontdekte ik dat ik al die tijd een bochel had.

Ik zei: 'En nu?' Hij zei: 'Daar kunnen we niks aan doen.'

'Je wilde het me gewoon vertellen?'

'Het heet hyperkyfose.'

'Ik heb genoeg informatie. Bedankt.'

'Probeer je nek gewoon verder naar achteren te houden.'

'Zo?' 'Ja, goed.'

'Oké, ja. Minder bochel. Is dit...?'

Ik weet dat velen van jullie denken,...

heb ik een bochel? En...

Wees niet verlegen.

Voel je vrij om te voelen.

Hoe je het weet is: als je met je vinger langs je nek gaat,...

kom je een bochel tegen.

Dat is mijn geheime onzekerheid. Oké?

Ik heb een bochel.

We hebben allemaal een geheime onzekerheid, toch?

Ik heb iemand ontmoet wiens onzekerheid geen geheim kan zijn.

Dit verhaal is echt gebeurd. Oké?

Mijn man en ik waren uitgenodigd voor een etentje.

Op het laatste moment. Ik denk dat iemand afgezegd had. Prima.

We gingen naar het feest, bij een rijke man thuis.

We kenden hem niet. Voor we binnenstapten, zei de vriend die ons uitnodigde:

'O, zodat je het weet. Hij is blind, maar het is een geheim.'

'Waar heb je het over?'

Voor wie?

Ze zei: 'Hij geeft het niet toe...

en zijn omgeving doet alsof er niks aan de hand is.'

'Kun je zo rijk zijn dat je gewoon niet blind bent?'

Blijkbaar wel.

Ik was blij dat ze me had gewaarschuwd, want ik heb geen impulscontrole.

Na tien seconden zou ik gezegd hebben: 'Ben je blind of zo?'

Ik was blij met de waarschuwing.

Soms waarschuwen mensen je als het niet nodig is...

en dat maakt het ongemakkelijk.

Iemand zegt: 'En hij is zwart.'

hemoet ik de muziek veranderen?' Waar heb je het over?

Je hoeft me niet te waarschuwen.

hemoet ik haar beffen?'

Vreemde waarschuwing.

Maar: 'Hij is blind en het is geheim'? Bedankt.

'Geheim blind', die waarschuwing wil ik wel.

We gaan naar binnen en...

hij is blind. Oké?

Hij is in de keuken, aan het koken.

En je merkt... Hij kijkt omhoog.

'Leuk je te ontmoeten. Geen handen schudden. Covid.'

Wij denken: ja, daarom.

En hij bood ons een drankje aan.

Ik zei: 'Ja, lekker.'

Dus ik pakte een glas...

en ik meen het serieus. Ik draaide me om en hij deed zo.

De hele avond gebeuren zulke dingen.

Mensen ruimen het op en doen alsof het niet gebeurd is.

Het koken duurde negen jaar.

We deden alsof we aten.

Ik hield het gesprek gaande.

Ik probeerde de stiltes op te vullen. Ik had het steeds per ongeluk over zien.

Je beseft niet hoe vaak je erover praat.

Ik zei deze zin tegen een blind persoon.

'Kijkt er iemand naar The Watcher?'

Wat?

Twee in één. Ik heb het verknald.

Z'n vriendin was erbij.

'Hoelang hebben jullie al een oogje op elkaar?' Verdomme.

'Hebben jullie al wat?'

Die rijke vent.

Eind de vijftig. Had een heel jonge vriendin.

Heel jong. 'Laat me raden: ze is een oude ziel.'

Toch? Is dat het verhaal niet, L.A.?

Een 23-jarig poesje, maar wat een ouwe ziel.

Wacht maar tot je haar ziel...

Blinde mensen belachelijk maken is niet oké.

Ik vind gewoon niet dat je het geheim kan houden.

En als er dan een groep mensen erg boos wordt op me...

is dat een veilige optie.

'We nemen je te grazen.' O ja?

Ik zou het publiek niet zo moeten uitdagen.

Ze vragen: 'Is dit een gevaarlijke tijd voor comedians?'

Want Chapelle is getackeld op het podium.

Er gebeuren vreemde dingen.

Als ze het vragen, zeg ik: 'Ja. Ik sta elke avond aan de frontlinie.'

Nee. Niet als je mij bent.

Misschien voor hen, met van die kwieke... Mijn publiek is zoals ik. Oké?

We zijn moe.

Niemand gaat een ander tackelen. We zijn allemaal moe.

Dit is mijn energieniveau.